Civiel recht overig

Aruba. Boedelscheiding.tussenvonnis voor uitlating hyotheekkosten.

Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 15 september 2026

Zaakgegevens

Op 15 september 2026 heeft het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Datum uitspraak
15 september 2026
Datum publicatie
4 november 2026
Zaaknummer
AUA2025H00096
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:OGHACMB:2026:307
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Aruba. Boedelscheiding.tussenvonnis voor uitlating hyotheekkosten.

Uitspraak

Burgerlijke zaken over 2026

Registratienummers: AUA202201665 – AUA2025H00096

Uitspraak: 15 september 2026

GEMEENSCHAPPELIJK HOF VAN JUSTITIE

van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en

van Bonaire, Sint Eustatius en Saba

V O N N I S

in de zaak van:

[Appellante],

wonend in [woonplaats],

in eerste aanleg gedaagde in conventie, eiseres in reconventie,

thans appellante,

gemachtigde: mr. N.S. Gravenstijn,

tegen

[Geïntimeerde],

wonend in [woonplaats],

in eerste aanleg eiser in conventie, verweerder in reconventie,

thans geïntimeerde,

gemachtigde: mr. B.M. de Sousa.

Partijen worden hierna de vrouw en de man genoemd.

1 Het verloop van de procedure

1.1

Bij op 13 mei 2025 ingekomen akte van appel is de vrouw in hoger beroep gekomen van het tussen partijen gewezen en op 2 april 2025 uitgesproken vonnis van het Gerecht in eerste aanleg van Aruba (hierna: het Gerecht).

1.2

Bij op 20 juni 2025 ingekomen memorie van grieven, met producties, heeft de vrouw vijf grieven tegen het vonnis aangevoerd en toegelicht. Haar conclusie strekt ertoe dat het Hof het vonnis waarvan beroep (partieel) zal vernietigen (en naar het Hof begrijpt: een aangepaste wijze van verdeling van de huwelijksgoederengemeenschap zal bevelen), met veroordeling van de man in de proceskosten in beide instanties.

1.3

De man heeft geen memorie van antwoord ingediend.

1.4

Op 31 maart 2026 hebben partijen pleitnota’s met producties overgelegd.

1.5

Vonnis is nader bepaald op vandaag.

2 De feiten

2.1

Partijen zijn op 26 maart 1999 in Aruba in algehele gemeenschap van goederen gehuwd.

2.2

Bij beschikking van het Gerecht van 24 februari 2014 (EJ 3165/2013) is onder meer de echtscheiding tussen partijen uitgesproken. De beschikking is op 19 augustus 2014 ingeschreven in de daartoe bestemde registers van de burgerlijke stand.

2.3

Partijen hebben tot op heden, ondanks pogingen daartoe, de tussen hen bestaande, op 19 augustus 2014 ontbonden huwelijksgoederengemeenschap niet verdeeld.

3 De procedure bij het Gerecht

3.1

De man heeft in conventie -verkort weergegeven- gevorderd:

  1. De gemeenschap te verdelen zoals door hem voorgesteld;

  2. Hem machtiging te verlenen om een onzijdig persoon te benoemen;

  3. Te bepalen dat het vonnis in de plaats treedt van eventuele noodzakelijke akten, voor het geval de vrouw weigert medewerking te verlenen;

  4. De vrouw te veroordelen in de proceskosten.

3.2

De vrouw heeft in reconventie -verkort weergegeven- gevorderd:

  1. Een taxateur te benoemen om de tot de gemeenschap behorende woning te taxeren;

  2. De gemeenschap te verdelen zoals door haar voorgesteld;

  3. Een onzijdig persoon te benoemen voor het geval de man niet aan de verdeling meewerkt;

  4. Te bepalen dat het vonnis in de plaats treedt van noodzakelijke overeenkomsten en notariële akten.

3.3

Het Gerecht heeft na een aantal tussenvonnissen en een comparitie van partijen bij het bestreden eindvonnis:

1. Aan de man toegedeeld:

  1. De woning, onder betaling wegens overbedeling van een bedrag van Afl. 155.026,21 aan de vrouw en onder de verplichting om de vrouw uit haar hoofdelijke aansprakelijkheid voor de op de woning rustende hypotheek te laten ontslaan;

  2. Het saldo van de [bank]-Spaarrekening.

2. Aan de vrouw toegedeeld:

De inboedel van de woning;

De [automerk 1];

3. Bepaald dat partijen gezamenlijk de grondbelasting moeten voldoen;

4. [ [betrokkene 1] benoemd tot onzijdig persoon en bepaald dat de kosten komen voor rekening van de vrouw;

5. De vrouw veroordeeld ter zake van de door de man in de periode van september 2014 tot en met januari 2024 betaalde hypotheeklasten te betalen het bedrag van Afl. 94.044,72;

6. Bepaald dat de vrouw ter zake van de door de man na januari 2024 tot aan de toedeling van de woning betaalde hypotheeklasten, niet zijnde het aflossingsdeel, is gehouden de helft daarvan aan de man te betalen;

7. De vrouw veroordeeld de kosten van de makelaar ten bedrage van Afl. 250,- aan de man te betalen nadat de man heeft aangetoond dat hij die kosten heeft voldaan;

8. De vrouw veroordeeld om de kosten van het taxatierapport ten bedrage van Afl. 300,- aan de man te betalen;

9. Het meer of anders gevorderde afgewezen.

4 De beoordeling

4.1

Aan het verzoek van de vrouw om aan de man akte niet dienen van de memorie van antwoord te verlenen, is in zoverre tegemoetgekomen dat hiervoor onder 1.3 is overwogen dat de man geen memorie van antwoord heeft ingediend. Een verder belang bij een akte niet-dienen heeft de vrouw niet. Volgens het Arubaanse procesrecht mogen partijen in hoger beroep bij pleidooi hun eerder aangevoerde stellingen en verweren toelichten, verbeteren en aanvullen (laatstelijk: HR 20 december 2019, ECLI:NL:HR:2019:2009). Hierbij dienen de eisen van een goede procesorde in acht te worden genomen. Het Hof zal bij de verdere beoordeling toetsen of hetgeen de man voor het eerst bij pleidooi aanvoert buiten beschouwing moet blijven wegens strijd met voorgaande maatstaven.

4.2

Partijen zijn het erover eens dat de gemeenschap van goederen op 19 augustus 2014 in ieder geval uit de volgende onderdelen bestond:

A. een perceel eigendomsgrond met opstallen, gelegen te [adres] (hierna: de woning);

B. de inboedel van de woning;

C. de auto [automerk 1] [model];

D. het pensioen van de man;

E. eventuele belastingteruggaven;

F. de op de woning rustende hypothecaire geldlening bij CMB;

G. de verschuldigde grondbelasting;

H. eventuele belastingschulden.

Partijen hebben daarnaast voor zover in hoger beroep nog van belang gediscussieerd over de vraag of een vijf door de man opgevoerde schulden tot de gemeenschap behoren, te weten de schuld aan zijn vader van Afl. 48.972,- (voor de aankoop van de grond waarop hun woning is gebouwd, hierna: de grond (I) een lening van zijn vader voor de aanschaf van een [automerk 2] [model] ten bedrage van Afl. 23.268,- (J), een schuld aan CMB vanwege de aanschaf van de [automerk 1] van Afl. 17.431,- (K), een lening van zijn vader voor de bouw van een appartement in 2012 van Afl. 22.500,- (L) en de verhoging van de hypotheek om een [automerk 1] [model] (hierna: de [automerk 3]) aan te schaffen (M).

