Strafrecht overig

Bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling en (kort gezegd) opruiing…

Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 18 november 2026

Zaakgegevens

Op 18 november 2026 heeft het Gerechtshof 's-Hertogenbosch in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof 's-Hertogenbosch
Zittingsplaats
's-Hertogenbosch
Datum uitspraak
18 november 2026
Datum publicatie
17 november 2026
Zaaknummer
20-003258-25
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHSHE:2026:3233
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling en (kort gezegd) opruiing gepleegd tegen een lid van de Tweede Kamer.

De verdachte heeft naar aanleiding van het spoeddebat in de Tweede Kamer d.d. 13 november 2024 een tweetal X-berichten geplaatst die door het hof als bedreigend en opruiend in de zin van respectievelijk art. 285 en art. 131 Sr worden aangemerkt.

Overwegingen van het hof ten aanzien van de vrijheid van meningsuiting (art. 10 EVRM). Het verweer van de raadsman wordt verworpen.

Het hof veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 80 uren subsidiair 40 dagen hechtenis en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 1 maand met een proeftijd van 2 jaren.

Procesgang

  1. Rechtbank Limburg · 22 december 2025

    ECLI:NL:RBLIM:2025:12796
  2. Gerechtshof 's-Hertogenbosch · 18 november 2026deze uitspraak

    ECLI:NL:GHSHE:2026:3233

Uitspraak

Parketnummer : 20-003258-25

Uitspraak : 18 november 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof

’s-Hertogenbosch

gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Limburg, zittingsplaats Maastricht, van 22 december 2025, in de strafzaak met parketnummer 03-068431-25 tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1967,

wonende te [adres] .

Hoger beroep

Bij vonnis waarvan beroep heeft de rechtbank de onder 1 en 2 tenlastegelegde feiten bewezenverklaard, dat gekwalificeerd als:

  • ‘bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling’ (feit 1);

  • ‘in het openbaar bij geschrift tot enig strafbaar feit en gewelddadig optreden tegen het openbaar gezag opruien’ (feit 2),

de verdachte te dien aanzien strafbaar verklaard, en ter zake daarvan veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 1 maand, met een proeftijd van 2 jaren, en een taakstraf voor de duur van 80 uren, subsidiair 40 dagen hechtenis.

Van de zijde van de verdachte is tegen voormeld vonnis hoger beroep ingesteld.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in hoger beroep en in eerste aanleg.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het hof vonnis waarvan beroep integraal zal bevestigen.

De verdediging heeft primair bepleit dat het hof de verdachte integraal zal vrijspreken. Subsidiair heeft de raadsman bepleit dat het hof de verdachte partieel zal vrijspreken van het onder 2 tenlastegelegde opruien tot gewelddadig optreden tegen het openbaar gezag. Meer subsidiair is door de verdediging bepleit dat het hof de verdachte zal ontslaan van alle rechtsvervolging. De raadsman heeft uiterst subsidiair een strafmaatverweer gevoerd.

Vonnis waarvan beroep

Het hof kan zich op onderdelen niet met het beroepen vonnis verenigen. Om redenen van efficiëntie zal het hof evenwel het gehele vonnis vernietigen.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

1.
hij op of omstreeks 13 november 2024 te Heerlen, althans in Nederland, [benadeelde] (fractievoorzitter van de politieke partij [politieke partij] ) heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door op het platform X een (openbaar) bericht te plaatsen met de tekst: ''#spoeddebat Mag ik dan de trekker overhalen als je een schietschijf op je voorhoofd tekend? WAT EEN KLOOTZAK DIE [benadeelde] ! #VANDAAGINSIDE Kut VOORZITTER! EN [betrokkene] Houdt zijn bek'', althans woorden van gelijke aard of strekking;

2.
hij op of omstreeks 13 november 2024 te Heerlen, althans in Nederland, in het openbaar mondeling, bij geschrift en/of bij afbeelding tot enig strafbaar feit en/of gewelddadig optreden tegen het openbaar gezag heeft opgeruid, door op het platform X een (openbaar) bericht te plaatsen, dat kennelijk gericht is tegen de fractievoorzitter van de politieke partij [politieke partij] , [benadeelde] , en dat de navolgende inhoud had: ''Mag er iemand deze man helemaal murw beuken? VUILE HAATZAAIER Vieze vuile achterlijke mongool [benadeelde] . Die kut Voorzitter moet zich kapot schamen! Wat een slapzak die VOORZITTER. SCHANDE Van mij wel. Wat een haatzaaier! #spoeddebat''.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande, dat:

1.
hij op 13 november 2024 in Nederland, [benadeelde] (fractievoorzitter van de politieke partij [politieke partij] ) heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, door op het platform X een openbaar bericht te plaatsen met de tekst: ''#spoeddebat Mag ik dan de trekker overhalen als je een schietschijf op je voorhoofd tekend? WAT EEN KLOOTZAK DIE [benadeelde] ! #VANDAAGINSIDE Kut VOORZITTER! EN [betrokkene] Houdt zijn bek'';

2.
hij op 13 november 2024 in Nederland, in het openbaar bij geschrift tot enig strafbaar feit en gewelddadig optreden tegen het openbaar gezag heeft opgeruid, door op het platform X een openbaar bericht te plaatsen, dat kennelijk gericht is tegen de fractievoorzitter van de politieke partij [politieke partij] , [benadeelde] , en dat de navolgende inhoud had: ''Mag er iemand deze man helemaal murw beuken? VUILE HAATZAAIER Vieze vuile achterlijke mongool [benadeelde] . Die kut Voorzitter moet zich kapot schamen! Wat een slapzak die VOORZITTER. SCHANDE Van mij wel. Wat een haatzaaier! #spoeddebat''.

Het hof acht niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders ten laste is gelegd dan hierboven bewezen is verklaard, zodat hij daarvan zal worden vrijgesproken.

Bewijsmiddelen

Hierna wordt – tenzij anders vermeld – steeds verwezen naar het volgende politiedossier.

Het politiedossier van de politie-eenheid Limburg, zaakregistratienummer PL2300-2025035543, gesloten d.d. 18 maart 2025, op ambtsbelofte opgemaakt door verbalisant [verbalisant] , hoofdagent bij politie, bevattende een verzameling op ambtseed dan wel ambtsbelofte opgemaakte processen-verbaal met daarin gerelateerde bijlagen, met doorgenummerde pagina’s van 1 tot en met 86. Alle verklaringen zijn, voor zover nodig, zakelijk weergegeven.

Proces-verbaal van aangifte d.d. 7 januari 2025 (dossierpagina’s 5 tot en met 8), met bijbehorende bijlagen (pg. 9 t/m 14), voor zover inhoudende als de verklaring van [aangever] namens [benadeelde] :

Ik heb het Team Bedreigde Politici van de Eenheid Den Haag in kennis gesteld van een bedreiging en opruiing jegens de heer [benadeelde] . De bedreiging en opruiing vonden plaats in twee op X geplaatste berichten. De bedreigende/opruiende berichten betroffen openbare posts, geplaatst op 13 november 2023 (het hof begrijpt: 2024) te 16:07 uur en 16:13 door de gebruiker van het X-account [accountnaam] , die zichzelf op X " [gebruikersnaam] " noemt.

Post 1: opruiende post, geplaatst op 13 november 2024 te 16:07 uur.

"Mag er iemand deze man helemaal murw beuken? VUILE HAATZAA1ER

Vieze vuile achterlijke mongool [benadeelde] . Die kut Voorzitter moet zich kapot schamen! Wat een slapzak die VOORZITTER. SCHANDE

Van mij wel. Wat een haatzaaier!

#spoeddebat"

Post 2: bedreigende post, geplaatst op 13 november 2024 te 16:13 uur.

"#spoeddebat

Mag ik dan de trekker overhalen als je een schietschijf op je voorhoofd tekend? WAT EEN KLOOTZAK DIE [benadeelde] !

#VANDAAGINSIDE

Kut VOORZITTER!

EN [betrokkene]

Houdt zijn bek"

[benadeelde] heeft kennisgenomen van de bedreigende/opruiende posts en voelt zich hierdoor ernstig bedreigd en wenst hiervan aangifte te doen.

U deelt mij mede dat u heeft vastgesteld dat het:

- X-account [accountnaam] in totaal 250 volgers had op maandag 18 november 2024.

Post 1 was op donderdag 21 november 2024 in totaal 188 maal bekeken op X.

Post 2 was op maandag 18 november 2024 in totaal 243 maal bekeken op X.

[benadeelde] vreest dat de gebruiker van het X-account [accountnaam] hem daadwerkelijk met gebruikmaking van een vuurwapen om het leven wil/zal brengen (dood zal schieten), dan wel hem zwaar lichamelijk letsel toe wil/zal brengen (neer zal schieten). Tevens vreest [benadeelde] dat anderen, die hier door 'Post 1" van de gebruiker van het X-account [accountnaam] toe zijn/worden aangezet, hem willen/zullen mishandelen/(zwaar) lichamelijk letsel toe willen/zullen brengen.

De verklaring van de verdachte, afgelegd ter terechtzitting in hoger beroep d.d. 4 november 2026, zakelijk weergegeven:

Ik zat op 13 november 2024 thuis (het hof begrijpt: in [adres]) op de bank en was het spoeddebat aan het volgen. Het X-account [accountnaam] is van mij. De betreffende X-berichten over het spoeddebat, van 13 november 2024 om 16:07 uur en 16:13 uur, heb ik toen allebei geplaatst op mijn X-account.

