Klaagschrift beslag ongegrond.

Zittingsplaats Middelburg

parketnummer : 96-386066-24

raadkamernummer : 24-030659

beslissing van de enkelvoudige raadkamer op het beklag op grond van artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering (Sv) van:

[klager],

geboren op [geboortedag] 1957 te [geboorteplaats],

wonende te [woonplaats],

hierna te noemen: de klager.

Het verloop van de procedure blijkt uit de volgende stukken:

Het klaagschrift is behandeld in raadkamer op 18 februari 2025. Hierbij zijn de officier van justitie mr. T.C.M. Hendriks en klager gehoord.

Het klaagschrift strekt tot opheffing van het beslag met last tot teruggave aan de klager. Daartoe is aangevoerd dat klager zijn auto nodig heeft voor zijn dagelijkse bezigheden. Klager heeft ongeveer € 20.000,- voor de auto betaald. Hoewel hij niet in het bezit was van een geldig rijbewijs, meent klager dat hij een gegronde reden had om zijn auto te gebruiken.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het beslag dient te worden gehandhaafd. Klager heeft inmiddels een aantal keren gereden, terwijl dat niet mocht. Het is dan ook niet hoogst onwaarschijnlijk dat de rechter later oordelend zal komen tot verbeurdverklaring van het voertuig.

De raadkamer van de rechtbank is bevoegd tot afdoening van het klaagschrift. Het klaagschrift is tijdig ingediend en klager is ontvankelijk in zijn beklag.

Bij de beoordeling stelt de rechtbank voorop dat het onderzoek in raadkamer een summier karakter heeft. Dat betekent dat van de rechter niet kan worden gevraagd ten gronde in de mogelijke uitkomst van een nog te voeren hoofdzaak of ontnemingsprocedure te treden.

De rechtbank overweegt over het klaagschrift tegen het strafvorderlijk beslag dat is gelegd op grond van artikel 94 Sv als volgt.

Volgens vaste jurisprudentie van de Hoge Raad, moet de rechter, bij een op grond van artikel 94 Sv gelegd beslag:

Het beslag op de voorwerpen blijft gehandhaafd als er een strafvorderlijk belang is op grond van artikel 94 Sv. Dat is het geval wanneer:

De rechtbank stelt vast dat klager in de raadkamer heeft bevestigd dat hij op 9 november 2024 in het voertuig reed terwijl hij niet in het bezit was van een geldig rijbewijs. Uit het strafblad van klager blijkt dat het niet de eerste keer is dat hij in verband wordt gebracht met een verkeersovertreding. Klager stelt dat hij zijn auto nodig heeft en er graag gebruik van wil maken, bijvoorbeeld om boodschappen te kunnen doen. Klager is nog altijd niet in het bezit van een geldig rijbewijs. Het recidiverisico wordt dan ook hoog geschat. Bij deze stand van zaken acht de rechtbank het niet hoogst onwaarschijnlijk dat de strafrechter, later oordelend, de verbeurdverklaring van de Suzuki zal uitspreken. Gelet op het voorgaande zal de rechtbank het klaagschrift tegen het artikel 94 Sv beslag ongegrond verklaren.

De rechtbank verklaart het klaagschrift ongegrond.

Deze beslissing is op 4 maart 2025 genomen door mr. J.C. Gillesse, rechter, in tegenwoordigheid van mr. A.S.S. Fanis en mr. J. van Eekelen, griffiers, en is uitgesproken op de openbare zitting van 4 maart 2025.

Mr. Fanis en mr. Van Eekelen zijn niet in de gelegenheid deze beslissing mede te ondertekenen.

INFORMATIE RECHTSMIDDEL

Tegen deze beslissing kan door het Openbaar Ministerie binnen veertien dagen na dagtekening van deze beslissing en door de klager binnen veertien dagen na de betekening van deze beslissing beroep in cassatie worden ingesteld bij de Hoge Raad der Nederlanden te 's-Gravenhage (artikel 552d lid 2 Wetboek van Strafvordering).