Verbintenissenrecht
Onrechtmatige daad; Zorgplicht makelaar ten opzichte van koper
Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten, 27 oktober 2026
ECLI:NL:OGEAM:2026:145 · Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten · 27 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerecht-in-eerste-aanleg-van-sint-maarten/civiel-recht/verbintenissenrecht/bodemzaak/ecli-nl-ogeam-2026-145
Zaakgegevens
Op 27 oktober 2026 heeft het Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten in een bodemzaak uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Datum uitspraak
- 27 oktober 2026
- Datum publicatie
- 10 november 2026
- Zaaknummer
- SXM202501370
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- BodemzaakBodemzaakDe gewone procedure waarin de rechter definitief over het geschil beslist, in tegenstelling tot een kort geding of voorlopige voorziening.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:OGEAM:2026:145
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Onrechtmatige daad; Zorgplicht makelaar ten opzichte van koper
Uitspraak
GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN SINT MAARTEN
Zaaknummer: SXM202501370
Vonnis van: 27 oktober 2026
in de zaak van
[Eiser],
wonende in Sint Maarten,
eisende partij,
gemachtigde: mr. V.C. Choennie,
tegen
1. de naamloze vennootschap ISLAND PROPERTIES N.V., handelend onder de naam RE/MAX ISLAND PROPERTIES,
gevestigd in Sint Maarten,
gedaagde sub 1,
gemachtigde: mr. R.M. Stomp,
en
2 [Gedaagde 2],
wonende in Sint Maarten,
gedaagde sub 2,
gemachtigde: mr. C.R. Rutte
Partijen zullen hierna [Eiser], ReMax en [Gedaagde 2] worden genoemd.
De zaak in het kort
[Eiser] heeft een appartement op Sint Maarten gekocht en de koopprijs direct aan de verkoper betaald. De verkoper heeft het appartement niet aan [Eiser] geleverd. [Eiser] stelt [Gedaagde 2] en ReMax als makelaars aansprakelijk, omdat zij hem hadden moeten waarschuwen voor het risico van rechtstreekse betaling aan de verkoper. Het Gerecht wijst de vorderingen van [Eiser] af omdat [Gedaagde 2] en ReMax de op hen rustende zorgplicht niet hebben geschonden.
The case in brief
[Eiser] purchased an apartment in Sint Maarten and paid the purchase price directly to the developer. The seller never transferred the apartment to [Eiser]. [Eiser] holds [Gedaagde 2] and ReMax, acting as real estate agents, liable on the grounds that they should have warned him of the risks associated with making payment directly to the seller. The Court dismisses [Eiser]’s claims, finding that [Gedaagde 2] and ReMax did not breach the duty of care incumbent upon them.
1 De procedure
Het procesverloop blijkt uit:
-
het verzoekschrift met producties, dat op 22 december 2025 is ingediend;
-
de conclusie van antwoord met producties van [Gedaagde 2], die op 12 mei 2026 is ingediend;
-
de conclusie van antwoord met producties van ReMax, die op 12 mei 2026 is ingediend;
-
de nadere producties van de zijde van [Eiser], die op 14 september 2026 zijn ingediend
-
de nadere producties van de zijde van ReMax, die op 14 september 2026 zijn ingediend
-
de nadere producties van de zijde van [Gedaagde 2], die op 14 en 15 september 2026 zijn ingediend.
De mondelinge behandeling heeft op 17 september 2026 plaatsgevonden. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat tijdens de zitting is verklaard. De gemachtigden hebben gebruikgemaakt van pleitnotities, die zij aan het Gerecht hebben overgelegd. Mr. Stomp heeft na afloop van de zitting namens ReMax, zoals besproken tijdens de mondelinge behandeling, productie 5 opnieuw ingediend.
De datum van het vonnis is bepaald op vandaag.
2 De feiten
Eiser] heeft op 22 juli 2020 een koopovereenkomst gesloten met de
Carbon Acquisition Group N.V. (hierna: Carbon) voor de koop van een appartementsrecht in het Carbon Grove Project te Cole Bay. Partijen hebben over de koopprijs en de levering van het appartementsrecht het volgende afgesproken:
“4. The remaining balance of the Purchase price will be deposited into the account of Carbon Acquisition Group on or before August 19th 2020. Seller agrees that the Purchase price will be put at his disposal after the notary has verified that full and unencumbered title to the Property has been transferred. […]”
5. Transfer of Title : The transfer of title of the Property (in Dutch: de juridische levering) to Buyer will take place on January 18th 2020 or at an earlier date to be agreed upon in writing between the parties. The risk of the property will remain with Seller until the date of transfer of title.”
