Civiel recht overig

Sint Maarten. Burenhinder oceanfront resort. Uitleg notariële aktes. Vakantieverhuur niet toegestaan.

Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 21 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 21 oktober 2026 heeft het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Datum uitspraak
21 oktober 2026
Datum publicatie
4 november 2026
Zaaknummer
SXM2023H00033
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:OGHACMB:2026:306
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Sint Maarten. Burenhinder oceanfront resort. Uitleg notariële aktes. Vakantieverhuur niet toegestaan.

Uitspraak

Burgerlijke zaken over 2026

Uitspraak: 21 oktober 2026

Zaaknrs: SXM202100855 – SXM2023H00033

GEMEENSCHAPPELIJK HOF VAN JUSTITIE

van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en

van Bonaire, Sint Eustatius en Saba

VONNIS

in de zaak van:

1. de vennootschap naar buitenlands recht

J-C WATCHES LIMITED,

kantoorhoudend in Sint Maarten,

2. de stichting particulier fonds

OCEAN MALL PRIVATE FUND FOUNDATION,

gevestigd in Sint Maarten,

in eerste aanleg gedaagden in conventie, eiseressen in reconventie,

thans appellanten,

gemachtigden: mrs. A. Rosielle, L.G.J. Berman en S. Martina Palacio,

-tegen-

1. [Geïntimeerde 1],

2. [Geïntimeerde 2],

beiden wonend in [woonplaats],

in eerste aanleg eisers in conventie, verweerders in reconventie,

thans geïntimeerden,

gemachtigde: mr. J. Veen.

Appellanten worden hierna aangeduid als JC c.s. Geïntimeerden worden hierna aangeduid als [Geïntimeerden] c.s.

1 Het verloop van de procedure

1.1

Voor hetgeen in eerste aanleg is gesteld en gevorderd, voor de procesgang aldaar en voor de overwegingen en beslissingen van het Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten (hierna: het Gerecht), wordt verwezen naar het tussen partijen gewezen vonnis van 7 februari 2023.

1.2

JC c.s. zijn in hoger beroep gekomen van dat vonnis door indiening op 17 maart 2023 van een daartoe strekkende akte ter griffie van het Gerecht. Bij een op 3 mei 2023 ter griffie ingediende memorie van grieven, met producties, hebben zij grieven aangevoerd, deze toegelicht en geconcludeerd dat het Hof het vonnis waarvan beroep zal vernietigen en – naar het Hof begrijpt – de vorderingen van [Geïntimeerden] c.s. alsnog zal afwijzen en de vorderingen van JC c.s. alsnog zal toewijzen, met veroordeling van [Geïntimeerden] c.s. in de kosten, uitvoerbaar bij voorraad.

1.3 [

Geïntimeerden] c.s. hebben op 15 juni 2023 een memorie van antwoord, met producties, ingediend. Daarbij hebben zij de grieven bestreden en geconcludeerd dat het Hof het bestreden vonnis zal bevestigen, met veroordeling van JC c.s. in de kosten van het hoger beroep, te vermeerderen met wettelijk rente wanneer deze niet binnen zeven dagen na betekening van het door het Hof te wijzen vonnis zijn voldaan.

1.4

Beide partijen hebben ten behoeve van het mondeling pleidooi en de descente op voorhand aanvullende producties in het geding gebracht.

1.5

Op 19 augustus 2024 heeft mondeling pleidooi plaatsgevonden en heeft het Hof aansluitend de situatie van de percelen waarom het gaat bekeken tijdens een descente. Namens JC c.s. is hun bestuurder/[betrokkene] verschenen, bijgestaan door mr. Berman voornoemd en mr. M. Vermorken. Ook [Geïntimeerden] c.s. zijn verschenen, bijgestaan door mr. J. Veen. De gemachtigden hebben gepleit aan de hand van pleitnota’s waarvan exemplaren zijn overgelegd. Bij de descente hebben de aanwezigen het Hof op bepaalde situaties gewezen en zijn vragen van het Hof beantwoord. De griffier heeft foto’s gemaakt. Van het mondeling pleidooi en de descente is proces-verbaal opgemaakt dat aan partijen is verzonden. Na de descente is de zaak naar de rol verwezen voor akte uitlating regeling.

