Strafrecht overig
Ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 17 november 2026
ECLI:NL:OGHACMB:2026:316 · Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · 17 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gemeenschappelijk-hof-van-justitie-van-aruba-curacao-sint-maarten-en-van-bonaire-sint-eustatius-en-saba/strafrecht/strafrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-oghacmb-2026-316
Zaakgegevens
Op 17 november 2026 heeft het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Datum uitspraak
- 17 november 2026
- Datum publicatie
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- H-159/23
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:OGHACMB:2026:316
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel
Uitspraak
Zaaknummer: H-159/23
Parketnummer: 840.00002/23 (P-2022/01838)
Uitspraak: 17 november 2026 Tegenspraak
Beslissing
gegeven op het hoger beroep, ingesteld tegen de beslissing van het Gerecht in eerste aanleg van Aruba van 27 oktober 2023 op de vordering ex artikel 1:77 van het Wetboek van Strafrecht van Aruba, in de zaak tegen de veroordeelde:
[De veroordeelde],
geboren op [geboortedatum te Land],
wonende in [adres].
Hoger beroep
Het Gerecht in eerste aanleg heeft de schatting van het door de veroordeelde wederrechtelijk verkregen voordeel vastgesteld op het bedrag van Afl. 1.312.477,30 en aan de veroordeelde de verplichting opgelegd tot betaling van dat bedrag aan het Land Aruba.
De veroordeelde heeft hoger beroep ingesteld.
Onderzoek van de zaak
Deze beslissing is gegeven naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting.
Het Hof heeft kennisgenomen van de vordering van de procureur-generaal, mr. C.D. Kardol, en van wat door de veroordeelde en haar raadslieden, mr. D.L. Emerencia en mr. D.G. Croes (hierna: de verdediging), naar voren is gebracht.
De procureur-generaal heeft gevorderd dat het Hof de beslissing waarvan beroep zal bevestigen.
De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de ontnemingsbeslissing van het Gerecht moet worden vernietigd en de vordering dient te worden afgewezen, gelet op het vrijspraakverweer in de strafzaak. Subsidiair heeft de verdediging verzocht om het wederrechtelijk verkregen voordeel vast te stellen aan de hand van bedragen waarvan de verkrijging door de veroordeelde voldoende aannemelijk is gemaakt en de betalingsverplichting dienovereenkomstig te bepalen. Meer subsidiair heeft de verdediging verzocht om bij de vaststelling van de betalingsverplichting rekening te houden met de overschrijding van de redelijke termijn en de draagkracht van de veroordeelde.
Beslissing waarvan beroep
Het Hof verenigt zich met de beslissing waarvan beroep en zal deze - onder aanvulling van gronden - bevestigen.
Bewijsmiddelen
Het Hof legt de in de bijlage genoemde bewijsmiddelen ten grondslag aan zijn ontnemingsbeslissing. Opgemerkt wordt dat waar de verdachte is geschreven, in plaats daarvan de veroordeelde moet worden gelezen.
Aanvullende overwegingen
Vaststelling ontnemingsbedrag
De verdediging heeft bepleit dat uit de beslissing van het Gerecht niet volgt waarom door het Gerecht meer is toegewezen aan wederrechtelijk verkregen voordeel, dan het bedrag dat is bewezenverklaard, te weten Afl. 845.501,85. De verdediging heeft in aanvulling daarop – in de kern – naar voren gebracht dat bij de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel geen rekening is gehouden met het feit dat de veroordeelde niet alle geldbedragen zelf in ontvangst heeft genomen en geen rekening is gehouden met aangetroffen cashbedragen.
Het Hof overweegt hierover als volgt.
In de aangehechte bewijsmiddelen zit een proces-verbaal van [verbalisant] van 6 september 2022. Daarin wordt onder andere geverbaliseerd dat de veroordeelde in de periode van 2016 tot en met 2020 in totaal 133 keer niet de opbrengst van een kassier in het kasboek had genoteerd, terwijl zij dit wel had moeten doen. De verbalisant concludeert dat de veroordeelde een totaalbedrag van 1.312.477,30 niet in het kasboek heeft verwerkt.
In de strafzaak heeft Hof, gelet op de aangehechte bewijsmiddelen, vastgesteld dat de veroordeelde een totaalbedrag van Afl. 845.501,85 heeft verduisterd, in het bijzonder gelet op feit dat de veroordeelde in het merendeel van de gevallen verantwoordelijk was voor het in ontvangst nemen van de geldbedragen en, in alle gevallen, voor het invullen van de kasboeken. Ook heeft het Hof het verweer van de verdediging in de strafzaak, inhoudende dat een ander geldbedragen in ontvangst heeft genomen en dus mogelijk geldbedragen heeft weggenomen, als onaannemelijk ter zijde geschoven.