Gedaagde 2] trad op als verkoopmakelaar namens Carbon. [Eiser] heeft in de maanden juli en augustus 2020 hoofdzakelijk via Whatsapp contact gehad met [Gedaagde 2]. Dit contact ging met name over de hoogte van de koopprijs en de tijdstippen van betaling.
ReMax is in de koopovereenkomst als Broker aangemerkt. [Gedaagde 2] verrichtte werkzaamheden voor ReMax op basis van een Real Estate Sales Agent Contract (hierna: RESAC). [Gedaagde 2] is op grond van het RESAC bevoegd om gebruik te maken van de naam van ReMax.
Op vordering van [Eiser] heeft het Gerecht bij vonnis van 28 november 2023 Carbon veroordeeld tot levering van het appartementsrecht, op straffe van een dwangsom.
Carbon heeft het appartementsrecht niet aan [Eiser] geleverd.
3 Het geschil
Eiser] vordert, bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
-
voor recht te verklaren dat de makelaar jegens [Eiser] onrechtmatig heeft gehandeld,
-
de makelaar hoofdelijk, zodanig dat als ReMax betaalt [Gedaagde 2] zal zijn bevrijd, te veroordelen tot betaling van USD 160,000.00, althans een door het Gerecht te bepalen bedrag, vermeerderd met wettelijke rente vanaf datum van de koopovereenkomst 22 juli 2020;
-
de makelaar, zodanig dat als ReMax betaalt [Gedaagde 2] zal zijn bevrijd, te veroordelen om aan [Eiser] te betalen de aangezegde buitengerechtelijke incassokosten, te betalen een bedrag gelijk aan 1,5 punt van het toepasselijke liquidatietarief, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 3 april 2025, dan wel een door het Gerecht in goede justitie te bepalen datum;
-
te bepalen dat de makelaar aansprakelijk is voor verdere schade, op te maken bij staat;
-
de makelaar, zodanig dat als ReMax betaalt [Gedaagde 2] zal zijn bevrijd, te veroordelen in de kosten van deze procedure, alsmede de nakosten, een en ander te voldoen binnen zeven dagen na betekening van het vonnis, en voor het geval voldoening van de (na)kosten niet plaatsvindt binnen de gestelde termijn, deze (na)kosten te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum verzuim tot de dag der algehele voldoening en te veroordelen in de kosten van deze procedure;
Gedaagde 2] en ReMax zijn het niet eens met [Eiser]. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4 De beoordeling
Vertegenwoordiging ReMax
Het Gerecht zal eerst ingaan op de vraag of [Gedaagde 2] namens ReMax optrad. ReMax heeft namelijk naar voren gebracht dat zij niet betrokken was bij het Carbon-project. [Gedaagde 2] handelde volgens ReMax zelfstandig en daarmee niet namens ReMax. Zowel [Eiser] als [Gedaagde 2] zijn het niet eens met ReMax.
Art. 3:61 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek (BW) bepaalt: “Is een rechtshandeling in naam van een ander verricht, dan kan tegen de wederpartij, indien zij op grond van een verklaring of gedraging van die ander heeft aangenomen en onder de gegeven omstandigheden redelijkerwijze mocht aannemen dat een toereikende volmacht was verleend, op de onjuistheid van deze veronderstelling geen beroep worden gedaan.”
In zijn arrest ING/Bera heeft de Hoge Raad over art. 3:61 lid 2 BW onder meer als volgt overwogen: “(…) uitgangspunt [moet] zijn dat voor toerekening van schijn van volmachtverlening aan de vertegenwoordigde ook plaats kan zijn ingeval de wederpartij gerechtvaardigd heeft vertrouwd op volmachtverlening aan [de in werkelijkheid onbevoegde tussenpersoon] op grond van feiten en omstandigheden die voor risico van [de onbevoegd vertegenwoordigde] komen en waaruit naar verkeersopvattingen zodanige schijn van vertegenwoordigingsbevoegdheid kan worden afgeleid.”
