Aansprakelijkheid verzekeringstussenpersoon voor onderverzekering; artikel 7:401 BW…

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Breda

Zaaknummer: 12218344 \ CV EXPL 26-1592

Vonnis van 4 november 2026 (bij vervroeging)

in de zaak van

[eiser] handelend onder de naam [bedrijf 1],

te [plaats 1] ,

eisende partij,

hierna te noemen: [eiser] ,

gemachtigde: DAS Nederlandse Rechtsbijstand Verzekeringmaatschappij N.V.,

tegen

[gedaagde] handelend onder de naam [bedrijf 2],

te [plaats 2] ,

gedaagde partij,

hierna te noemen: [gedaagde] ,

procederend in persoon.

[gedaagde] was de verzekeringstussenpersoon van [eiser] . [gedaagde] heeft een verzekering afgesloten voor een woning met loods van [eiser] . Er is schade ontstaan aan de loods. De verzekeraar heeft de kosten om die schade te herstellen maar gedeeltelijk vergoed, omdat er sprake was van onderverzekering. [eiser] stelt zich op het standpunt dat [gedaagde] aansprakelijk is voor de kosten die de verzekeraar niet heeft vergoed, omdat hij niet heeft gecontroleerd of het verzekerde bedrag op de polis juist was. De kantonrechter oordeelt dat [gedaagde] die kosten aan [eiser] moet vergoeden. De kantonrechter legt deze beslissing hierna uit.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 29 april 2026 met 14 producties,
- de conclusie van antwoord van 17 juni2026 met bijlage 1-5,
- de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald,

- de mondelinge behandeling van 16 oktober 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

Ten slotte is vonnis bepaald.

[eiser] heeft op 14 juli 2014 met [gedaagde] een overeenkomst gesloten tot bemiddeling door [gedaagde] bij de verzekeringen van [eiser] en van zijn eenmanszaak [bedrijf 1] . In deze overeenkomst staat dat [gedaagde] alle werkzaamheden met betrekking tot de lopende verzekeringen van [eiser] verricht. Tot deze werkzaamheden behoren onder meer het onderhouden van contacten met verzekeraars, het verzorgen van intermediaire wijzigingen en het opzeggen en oversluiten van de verzekeringen door [gedaagde] .

[eiser] heeft op 15 augustus 2021 een woning en een loods aan [adres] aangekocht voor een bedrag van € 550.000,00. De vrouw van [gedaagde] heeft bemiddeld bij deze aankoop.

[gedaagde] heeft in opdracht van [eiser] een gebouwenverzekering afgesloten bij Nationale Nederlanden voor de woning en de loods. De woning is verzekerd voor een bedrag van € 300.000,00 en de loods is verzekerd voor een bedrag van € 100.000,00.

Op 16 februari 2022 is er door een storm schade ontstaan aan de loods.

[eiser] heeft deze schade gemeld bij [persoon 1] , een medewerker van [gedaagde] .

[gedaagde] heeft verzocht om een offerte voor de herstelkosten van de schade op te maken. [bedrijf 3] heeft op 22 februari 2022 een offerte opgemaakt voor de herstelkosten. [bedrijf 3] heeft die kosten begroot op € 10.639,78 inclusief btw.

Kort na de verstrekking van de offerte heeft [gedaagde] [eiser] bezocht om de schade en de situatie te bespreken. [gedaagde] gaf aan de schade te zullen melden bij Nationale Nederlanden.

Op 17 augustus 2023 heeft [gedaagde] zijn verzekeringsportefeuille verkocht aan [bedrijf 4] .

Vanwege die verkoop zijn [gedaagde] en de heer [persoon 2] van [bedrijf 4] op 2 oktober 2023 bij [eiser] op bezoek geweest om de verzekeringen van [eiser] te bespreken. De heer [persoon 2] heeft toen opgemerkt dat de verzekerde bedragen van diverse gebouwen te laag waren vastgesteld. Ook is de stormschade besproken. [gedaagde] heeft in het gesprek verklaard dat hij die schade zou afwikkelen.

Na dit gesprek heeft [bedrijf 4] de verzekerde bedragen bij laten stellen. Ook heeft zij contact gehad met Nationale Nederlanden over de stormschade, waaruit bleek dat [gedaagde] de schade niet gemeld had.

