OZB. Afzonderlijke WOZ-beschikking en OZB-aanslag.

RECHTBANK ZUTPHEN

Enkelvoudige kamer voor bestuursrechtelijke zaken

Gereformeerde Kerk Beekbergen, te Lieren, eiseres,

en

de heffingsambtenaar van de gemeente Apeldoorn, verweerder.

1. Aanduiding bestreden beslissing

Uitspraak op bezwaar van 14 juni 2005, waarbij verweerder het bezwaar van eiseres tegen

de aanslag onroerende-zaakbelastingen 2005, aanslagnummer [nummer] en

gedagtekend 15 mei 2005, ongegrond heeft verklaard.

2. Procesverloop

Namens eiseres is door [persoon] bij brief van 25 juni 2005 beroep ingesteld op de daarin

vermelde gronden. Verweerder heeft de op de zaak betrekking hebbende stukken en een

verweerschrift ingezonden.

Met toestemming van partijen heeft de rechtbank bepaald dat het onderzoek ter zitting

achterwege blijft. Daarop is het onderzoek gesloten.

3. Motivering

In geschil zijn de aanslagen onroerende-zaakbelastingen (OZB) voor het tijdvak 2005 ter

zake van de eigendom van de objecten [adres 1] te Hoenderloo en [adres 2] te

Lieren.

Namens eiseres is aangevoerd dat verweerder reeds op 28 februari 2005 een aanslag OZB

2005 voor deze objecten heeft opgelegd. Om die reden kunnen er in de visie van eiseres niet opnieuw een aanslag OZB voor hetzelfde tijdvak worden opgelegd. Deze tweede aanslag van 15 mei 2005 dient naar de mening van eiseres te worden vernietigd.

Verweerder heeft zich naar het oordeel van de rechtbank terecht op het standpunt gesteld

dat de combi-aanslag van 28 februari 2005 uitsluitend betrekking heeft op de waardevaststelling in het kader van de Wet waardering onroerende zaken (Wet WOZ). Verweerder heeft daarbij - door middel van een voor bezwaar vatbare beschikking - de WOZ-waarde van de objecten [adres 1] en [adres 2] vastgesteld. Op deze combi-aanslag van 28 februari 2005 zijn nog geen aanslagen OZB voor deze objecten opgenomen.

Eerst met dagtekening 15 mei 2005 zijn de aanslagen OZB ter zake van de eigendom van

de onderhavige objecten aan eiseres opgelegd. Van het tweemaal opleggen van de OZB is

dan ook geen sprake.

Het beroep van eiseres is derhalve ongegrond. Er is geen aanleiding voor een veroordeling

in proceskosten.

Aldus gegeven door mr. K. van Duyvendijk en in het openbaar uitgesproken op

6 november 2006 in tegenwoordigheid van de griffier.