1.6

Op de rolzitting van 23 oktober 2024 hebben JC c.s. een akte genomen, inhoudend dat partijen niet tot een regeling zijn gekomen.

1.7

Per e-mail van 22 april 2026 hebben JC c.s. verzocht de zaak andermaal te mogen bepleiten, hetgeen door het Hof is toegestaan.

1.8

Beide partijen hebben ten behoeve van het nader mondeling pleidooi op voorhand aanvullende producties in het geding gebracht; JC c.s. producties 121 tot en met 137 en [Geïntimeerden] c.s. producties 11 tot en met 19.

1.9

Op de zitting van 25 augustus 2026 heeft het nader mondeling pleidooi plaatsgevonden. Namens JC c.s. is [betrokkene] verschenen, bijgestaan door mr. Berman en mr. S. Martina-Palacio (de laatste via video). [Geïntimeerden] c.s. zijn verschenen, bijgestaan door hun gemachtigde. Mrs. Berman en Veen hebben gepleit aan de hand van pleitnota’s waarvan exemplaren zijn overgelegd en er zijn vragen van het Hof beantwoord.

1.10

Uitspraak is nader bepaald op heden.

2 De feiten

2.1

Het Hof gaat uit van de volgende feiten.

2.2 [

Geïntimeerden] c.s zijn eigenaar van een villa in Sardinia Yacht Club, een luxe woonwijk in Lowlands, Sint Maarten (hierna: villa [nummer 1]). De villa is gebouwd op vier percelen, die [Geïntimeerden] c.s. bij notariële akte van 14 maart 2018 in eigendom dan wel erfpacht hebben verkregen.

2.3

JC c.s. zijn eigenaar van de naastgelegen villa [nummer 2], ten westen van [Geïntimeerden].

Villa [nummer 2] is gelegen op vier percelen die het Land bij notariële akte van 22 april 2008

aan JC c.s. in erfpacht heeft uitgegeven.

2.4

JC c.s. zijn voorts eigenaar van de aaneengeschakelde villa's [nummer 3] en [nummer 4], gelegen ten oosten van de villa van [Geïntimeerden] c.s. Villa [nummer 3] is gebouwd op vier percelen, waarvan JC c.s. bij notariële akte van 24 april 2018 het recht van eigendom dan wel erfpacht hebben verkregen.

2.5

Villa [nummer 4] van JC c.s. is gebouwd op vijf percelen. Twee daarvan hebben JC c.s. in eigendom verkregen, bij afzonderlijke notariële aktes van 1 maart 2000 en van 24 augustus 2017. De andere drie percelen zijn bij notariële akte van 22 april 2008 door het Land aan JC c.s. in erfpacht uitgegeven.

2.6

De leveringsaktes waarbij de rechten van eigendom en erfpacht aan [Geïntimeerden] c.s. en JC c.s. zijn geleverd, bevatten de volgende nagenoeg gelijkluidende bepalingen onder artikel 10 dan wel 13 (zie hierna onder 5.8 voor een verschil).

(…)

reference is herewith made to aforementioned deed of (...), in which deed the following was quoted literally from a previous deed:

a. Any additional construction outside the original purchase must be approved by the Seller prior to the commencement of construction, which shall not be unreasonably withheld. However, it is fully understood that all construction must be so designed to conform completely with the architectural style set forth by the Seller.

(…)

c. No structure of a temporary character, trailer, tent, shack, garage, barn, antenna, satellite-dish or other outbuildings shall be constructed, either on a temporary of permanent basis, on the property.

(…)

i. The property shall be used for residential purposes only, unless leased according to the conditions, as agreed upon between Buyer and Seller.

(...)

k. No fence or walls may be constructed on the property, except by written approval of Seller. Such approval shall not be unreasonably withheld unless such design and/or

materials intended would devaluate the property.

(…)

n. The residence must be limited to a one-family dwelling.

(…)

q. The conditions mentioned sub a up to and including p as well as the present

condition have to be imposed on any new acquirer in ownership or in enjoyment of

the entire or part of the property herewith sold (...).

