Strafrecht overig
Vernietiging vonnis van het Gerecht ten aanzien van de opgelegde straf en doet in zoverre opnieuw recht…
Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba, 17 november 2026
ECLI:NL:OGHACMB:2026:318 · Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba · 17 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gemeenschappelijk-hof-van-justitie-van-aruba-curacao-sint-maarten-en-van-bonaire-sint-eustatius-en-saba/strafrecht/strafrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-oghacmb-2026-318
Zaakgegevens
Op 17 november 2026 heeft het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van Aruba, Curaçao, Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Datum uitspraak
- 17 november 2026
- Datum publicatie
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- H-178/24
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:OGHACMB:2026:318
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Vernietiging vonnis van het Gerecht ten aanzien van de opgelegde straf en doet in zoverre opnieuw recht;
Verdachte heeft zich in Aruba als journalist schuldig gemaakt aan - kort gezegd - actieve omkoping van een politieambtenaar en schending ambtsgeheim.
Gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden geheel voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaren. Taakstraf voor de duur van 240 uren.
Uitspraak
Zaaknummer: H-178/24
Parketnummer: 300.02928/23
Uitspraak: 17 november 2026 Tegenspraak
Vonnis
gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van het Gerecht in eerste aanleg van Aruba (hierna: het Gerecht) van 18 december 2024 in de strafzaak tegen de verdachte:
[De verdachte],
geboren op [geboortedatum te Land],
wonende in [adres].
Hoger beroep
Het Gerecht heeft de verdachte bij zijn vonnis van het onder 3 ten laste gelegde vrijgesproken en ter zake van het onder 1 en 2 ten laste gelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaren.
Zowel de verdachte als de officier van justitie hebben hoger beroep ingesteld.
Onderzoek van de zaak
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting.
Het Hof heeft kennisgenomen van de vordering van de procureur-generaal, mr. C.D. Kardol, en van wat door de verdachte en zijn raadslieden, mr. D.G. Illes en mr. V.A.V. Carlo (hierna: de verdediging), naar voren is gebracht.
De procureur-generaal heeft gevorderd dat het Hof het vonnis waarvan beroep zal bevestigen, behoudens ten aanzien van de opgelegde straf en – in zoverre opnieuw recht doende – de verdachte zal veroordelen tot een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren.
De verdediging heeft een strafmaatverweer gevoerd, inhoudende dat aan de verdachte een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf wordt opgelegd voor de duur van 18 maanden met een proeftijd van 3 jaren (en met oplegging van bijzondere voorwaarden) en een taakstraf voor de duur van 240 uren.
Vonnis waarvan beroep
Het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd, omdat het Hof zich daarmee verenigt, behoudens ten aanzien van de opgelegde straf en de motivering daarvan.
Oplegging van straf
Het Gerecht heeft ten aanzien van de strafoplegging onder meer het volgende overwogen.
“Bij de bepaling van de op te leggen straf wordt gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezen verklaarde is begaan, op de mate waarin de gedraging aan de verdachte te verwijten is en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander bij het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarbij wordt rekening gehouden met de ernst van het bewezen verklaarde in verhouding tot andere strafbare feiten, zoals die onder meer tot uitdrukking komt in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.
Verdachte heeft zich als journalist schuldig gemaakt aan - kort gezegd - actieve omkoping van een politieambtenaar. De verdachte heeft giften – in dit geval geldelijke vergoedingen –, beloften tot betaling van geldbedragen en diensten verleend aan voormelde politieambtenaar in ruil voor het ter beschikking stellen en delen van portofoonverkeer en informatie van het Korps Politie Aruba. De verdachte heeft zich door deze strafbare gedraging ook samen met die politieambtenaar schuldig gemaakt aan schending van zijn, die ambtenaar’s, ambtsgeheim.
Dit zijn ernstige feiten. Bij beide bewezenverklaarde feiten heeft de verdachte ervoor gezorgd dat deze ambtenaar het bijzondere vertrouwen dat in hem werd gesteld fors heeft beschaamd. Daarmee is verdachte medeverantwoordelijk voor de schade die hiermee is toegebracht aan het imago van het Arubaanse politiekorps en aan het vertrouwen dat de burger mag en moet kunnen hebben in het Arubaanse politiekorps en in het feit dat door dit korps zorgvuldig met privacygegevens wordt omgegaan. Bovendien kan schending van het ambtsgeheim op deze wijze grote risico’s en gevaren doen ontstaan, bijvoorbeeld als geheime informatie op het verkeerde moment naar buiten komt en/of in verkeerde handen komt. Het Gerecht neemt het de verdachte kwalijk dat hij kennelijk uit eigenbelang, geldelijk gewin en/of sensatielust geheim portofoonverkeer van het Arubaanse politiekorps heeft afgeluisterd, daarmee de privacy van de Arubaanse burgers heeft geschonden en mogelijk risico’s en gevaren voor burgers, politie en maatschappij heeft veroorzaakt.”
“Het Gerecht houdt ook rekening met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. De verdachte is, zo blijkt uit zijn strafkaart eerder in 2019 onherroepelijk veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten. Hij heeft destijds de maximale taakstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf gekregen. Het bewezenverklaarde is door verdachte gepleegd in een proeftijd van deze voorwaardelijke straf. Hieruit blijkt wel dat verdachte niet heeft geleerd van de vorige veroordeling. Het heeft verdachte er immers niet van weerhouden om opnieuw soortgelijke strafbare feiten te plegen.”
Het Hof sluit zich daarbij aan en vult de overwegingen ten aanzien van de op te leggen straf als volgt aan.
Het Hof stelt voorop dat de verdachte in een lopende proeftijd de bewezenverklaarde feiten heeft gepleegd. De verdachte was – zoals het Gerecht ook terecht heeft geoordeeld – een gewaarschuwd mens. Het Hof kan zich dan ook goed voorstellen dat het Gerecht – in de toen gegeven omstandigheden en de proceshouding van de verdachte – aan hem een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaren heeft opgelegd.
Anders dan in eerste aanleg heeft de verdachte tijdens het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep erkend fout te hebben gehandeld en spijt betuigd. De verdachte heeft hiermee – hoewel in een zeer laat stadium – alsnog inzicht getoond in het kwalijke van de door hem begane strafbare feiten en heeft daarvoor ook verantwoordelijkheid genomen.
In hoger beroep is verder ook het een en ander naar voren gebracht over de persoonlijke omstandigheden van de verdachte en de mogelijke gevolgen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Daarbij is in het bijzonder naar voren gebracht dat een dergelijke straf het einde zou betekenen van de journalistieke carrière van de verdachte. Verder heeft de verdediging naar voren gebracht dat de verdachte na het vonnis van het Gerecht heeft laten zien dat hij het kwalijke van zijn handelen heeft ingezien, nu hij in de tussentijd niet met politie en justitie in aanraking is geweest. De verdachte heeft daarnaast nog opgemerkt dat hij overleg heeft gehad met de Minister van Justitie en de Korpschef over een eventuele eigen portofoon voor de pers voor meldingen en dat hij goed contact heeft met het Korps Politie Aruba. Als zij hem vragen zaken niet te publiceren, doet hij dat niet. Andersom is hij behulpzaam door informatie die hij krijgt die relevant kan zijn voor de politie, naar hen door te sturen, aldus de verdachte.
Zoals hiervoor is gebleken is aldus de proceshouding van de verdachte in hoger beroep veranderd en heeft hij het kwalijke van zijn handelen ingezien, wat bij het Hof ter terechtzitting in hoger beroep ook oprecht overkwam. In het verlengde hiervan heeft het Hof ook geconstateerd dat de verdachte in de tussentijd – anders dan in verband met zijn werk – niet meer met politie en justitie in aanraking is geweest. Het Hof leidt hieruit af dat de verdachte inmiddels goed heeft begrepen dat de bewezenverklaarde gedragingen onacceptabel zijn.
Hoewel bij de feiten als de onderhavige een onvoorwaardelijke gevangenisstraf zonder meer passend en geboden is, ziet het Hof in het vooroverwogene reden om het anders te doen dan het Gerecht. Het Hof zal de verdachte een forse voorwaardelijke gevangenisstraf opleggen. Daarmee wil het Hof enerzijds de ernst van de feiten tot uitdrukking brengen en anderzijds een stevige stok achter de deur houden. De voorwaardelijke straf zal hij uit moeten zitten als hij opnieuw een strafbaar feit pleegt. Het Hof ziet in de persoon van de verdachte geen aanleiding om bijzondere voorwaarden op te leggen.
De ernst van de feiten rechtvaardigen daarbovenop een taakstraf, om ervoor te zorgen dat de verdachte de consequenties van zijn handelen ervaart. Daarom zal het Hof aan de verdachte een geheel onvoorwaardelijke taakstraf voor de maximale duur opleggen.
Het Hof is, na dit een en ander te hebben afgewogen, tot de slotsom gekomen dat een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden met een proeftijd van 3 jaren en een onvoorwaardelijke taakstraf voor de duur van 240 uren passend en geboden is. De verdachte zal daartoe dan ook worden veroordeeld.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
De op te leggen straf en maatregel is, behalve op de reeds aangehaalde wettelijke voorschriften, gegrond op de artikelen 1:19, 1:20, 1:21, 1:45, 1:46 en 1:136 van het Wetboek van Strafrecht van Aruba, zoals deze luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
BESLISSING
Het Hof:
vernietigt het vonnis van 18 december 2024 ten aanzien van de opgelegde straf en doet in zoverre opnieuw recht;
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 18 (achttien) maanden;
bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 3 (drie) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.
veroordeelt de verdachte tot een taakstraf, bestaande uit een werkstraf voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 120 (honderdtwintig) dagen hechtenis;
bevestigt het vonnis van 18 december 2024 van het Gerecht voor het overige.
Dit vonnis is gewezen door mr. F.V.L.M. Wannyn, voorzitter, mr. Y.C. Bours en mr. E.W.A. Vonk, leden van het Hof, bijgestaan door mr. L. Witte, zittingsgriffier, en op 17 november 2026 uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier ter openbare terechtzitting van het Hof in Aruba (met een directe beeld- en geluidsverbinding met het Gerechtsgebouw in Curaçao).