Art. 262 Rv; verstekvonnis: wezen prevaleert boven de vorm

GEMEENSCHAPPELIJK HOF VAN JUSTITIE

van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en

van Bonaire, Sint Eustatius en Saba

V O N N I S

in de zaak van:

[APPELLANT],

wonende in Aruba,

oorspronkelijk gedaagde,

thans appellant,

gemachtigde: mr. P.M.E. Mohamed,

tegen

[GEÏNTIMEERDE],

wonende in Aruba,

oorspronkelijk eiseres,

thans geïntimeerde,

gemachtigde: mr. G.L. Griffith.

De partijen worden hierna de man en de vrouw genoemd.

1.1

Bij akte van appel van 28 augustus 2015 is in hoger beroep gekomen van de tussen partijen gewezen en op 8 oktober 2014 en 17 juni 2015 uitgesproken vonnissen van het Gerecht in eerste aanleg van Aruba (verder: het Gerecht).

1.2

Bij op 9 oktober 2015 ingekomen memorie van grieven, met productie, heeft de man zes grieven tegen de vonnissen aangevoerd en toegelicht. Zijn conclusie strekt ertoe dat het Hof de vonnissen zal vernietigen en opnieuw recht doende de scheiding en deling uitspreekt met inachtneming van het in de memorie gestelde, kosten rechtens.

1.3

Bij memorie van antwoord van 12 mei 2016, met producties, heeft de vrouw verzocht kosteloos te mogen procederen en geconcludeerd dat het Hof de man in zijn hoger beroep niet-ontvankelijk zal verklaren dan wel de vonnissen waarvan beroep zal bevestigen, met veroordeling van de man in de kosten van de procedure in hoger beroep.

1.4

1.5

Vonnis is gevraagd en bepaald op heden.

2.1

Ingevolge artikel 880 lid 2 Rv behoeft de vrouw in hoger beroep niet opnieuw worden toegelaten om kosteloos te procederen.

2.2

In eerste aanleg heeft de man geen gedingstukken ingediend. In het tussenvonnis van 14 mei 2014, waarbij een comparitie is gelast, heeft het Gerecht vermeld dat tegen de man op de rolzitting van 5 februari 2014 akte niet dienen is verleend. In het tussenvonnis van 8 oktober 2014 heeft het Gerecht vastgesteld dat de man ondanks behoorlijk te zijn opgeroepen niet was verschenen. Uit het eindvonnis blijkt niet dat de man alsnog is verschenen.

2.3

De bestreden vonnissen zijn daarmee bij verstek gewezen, ook al heeft het Gerecht dat niet met zoveel woorden vastgesteld en staat in de aanhef van de drie vonnissen bij de naam van de man steeds vermeld dat hij procedeert in persoon en niet dat hij niet is verschenen. Het wezen prevaleert hier boven de vorm.

2.3

Tegen de verstekvonnissen had de man, binnen de in artikel 84 Rv genoemde termijn, verzet moeten instellen en geen hoger beroep. Omdat de man nadat de vrouw hierop in haar memorie van antwoord had gewezen niet alsnog heeft aangetoond dat hij in eerste aanleg wel was verschenen of het verstek had gezuiverd, en conversie van het rechtsmiddel van hoger beroep in dat van verzet bij de huidige stand van de rechtspraak van de Hoge Raad niet is toegestaan, dient het Hof de man in zijn hoger beroep niet-ontvankelijk te verklaren.

2.4

De man zal worden veroordeeld in de proceskosten van de vrouw, begroot op NAf 3.000,-.