4.3

De vrouw heeft geen grieven gericht tegen de toedeling van de woning aan de man. Wel heeft zij een grief gericht tegen het door het Gerecht bepaalde bedrag dat de man wegens overbedeling aan de vrouw dient te betalen. Het Hof gaat daar hierna op in. De vrouw heeft ook geen grieven gericht tegen toedeling van het saldo van de spaarrekening van de man bij de ING Bank in Nederland aan de man, toedeling van de inboedel van de woning en de [automerk 1] aan haarzelf, de vastgestelde hoogte van het door de man opgebouwde pensioen, het oordeel dat partijen gezamenlijk de grondbelasting moeten voldoen en de veroordeling van de vrouw om de kosten van de makelaar en het taxatierapport aan de man te betalen. Het Hof heeft ambtshalve geen bezwaren tegen deze oordelen.

Leningen I en J zijn verjaard (grief I)

4.4

Grief I is gericht tegen rov. 4.4.4 van het tussenvonnis van het Gerecht van 29 november 2023. Daar heeft het Gerecht het beroep van de vrouw op verjaring van de door de man gestelde schuld aan zijn vader van Afl. 48.972,- (voor de aankoop van de grond en een lening van zijn vader voor de aanschaf van een [automerk 2] [model] ten bedrage van Afl. 23.268,- verworpen (zie hiervoor rov. 4.1 onder I en J). Het Hof overweegt hierover als volgt.

4.5

Uit de door de vrouw overgelegde ongedateerde overeenkomst (productie 2 bij conclusie van antwoord in conventie/eis in reconventie) blijkt dat de man en de vrouw op 26 augustus 1999 van de vader van de man een bedrag van Afl. 46.512,40 in leen hebben ontvangen voor de aankoop van de grond. De overeenkomst bepaalt dat de lening met ingang van 30 januari 2000 in maandelijkse termijnen moet worden afgelost en in de vier gevallen die de overeenkomst noemt (niet-voldoening, overlijden, beslag, verkoop van onroerend goed), “te allen tijde terstond en in zijn geheel opeisbaar" is. Uit de door de vrouw overgelegde overeenkomst van 10 maart 2006 (productie 3 bij conclusie van antwoord in conventie/eis in reconventie) blijkt dat de man en de vrouw daarnaast een bedrag van Afl. 23.268,- hebben geleend van de vader van de man. Ook deze lening dient volgens de overeenkomst in maandelijkse termijnen te worden afgelost en is in geval van niet-voldoening of overlijden te allen tijde terstond en ineens opeisbaar. De verbintenissen uit voornoemde overeenkomsten waren dus niet tot nakoming “na onbepaalde tijd’ zoals bedoeld in artikel 3:307 lid 2 BW.

4.6

De man heeft voorafgaand aan de comparitie van partijen bij het Gerecht van 20 februari 2024 een pakket stukken overgelegd, genummerd 1 tot en met 20. Daarbij zit als productie 11 een verklaring van de vader van de man van juni 2004 waarin staat dat de lening van de grond van het woonhuis wordt “opgeschoven” en dat hij de man en de vrouw “de tijd gunt” om deze terug te betalen. Ook is een verklaring van de vader van de man van december 2010 overgelegd waarin staat dat de lening van de auto steeds “opschuift” en dat hij de man en de vrouw “de tijd gunt” om deze terug te betalen. In beide verklaringen staat aan het einde het volgende vermeld: “Maar als jullie gaan scheiden dat het wel terug betaald moet worden”. Gelet op die laatste toevoeging hebben de verklaringen van de vader van de man er niet toe geleid dat de verbintenissen uit de overeenkomsten “tot nakoming na onbepaalde tijd” zijn geworden als bedoeld in artikel 3:307 lid 2 BW.