[bedrijf 4] heeft de stormschade alsnog met terugwerkende kracht gemeld bij NN.

NN heeft laten weten dat de loods onderverzekerd was en dat de schade niet volledig vergoed zou worden. NN heeft een expert ingeschakeld om de schade te begroten.

Op 15 juli 2024 heeft Nationale Nederlanden [bedrijf 4] schriftelijk bericht dat de expert een offerte heeft ontvangen van een bedrag van € 10.639,78 inclusief btw. In verband met de onderverzekering en een eigen risico van € 500,00 heeft Nationale Nederlanden een bedrag van € 1.434,50 inclusief btw aan [eiser] uitgekeerd.

[eiser] heeft [gedaagde] aansprakelijk gesteld voor een schade van € 8.705,28 en hem meerdere malen verzocht om dit bedrag te betalen, maar [gedaagde] heeft niets betaald.

[eiser] vordert - samengevat - veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 8.705,28, vermeerderd met rente en kosten.

[eiser] legt aan de vordering het volgende ten grondslag. [gedaagde] heeft zich er niet van vergewist en ook niet periodiek gecontroleerd of de herbouwwaarde waarvoor de loods verzekerd was juist was. Doordat [gedaagde] dat niet heeft gedaan, was de loods onderverzekerd. Doordat de loods was onderverzekerd, heeft Nationale Nederlanden niet de volledige herstelkosten van de stormschade vergoed. Daardoor heeft [eiser] schade geleden.

[gedaagde] voert verweer.

[gedaagde] voert het volgende aan. De dagvaarding is nietig, omdat [bedrijf 1] geen partij is in deze zaak. Daarnaast heeft [eiser] nooit aangegeven dat hij het verzekerde bedrag te laag vond. Tot slot heeft [bedrijf 4] op verzoek van [gedaagde] aan Nationale Nederlanden verzocht om haar standpunt over het verzekerd bedrag te herzien en een aanvullende schade-uitkering aan [eiser] te doen.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

[gedaagde] is op de juiste wijze gedagvaard

In tegenstelling tot [gedaagde] heeft betoogd heeft [eiser] [gedaagde] correct gedagvaard. Als onweersproken staat namelijk vast dat [bedrijf 1] de eenmanszaak van [eiser] is en dat [gedaagde] de verzekeringen van [eiser] en [bedrijf 1] zou regelen. [eiser] heeft de vordering daarom terecht ingesteld namens [eiser] handelend onder de naam [bedrijf 1] .

[gedaagde] is tekortgeschoten in de nakoming van zijn verplichtingen uit de overeenkomst met [eiser] . De overeenkomst tussen [gedaagde] en [eiser] is namelijk een overeenkomst van opdracht. Dit betekent dat [gedaagde] bij zijn werkzaamheden de zorg van een goed opdrachtnemer in acht moest nemen en moest handelen zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend verzekeringstussenpersoon verwacht mag worden. Deze zorgplicht houdt onder andere in dat [gedaagde] bij het adviseren over verzekeringen moet onderzoeken, of in ieder geval tenminste met de verzekerde moet bespreken, welke verzekerde bedragen passend zijn voor de betreffende verzekering en wat de risico’s zijn van onderverzekering. Daarnaast moet hij bij het afsluiten van de verzekeringen de polis controleren op onjuistheden. Dit heeft [gedaagde] niet gedaan.

[eiser] heeft aan [gedaagde] opdracht gegeven om een gebouwenverzekering af te sluiten voor de loods. Op de polis staat een verzekerd bedrag van € 100.000,00. [gedaagde] heeft niet gecontroleerd of dit bedrag voldoende was voor de loods. Inmiddels staat tussen partijen vast dat dat niet het geval was en dat sprake was van onderverzekering. [gedaagde] heeft evenmin met [eiser] besproken of [eiser] dit bedrag voldoende vond en hem gewezen op de risico’s van een te laag verzekerd bedrag. [gedaagde] wijst erop dat [eiser] zelf ook niet kenbaar heeft gemaakt dat hij het verzekerde bedrag te laag vond. [eiser] heeft op de zitting verklaard dat hij het verzekerde bedrag op de polis niet heeft bekeken, omdat hij ervanuit ging dat [gedaagde] wist voor welk bedrag hij de verzekering moest afsluiten. [eiser] had de woning met loods namelijk aangekocht via de vrouw van [gedaagde] en [gedaagde] was bekend met de koopsom van het woonhuis en de loods. Bovendien heeft [gedaagde] na de aankoop tegen [eiser] gezegd dat hij alles voor de verzekeringen zou regelen. Gelet op deze omstandigheden lag de verantwoordelijkheid bij [gedaagde] om ervoor te zorgen dat het verzekerde bedrag goed op het polisblad was opgenomen. Verder is ook niet gebleken dat [gedaagde] bij het afsluiten van de gebouwenverzekering het polisblad, in het bijzonder het verzekerde bedrag, heeft gecontroleerd. [gedaagde] heeft om die reden niet gehandeld zoals van een redelijk handelend en redelijk bekwaam verzekeringstussenpersoon verwacht mocht worden. Dat levert een tekortkoming op.