In dit kader merkt het Hof nog op dat [verbalisant] in zijn proces-verbaal heeft vermeld dat kasboek ‘KB26’ van 29 juli 2017 (het Hof begrijpt: de opbrengsten van de verkoop van [bedrijf 1]) niet door de veroordeelde is getekend. Het Hof heeft – los van de vraag of dit soort opbrengsten in een kasboek moesten worden genoteerd – deze bedragen desondanks toegerekend aan de veroordeelde. Het Hof ziet daarom geen aanleiding om dit bedrag in mindering te brengen bij het vaststellen van het totale ontnemingsbedrag.
Met inachtneming van het in de bewijsmiddelen opgenomen proces-verbaal van [verbalisant] in combinatie met de overige bewijsmiddelen en -overwegingen zijn naar het oordeel van het Hof ook voldoende aanwijzingen dat de veroordeelde in de bewezenverklaarde periode – naast de Afl. 845.501,85 – meer geldbedragen heeft weggenomen dan in de strafzaak is bewezen verklaard. Zij was immers ook met betrekking tot deze overige bedragen verantwoordelijk voor het noteren ervan in het kasboek, hetgeen zij niet heeft gedaan. Het Hof acht dan ook op de voet van artikel 1:77 lid 3 Sr aannemelijk dat die misdrijven of andere strafbare feiten ertoe hebben geleid dat de veroordeelde wederrechtelijk voordeel heeft verkregen.
Het Hof ziet zich vervolgens voor de vraag gesteld wat het daadwerkelijk wederrechtelijk verkregen voordeel is geweest voor de verdachte. Uit voornoemd proces-verbaal van [verbalisant] volgt naar het oordeel van het Hof dat aannemelijk is geworden dat de veroordeelde een totaalbedrag van Afl. 1.321.477,30 wederrechtelijk heeft verkregen. Het Gerecht heeft echter een bedrag van Afl. 1.312.477,30 vastgesteld als ontnemingsbedrag. Het Hof is – gelet op de totale som van de geldbedragen in het proces-verbaal van [verbalisant] – van oordeel dat in het vonnis sprake is geweest van een kennelijke verschrijving bij de vaststelling van het ontnemingsbedrag. Echter, nu ook in het proces-verbaal van [verbalisant] dit bedrag (vermoedelijk ook per abuis) wordt genoemd zal het Hof in het voordeel van de veroordeelde rekening houden met het lagere (en ook door het Gerecht vastgestelde) bedrag van Afl. 1.312,477,30. Het Hof merkt hierbij op dat daarmee bovendien ruimschoots de in de rapporten beschreven contant aangetroffen geldbedragen zijn verrekend.
Het Hof verenigt zich aldus met het oordeel van het Gerecht met betrekking tot het wederrechtelijk verkregen voordeel en de aan de veroordeelde opgelegde betalingsverplichting. Wat door de verdediging daartegen in hoger beroep is ingebracht, kan niet tot een ander oordeel leiden.
Redelijke termijn
De verdediging heeft zich eveneens op het standpunt gesteld dat de redelijke termijn is overschreden en dat hiermee rekening dient te worden, in die zien dat een eventuele betalingsverplichting wordt verminderen.
Nu het Hof de overschrijding van de redelijke termijn al heeft verdisconteerd in de samenhangende en gelijktijdig uitgesproken strafzaak, zal het Hof in de onderhavige zaak volstaan met de enkele constatering van deze overschrijding
Draagkracht
In hoger beroep heeft de veroordeelde (andermaal) aangevoerd dat zij geen verhaal biedt. Zij heeft geen draagkracht om te betalen en ook geen vermogen.
Dit verweer treft geen doel. Het Hof sluit zich aan bij het oordeel van het Gerecht. Wat door en namens de veroordeelde in hoger beroep is aangevoerd is onvoldoende om te concluderen dat op voorhand duidelijk is dat zij nu noch in de toekomst voor het kunnen voldoen aan een op te leggen betalingsverplichting toereikend draagkrachtig is. Het verweer wordt om die reden ook in hoger beroep verworpen.
BESLISSING
Het Hof:
bevestigt de beslissing van 27 oktober 2023 van het Gerecht in eerste aanleg met inachtneming van hetgeen hiervoor is overwogen.
Deze beslissing is gegeven door mr. Y.C. Bours, voorzitter, mr. F.V.L.M. Wannyn en mr. E.W.A. Vonk, leden van het Hof, bijgestaan door mr. L. Witte, zittingsgriffier, en vervolgens op 17 november 2026 uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier ter openbare terechtzitting van het Hof in Aruba (met een directe beeld- en geluidsverbinding met het gerechtsgebouw in Curaçao).
Bijlage: de bewijsmiddelen
1. Een proces-verbaal van aangifte van [aangeefster] d.d. 18 november 2020 (pagina 28), voor zover inhoudende als verklaring van de aangeefster, zakelijk weergegeven:
Langs deze weg doe ik als diensthoofd van het Departamento di Impuesto (DIMP) aangifte van strafbare feiten tegen [de verdachte]. Zij wordt – onder meer – verdacht van verduistering in dienstbetrekking. Het vermoeden van de gepleegde strafbare feiten wordt door de volgende gebeurtenissen en/of documenten onderbouwd:
-
interne melding van verduistering van contant geld d.d. 6 juli 2020 voor een totaalbedrag van Afl. 114.542,85;
-
interne melding van verduistering van contant geld d.d. 27 oktober 2020 van een totaalbedrag van Afl. 83.795;
-
interne melding van verduistering van contant geld d.d. 2 november 2020 van een totaalbedrag van Afl. 647.164.
2. Een geschrift, te weten het 1ste rapport van de chef afdeling Financiële Administratie [de chef] d.d. 7 juli 2020 (pagina 31 en het overzicht op pagina 33), zakelijk weergegeven:
[De verdachte], werkzaam in de functie van hoofdkassier, op de afdeling Financiële Administratie, heeft 8 afdrachten van verschillende kassiers niet in het kasboek verwerkt. De afdrachten waren totaal Awg. 114.542,85 aan contante gelden.
|
Datum |
Contant |
|
23-6-2016 |
10.841,15 |
|
25-7-2016 |
24.828,50 |
|
29-8-2016 |
26.276,10 |
|
30-8-2016 |
13.813,15 |
|
7-9-2016 |
13.483,75 |
|
9-9-2016 |
5.025,25 |
|
24-10-2016 |
12.155,20 |
|
21-11-2016 |
8.119,75 |
|
Totaal |
114.542,85 |
3. Een geschrift, te weten het 2de rapport van de chef afdeling Financiële Administratie [de chef] d.d. 26 oktober 2020 (pagina 35 en 36), zakelijk weergegeven:
[Naam 1 en naam 2] hebben in de ruimte van de hoofdkassier [de verdachte] opgeruimd en kwamen het volgende tegen:
-
Een envelop met een ‘Contante Afdracht Formulier’ en met Awg 30,45 in contanten. Deze contanten vorm deel van een afdracht van totaal groot Awg. 11.645,45. Gelden die afkomstig waren van een openbare executoriale verkoop. De verkoop was ten laste van [bedrijf 1] op 6 december 2017.
-
Een formulier ‘Contante Afdracht Kassier’ vermeldende een bedrag van Awg. 71.455,00. Het contante geld was niet aanwezig. Het bedrag was afkomstig van een executoriale verkoop. De verkoop was ten laste van [bedrijf 1] op 27, 28 en 29 juni 2017.
-
Een envelop met contant Awg. 19,00 die deel uitmaakt van een bedrag Awg. 744 die bestemd was voor het boeken van Publieke verkoop belasting.
Een onderzoek in het systeem SAP heeft als resultaat dat bovengenoemde gelden niet op de persoonsnummer van [bedrijf 1] waren geboekt. Voorts heb ik de invorderaar gevraagd over de genoemde verkoop en de opbrengsten, waarop zij antwoordde dat zij niet op de hoogte is van de liggende gelden noch het “Contante Afdracht Kassier” formulier en beweert dat zij een kopie van beide “Contante Afdracht Kassier” formulier niet van de deurwaarder heeft ontvangen. In de file van het genoemde bedrijf ligt ook niets van de verkoop.
4. Een geschrift, te weten het 3de rapport van de chef afdeling Financiële Administratie [de chef] d.d. 30 oktober 2020 (pagina 39 tot en met 42 en het overzicht op pagina 44 tot en met 46), zakelijk weergegeven:
[Naam 1 en naam 2] hebben de ruimte van de hoofdkassier [de verdachte] opgeruimd en kwamen 71 kasafdrachten dan wel kasafsluitingen tegen verdeeld over de jaren 2016 t/m 2020. Deze afdrachten waren gevonden in de ruimte van de hoofdkassier.