2.7

De erfpachtaktes waarbij de percelen zijn uitgegeven in erfpacht aan JC c.s. bevatten onder I onder meer de volgende bepaling:

The land issued on long lease may not be used prior to the transcription of this deed of issuance of long lease in the appropriate public registers and the filled in water issued on long lease may only be used to have and to hold a dwelling house for own use, and the surface water solely may be used as docking-facility for pleasure-vessels.

2.8

JC c.s. boden hun drie villa's te huur aan op Airbnb en VRBO, zowel afzonderlijk als gezamenlijk. De drie villa's gezamenlijk "can accommodate up to 26 people", aldus de advertentie. In de advertenties stond verder dat aanvullende diensten kunnen worden verzorgd waaronder een privé-chef, masseuses en "wedding, birthday, partys organisations". Verder stond in de advertenties: "No parties and no noise after 10PM (Subdivision area rules)".

2.9

Sinds het bestreden vonnis verhuren JC c.s. hun villa’s niet meer gezamenlijk aan (grote) groepen gasten, maar worden de villa’s separaat verhuurd.

2.10

Tussen partijen is een executiegeschil ontstaan over de verbeurte van dwangsommen op grond van het bestreden vonnis. Dit heeft geresulteerd in een vonnis van het Gerecht van 26 mei 2026 (SXM202500635, ECLI:NL:OGEAM:2026:117), waartegen thans hoger beroep aanhangig is (SXM2026H00103).

3 De vorderingen over en weer

In conventie

3.1 [

Geïntimeerden] c.s. hebben gevorderd dat het Gerecht, bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:

1. JC c.s. verbiedt haar villa’s te (doen) gebruiken voor andere doeleinden dan als een residentiële eengezinswoning;

2. JC c.s. verbiedt haar villa’s via platforms als Airbnb en VRBO voor gebruik door en/of verhuur aan toeristen aan te bieden;

3. JC c.s. veroordeelt om haar villa’s van dergelijke platforms te verwijderen en verwijderd te houden;

4. alles op verbeurte van een dwangsom van USD 25.000,00 per dag(deel) dat JC c.s. enig verbod overtreden;

5. JC c.s. veroordeelt in de proceskosten.

3.2 [

Geïntimeerden] c.s. hebben daaraan het volgende ten grondslag gelegd. JC c.s., welteverstaan hun [betrokkene], woont niet zelf in (een van) de villa's maar exploiteert deze exclusief via platforms zoals Airbnb en wel tegen tarieven van USD 1.000,- tot USD 3.200,- per nacht. De villa's worden verhuurd aan grote groepen toeristen die veel lawaai en rommel maken. Ook het af- en aanrijden van onder meer taxi's, cateraars en schoonmaakploegen zorgt voor overlast. Feitelijk runnen JC c.s. een mini-resort in de woonwijk. Deze commerciële exploitatie is in strijd met de beperkende bepalingen van de leveringsaktes, die kort gezegd alleen gebruik voor woondoeleinden toestaan. [Geïntimeerden] c.s. wonen tussen de villa’s van JC c.s. in en hebben er belang bij dat die de bepalingen naleven en stoppen met deze overlastgevende vorm van verhuur.

In reconventie

3.3

JC c.s. hebben gevorderd dat het Gerecht, bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:

1. Geïntimeerden] c.s. beveelt de gemaakte wijzigingen aan hun villa, te weten de schutting en het terras, de trap en de garage met oprit op de algemene parkeerplaats, ongedaan te maken, op straffe van een dwangsom van USD 1.000,- per dag met een maximum van USD 500.000,-;

2. JC c.s. vervangende machtiging verleent om de bevelen onder 1 met behulp van de sterke arm zelf te mogen uitvoeren;

3. [ Geïntimeerden] c.s. veroordeelt in de proceskosten.

3.4

JC c.s. hebben daaraan ten grondslag gelegd dat [Geïntimeerden] c.s. de gebruiksbeperkende bepalingen schenden. Zij hebben namelijk zonder de vereiste goedkeuring een terras en een schutting gebouwd, overigens deels over de erfgrens heen, die ook nog afbreuk doen aan het gebouw doordat ze niet worden onderhouden en zorgen voor stankoverlast. Verder hebben [Geïntimeerden] c.s. een trap geplaatst op de gemeenschappelijke parkeerplaats en illegaal een garage met een oprit gebouwd. Al deze wijzigingen moeten [Geïntimeerden] c.s. ongedaan maken.