4.7

Voor de vraag of de vorderingen van de vader van de man zijn verjaard is dus niet artikel 3:307 lid 2 BW van belang, maar artikel 3:307 lid 1 BW. Op grond van dat artikel verjaart een rechtsvordering tot nakoming van een verbintenis uit overeenkomst tot een geven of een doen door verloop van vijf jaren na de aanvang van de dag, volgende op die waarop de vordering opeisbaar is geworden. Partijen zijn op 19 augustus 2014 gescheiden, zodat de verbintenissen uit bedoelde geldleningsovereenkomsten, gelet op voormelde verklaringen van de vader van de man, vanaf die datum opeisbaar waren. Gesteld noch gebleken is dat partijen in de vijf jaren na die datum zijn aangemaand om tot betaling van de verschuldigde bedragen over te gaan. Met inachtneming van het voorgaande zijn de vorderingen van de vader van de man uit hoofde van de Leningen I (Afl. 48.972,-) en J (Afl. 23.268,-) op 19 augustus 2019 verjaard. Grief I gaat in zoverre op. De stelling van de vrouw dat de [automerk] [model] na de peildatum is verkocht en dat de opbrengst geheel aan de man is toegekomen behoeft daarmee geen bespreking meer.

4.8

Bij de afrekening tussen partijen zal met betrekking tot de leningen van de vader van de man alleen nog rekening worden gehouden met de hiervoor onder 4.2 L genoemde lening van Afl. 22.500,- in 2012 voor de bouw van een appartement.

Door de man betaalde woonlasten (grief II)

4.9

Grief II richt zich tegen rov. 2.23 van het bestreden eindvonnis waarin het Gerecht als volgt heeft overwogen. In de periode van september 2014 tot en met januari 2024 (na de echtscheiding, toen de vrouw met één of meer kinderen van partijen in de woning woonde en de man in het appartement daarbij) heeft de man een aantal lasten van de woning voldaan. Het gaat om (i) de rente van de hypotheek (in totaal Afl. 70.907,69) (ii) aflossingen van de hypotheek (in totaal Afl. 100.447,76) (iii) verzekeringen (in totaal Afl. 16.734,-). Van het totaal daarvan (Afl. 188.089,45) dient de vrouw de helft, Afl. 94.044,72 aan de man te vergoeden.

4.10

In haar toelichting op grief II stelt de vrouw het volgende. De man heeft na de peildatum de hypothecaire lening verhoogd (op 6 februari 2018) onder meer om de aanschaf van de [automerk 3] te financieren. De vrouw heeft nooit gebruik gemaakt van de [automerk 3]. De na 6 februari 2018 betaalde hypotheeklasten dienen daarom alleen voor rekening van de man te komen. Dat de vrouw de helft van die hypotheeklasten moet dragen omdat zij in de woning woont, zoals het Gerecht heeft overwogen, is niet juist. Zij woonde namelijk samen met de kinderen in de woning, zodat van haar niet mag worden verwacht dat zij de helft van de hypotheeklasten betaalt. Ook indien de vrouw wel gehouden zou zijn de helft van de hypotheeklasten na 6 februari 2018 aan de man te betalen, dan geldt dat het Gerecht ten onrechte niet de lasten met betrekking tot de [automerk 3] in mindering heeft gebracht, aldus de vrouw.

4.11

Het Gerecht heeft overwogen dat de openstaande hypotheekschuld per februari 2024 Afl. 82.788,39, bedroeg en dat daarvan Afl. 65.000,- enkel ten laste van de man komt, omdat daarmee de [automerk 3] is aangeschaft. Hierbij is het Gerecht kennelijk ervan uitgegaan dat de man de [automerk 3] enkel ten behoeve van zichzelf heeft aangeschaft. Indien dat uitgangspunt juist is, past daarbij dat ook de hypotheeklasten, voor zover die betrekking hebben op de verhoging van Afl. 65.000 voor rekening van de man komen, hetgeen dan dient te leiden tot vermindering van de vergoedingsplicht van de vrouw aan de man.

4.12

De man heeft in dit verband echter bij pleidooi in hoger beroep aangevoerd dat de [AUTOMERK 3] door beide partijen werd gebruikt, voornamelijk om de kinderen van en naar school te brengen.