2016: 4x met een totaal contant afdracht van Awg 24.669,85
2017: 17x met een totaal contant afdracht van Awg 190.303,05
2018: 11x met een totaal contant afdracht van Awg 162.817,30
2019: 28x met een totaal contant afdracht van Awg 188.316,55
2020: 11x met een totaal contant afdracht van Awg 81.057,25
Totaal: Awg. 647.164,00
Controle op die 71 afdrachten heeft als resultaat dat [de verdachte] die 71 afdrachten niet in het kasboek heeft vermeld en verwerkt. De hoofdkassier vermelde alle eerdere gevallen niet in het kasboek en stortte het ontvangen bedrag niet bij de Centrale Bank Aruba.
6. Een proces-verbaal van bevindingen 2de ontvangst documenten DIMP d.d. 6 september 2022 (pagina 240 tot en met 246), zakelijk weergegeven:
Een afschrift van de 134 kasboeken die door [de verdachte] werden verwerkt werden ontvangen. Deze documenten hebben betrekking op de 134 gevallen die door de DIMP werden onderzocht waaruit bleek dat [de verdachte] op 134 data, tussen de periode 2016 tot en met 2020, de dagelijkse opbrengst van een kassier niet in de kasboek had genoteerd en verwerkt.
Aan de hand van het handschrift genoteerd/geschreven in de kasboeken kan redelijkerwijs worden afgeleid dat, met uitzondering van kasboek KB26 d.d. 29 juli 2017, [de verdachte] in al de andere gevallen 133 kasboeken de namen van kassiers en de dagelijkse opbrengsten had geschreven en bijgehouden en verwerkt. Dit houdt in dat [de verdachte] het totale bedrag van Afl. 1.312.477,30 niet in het kasboek had verwerkt.
* De door de verdachte op 28 oktober 2026 ter terechtzitting in hoger beroep afgelegde verklaring, zakelijk weergeven:
U, voorzitter, houdt mij pagina 359 van het dossier voor waarop een voorbeeld van een kasboek te zien is (KB01). U, voorzitter, vraagt mij of dit kasboek door mij is ingevuld. Ja, dat klopt. U, voorzitter, houdt mij voor dat er kasafdrachtformulieren onder bijzondere omstandigheden zijn aangetroffen in mijn kantoor, in een afgesloten geldkist en in een geldkluis en dat deze kasdafdrachtformulieren door mij zijn ondertekend voor ontvangst. Ja, een deel van de kasafdrachtformulieren is inderdaad door mij ondertekend.
* Een proces-verbaal van verhoor getuige bij de rechter-commissaris van 7 september 2026, voor zover inhoudende de verklaring van [de getuige 1], zakelijk weergegeven:
De hoofdkassier neemt aan het einde van de procedure het geld in bewaring en alle kasafsluitingen die de hoofdkassier uit het systeem heeft geprint dat noteert de hoofdkassier in het handmatige kasboek.
Raadsvrouw: wat gebeurde als het kasboek terugging naar de hoofdkassier?
Dat is het einde van de procedure. Alle stukken gaan terug naar de hoofdkassier die voor filing moet zorgen.
Waar werd dat gefiled?
In de eigen ruimte van de hoofdkassier. Die ruimte was alleen toegankelijk voor de hoofdkassier en alleen de hoofdkassier had de sleutel.
Raadsvrouw: de tweede hoofdkassier had geen eigen sleutel?
Nee.
[Bedrijf 1] – Afl. 83.795
Toen kwamen ze die enveloppen tegen. Dat was in de ruimte van de hoofdkassier in de kluis waar die stukken bewaard waren. Ze hebben ook laten zien waar de enveloppen lagen, namelijk achter de kast. Er was geen geld in die enveloppen. Deur B geeft toegang tot een ruimte: de kluis. De enige die daar toegang toe heeft is de hoofdkassier.
Na de verkoop brengt de belastingdeurwaarder de opbrengst naar de hoofdkassier. De hoofdkassier geeft het CAF-formulier af. De belastingdeurwaarder vult op het CAF-formulier in wat hij of zij gaat afdragen aan de hoofdkassier. Het geld wordt geteld door beiden. Beide tekenen op de CAF-formulier. Conform de procedure heb ik de belastinginvorderaar ook gevraagd waarom zij dat geld had laten liggen bij de hoofdkassier. Ze zei dat zij niet wist dat dat daar was.
Als de betaling wordt geregistreerd als een betaling in het systeem gaat het samen met alle andere betalingen naar de Centrale Bank. We hebben in het systeem gezocht op betalingen op naam van [bedrijf 1]. Die hebben we niet gevonden. Er valt niks te controleren als een betaling niet wordt geregistreerd.
de 71 kasafdrachten
De dames gingen verder opruimen en kwamen met meer kasafsluitingen met CAF-formulieren eraan gehecht.
Raadsvrouw: waarom zijn deze stukken toch aan [de verdachte] toegerekend?
Omdat haar handtekening was op de formulieren en omdat zij het kasboek heeft opgesteld.
Raadsvrouw: is er ook gecontroleerd op basis van CBA-stortingen, inclusief eventuele latere of gecombineerde stortingen?
Was we wel hebben gedaan is dat de 71 formulieren achteraf in het kasboek zijn bijgewerkt. Dan pas zie je de grote verschillen. Het bedrag dat is gestort bij de Centrale Bank is niet wat het had moeten zijn.
Rechter-commissaris: hoe weet u welk bedrag er is gestort bij de Centrale Bank?
Dit staat in het kasboek. Dit is grosso modo hetzelfde als de dagopbrengst.
PG: u zei net dat het bedrag was gestort bij de Centrale Bank niet meer klopte met wat het had moeten zijn. Was dat dan te veel of te weinig?
Te weinig.
Raadsvrouw: waar komen de stukken vandaan?
De 71 stukken lagen in de kamer van hoofdkassier.
Bij de procedure in eerste aanleg is het volgende verweer naar voren gebracht:
Meerdere mensen betraden de kamer van de hoofdkassier. Het is niet uit te sluiten andere personen op momenten dat de verdachte niet op haar kamer was de gelden en de documenten hebben weggenomen. Wat is uw reactie?
Nee, alleen de hoofdkassier had de sleutel.
Een proces-verbaal van verhoor getuige bij de rechter-commissaris van 17 september 2026, voor zover inhoudende de verklaring van [de getuige 2], zakelijk weergegeven:
Het geldkistje, waarvan ik gezien heb die ze openmaakten, bevatte enveloppen en papieren. Het waren afdrachtformulieren, kassluitingen, debit slips en zelfs cheques.
In welke ruimtes heeft u opgeruimd?
In de kluis en het kantoor van de hoofdkassier.
Ik herinner mij wel dat ik stukken over [bedrijf 1] heb gevonden. Dat was namelijk in een kleine kast. In de hoofdkassiersruimte.
Zijn die 71 stukken in de hoofdkassiersruimte gevonden?
In de hoofdkassiersruimte en in de kluis.
De persoon met welke functie sluit een kasboek aan het einde van de dag af?
De hoofdkassier.
* Een proces-verbaal van verhoor getuige bij de rechter-commissaris van 8 september 2026, voor zover inhoudende de verklaring van [de getuige 3], zakelijk weergegeven:
Dat we die stroken aantroffen, betekende al dat ze niet door de hoofdkassier waren aangeboden voor de tweede controle. De hoofdkassier moet het kasboek invullen en dit moet kloppen met wat er in de computer staat. Op het moment dat wij als hoofdkassier het werk hebben afgesloten horen er geen debitstroken meer te zijn.
* Een proces-verbaal van verhoor getuige bij de rechter-commissaris van 18 september 2026, voor zover inhoudende de verklaring van [de getuige 4], zakelijk weergegeven:
Was u destijds de invorderaar die belast was met [bedrijf 1]?
Ja. De officiële kopieën van de afdracht heb ik pas in 2020 ontvangen en de verkoop was – als ik mij goed herinner – eind juni 2017. Op het formulier staat hoeveel geld en in welke coupures er is aangenomen en ingeleverd bij de hoofdkassier. Op het formulier staat ook een handtekening of paraaf van hoofdkassier, [de verdachte].
U heeft niet de verkoopopbrengsten bij de hoofdkassier opgehaald?
Nee.
Moet u opdracht gegeven om deze opbrengsten op [bedrijf 1] te boeken?
Nee, de afboeking geschiedt door de kassier bij wie het geld wordt ingeleverd.
U zei dat het geld bij de hoofdkassier was ingeleverd. Hoe weet u dat?
Dat staat op het formulier.
* Een proces-verbaal van verhoor getuige bij de rechter-commissaris van 17 september 2026, voor zover inhoudende de verklaring van [de getuige 5], zakelijk weergegeven:
U was als deurwaarder betrokken bij de openbare verkopen van [bedrijf 1] in 2017.
Ja, dat klopt. De opbrengsten van [bedrijf 1] heb ik zelf naar de hoofdkassier gebracht. [De verdachte].