4 Beslissingen in eerste aanleg

4.1

Bij het bestreden vonnis heeft het Gerecht in conventie, uitvoerbaar bij voorraad, samengevat:

A) JC c.s. verboden om met ingang van 1 april 2023 hun villa’s gelegen in Sardinia Yacht Club, huisnummers [nummer 2], [nummer 3] en [nummer 4], te gebruiken voor andere doeleinden dan voor woondoeleinden als eengezinswoning, in het bijzonder door deze villa’s stelselmatig aan te bieden op en te verhuren via platforms zoals Airbnb en VRBO;

B) JC c.s. veroordeeld om met ingang van 14 februari 2023 de advertenties ten aanzien van hun villa's gelegen in Sardinia Yacht Club, huisnummers [nummer 2], [nummer 3] en [nummer 4], te verwijderen en verwijderd te houden van de platforms Airbnb en VRBO;

beide op straffe van een dwangsom.

4.2

De reconventionele vorderingen heeft het Gerecht afgewezen.

5 Beoordeling door het Hof

In conventie

5.1

Allereerst overweegt het Hof dat hetgeen door JC c.s. in hoger beroep is aangevoerd over de al dan niet verbeurte van dwangsommen en de daarover lopende procedure tussen partijen, in het bijzonder dat het [Geïntimeerden] c.s. slechts zou gaan om financieel gewin – hetgeen door [Geïntimeerden] c.s. gemotiveerd is betwist –, niet ter zake doet voor het onderhavige geschil. Daarop zal het Hof dan ook niet ingaan. Voor zover JC c.s. daarmee bedoeld heeft te stellen of te onderbouwen dat [Geïntimeerden] c.s. geen belang hebben bij hun vordering, geldt dat het Hof bij de bespreking van grief I op het belang van [Geïntimeerden] c.s. bij hun vorderingen zal ingaan.

5.2

JC c.s. hebben in hoger beroep aangevoerd dat de oorspronkelijke opzet van het project de ontwikkeling van een luxe wijk met vakantievilla’s was, waarin de eigenaren slechts een klein gedeelte van het jaar zelf konden verblijven en de eigenaren de villa’s voor de overige periode verhuurden via de projectontwikkelaar of het managementbedrijf om zodoende hun investering terug te verdienen. Ter onderbouwing hebben JC c.s. onder meer als productie 101 een eerste koopovereenkomst overgelegd met een aantal daarbij behorende, onderling samenhangende overeenkomsten (A t/m F), zoals een rental pool agreement (C en D), een security & maintenance agreement (E) en een villa beautiful agreement (F). Ook is een leveringsakte overgelegd waarmee de projectontwikkelaar percelen heeft overgedragen aan een van de eerste kopers (prod. 102) en de eerste brieven en notulen van de ontwikkelaar zelf waaruit genoemde bedoeling zou blijken (prod. 122 en 123).

5.3

Mede tegen deze achtergrond wordt in grieven IIb en III geklaagd over de uitleg die het Gerecht heeft gegeven aan de gebruiksbeperkende bepalingen in de leveringsaktes (rov. 4.3, 4.4 en 4.5 van het bestreden vonnis).

5.4

Bij de beoordeling van deze grieven stelt het Hof het volgende voorop. Bij de uitleg van een notariële akte van levering of vestiging van een beperkt recht komt het aan op de partijbedoeling voor zover die in de notariële akte tot uitdrukking is gebracht. Deze bedoeling moet worden afgeleid uit de in de akte gebezigde bewoordingen, uit te leggen naar objectieve maatstaven in het licht van de gehele inhoud van de akte (vlg. HR 22 oktober 2010, ECLI:NL:HR:2010:BM8933 en HR 19 april 2013, ECLI:NL:HR:2013:BZ2904). De ratio van deze objectieve uitlegmaatstaf is gelegen in het voor registergoederen geldende stelsel van publiciteit. Derden moeten kunnen afgaan op hetgeen in een – in de openbare registers ingeschreven – akte is vermeld ter zake van de overdracht van een registergoed of van de vestiging van een beperkt recht op een registergoed (vgl. HR 8 juli 2016, ECLI:NL:HR:2016:1511).