Ik wilde [benadeelde] met deze X-berichten een spiegel voorhouden door hem zijn eigen uitspraken voor te houden die hij in het debat heeft gedaan.

Bewijsoverwegingen

I.

De beslissing dat het bewezenverklaarde door de verdachte is begaan, berust op de feiten en omstandigheden als vervat in de hierboven bedoelde bewijsmiddelen in onderlinge samenhang beschouwd.

Elk bewijsmiddel wordt – ook in zijn onderdelen – slechts gebruikt tot bewijs van dat bewezenverklaarde feit, of die bewezenverklaarde feiten, waarop het blijkens zijn inhoud betrekking heeft.

II.

De verdediging heeft primair integrale vrijspraak bepleit. Daartoe is – kort gezegd en op gronden nader verwoord in de door de raadsman overgelegde pleitnota – het volgende aangevoerd ten aanzien van de onder 1 tenlastegelegde bedreiging. De door de verdachte op X geplaatste berichten waren symbolisch bedoeld waarbij de verdachte de door [benadeelde] in het spoeddebat gebruikte woorden als een boemerang naar hem terugkaatste: sarcasme als antwoord op sarcasme. Voor een redelijke lezer die de hele context van het spoeddebat kent, inclusief de inhoud van andere tweets van de verdachte rond de tenlastegelegde berichten, leveren de door de verdachte gebruikte bewoordingen niet zonder meer de vereiste redelijke vrees voor een misdrijf tegen het leven op. De verdachte heeft de berichten geplaatst om een kritische boodschap over te brengen, hetgeen naar jurisprudentie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) is toegestaan. Ten slotte heeft de verdachte niet het vereiste dubbele (voorwaardelijke) opzet gehad: noch op de kennisneming van de berichten door [benadeelde] , noch op het bedreigende karakter van het bericht. Derhalve dient de verdachte te worden vrijgesproken van feit 1.

Ten aanzien van de onder 2 tenlastegelegde opruiing heeft de raadsman het volgende aangevoerd. Uit de context van het spoeddebat en de (andere) omringende berichten van de verdachte volgt louter de door de verdachte bedoelde (overdrachtelijke) betekenis van de term ‘murw beuken’ in het vermeende opruiende bericht (16:07 uur). De verdachte bedoelde hiermee dat de voorzitter van de Tweede Kamer of andere kamerleden moesten ingrijpen met woorden om [benadeelde] te onderbreken, dan wel te corrigeren. De verdachte heeft dat ook verklaard bij de politie. Een redelijke lezer, die de berichten van de verdachte zou volgen onder #spoeddebat, zou dat in die context begrijpen. Temeer omdat ‘murw beuken’ een uitdrukking is die overdrachtelijk begrepen dient te worden, namelijk dat iemand zijn verzet stopt en voldoende wordt aangepakt zodat deze verslapt en verzwakt. Parlementsleden gebruiken deze term zelf ook regelmatig in overdrachtelijke zin. Zelfs bij twijfel over de overdrachtelijke betekenis van ‘murw beuken’ zou dat in het voordeel van de verdachte moeten worden uitgelegd. Voorts is het onjuist dat de scheldwoorden die ook in het bericht staan, aanmoedigen tot geweld. Daarnaast was er geen sprake van voorwaardelijk opzet op het feit bij de verdachte. Er was geen aanmerkelijke kans dat een redelijke lezer ‘murw beuken’ zou interpreteren als fysieke mishandeling noch dat de verdachte anderen zou aanmoedigen tot het plegen van een strafbaar feit door het plaatsen van de berichten. Het bereik van de berichten was daarvoor te beperkt. De verdachte heeft een dergelijke kans ook niet bewust aanvaard, omdat hij ‘murw beuken’ overdrachtelijk bedoelde en het bericht in de context en snelheid van #spoeddebat heeft geplaatst. Aldus dient de verdachte te worden vrijgesproken van feit 2.

Subsidiair heeft de raadsman partiële vrijspraak bepleit ten aanzien van het onder 2 tenlastegelegde bestanddeel ‘geweld tegen het openbaar gezag’, omdat [benadeelde] als parlementslid geen uitvoerende bevoegdheden heeft en daarom niet als openbaar gezag kwalificeert.

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

Algemeen

De verdachte heeft in beide, in feit 1 en 2 aangehaalde posts op zijn anonieme X-account [accountnaam] de hashtag “#spoeddebat opgenomen. Dat doet er niet aan af dat de berichten van de verdachte als individueel bericht verschijnen op de tijdlijn van iedere (onwetende) X-gebruiker, naast de gebruikers die zochten op #spoeddebat. Daarbij overweegt het hof dat X een social media-platform is dat kenmerkend is voor het plaatsen – en lezen – van beknopte berichten, waarbij per definitie sprake is van beperkte context. Dit betekent dat de lezer die dit bericht heeft gezien, zich er waarschijnlijk wel van bewust was dat het bericht een reactie was op een spoeddebat, maar niet zonder meer bekend was met de inhoud van het spoeddebat, noch van andere tweets die de verdachte met dit account heeft/zou hebben geplaatst. (Het hof merkt hierbij ten overvloede op dat die beweerdelijke andere tweets geen onderdeel uitmaken van het dossier en dat deze evenmin zijn overgelegd door de verdachte of diens raadsman). De desbetreffende posts die onder feit 1en feit 2 worden aangehaald, moeten daarom op hun eigen merites worden beoordeeld.

Bedreiging (feit 1)

Op grond van het procesdossier en het verhandelde ter terechtzitting is het hof gebleken dat de verdachte op 13 november 2024 op het platform X een bericht heeft geplaatst met de tekst: “#spoeddebat Mag ik dan de trekker overhalen als je een schietschijf op je voorhoofd tekend? WAT EEN KLOOTZAK DIE [benadeelde] ! #VANDAAGINSIDE Kut VOORZITTER! EN [betrokkene] Houdt zijn bek”.

Het hof ziet zich ten aanzien van het onder 1 tenlastegelegde voor de vraag gesteld of de door verdachte gebezigde bewoordingen een bedreiging opleveren in de zin van artikel 285 van het Wetboek van Strafrecht (Sr). Volgens vaste jurisprudentie van de Hoge Raad is voor veroordeling ter zake van bedreiging vereist dat de bedreiging van dien aard is en onder zodanige omstandigheden is geschied dat bij de bedreigde in redelijkheid de vrees kon ontstaan dat het misdrijf waarmee werd gedreigd ook zou worden gepleegd. Het is niet vereist dat de bedreiging in het concrete geval op de bedreigde een zodanige indruk heeft gemaakt dat werkelijk vrees is opgewekt en de bedreigde zich in zijn vrijheid belemmerd achtte. Wel moet de bedreiging van dien aard zijn en onder zulke omstandigheden zijn gedaan dat deze in het algemeen een dergelijke vrees kan opwekken. Het opzet (voorwaardelijk opzet daaronder begrepen) van de dader moet daarbij erop gericht zijn dat (i) de bedreigde daadwerkelijk op de hoogte is geraakt van de bedreiging en (ii) de bedreiging van dien aard is en onder zodanige omstandigheden is geschied dat bij de bedreigde in redelijkheid de vrees kon ontstaan voor het misdrijf waarmee werd gedreigd.

Het hof is van oordeel dat de door de verdachte gebezigde bewoordingen in het bericht dreigend van aard zijn en dat deze in redelijkheid de vrees hebben kunnen oproepen bij [benadeelde] voor een misdrijf tegen zijn leven gericht of voor zware mishandeling in relatie tot van de naam “ [benadeelde] ”. De lezer van deze tweet zou in redelijkheid uit de hashtag “#spoeddebat in samenhang met het noemen van “ [benadeelde] ” begrijpen dat de tweet gaat over het Tweede kamerlid [benadeelde] . De gebezigde bewoordingen in onderlinge samenhang hebben een expliciet agressieve strekking jegens politicus [benadeelde] , die wordt versterkt door de opmaak deels in hoofdletters. Dat het bericht in de vraagvorm is gesteld, doet naar het oordeel van het hof aan die agressieve strekking niet af. Het hof is dan ook van oordeel dat bij [benadeelde] door het lezen van dit bericht in redelijkheid de vrees kon ontstaan voor een misdrijf tegen zijn leven en/of zware mishandeling, temeer nu dit bericht was geplaatst op een (voor hem) anoniem account en hij geen idee had wie daarachter zat.

Het verweer van de raadsman, inhoudende dat dit bericht in de context van het spoeddebat en in combinatie met de omliggende berichten/tweets moet worden bekeken en daarmee geen redelijke vrees zou kunnen oproepen, wordt dan ook verworpen in al zijn onderdelen.

Het hof is voorts van oordeel dat de verdachte het opzet heeft gehad dat [benadeelde] kennis zou nemen van het bericht, alsmede op het bedreigende karakter van het bericht.

Voor wat betreft voornoemd opzet op het kennis nemen van het bericht overweegt het hof daarbij dat de verdachte het bericht immers heeft geplaatst op een openbaar medium, waarop iedere internetgebruiker, althans iedere X-gebruiker, het kon lezen. De verdachte heeft de hashtag #spoeddebat gebruikt en daarmee was zijn bedoeling kennelijk dat in ieder geval andere deelnemers aan/belangstellenden voor het debat hiervan kennis zouden nemen. Uit de gebezigde bewijsmiddelen blijkt dan ook dat 243 mensen het bericht hebben gelezen. Voorts heeft de verdachte zelf ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat hij [benadeelde] een spiegel wilde voorhouden met zijn woorden. Het hof is van oordeel dat dit – minst genomen – voorwaardelijk opzet oplevert en dat de verdachte aldus de aanmerkelijke kans dat [benadeelde] kennis zou nemen van zijn bericht bewust heeft aanvaard.

Ten aanzien van het bedreigend karakter van het bericht overweegt het hof dat de agressieve inhoud van de in het bericht gebezigde bewoordingen reeds maken dat de verdachte minst genomen de aanmerkelijke kans bewust heeft aanvaard dat [benadeelde] zich hierdoor bedreigd zou voelen. Te meer omdat de verdachte zich anoniem heeft geuit. Aldus acht het hof bewezen dat bij de verdachte ook voorwaardelijk opzet op het bedreigende karakter van het bericht aanwezig was. Dat de verdachte heeft verklaard dat het niet zijn bedoeling was om [benadeelde] te bedreigen, en dat hij de woorden overdrachtelijk bedoeld had, doet aan de aanwezigheid van dit voorwaardelijk opzet niet af.

Het verweer van de raadsman wordt daarmee eveneens verworpen in al zijn onderdelen.

Het hof is derhalve van oordeel dat de onder 1 tenlastegelegde bedreiging wettelijk en overtuigend is bewezen.

Opruiing (feit 2)

Op grond van het procesdossier en het verhandelde ter terechtzitting is het hof gebleken dat de verdachte op 13 november 2024 op het platform X een bericht heeft geplaatst met de tekst: “Mag er iemand deze man helemaal murw beuken? VUILE HAATZAAIER Vieze Vuile achterlijke mongool [benadeelde] . Die kut Voorzitter moet zich kapot schamen! Wat een slapzak die VOORZITTER. SCHANDE Van mij wel. Wat een haatzaaier! #spoeddebat”.

Het hof ziet zich ten aanzien van het onder 2 tenlastegelegde voor de vraag gesteld of de door de verdachte gebezigde bewoordingen een opruiing opleveren in de zin van artikel 131 Sr. Naar vaste jurisprudentie van de Hoge Raad komt bij de beoordeling of de door een verdachte gedane uitingen aansporen tot enig strafbaar feit en dus ‘opruiend’ zijn in de zin van artikel 131 Sr, betekenis toe aan de inhoud en strekking van de gedane uitingen in hun onderlinge samenhang bezien, alsmede aan de context waarin deze uitingen aan het publiek zijn geopenbaard. In het begrip opruiing als bedoeld in artikel 131, eerste lid, Sr ligt opzet besloten. Voor een bewezenverklaring is daarom ten minste vereist dat de verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat zijn uitingen derden aansporen tot strafbaar gedrag of tot gewelddadig optreden tegen het openbaar gezag (HR 29 september 2026, ECLI:NL:HR:2026:1576).

Het hof overweegt dat de door de verdachte in een anoniem account op X gebezigde bewoordingen – “Mag er iemand deze man helemaal murw beuken?” – in de gegeven context van het hele bericht, waarin deze woorden worden gevolgd door deels in hoofdletters weergegeven agressieve scheldwoorden en de vraag tenslotte wordt beantwoord met “Van mij wel. Wat een haatzaaier”, in redelijkheid kunnen worden opgevat als aansporing tot het gebruik van fysiek geweld. Het hof merkt daarbij op dat de verdachte deze uitlatingen – anoniem – heeft gedaan op een openbaar social media-platform. Dat maakt naar oordeel van het hof dat – anders dan door de raadsman naar voren is gebracht – deze situatie onvergelijkbaar is met een openbaar politiek debat zoals dit plaatsvindt in de Tweede Kamer en gevoerd wordt door parlementsleden. Als een politicus spreekt van “murw beuken’, is het voor de redelijke lezer/toehoorder doorgaans duidelijk hoe – en in welke context – dergelijke termen moeten worden geïnterpreteerd. Als de verdachte dit echter doet zoals in het onderhavige geval, op een openbaar platform met gebruik van een anoniem account, gevolgd door een aantal agressief geladen scheldwoorden, gedeeltelijk in kapitalen, en afgesloten met het antwoord: “Van mij wel. Wat een haatzaaier.” is de in redelijkheid te begrijpen inhoud en strekking totaal anders en daarmee niet te vergelijken.

Het verweer van de raadsman wordt dan ook verworpen.

Daarnaast is het hof – anders dan de verdediging – van oordeel dat [benadeelde] als lid van de Tweede Kamer wel degelijk als onderdeel van het openbaar gezag in de zin van artikel 131 Sr dient te worden aangemerkt. [benadeelde] is als lid van de Tweede Kamer onderdeel van de wetgevende en controlerende macht. Aldus maakt [benadeelde] ook onderdeel uit van het openbaar gezag. Het verweer van de verdediging dat strekt tot partiële vrijspraak van, kortweg, opruiing tegen het openbaar gezag wordt derhalve verworpen.

Het hof is voorts van oordeel dat de verdachte door het bezigen van deze bewoordingen, tenminste voorwaardelijk opzet heeft gehad op het aansporen van anderen tot het plegen van een strafbaar feit en tot gewelddadig optreden tegen het openbaar gezag. In dat opzicht overweegt het hof – ook hier – dat, hoewel de verdachte “#spoeddebat” heeft vermeld in het bericht, hij zich als X-gebruiker ervan bewust moet zijn geweest dat het bericht als individueel bericht kon verschijnen op de tijdlijn van iedere (onwetende) X-gebruiker, naast gebruikers die zochten op #spoeddebat. De verdachte heeft de aanmerkelijke kans dat hij zou aansporen tot enig strafbaar feit en tot gewelddadig optreden tegen het openbaar gezag, naar het oordeel van het hof, bewust aanvaard, nu hij de term ‘murw beuken’ heeft gebezigd in combinatie met uitlatingen van expliciet agressieve inhoud en strekking jegens [benadeelde] afsluitend met de woorden “Van mij wel. Wat een haatzaaier”. De inhoud van de in het bericht gebezigde bewoordingen maken dat de verdachte minst genomen deze aanmerkelijke kans bewust heeft aanvaard. Te meer omdat de verdachte zich anoniem heeft geuit.

Het verweer van de raadsman wordt op al zijn onderdelen verworpen.

Het hof is derhalve van oordeel dat de onder 2 tenlastegelegde opruiing wettig en overtuigend bewezen is.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

De verdediging heeft meer subsidiair ontslag van alle rechtsvervolging bepleit. Daartoe is – kort gezegd en op gronden nader verwoord in de door de raadsman overgelegde pleitnota – aangevoerd dat het recht op vrijheid van meningsuiting als bedoeld in artikel 10 van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) en artikel 94 van de Grondwet) – ten aanzien van beide feiten – van toepassing is en dat een strafrechtelijke veroordeling van de verdachte niet noodzakelijk is in een democratische samenleving, hetgeen wel vereist is naar jurisprudentie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM). De rechtbank is bij vonnis waarvan beroep ten onrechte uitgegaan van de letterlijke betekenis van de door de verdachte gebezigde bewoordingen en heeft daarmee ten onrechte geoordeeld dat de uitlatingen van de verdachte geen bijdrage leverden aan het publiek debat. Voorts gebruikte de verdachte dezelfde stijlvormen als [benadeelde] , hetgeen naar jurisprudentie van het EHRM is toegestaan. Ten slotte heeft de gang van zaken in de strafzaak van de verdachte wel degelijk een chilling effect, gezien de gevolgen die het heeft gehad voor zijn persoonlijke omstandigheden en in de media. Derhalve dient de verdachte, bij een bewezenverklaring van feiten 1 en 2, te worden ontslagen van alle rechtsvervolging.

Het hof overweegt dienaangaande als volgt.

Uit de bewijsmiddelen volgt dat de verdachte twee berichten op X heeft geplaatst die respectievelijk bedreigend en opruiend van karakter zijn. De vraag waar het hof zich – ten aanzien van beide bewezenverklaarde feiten – voor gesteld ziet is of het door de verdediging gedane beroep op vrijheid van meningsuiting aan een veroordeling in de weg zou kunnen staan.

Het hof overweegt dat de vrijheid van meningsuiting, één van de belangrijkste grondrechten, niet onbeperkt is. Artikel 10, tweede lid, van het EVRM bevat de voorwaarden waaronder de vrijheid van meningsuiting kan worden beperkt, namelijk: (i) de beperking is voorzien bij wet; (ii) de beperking strekt tot verwezenlijking van een van de doeleinden als genoemd in het tweede lid van artikel 10 van het EVRM; en (iii) de beperking is noodzakelijk in een democratische samenleving.

De onder iii genoemde noodzaak moet worden gezien als een dwingende maatschappelijke noodzaak (pressing social need). Voor de beoordeling van de vraag of een beperking noodzakelijk is in een democratische samenleving, hebben de nationale autoriteiten een ruime beoordelingsvrijheid. Over het algemeen kan worden gesteld dat wanneer een uitlating als bijdrage aan een maatschappelijk/publiek debat moet worden gezien, een beperking daarvan een schending van artikel 10 van het EVRM oplevert.