[eiser] heeft door de tekortkoming van [gedaagde] schade geleden. De loods van [eiser] is namelijk beschadigd door een storm, maar de verzekeraar heeft de herstelkosten voor die schade niet volledig vergoed. De reden daarvoor is dat een onjuist verzekerd bedrag op het polisblad was opgenomen, omdat [gedaagde] geen onderzoek heeft gedaan naar het verzekerde bedrag van de loods en het verzekerde bedrag op het polisblad niet heeft gecontroleerd. Als [gedaagde] dat wel had gedaan, was het juiste verzekerde bedrag op het polisblad opgenomen. In dat geval had de verzekeraar de herstelkosten van de schade volledig, afgezien van het eigen risico, vergoed.

De schade van [eiser] is om die reden gelijk aan het bedrag van de herstelkosten dat de verzekeraar niet vergoed heeft. De kosten voor het herstel van de stormschade waren € 10.639,78. Als de loods niet onderverzekerd was geweest en de verzekeraar de schade volledig had vergoed, had de verzekeraar € 10.139,78 (€ 10.639,78 - € 500,00 eigen risico) uitgekeerd. De verzekeraar heeft maar € 1.434,50 (€ 1.934,50 - € 500,00) uitgekeerd. De schade van [eiser] is daarom € 8.705,28 (€ 10.139,78 - € 1.434,50).

[gedaagde] heeft nog aangevoerd dat de schade van [eiser] lager is, omdat [bedrijf 4] op zijn verzoek contact heeft opgenomen met de verzekeraar en heeft gevraagd om het standpunt over het verzekerde bedrag te herzien. Op grond daarvan is aan de verzekeraar gevraagd om een aanvullende schade-uitkering aan [eiser] te doen. [gedaagde] heeft dit standpunt onderbouwd met een e-mailbericht van [bedrijf 4] aan de verzekeraar. Op de zitting heeft [eiser] hierop gereageerd dat hij niet bekend is met een e-mailbericht van [bedrijf 4] . Het lag op de weg van [gedaagde] om naar aanleiding van deze gemotiveerde betwisting van [eiser] zijn standpunt over de aanvullende schade-uitkering nader te onderbouwen. Omdat [gedaagde] zonder aan de kantonrechter bekende reden niet op de zitting aanwezig was, heeft hij dat niet gedaan. Doordat [gedaagde] zijn standpunt onvoldoende heeft onderbouwd, kan de kantonrechter niet vaststellen dat [eiser] een aanvullende schade-uitkering heeft ontvangen en gaat de kantonrechter aan dit standpunt voorbij.

Op basis van het bovenstaande is de conclusie dat [gedaagde] een schadevergoeding van € 8.705,28 aan [eiser] moet betalen.

[eiser] vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). [eiser] heeft voldoende gesteld dat er buitengerechtelijke werkzaamheden zijn uitgevoerd. [eiser] heeft aan [gedaagde] een schriftelijke aansprakelijkstelling gestuurd en heeft daarnaast diverse brieven aan [gedaagde] gezonden. Daarnaast is er meerdere keren telefonisch contact geweest met [gedaagde] over deze zaak. [eiser] heeft daarom recht op een vergoeding voor deze werkzaamheden. Het gevorderde bedrag van € 810,26 zal daarom worden toegewezen.

[gedaagde] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

De kantonrechter

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 8.705,28, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 29 mei 2025 tot de dag van volledige betaling,

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 810,26 aan buitengerechtelijke kosten,

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 1.256,08, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.