5.5

Met de kettingbedingen heeft de projectontwikkelaar beoogd de rechtspositie van derden (opvolgende kopers) te bepalen. Daarom dient bij de uitleg daarvan te worden uitgegaan van een geobjectiveerde variant van de Haviltex-maatstaf, waarbij aan de bewoordingen van de regeling, gelezen in het licht van de gehele inhoud van de overeenkomst, in beginsel doorslaggevend gewicht toekomt (vgl. HR 2 februari 2018, ECLI:NL:HR:2018:148).

5.6

De hiervoor onder 2.6 weergegeven bepalingen zijn kettingbedingen. Die moeten worden uitgelegd volgens de hiervoor onder 5.5 genoemde norm. De hiervoor onder 2.7 weergegeven bepaling staat in een notariële akte tot vestiging van een recht van erfpacht. Die moet worden uitgelegd volgens de hiervoor onder 5.4 genoemde norm. In dit geval leiden deze normen tot hetzelfde resultaat.

5.7

Met toepassing van deze objectieve uitlegmaatstaf dan wel deze geobjectiveerde variant van de Haviltex-maatstaf, oordeelt het Hof dat het zich verenigt met rov. 4.3, 4.4 en 4.5 van het bestreden vonnis en deze tot de zijne maakt. De door JC c.s. in hoger beroep overgelegde set overeenkomsten maken namelijk geen deel uit van de notariële aktes, zijn daarin niet geïnsereerd of daaraan aangehecht, noch bevatten de aktes een voldoende concrete verwijzing daarnaar. De zinsnede in de leveringsaktes, luidend: unless leased according to the conditions as agreed upon between Buyer and Seller. (zie hierboven onder 2.6 sub i), is daartoe onvoldoende. Het betoog van JC c.s. dat de gebruiksbeperkende bepalingen afkomstig zijn uit de villa beautiful agreement (overeenkomst F) doet dan ook niet ter zake. Het begrip “residential purposes” uitleggen in dit licht is daardoor niet aan de orde. Het betoog dat het begrip “residential purposes”, ook los van het gestelde verband met de overeenkomsten A tot en met F, in onderling verband met de overige gebruiksbeperkende bepalingen moet worden uitgelegd als alleen gericht op bouwstijl, constructie, vorm en aanzien (woonbestemming versus bedrijfs- of appartementenbestemming) en niet op non-verhuur, gaat evenmin op. De kettingbedingen en het beding in de erfpachtaktes, in acht genomen de hiervoor genoemde uitlegmaatstaven, bevatten daartoe geen aanknopingspunten. Het Gerecht heeft met juistheid geoordeeld – samengevat – dat gezien de gebruiksbeperkende bepalingen in de leveringsaktes en de erfpachtaktes de villa’s alleen mogen worden gebruikt als woonhuis door bewoners.

5.8

Hieraan doet niet af dat bij één van de vijf aktes van JC c.s. na de bovenstaande gecursiveerde bijzin in plaats van een punt nog volgt: which is a part of the overall agreement C. (prod. 7 inleidend verzoekschrift). Nog daargelaten het feit dat in vier van de vijf aktes van JC c.s. er wel een punt staat (prod.’s 5, 6, 8 en 9 inleidend verzoekschrift), evenals in de akte van [Geïntimeerden] c.s. (prod. 4 inleidend verzoekschrift), geldt dat bij niet insereren of aanhechten van bedoelde overeenkomst zoals in casu, ook deze verwijzing onvoldoende is.