Uit het arrest ING/Bera volgt dat het aannemen van de schijn van volmachtverlening niet slechts op het handelen van [Gedaagde 2] kan worden gebaseerd. Het Gerecht dient ook feiten of omstandigheden te onderzoeken die ReMax betreffen en die rechtvaardigen dat laatstgenoemde in zijn verhouding tot de wederpartij het risico van de onbevoegde vertegenwoordiging draagt. Uit de processtukken en de toelichtingen tijdens de mondelinge behandeling blijkt onder meer het volgende:
-
i) [Gedaagde 2] verrichtte in de periode van de verkoop van het appartementsrecht werkzaamheden voor onder meer ReMax;
-
ii) het appartementsrecht is via de website van ReMax te koop aangeboden;
-
iii) [Gedaagde 2] maakte gebruik van een e-mailadres van ReMax;
-
iv) [Gedaagde 2] communiceerde met [Eiser] met het telefoonnummer dat was vermeld onder haar ReMax e-mailadres; en
-
v) in de koopovereenkomst tussen [Eiser] en Carbon is ReMax als Broker opgenomen.
Op basis van deze omstandigheden is het Gerecht van oordeel dat ReMax zich er ten opzichte van [Eiser] niet op kan beroepen dat [Gedaagde 2] niet bevoegd was haar te vertegenwoordigen.
Zorgplicht geschonden?
Eiser] stelt dat [Gedaagde 2] en ReMax een op hen rustende zorgplicht hebben geschonden en onderbouwt dit – samengevat – als volgt. [Gedaagde 2] heeft [Eiser] rondom de koop van het appartementsrecht begeleid en geadviseerd. Dat advies zag onder meer op de omvang van de koopsom en de wijze van betaling. [Gedaagde 2] en ReMax hadden [Eiser] moeten waarschuwen om niet ineens USD 160.000,- aan Carbon over te maken, zonder gebruik te maken van een notaris of een escrow-rekening. [Gedaagde 2] en ReMax weerspreken dat zij enige op hen rustende verplichting hebben geschonden.
Het Gerecht stelt voorop dat een verkopende makelaar niet alleen verplichtingen heeft tegenover zijn opdrachtgever, maar ook tegenover een (potentiële) koper bepaalde zorgvuldigheidsnormen in acht moet nemen. De vraag of een makelaar die voor de verkoper optreedt, tegenover een (potentiële) koper voldoende zorgvuldig heeft gehandeld, dient volgens de Hoge Raad te worden beantwoord aan de hand van de omstandigheden van het geval. Uit deze arresten moet worden afgeleid dat ook het antwoord op de vraag of [Gedaagde 2] en/of ReMax in dit geval gehouden waren [Eiser] te waarschuwen, afhankelijk is van de omstandigheden van het geval.
Het Gerecht is van oordeel dat [Gedaagde 2] en ReMax niet tot een zodanige waarschuwing gehouden was. Het volgende is voor dit oordeel van belang.
De rol van [Gedaagde 2] als verkoopmakelaar kwam in de kern neer op het verstrekken van informatie aan [Eiser]. Die rol volgt ook uit de Whatsappberichten tussen partijen, waarin [Eiser] vragen stelt over het appartementsrecht, het uitzicht op de oceaan/lagune en de vereniging van eigenaars (home owners association). Niet is gebleken dat de door [Gedaagde 2] verstrekte informatie onjuist was.
Uit de Whatsappberichten blijkt verder dat [Eiser] over de prijs wilde onderhandelen. Dit leidde uiteindelijk tot een akkoord over een lagere koopprijs, van USD 160.000,-, onder de voorwaarde dat het volledige bedrag uiterlijk op 19 augustus 2020 aan Carbon wordt overgemaakt. Volgens [Eiser] speelde [Gedaagde 2] hierbij een bemiddelende of adviserende rol. Maar dit volgt niet uit de door [Eiser] overgelegde Whatsappberichten. Weliswaar blijkt daaruit dat [Gedaagde 2] aan [Eiser] vraagt wanneer hij de koopsom volledig kan betalen. Maar als [Eiser] vraagt of zestig dagen akkoord is, reageert [Gedaagde 2]: “I don’t think so because the offer he accepted was conditional to the full amount being paid quickly”. Hieruit volgt dat het Carbon was die het lagere bod van [Eiser] had geaccepteerd, onder de voorwaarde van rechtstreekse betaling op korte termijn. Uit niets blijkt dat [Gedaagde 2] bij die specifieke voorwaarde betrokken was of jegens [Eiser] daarbij een adviserende rol innam. Dit kan evenmin volgen uit de latere berichten over de daadwerkelijke overboekingen, omdat die uitsluitend zien op de praktische aspecten van betaling, zoals het verstrekken van internationale bankgegevens.
De vervolgvraag is of [Gedaagde 2] bij het ondertekenen van de overeenkomst, dan wel tijdens het daadwerkelijk overboeken van de koopsom, [Eiser] had moeten waarschuwen voor het risico van rechtstreekse betaling. Op zichzelf staat vast dat [Gedaagde 2] van de betaalafspraak op de hoogte was. Maar tijdens de mondelinge behandeling hebben zowel [Gedaagde 2] als (de raadsvrouw van) [Eiser] bevestigd dat rechtstreekse betaling – zonder tussenkomst van de notaris – op Sint Maarten niet ongebruikelijk is. Daar komt bij dat het [Eiser] zelf was die de lagere prijs van USD 160.000,- was overeengekomen, waarbij hij de voorwaarde van directe betaling van Carbon kennelijk acceptabel vond. Bovendien heeft [Eiser] met Carbon afgesproken dat levering van het appartementsrecht ongeveer zes maanden later plaats zou vinden. Uit geen van de overgelegde stukken volgt dat [Gedaagde 2] op de hoogte was van deze afspraak over uitgestelde levering. Bovendien kan geen algemene, op een verkoopmakelaar rustende plicht worden aangenomen om potentiële kopers te wijzen op of waarschuwen voor uitgestelde levering van de gekochte onroerende zaak.
Ten slotte is van belang dat binnen hetzelfde project al meerdere appartementen succesvol waren gerealiseerd. Voor [Gedaagde 2] bestond er dan ook geen (bijzondere) reden om te twijfelen over de vraag of Carbon in staat zou zijn de nog (af) te bouwen appartementen te realiseren. Die reden voor twijfel kan ook niet volgen uit de Whatsappberichten tussen [Gedaagde 2] en ReMax. In die berichten gaat het over – samengevat – de twijfelachtige financiële positie van Carbon. De berichten, die tijdens de mondelinge behandeling al ter sprake zijn gekomen, dateren echter van ná de periode waarin de koopovereenkomst is gesloten. Daaruit volgt niet dat [Gedaagde 2] in juli of augustus 2020 wist of kon weten dat Carbon financiële problemen zou hebben.
Het voorgaande betekent dat [Gedaagde 2] niet een op haar rustende zorgplicht heeft geschonden. Omdat [Gedaagde 2] optrad namens ReMax, althans [Eiser] daarvan uit mocht gaan, geldt dit oordeel ook voor ReMax. Het voorgaande betekent dat het Gerecht alle vorderingen van [Eiser] zal afwijzen.
Proceskosten
De proceskosten komen voor rekening van [Eiser], omdat hij ongelijk krijgt. [Gedaagde 2] en ReMax hebben zelfstandig verweer gevoerd, met eigen advocaten, zodat beide partijen recht hebben op een volledige proceskostenvergoeding met inachtneming van het liquidatietarief. De kosten worden voor zowel [Gedaagde 2] als voor ReMax tot vandaag begroot op Cg 6.000,- (2 punten x een tarief van Cg 3.000). De geëiste wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen vanaf veertien dagen na dit vonnis. [Gedaagde 2] heeft ook een veroordeling in de toewijsbare nakosten gevorderd, die het Gerecht zal toewijzen. ReMax heeft dit niet gevorderd.
Dit vonnis is uitvoerbaar bij voorraad
Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard. Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan het Hof in hoger beroep vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.
5 De beslissing
Het Gerecht:
wijst de vorderingen van [Eiser] af;
veroordeelt [Eiser] in de proceskosten van [Gedaagde 2], die tot vandaag worden begroot op Cg 6.000,-, met Cg 150,- als nakosten indien [Eiser] de proceskosten niet binnen veertien dagen na aanschrijving betaalt, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de veertiende dag na betekening van dit vonnis tot de dag dat de proceskosten volledig zijn betaald;
veroordeelt [Eiser] in de proceskosten van Island Properties N.V., die tot vandaag worden begroot op Cg. 6.000,-, te vermeerderen met de wettelijke rente over de proceskosten vanaf de veertiende dag na betekening van dit vonnis tot de dag dat de proceskosten volledig zijn betaald;
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad;
Dit vonnis is gewezen door mr. G. Konings, bijgestaan door de griffier, en in het openbaar uitgesproken op 27 oktober 2026.