4.13

De vrouw dient bij akte te onderbouwen welk deel van de betalingen van de man op de hypotheeklasten (rente, aflossingen, verzekeringen) volgens haar buiten beschouwing gelaten moeten worden, indien aangenomen wordt dat de [AUTOMERK 3] slechts ten behoeve van de man is aangeschaft en slechts door de man is gebruikt. Daarbij dient zij ook te reageren op de stelling van de man over het gezamenlijk gebruik van de [AUTOMERK 3]. De man krijgt gelegenheid voor het nemen van een antwoordakte. Daarna zal het Hof beslissen over de vraag of is komen vast te staan dat de [AUTOMERK 3] is aangeschaft voor het uitsluitend gebruik door de man en zo ja, welke consequenties dit heeft voor de bijdrage van de vrouw aan de betaling van de hypotheeklasten.

Vergoeding voor bouw appartement-grief III

4.14

Met grief III betoogt de vrouw dat het Gerecht ten onrechte geen rekening heeft gehouden met een door de vrouw gerealiseerde uitbreiding van de woning met een appartement. De vrouw stelt in de toelichting op deze grief dat zij na de peildatum een aanvang heeft gemaakt met de bouw van een appartement. De vrije marktwaarde daarvan is in het taxatierapport van 4 juli 2022 van Arcotec N.V. (productie 3 bij memorie van grieven) gewaardeerd op Afl. 15.760,48. Wegens toedeling van de woning aan de man moet hij dit bedrag aan de vrouw betalen, althans moet bij de bepaling van het door de man te betalen bedrag wegens overbedeling daarmee rekening worden gehouden.

4.15

De man betwist dat de vrouw de gestelde uitbreiding heeft gerealiseerd. Hij heeft alles betaald, zoals ook ter zitting in eerste aanleg aan de orde is geweest. Ook blijkt dit uit het feit dat de elektriciteitsrekening op zijn naam staat, aldus de man.

4.16

De vrouw heeft haar stelling dat zij het appartement/de aanbouw heeft gefinancierd, onvoldoende onderbouwd. Het door haar overgelegde taxatierapport levert zonder behoorlijke toelichting, die ontbreekt, geen ondersteuning op voor deze stelling. Het rapport noemt op pagina 2 onder 15 en 16 twee uitbreidingen, vermeldt op pagina 4 dat de uitbreiding links niet is afgebouwd en noemt op pagina 5 het door de vrouw genoemde bedrag als waarde van de uitbreiding(en), maar vermeldt niets over de vraag wanneer en door wie de uitbreiding(en) is/zijn gerealiseerd of gefinancierd, laat staan dat de uitbreiding(en) is/zijn gefinancierd uit privévermogen van de vrouw (indien zij dat al had). Grief faalt III hiermee.

Geen rekening houden met achterstallige kinderalimentatie en belastingteruggaven (grief V)

4.17

Met grief V betoogt de vrouw in de eerste plaats dat het Gerecht haar stellingen ter zake van de door de man verschuldigde kinderalimentatie onbesproken heeft gelaten. De achterstallige kinderalimentatie van Afl. 56.800,- had moeten worden opgeteld bij het door de man te betalen overbedelingbedrag of in mindering te worden gebracht op het door de vrouw aan de man te betalen bedrag aan hypotheeklasten.

4.18

Bij beschikking van 28 april 2015 heeft het Gerecht de man veroordeeld om ten behoeve van de verzorging en opvoeding aan de vrouw een bedrag van Afl. 600,- per kind te betalen. Het Gerecht heeft in het tussenvonnis van 29 november 2023 (in 4.18) nadere informatie gevraagd onder meer over de stelling van de vrouw dat de eisen van redelijkheid en billijkheid zich tegen het vorderen van door de man betaalde lasten verzetten, omdat de man geen kinderalimentatie heeft betaald. Bij het tussenvonnis van 28 februari 2024 heeft het Gerecht ten aanzien van de vordering van de man om aan hem terug te betalen de helft van alle lasten die hij vanaf de echtscheiding voor de vrouw is blijven betalen (inboedelverzekering, elektriciteit, water, telefoon en sparen voor studie kinderen) onder meer het volgende overwogen (in 2.22) “Nu de man deze lasten, zoals hij ter comparitie heeft gesteld, “voor de kinderen” is blijven betalen en moet worden aangenomen dat bij het bepalen van de hoogte van de door de man ten behoeve van de kinderen te betalen kinderalimentatie rekening is gehouden met het gegeven dat hij deze lasten betaalt, ziet het Gerecht geen grond voor veroordeling van de vrouw tot betaling van enig bedrag aan de man ter zake van deze lasten.”

Het Gerecht heeft dus, anders dan de vrouw aanvoert, haar stelling over door de man verschuldigde kinderalimentatie wel bij de beoordeling betrokken. Het Hof ziet geen aanleiding om daarover anders te beslissen. Het Hof voegt er nog aan toe dat de vrouw met de beschikking van 28 april 2015 in beginsel een titel heeft die vatbaar is voor tenuitvoerlegging. Indien de (gestelde) achterstallige kinderalimentatie zou worden opgeteld bij het door de man te betalen overbedelingsbedrag of in mindering zou worden gebracht op het door de vrouw te betalen bedrag aan hypotheeklasten, zou dat tot een dubbele titel voor dezelfde schuld leiden. Dat is een zelfstandige grond voor ongegrondverklaring van dit deel van grief V.

4.19

Met grief V betoogt de vrouw in de tweede plaats dat het Gerecht ten onrechte heeft nagelaten te beslissen op de door de vrouw in reconventie gevorderde afgifte, althans inzage in stukken betreffende gelden die de man van de Belastingdienst terugbetaald heeft gekregen.

4.20

De vrouw heeft bij conclusie van dupliek in conventie en repliek in reconventie onder 24 gesteld dat de man in 2012 (voor de echtscheiding) teruggaven inzake inkomstenbelasting en AOV/AWW heeft ontvangen. Hij dient aan het Gerecht openheid van zaken te geven, aldus de vrouw. Het Gerecht heeft bij het tussenvonnis van 29 november 2023 (onder 4.15) overwogen dat met betrekking tot de gestelde door de man in 2012 ontvangen belastingteruggaven geldt dat dit ten tijde van het huwelijk was en dat, gelet op de hoogte van de ontvangen bedragen en nu geen feiten en/of omstandigheden zijn gesteld of gebleken die tot een ander oordeel leiden, moet worden aangenomen dat deze gelden zijn verbruikt (dan wel in een eventueel positief banksaldo zijn begrepen). Het Gerecht heeft dus de stelling van de vrouw wel in de beoordeling betrokken. Het Hof verenigt zich met die beoordeling. Er is dus geen reden om de man te bevelen dat hij de door de vrouw bedoelde stukken aan haar afgeeft of haar daar inzage in verschaft. Het voorgaande betekent dat grief V ook in zoverre faalt.

Verlaten van de woning (grief IV)

4.21

Het Hof houdt ten aanzien van grief IV, waarmee de vrouw betoogt dat het Gerecht ten onrechte geen termijn heeft bepaald waarbinnen zij de woning moet verlaten, ieder verder oordeel aan.

Slotsom

4.22

De zaak wordt verwezen naar de rol voor akte uitlating zijdens de vrouw als bedoeld onder 4.13. Het Hof houdt iedere verdere beslissing aan.

B E S L I S S I N G

Het Hof:

verwijst de zaak naar de Hofrol in Aruba van 8 december 2026 voor akte uitlating zijdens de vrouw als bedoeld onder 4.13;

bepaalt dat de man gelegenheid krijgt voor het nemen van een antwoordakte;

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mrs. E.A. Saleh, G.C.C. Lewin en C.G. ter Veer, leden van het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba en ter openbare terechtzitting van het Hof in Curaçao uitgesproken op 15 september 2026 in tegenwoordigheid van de griffier.