5.9

Het oorspronkelijke idee van een rental pool is met andere woorden niet met de kettingbedingen aan de opvolgende verkrijgers mee doorgegeven. Dit sluit aan bij het tussen partijen vaststaande feit dat de rental pool al lange tijd niet meer bestaat en de projectontwikkelaar c.q. het managementbedrijf sindsdien zijn vertrokken. Eveneens sluit dit aan bij de feitelijke kenmerken en het uiterlijk van de wijk zoals waargenomen door het Hof tijdens de descente. Dit weegt mee in het oordeel van het Hof dat de hiervoor gegeven uitleg van de akten tot de meest aannemelijke rechtsgevolgen leidt (vgl. HR 14 februari 2014, ECLI:NL:HR:2014:337).

5.10

Grief IIa is gericht tegen rov. 4.6 van het bestreden vonnis, waarin het Gerecht het beroep van JC c.s. op toestemming tot verhuur van degenen die de villa’s aan hen verkochten, heeft verworpen. Met hun beroep refereren JC c.s. aan meergenoemde bijzin in de notariële aktes, luidend: unless leased according to the conditions as agreed upon between Buyer and Seller.

5.11

De grief faalt. De door JC c.s. verkregen toestemmingen doen niet ter zake. Het oordeel van het Gerecht is juist. Onder de begrippen “Buyer” en “Seller” in bedoelde bijzin van de gebruiksbeperkende bepalingen zijn namelijk, met inachtneming van eerderbedoelde geobjectiveerde variant van de Haviltex-maatstaf, alleen de eerste koper en de projectontwikkelaar te verstaan – welke laatste toentertijd bezig was het gehele project vorm te geven op de door hem gewenste eenvormige wijze – en niet de rechtsopvolgers van de eerste koper. Latere kopers die vervolgens op hun beurt verkopers worden, hebben geen belang bij het onthouden of geven van toestemming tot verhuur en op welke voorwaarden dat geschiedt. Zij zijn immers weg. Terecht heeft het Gerecht overwogen dat de gebruikte formulering te maken heeft met het feit dat de kettingbedingen in de vorm van (letterlijke) citaten uit de eerdere aktes zijn overgenomen.

5.12

Grief IV is gericht tegen rov. 4.8 van bestreden vonnis, waarbij het Gerecht het beroep op onder meer rechtsverwerking heeft verworpen. JC c.s. hebben betoogd dat zij er gerechtvaardigd op hebben vertrouwd dat zij hun verhuurpraktijken, die reeds dateren van voordat [Geïntimeerden] c.s. hun villa kochten, mochten voortzetten.

5.13

De grief is tevergeefs voorgesteld. Ook in hoger beroep is niet onderbouwd aan welke gedragingen van [Geïntimeerden] c.s., dan wel hun rechtsvoorgangers, JC c.s. dit vertrouwen mochten ontlenen.

5.14

In grief I, voorzover in conventie van belang, wordt ten slotte geklaagd over rov. 4.7 van het bestreden vonnis, waarin het Gerecht – samengevat – heeft geoordeeld dat [Geïntimeerden] c.s. belang hebben bij hun vorderingen.

5.15

Ook deze grief is tevergeefs voorgesteld. Dat er momenteel, zeker na het bestreden vonnis (zie ook het tussen partijen vaststaande feit hierboven onder 2.9), minder overlast wordt ervaren doet niet ter zake. Hierbij heeft het er alle schijn van dat dit alles te maken heeft met de bij het bestreden vonnis uitgesproken verboden. Zo ook doet het niet ter zake dat andere buurtbewoners verklaren geen overlast te ondervinden. Het gaat om het belang van [Geïntimeerden] c.s. en dat dit niet hypothetisch is heeft het Hof waargenomen via de video-opnames en voor wat betreft de opzet en de ligging van de villa’s van partijen bij de descente. Dat de video-opnames zijn gemanipuleerd, zoals door JC c.s. gesteld bij nader pleidooi, is onvoldoende onderbouwd en ook overigens niet aannemelijk.

5.16

Wel is het uit de stukken en het verhandelde ter terechtzitting duidelijk geworden dat het [Geïntimeerden] c.s. niet erom gaat verhuur voor de wat langere termijn te verbieden, ook niet als dit zou geschieden via platforms als Airbnb en VRBO, maar het hen alleen gaat om een verbod van vakantieverhuur. Het Hof zal daarom voor de duidelijkheid en de uitvoerbaarheid ten behoeve van de naleving van de veroordelingen aan de dicta onder rov. 5.1. en 5.3. van het bestreden vonnis een uitzondering toevoegen voor verhuur voor periodes gelijk aan of langer dan drie maanden. Verhuur van de villa’s voor een periode van drie maanden of langer kan worden aangemerkt als gebruik van de villa’s voor woondoeleinden als bedoeld in de akten.