Ten slotte is het vereist dat de inbreuk op de vrijheid van meningsuiting proportioneel is.

Het hof oordeelt als volgt. De strafbaarstelling van bedreiging in artikel 285 Sr en opruiing in artikel 131 Sr zijn bij wet voorzien en dienen een legitiem doel: het voorkomen van strafbare feiten.

Het hof is daarbij van oordeel dat tevens aan het onder iii opgenomen vereiste, zijnde de noodzaak van de beperking van het grondrecht van de vrijheid van meningsuiting van de verdachte in een democratische samenleving, is voldaan. Het hof weegt daarbij de aard, de context en het effect van de uitlatingen mee. In het bijzonder overweegt het hof daartoe dat de door de verdachte gedane uitlatingen uitsluitend bedreigend en opruiend van karakter zijn en dat deze op geen enkele wijze inhoudelijk bijdragen aan het publieke debat. Van de bewoordingen en de toonzetting van de teksten blijkt geheel niet dat deze uitnodigen tot een open maatschappelijk of publiek debat. Het betreffen slechts scheld- en andere woorden die tot agressiviteit en strafbare feiten oproepen. De door de verdachte gebezigde uitlatingen zijn zodanig in strijd met de uitgangspunten van de democratische rechtsorde dat er een dwingende maatschappelijke noodzaak bestaat om de verdachte met betrekking tot deze uitlatingen in zijn recht op vrijheid van meningsuiting te beperken.

Voorts acht het hof de inbreuk op het recht op vrijheid van meningsuiting van de verdachte in het onderhavige geval proportioneel. Er is geen minder ingrijpend middel denkbaar om het doel van de strafbaarstelling van bedreiging en opruiing te realiseren.

Aldus is het hof van oordeel dat de onderhavige inbreuk op het recht op vrijheid van meningsuiting van de verdachte gerechtvaardigd is en dat deze in onderhavig geval niet in strijd is met artikel 10 van het EVRM. Een veroordeling voor het bewezenverklaarde handelen is naar het oordeel van het hof dan ook niet in strijd met voornoemde verdragsbepaling.

Het verweer van de raadsman wordt mitsdien verworpen in al zijn onderdelen.

Er zijn derhalve geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluiten. De feiten zijn strafbaar.

Kwalificatie van het bewezenverklaarde

Het onder 1 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of bedreiging met zware mishandeling.

Het onder 2 bewezenverklaarde wordt als volgt gekwalificeerd:

in het openbaar, bij geschrift tot enig strafbaar feit en gewelddadig optreden tegen het openbaar gezag opruien.

Strafbaarheid van de verdachte

Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluiten. De verdachte is daarom strafbaar voor het hiervoor bewezenverklaarde.

Op te leggen straf

Door de verdediging is een strafmaatverweer gevoerd. Daartoe is – kort gezegd en op gronden nader verwoord in de door de raadsman overgelegde pleitnota – aangevoerd dat de verdachte first offender is en dat de LOVS-oriëntatiepunten en Richtlijnen voor strafvordering van het OM – in het geval van bedreiging en opruiing respectievelijk – slechts een geldboete en taakstraf voorschrijven. Een gevangenisstraf is in dit geval een te zware straf. Bovendien heeft de verdachte een van de berichten zelf verwijderd, omdat hij de beeldspraak te fel vond. De verdachte wordt met de oplegging van een gevangenisstraf symbool gemaakt voor de online intimidatie van politici. De verdachte heeft de afgelopen 20 jaren als ambtenaar gewerkt, maar als gevolg van deze zaak is hij vorig jaar geschorst door zijn werkgever en zal zijn dienstverband in 2027 worden beëindigd. Gezien het voorgaande en mede gelet op de toepasselijkheid van artikel 10 van het EVRM, dient er te worden volstaan met een veroordeling zonder oplegging van een straf of maatregel als bedoeld in artikel 9a Sr, of met oplegging van een geheel voorwaardelijke (taak)straf.

Het hof heeft bij de bepaling van de op te leggen straf gelet op de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard, op de omstandigheden waaronder het bewezenverklaarde is begaan en op de persoon van de verdachte, zoals een en ander uit het onderzoek ter terechtzitting naar voren is gekomen. Daarnaast is gelet op de verhouding tot andere strafbare feiten, zoals onder meer tot uitdrukking komende in de hierop gestelde wettelijke strafmaxima en in de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd.

Het hof heeft bij de straftoemeting in het bijzonder het navolgende in aanmerking genomen.

Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan bedreiging met een levensdelict of met zware mishandeling van [benadeelde] , fractievoorzitter van de politieke partij [politieke partij] en zittend parlementslid. Daarnaast heeft de verdachte zich schuldig gemaakt aan opruiing tot het plegen van enig strafbaar feit of tot gewelddadig optreden tegen het openbaar gezag, in de persoon van deze [benadeelde] . De verdachte heeft naar aanleiding van het spoeddebat in de Tweede Kamer op 13 november 2024 twee berichten geplaatst op X met onder meer de woorden ‘Mag ik dan de trekker overhalen als je een schietschijf op je voorhoofd tekend?’ en ‘Mag er iemand deze man helemaal murw beuken?’ in combinatie met een niet geringe hoeveelheid agressieve scheldwoorden, gedeeltelijk in kapitalen weergegeven. De verdachte heeft met zijn op X geplaatste berichten mogelijk gevoelens van onveiligheid en onrust in de samenleving, bij politici in het algemeen en in ieder geval bij [benadeelde] en diens omgeving aangewakkerd. Het hof rekent het de verdachte in het bijzonder aan dat zijn handelingen zich richten tegen een volksvertegenwoordiger. Hoewel politici zich in hun hoedanigheid soms blootgesteld zien aan hevige – en niet zelden grensoverschrijdende – kritiek van burgers die het niet met hun politieke standpunten eens zijn, overweegt het hof dat er in het onderhavige geval slechts sprake is van verwerpelijke, bedreigende en opruiende uitlatingen van de verdachte die geenszins als kritiek kunnen worden aangemerkt, maar die de vrijheid van meningsuiting ernstig te buiten gaat. Leden van de Tweede Kamer en politici in het algemeen dienen, als volksvertegenwoordigers die in het belang van de samenleving werken, van dergelijke gedragingen gevrijwaard te zijn. Hier komt nog bij dat dit op een laffe wijze, namelijk anoniem is gedaan. Het veiligheidsrisico was voor [benadeelde] daarmee moeilijk(er) in te schatten. Het hof rekent de verdachte ten zeerste aan dat hij heeft gehandeld zoals bewezen is verklaard.

Het hof heeft bij het bepalen van de op te leggen straf acht geslagen op de oriëntatiepunten voor straftoemeting van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). Zij gaan als vertrekpunt voor bedreiging uit van een geldboete ter hoogte van € 350,00. Er wordt echter ook vermeld dat er voor bedreiging van politici in beginsel geen geldboete wordt opgelegd en dat het als strafverzwarende omstandigheid wordt aangemerkt als het feit is gepleegd tegen een slachtoffer in het kader van de uitoefening van werkzaamheden in het publieke domein.

Het hof heeft voorts acht geslagen op de inhoud van het uittreksel van de Justitiële Documentatie d.d. 17 augustus 2026, betrekking hebbend op het justitiële verleden van de verdachte, waaruit blijkt dat de verdachte voorafgaand aan het plegen van het onderhavige feit niet eerder onherroepelijk is veroordeeld. Het hof zal de verdachte aanmerken als first offender en zal hier rekening mee houden bij de te nemen beslissing omtrent de strafoplegging.

Het hof zal voorts rekening houden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte voor zover deze ter terechtzitting in hoger beroep door de verdediging naar voren zijn gebracht.

Het hof is van oordeel dat er gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, en in het bijzonder gelet op de aard en ernst van het bewezenverklaarde, niet kan worden volstaan met het toepassen van artikel 9a Sr, dan wel een straf zoals bepleit door de verdediging. Het hof overweegt dat er bij soortgelijke zaken in veel gevallen een geheel of gedeeltelijk onvoorwaardelijke gevangenisstraf wordt opgelegd. Gelet op de persoonlijke omstandigheden van de verdachte acht het hof echter – met de advocaat-generaal en de rechtbank – een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 1 maand, met een proeftijd van 2 jaren, en een taakstraf voor de duur van 80 uren subsidiair 40 dagen hechtenis, passend en geboden.

Met oplegging van (ook) een voorwaardelijke straf wordt enerzijds de ernst van het bewezenverklaarde tot uitdrukking gebracht en wordt anderzijds de strafoplegging dienstbaar gemaakt aan het voorkomen van nieuwe strafbare feiten.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De beslissing is gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 57, 131 en 285 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze ten tijde van het bewezenverklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van het wijzen van dit arrest rechtens gelden.

BESLISSING

Het hof:

vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan;

verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 1 (één) maand;

bepaalt dat de gevangenisstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat de verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt;

veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 80 (tachtig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 40 (veertig) dagen hechtenis.

Aldus gewezen door:

mr. T. van de Woestijne, voorzitter,

mr. C.M. Hilverda en mr. M.C.C. van de Schepop, raadsheren,

in tegenwoordigheid van mr. M.C.F. Jansen, griffier,

en op 18 november 2026 ter openbare terechtzitting uitgesproken.

In het politiedossier is ‘PL2300’ doorgestreept en is er ‘2437’ met de hand bijgeschreven.