In reconventie

5.17

Het Gerecht heeft aan zijn afwijzing van de vorderingen van JC c.s. tot ongedaanmaking van de verbouwingen aan de garage, de trap en het terras door [Geïntimeerden] c.s. – samengevat – het volgende ten grondslag gelegd. JC c.s. hebben geen belang bij hun vorderingen, want het terras met de onderliggende tunnel was een gezamenlijk project van partijen, de aanleg van de inpandige garage en de opgeschoven trap leveren alleen maar een besparing van ruimte op de openbare parkeerplaats op, van de gestelde gevaarlijke situatie blijkt niets en de (geringe) grensoverschrijding betreft het perceel van een derde.

5.18

Grief V, die betrekking heeft op de afwijzing van de reconventionele vorderingen, is slechts gericht tegen de afwijzing van de vordering betreffende het terras met de onderliggende tunnel. Tegen de afwijzing van de vordering met betrekking tot de trap en (de ingang van) de garage, in rov. 4.17 van het bestreden vonnis, is geen grief gericht. Het Hof heeft ambtshalve geen bedenkingen tegen die afwijzing.

5.19

Verder hebben JC c.s. pas bij nader pleidooi in hoger beroep zich erop beroepen dat JC thans eigenaar is van de grond waarop de grensoverschrijding heeft plaatsgevonden. Zij heeft dit namelijk gekocht en bij akte van 8 december 2023 overgedragen gekregen (prod. 136) en kadastraal laten uitmeten (prod. 135), aldus JC c.s. [Geïntimeerden] c.s. hebben dit aangemerkt als een eiswijziging en daartegen bezwaar gemaakt.

5.20

Het beroep van JC c.s. op de gestelde nieuwe eigendomssituatie bij nader pleidooi vormt een wijziging van de grondslag van de vordering in de zin van art. 109 lid 1 Rv. Het Hof acht deze wijziging van de grondslag van de eis in strijd met de eisen van een goede procesorde omdat deze veel te laat in de procedure naar voren is gebracht. Het Hof laat de nieuwe grondslag van de eis om die reden buiten beschouwing. Hieraan doet niet af dat de eis zelf (in de zin van het petitum) niet is gewijzigd.

5.21

Het bovenstaande leidt tot de conclusie dat het hoger beroep tegen het vonnis, voorzover in reconventie gewezen, ook niet slaagt.

Slotsom

5.22

De slotsom luidt dat het bestreden vonnis zal worden bevestigd, met de nuancering zoals in het dictum weergegeven. JC c.s. worden als de in het ongelijk gestelde partijen veroordeeld in de kosten van [Geïntimeerden] c.s. in hoger beroep.

BESLISSING:

Het Hof:

bevestigt het vonnis waarvan beroep, met dien verstande:

dat aan het dictum onder 5.1. van het bestreden vonnis aan het slot wordt toegevoegd:

behalve voor zover de verhuur betrekking heeft op periodes gelijk aan of langer dan drie maanden;

dat aan het dictum onder 5.3. van het bestreden vonnis aan het slot wordt toegevoegd:

behalve voorzover deze advertenties betrekking hebben op verhuurperiodes gelijk aan of langer dan drie maanden;

veroordeelt JC c.s. in de kosten van het hoger beroep van [Geïntimeerden] c.s., tot op heden begroot op Cg 279,50 aan betekeningskosten en Cg 6.000,- aan gemachtigdensalaris, te vermeerderen met de wettelijke rente indien deze niet binnen twee weken na betekening van dit vonnis zijn voldaan.

Dit vonnis is gewezen door mrs. E.M. van der Bunt, G.C.C. Lewin en E.W.A. Vonk, leden van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie, en ter openbare terechtzitting van het Hof in Sint Maarten op 21 oktober 2026 uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier.