Huur camping. De kantonrechter oordeelt dat verhuurder de huurovereenkomsten rechtsgeldig heeft beëindigd en…

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Haarlem

Zaaknummer: 11959182 \ CV EXPL 25-7548

Vonnis van 11 november 2026

in de zaak van

de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

RESORT WESTEINDERPLASSEN B.V.,

te Capelle aan den IJssel,

eisende partij in conventie,

verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: Westeinderplassen,

gemachtigde: mr. L.P. Quist,

tegen

4. [gedaagde sub 4] , te [plaats] ,

gemachtigde: mr. D.F. Briedé,

92. [gedaagde sub 92] ,

te [plaats] ,

gemachtigde: Stichting Belangen Camping de Westeinder,

De gedaagde partijen zullen hierna gezamenlijk worden aangeduid als: de huurders.

De zaak in het kort

Gedaagden zijn huurders van een staplaats op camping De Westeinder te Rijsenhout.

Een aantal huurders heeft ook een stacaravan op de staplaats gehuurd. Westeinderplassen heeft de camping begin 2024 gekocht en in het kader van een voornemen tot grootschalige herontwikkeling en herstructurering alle huurovereenkomsten met de huurders opgezegd. De huurders, van wie velen feitelijk op de camping wonen, zijn het oneens met de opzegging. In een eerdere procedure zijn de huurders in het gelijk gesteld. In deze zaak staat (opnieuw) de vraag centraal of Westeinderplassen de huurovereenkomsten rechtsgeldig heeft opgezegd en of de huurders de camping moeten verlaten. De conclusie van de rechter is dat Westeinderplassen de huurovereenkomsten dit keer wel rechtsgeldig heeft opgezegd en de huurders de staplaatsen moeten ontruimen. Wel krijgen de huurders een ruimere termijn voor de ontruiming en zal (eventueel in een andere procedure) nog beoordeeld moeten worden of de door Westeinderplassen aangeboden schadevergoeding in alle gevallen passend is.

1.1.

Westeinderplassen heeft bij dagvaardingen van 28 oktober 2025 vorderingen tegen 96 huurders ingesteld. De huurders onder 58, 86 en 96 hebben niet geantwoord; tegen hen is verstek verleend. De overige huurders hebben op 28 januari 2026 schriftelijk geantwoord en daarbij tegenvorderingen ingesteld. Westeinderplassen heeft schriftelijk op de tegenvorderingen gereageerd en haar eis ten aanzien van de verschenen huurders gewijzigd.

1.2.

Op 15 oktober 2026 heeft een zitting plaatsgevonden. De griffier heeft aantekeningen gemaakt van wat partijen ter toelichting van hun standpunten naar voren hebben gebracht. Partijen hebben gebruik gemaakt van spreekaantekeningen, die zijn overgelegd. Voorafgaand aan de zitting hebben partijen op verschillende momenten nog nadere producties in het geding gebracht.

1.3.

Westeinderplassen heeft in de loop van de procedure haar vorderingen tegen de huurders onder 19, 20, 24, 49, 62, 69, 78, 88 en 95 ingetrokken.

1.4.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2.1.

De huurders hebben op verschillende momenten huurovereenkomsten gesloten met de rechtsvoorganger van Westeinderplassen voor een staplaats op camping De Westeinder te Rijsenhout (hierna: de camping). Ten tijde van het uitbrengen van de dagvaarding hadden de huurders onder 81 tot en met 96 daarbij ook een stacaravan gehuurd. De overige huurders hebben op de staplaats een eigen stacaravan/chalet geplaatst, dan wel overgenomen van een vorige huurder.

2.2.

Op 29 januari 2024 is de camping door de vorige eigenaar in eigendom overgedragen aan Westeinderplassen.

2.3.

2.4.

2.5.

Daarnaast heeft Westeinderplassen aan de rand van het campingterrein een bord geplaatst met de mededeling dat de camping op 1 oktober 2024 sluit.

2.6.

Een groot deel van de huurders heeft zich verenigd in Stichting Belangen Camping de Westeinder (hierna: SBCDW).

2.7.

Op 11 juni 2024 heeft SBCDW gezamenlijk met een aantal individuele huurders als eisers Westeinderplassen gedagvaard in een procedure bij de kantonrechter waarin zij onder meer voorzetting van de huurovereenkomsten vorderden.

2.8.

Per brief van 25 juni 2024 heeft Westeinderplassen aan de huurders meegedeeld dat de datum van beëindiging van de huurovereenkomsten uit coulance wordt opgeschoven naar 1 januari 2025. De huurders wordt verzocht daarmee binnen zes weken in te stemmen.

2.9.

De huurders hebben niet ingestemd met de opzegging.

2.10.

Op 13 september 2024 heeft Westeinderplassen een groep van 21 andere huurders gedagvaard in een procedure bij de kantonrechter. Westeinderplassen vorderde onder meer ontruiming van het gehuurde.

2.11.

Op 11 december 2024 zijn beide hiervoor genoemde zaken gelijktijdig ter zitting behandeld.

2.12.

Bij vonnissen van 22 januari 2025 heeft de kantonrechter kort gezegd geoordeeld dat Westeinderplassen de huurovereenkomsten van de huurders niet rechtsgeldig heeft opgezegd en dat deze (vooralsnog) onverminderd doorlopen. De kantonrechter heeft geoordeeld dat de overeenkomsten wel kunnen worden opgezegd, maar dat die opzegging gepaard dient te gaan met een in goed overleg per huurder afzonderlijk bepaalde passende schadevergoeding.

2.13.

Op 19, 20 en 21 maart 2025 heeft Leisure Taxateurs Nederland B.V. (LTN) in opdracht van Westeinderplassen opnames verricht met het oog op het doen van een aanbod tot schadevergoeding aan alle huurders.

2.14.

Op 28 april 2025 heeft LTN ten aanzien van iedere huurder afzonderlijk een rapport opgesteld waarin de schadevergoeding wordt vastgesteld.

2.15.

2.16.

De huurders zijn niet akkoord gegaan met de opzegging.

in conventie

3.1.

Westeinderplassen vordert – na wijziging van eis – dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad:

3.2.

Westeinderplassen legt aan de vordering primair ten grondslag dat zij de huurovereenkomsten met alle huurders rechtsgeldig heeft opgezegd. In alle gevallen gaat het om huurovereenkomsten in de zin van artikel 7:228 lid 2 BW die voor onbepaalde tijd zijn aangegaan of voor onbepaalde tijd zijn verlengd. Naar aanleiding van het eerdere oordeel van de kantonrechter heeft Westeinderplassen op 2 mei 2025 nieuwe opzeggingen verstuurd met een einddatum van de huur van 30 april 2026 en de huurders een reëel en individueel aanbod tot schadevergoeding gedaan. Volgens Westeinderplassen weten de huurders al sinds januari 2024 dat Westeinderplassen voornemens is de huurovereenkomsten te beëindigen. Zij stelt dat haar herstructureringsplannen een voldoende zwaarwegende grond voor de opzegging zijn. Subsidiair stelt Westeinderplassen dat ten aanzien van een aantal huurders geldt dat zij een betalingsachterstand hebben van meer dan drie maanden. Dit is een ernstige tekortkoming in de nakoming van de huurovereenkomst en rechtvaardigt ontbinding en ontruiming. Volgens Westeinderplassen is de gevorderde ontruiming toewijsbaar gelet op de ruime termijn die zij aan de huurders heeft gegund en de geboden schadevergoedingen.

3.3.

De huurders voeren verweer. Zij voeren aan dat (1) de huuropzeggingen geen werking hebben omdat deze niet alle huurders hebben bereikt en dat (2) de opzeggingen niet rechtsgeldig zijn. Volgens de huurders is feitelijk sprake van huur van woonruimte waarop de huurbeschermingsregels (analoog) van toepassing zijn. Deze zijn door Westeinderplassen niet in acht genomen. Bovendien ontbreekt in de huurovereenkomsten een (evenwichtig) opzegbeding waardoor deze niet voldoen aan het Europees consumentenrecht. Daarnaast betwisten de huurders dat Westeinderplassen een zwaarwegende grond voor opzegging heeft en dat een reële opzegtermijn in acht is genomen.

3.4.

Voor zover wel sprake zou zijn van een geldige opzegging voeren de huurders aan dat uit de redelijkheid en billijkheid een verplichting tot het aanbieden van schadevergoeding voortvloeit, in de vorm van passende vervangende woonruimte (voor bewoners) en tot vergoeding van gedane investeringen. Een dergelijk reëel aanbod tot een passende individuele schadevergoeding ontbreekt. Het rapport waar de taxaties op gebaseerd zijn voldoet niet aan de richtlijnen voor professionele taxaties en mist objectiviteit, zorgvuldigheid en betrouwbaarheid.

3.5.

Meer subsidiair voeren de huurders aan dat Westeinderplassen onrechtmatig heeft gehandeld door voorafgaand aan het contracteren geen informatie te verstrekken over de gevolgen van opzegging en door de ontmanteling van de camping. Dit levert een grondslag voor schadevergoeding op.

3.6.

Verder voeren de huurders verweer tegen de (ten aanzien van een aantal huurders) subsidiair gevorderde ontbinding van de huurovereenkomst. In dat kader stellen zij dat de (in de meeste gevallen) de huurbetalingen gerechtvaardigd zijn opgeschort vanwege het verminderde huurgenot dat door Westeinderplassen zelf is veroorzaakt: sinds de overname is de camping systematisch ontmanteld, met bomenkap, sloop van sanitair en speelvoorzieningen, sluiting van horeca, en een gebrek aan onderhoud dat leidt tot verpaupering en afvalophoping. Volgens de huurders is daarmee sprake van een gebrek in de zin van artikel 7:204 BW.

3.7.

De huurders voeren tevens verweer tegen de gevorderde ontruiming en verzoeken gelet op hun woonbelang om een eventuele veroordeling niet uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. In het bijzonder wijzen zij erop dat een aantal huurders minderjarige kinderen heeft die op de camping wonen.

3.8.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

3.9.

De huurders vorderen dat de kantonrechter:

1. voor recht verklaart dat op de rechtsverhouding tussen Westeinderplassen en de huurders aan wie chalets voor woonruimtedoeleinden zijn verhuurd en de huurders die met toestemming van de (vorige) eigenaar in een eigen onderkomens wonen, de regels voor huur van woonruimte, artikel 7:233 BW van toepassing zijn althans dat de bepalingen inzake woonruimte daarop naar analogie van toepassing zijn;

2. voor recht verklaart dat Westeinderplassen bij de door haar beoogde beëindiging van de huurovereenkomsten de voor woonruimte geldende wettelijke waarborgen niet in acht heeft genomen;

3. voor recht verklaart dat op de huurovereenkomsten tussen partijen het Europese consumentenbeschermingsrecht van toepassing is, waaronder Richtlijn 93/13/EEG en Richtlijn 2011/83/EU;

4. voor recht verklaart dat Westeinderplassen bij het aangaan van de huurovereenkomsten heeft nagelaten huurders duidelijk begrijpelijk en volledig te informeren over:

5. voor recht verklaart dat het ontbreken van een transparante, evenwichtige en met waarborgen omklede regeling voor beëindiging van de huur meebrengt dat Westeinderplassen zich niet met vrucht kan beroepen op artikel 7:228 BW ter beëindiging van de huurovereenkomsten;

6. voor recht verklaart dat de door Westeinderplassen uitgebrachte huuropzeggingen geen rechtsgevolg hebben, althans onrechtmatig zijn wegens strijd met het Europese consumentenbeschermingsrecht, de maatstaven van redelijkheid en billijkheid, artikel 8 EVRM en artikel 3 IVRK;

7. voor recht verklaart dat omwille van de voorgaande punten 1 tot en met 6 de huurovereenkomsten tussen partijen onverminderd voortduren;

8. Westeinderplassen veroordeelt om aan de huurders die met toestemming van de (vorige) eigenaar permanent op de camping woonden, binnen twee maanden na betekening van het vonnis:

9. Westeinderplassen veroordeelt tot betaling van schadevergoeding, nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet, wegens verlies van woonruimte, verlies van woongenot en overige schade voortvloeiend uit de beëindiging van de huur waaronder het hanteren van een te korte opzegtermijn;

10. bepaalt dat de beëindiging van de huurovereenkomsten en/of ontruiming niet ten uitvoer mag worden gelegd zolang de onder 8 en 9 bedoelde verplichtingen niet zijn nagekomen;

11. voor recht verklaart dat Westeinderplassen jegens de huurders onrechtmatig, dan wel jegens de huurders te kort is geschoten althans in strijd met de redelijkheid en billijkheid heeft gehandeld door:

12. Westeinderplassen veroordeelt tot vergoeding van de schade die de huurders hierdoor hebben geleden en nog zullen lijden, nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet, en te bepalen dat geen ontruiming mag plaatsvinden voordat deze schade is vergoed;

13. voor recht verklaart dat de afbraakwerkzaamheden, herstructurering en (gedeeltelijke) ontmanteling van de camping door Westeinderplassen een gebrek oplevert in de zin van artikel 7:204 BW, waardoor het huurgenot van de huurders substantieel is verminderd;

14. Westeinderplassen veroordeelt tot vermindering van de huurprijs ex artikel 7:207 BW met 50% althans een door de kantonrechter in goede justitie te bepalen percentage, met ingang van 18 februari 2024, de eerste aanmaning van de belangenstichting om de afgebroken /verwijderde voorzieningen op orde te maken, tot het moment waarop het huurgenot volledig is hersteld, en tot terugbetaling van het door huurders te veel betaalde;

15. Westeinderplassen veroordeelt tot vergoeding van de als gevolg van dit gebrek geleden aanvullende schade ex artikel 7:208 BW, nader op te maken bij staat.

16. Westeinderplassen veroordeelt in de proces- en nakosten, te vermeerderen met wettelijke rente.

3.10.

De huurders leggen aan de vordering (kort gezegd) ten grondslag hetgeen zij als verweer hebben aangevoerd.

3.11.

Westeinderplassen voert verweer tegen de tegenvordering.

3.12.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

Vonnis op tegenspraak

4.1.

Tegen huurders sub 58, 86 en 96 is verstek verleend. Omdat de overige huurders wel zijn verschenen, zal tussen partijen één vonnis worden gewezen, dat als een vonnis op tegenspraak wordt beschouwd.

4.2.

Voor het antwoord op de vraag of Westeinderplassen de huurovereenkomsten rechtsgeldig heeft opgezegd is allereerst van belang hoe de huurovereenkomsten moeten worden gekwalificeerd.
De kantonrechter stelt voorop dat voor toepasselijkheid van het woonruimtehuurrecht in het onderhavige geval aan twee vereisten moet zijn voldaan: (1) het gehuurde moet een gebouwde onroerende zaak omvatten en (2) deze zaak moet als woning zijn verhuurd. Of van dat laatste sprake is, is onder andere van belang wat partijen bij het aangaan van de overeenkomst voor ogen heeft gestaan. Om dat vast te stellen kan ook van belang zijn hoe partijen zich na de totstandkoming van de overeenkomst over en weer hebben gedragen.

4.3.

Voor zover de huurders alleen de grond huren waarop zij zelf een chalet of stacaravan hebben geplaatst is in ieder geval geen sprake van huur van woonruimte. Daarvoor is namelijk niet voldoende dat de huurder dit met toestemming van de verhuurder heeft gedaan. Gesteld dat het door een huurder geplaatste bouwsel aangemerkt zou moeten worden als gebouwde onroerende zaak, dan brengt dat niet mee dat het huurregime verandert. Het huurobject blijft de grond, tenzij partijen een (nieuwe) huurovereenkomst aangaan die ook betrekking heeft op de bebouwing.

4.4.

In de schriftelijke huurovereenkomst waarnaar Westeinderplassen verwijst is vastgelegd dat de verhuurder percelen verhuurt om een stacaravan voor niet permanente bewoning op te plaatsen. De huurders hebben niet weersproken dat deze overeenkomst betrekking heeft op de verhuur op het terrein van Westeinderplassen, maar stellen dat niet iedereen een schriftelijke huurovereenkomst heeft gesloten en dat partijen hebben beoogd woonruimte te verhuren. Ter onderbouwing hebben zij aangevoerd dat de onderkomens strekken tot hoofdverblijf, niet te onderscheiden zijn van reguliere woonruimte en zijn aangesloten op de nutsvoorzieningen, dat het merendeel van de huurders met behulp van de vorige eigenaar van het terrein is ingeschreven in de Basisregistratie Personen, dat tegen vergoeding verhuur aan derden was toegestaan, dat er flinke investeringen in de geplaatste chalets en stacaravans zijn gedaan en dat het mogelijk werd gemaakt een chalet met behoud van staplaats te verkopen. De huurders hebben uit hetgeen zij hebben aangevoerd echter niet onmiskenbaar mogen afleiden dat Westeinderplassen van aanvang af of op enig later moment met een contractuele bestemming als huur van woonruimte akkoord is gegaan. In zoverre is van huur van woonruimte geen sprake.

4.5.

Voor zover de huurovereenkomsten niet alleen betrekking hebben op de grond, maar ook op de huur van een daarop geplaatste chalet of stacaravan, moet onder meer worden beoordeeld of deze als gebouwde onroerende zaak kan worden aangemerkt. Daarvoor is bepalend of het bouwsel duurzaam met de grond is verenigd. Daarvan kan sprake zijn doordat het naar aard en inrichting bestemd is om duurzaam ter plaatse te blijven. Niet van belang is dan meer dat technisch de mogelijkheid bestaat om het bouwsel te verplaatsen. Bij beantwoording van de vraag of het bouwsel bestemd is om duurzaam ter plaatse te blijven moet worden gelet op de bedoeling van de bouwer voor zover deze naar buiten kenbaar is. Eerst moet aan de hand van de verkeersopvattingen de vraag worden beantwoord of het bouwsel met de grond is verenigd, en vervolgens de vraag of de vereniging duurzaam is.

4.6.

Westeinderplassen heeft aangevoerd dat de stacaravans waar het hier om gaat daadwerkelijk verplaatsbaar zijn en specifiek daarvoor zijn ontworpen. De bouwers hebben destijds simpele stacaravans op wielen geplaatst. De stacaravans zijn voor het gas aangewezen op gasflessen. De stacaravans zijn gemakkelijk te demonteren, eenvoudig los te koppelen van de stroomvoorzieningen en gemakkelijk te verplaatsen vanwege de beperkte omvang daarvan, de lichte constructie, het stevige onderstel en het ontbreken van een fundering. De stacaravans kunnen eenvoudig worden verplaatst over de openbare weg met een vrachtwagen of trekker met oplegger. De huurders hebben in de loop der tijd tuinafscheidingen en bijgebouwen geplaatst en mogelijk transportwielen verwijderd, maar daaruit kan niet worden afgeleid dat de bedoeling van de bouwer was om de stacaravans te bestemmen voor een duurzaam verblijf.

4.7.

De huurders hebben aangevoerd dat de stacaravans duurzaam zijn aangesloten op de nutsvoorzieningen, over funderingen beschikken en ingericht zijn als volwaardige woningen met tuinen en bijgebouwen in een vaste ruimtelijke structuur die verplaatsing feitelijk en economisch onpraktisch maken en gericht is op langdurig verblijf, dat door de toenmalige eigenaar werd toegestaan en gefaciliteerd.

4.8.

De kantonrechter overweegt als volgt. Uit het rapport dat [expert] in verband met een opname ter plaats op 12 september 2025 in opdracht van SBCDW heeft opgemaakt kan worden afgeleid dat de stacaravans beschikken over een stalen constructieprofiel voorzien van wielen, dat zij geplaatst zijn op houten sloffen of stenen poeren en dat zij beschikken over een elektriciteits-, water- en gasvoorziening in de vorm van gasflessen en zijn aangesloten op het rioolstelsel van het terrein. De huurders hebben niet weersproken dat deze aansluitingen eenvoudig kunnen worden losgekoppeld. Niet in geschil is dat pas na het plaatsen van de stacaravans de afwerking met gevelbeplating en de aanleg van tuinen, erfafscheidingen en terrassen vanwege de huurders heeft plaatsgevonden. De kantonrechter leidt hieruit af dat de stacaravans ten tijde van de plaatsing naar de bedoeling van de bouwer voor zover deze naar buiten kenbaar is moeten worden aangemerkt als roerende zaken. De kantonrechter volgt Westeinderplassen echter niet in haar betoog dat voor de kwalificatie uitsluitend het moment van plaatsing van belang is, omdat dit onvoldoende recht zou doen aan het vereiste dat de zakenrechtelijke verhoudingen voor derden kenbaar dienen te zijn. Als gevolg van de werkzaamheden van de huurders zijn de stacaravans thans bestemd om duurzaam ter plaatse te blijven, zodat zij moeten worden aangemerkt als onroerende zaken.

4.9.

De huurders hebben echter onvoldoende onderbouwd dat de huurovereenkomsten van de betreffende huurders betrekking hebben op de verhuur van een gebouwde onroerende zaak. Onbekend is immers wanneer de stacaravans hun onroerende karakter hebben gekregen, en mede in het licht daarvan hebben de huurders onvoldoende feiten gesteld waaruit zij onmiskenbaar hebben mogen afleiden dat Westeinderplassen met een contractuele bestemming als huur van woonruimte akkoord is gegaan (zie ook 4.4). Ook ten aanzien van deze huurovereenkomsten bestaat daarom geen aanspraak op de wettelijke huurbescherming voor woonruimte.

4.10.

De conclusie is dat op de onderhavige huurovereenkomsten het wettelijke woonruimtehuurrecht niet (ook niet analoog) van toepassing is. Dit laat echter onverlet dat de omstandigheden van het geval, waaronder de duur van het verblijf en door de voormalige eigenaar gewekte verwachtingen relevant kunnen zijn bij de hierna te beoordelen rechtsgeldigheid van de opzeggingen.

4.11.

De huurders hebben betoogd dat (een deel van) de opzeggingen niet rechtsgeldig is omdat de opzeggingsbrieven van 2 mei 2025 niet alle huurders hebben bereikt. Dit verweer wordt verworpen. De kantonrechter stelt voorop dat de opzegging vormvrij kan geschieden, waarbij ook van belang is dat de beëindiging van alle huurovereenkomsten al langere tijd onderwerp was van discussie. Niet in geschil is dat de opzeggingsbrieven die de huurders wel hebben bereikt zijn verzonden naar bekende woonadressen, e-mailadressen en de centrale postlocatie op het terrein. Daarnaast is niet weersproken dat SBCDW als vertegenwoordiger van de huurders optrad en dat zij de opzeggingsbrieven (ook) heeft ontvangen. Gelet op deze omstandigheden mag worden aangenomen dat de opzeggingen ook de individuele huurders hebben bereikt. Daar komt bij dat de opzeggingsbrieven bij de dagvaardingen zijn gevoegd, zodat zij de huurders in ieder geval uiterlijk bij de betekening daarvan hebben bereikt.

4.12.

Ook voor het overige is sprake van een rechtsgeldige opzegging. De kantonrechter licht dat als volgt toe.

4.13.

Uitgangspunt is dat een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd als de onderhavige op grond van artikel 7:228 lid 2 BW kan worden opgezegd, zonder dat daarvoor een reden hoeft te worden opgegeven. Daarbij geldt in beginsel een opzegtermijn van één maand.

4.14.

De huurders beroepen zich ter ondersteuning van hun stelling dat de opzeggingen niet rechtsgeldig zijn, allereerst op consumentenbescherming zoals voortvloeiend uit diverse Europese richtlijnen. In het bijzonder stellen zij zich op het standpunt dat het ontbreken van een transparante, evenwichtige en met waarborgen omklede regeling voor beëindiging van de huur meebrengt dat Westeinderplassen zich niet met succes op artikel 7:228 BW kan beroepen. Volgens de huurders had Westeinderplassen hen bij het aangaan van de huurovereenkomsten moeten informeren over de mogelijkheden en voorwaarden voor beëindiging daarvan en de mogelijke juridische en financiële gevolgen.

4.15.

Dit betoog slaagt niet. Het Europees consumentenrecht staat niet aan toepassing van artikel 7:228 lid 2 BW in de weg. De Richtlijn oneerlijke bedingen ziet op de toetsing van contractuele bedingen. In de met de huurders gesloten huurovereenkomsten is echter geen sprake van een (van de wet afwijkende) opzegbeding. Dat betekent dat deze opzegregeling niet valt onder de reikwijdte van de Richtlijn oneerlijke bedingen. Zelfs als wel zou worden uitgegaan van de toepasselijkheid van de Richtlijn mag worden vermoed dat de tussen partijen geldende wettelijke opzegregeling een evenwicht vormt tussen de rechten en plichten van partijen. Ook in dat geval is de opzegregeling niet in strijd met artikel 6:233 BW, uitgelegd in het licht van de Richtlijn. Een plicht tot het sluiten van opzegbedingen die afwijken van artikel 7:228 lid 2 BW bestaat niet. Ook de informatieverplichtingen uit de Richtlijn consumentenrechten, zoals opgenomen in artikel 6:230l BW zijn hier niet van toepassing. Op grond van artikel 6:230h lid 2 onder f BW zijn overeenkomsten waarbij rechten op onroerende zaken worden verkregen daarvan uitgezonderd. Daaronder valt ook de huur van een staplaats op een camping. De kantonrechter verwerpt dan ook de stelling van de huurders dat de opzegging ongeldig is omdat deze in strijd is met de Europese regelgeving waarop zij zich beroepen. De daarop gerichte gevorderde verklaring voor recht wordt afgewezen.

4.16.

Het voorgaande laat echter onverlet dat volgens vaste rechtspraak de eisen van de redelijkheid en billijkheid kunnen meebrengen dat opzegging van een duurovereenkomst slechts mogelijk is indien een voldoende zwaarwegende grond voor opzegging bestaat, dat een bepaalde opzegtermijn in acht moet worden genomen of dat bij de opzegging een aanbod tot betaling van een (schade)vergoeding moet worden gedaan.

4.17.

Die situatie doet zich hier voor. Veel van de huurders wonen op de camping en staan op het adres van de camping ingeschreven. De beëindiging van de huurovereenkomsten heeft daardoor voor deze huurders zeer ingrijpende gevolgen. Hoewel in een deel van de huurovereenkomsten staat dat permanente bewoning niet is toegestaan, is niet gebleken dat door de gemeente of de vorige eigenaar in de praktijk handhavend is opgetreden. Integendeel, de huurders hebben voldoende aangetoond dat de vorige eigenaar het wonen op de camping heeft gestimuleerd en hen heeft begeleid bij de inschrijving bij de gemeente in de BRP op het adres van de camping.

4.18.

Gezien het voorgaande moet Westeinderplassen een voldoende zwaarwegend belang hebben bij de opzegging. Daarvan is naar het oordeel van de kantonrechter sprake. Westeinderplassen heeft voldoende concreet gemaakt dat zij de camping zodanig wil herontwikkelen en herstructureren dat de bestaande stacaravans/chalets niet op het terrein kunnen blijven staan. Anders dan de huurders hebben betoogd, is deze reden ook voldoende kenbaar gemaakt in de opzeggingsbrief van 2 mei 2025, waarin de grootschalige herontwikkeling en herstructurering van de camping met zoveel woorden worden benoemd. Ook staat in de deze opzeggingsbrief een verwijzing naar de brief van januari 2024 waarin de grootschalige herontwikkeling en herstructurering worden vermeld en naar een e-mail van mei 2024 waarin staat: “De beslissing is genomen vanwege de verouderde infrastructuur van de camping en de noodzaak om een kwaliteitsslag te maken voor een veilig en duurzaam recreatiepark op de lange termijn.” Gelet hierop kan er voor alle huurders in redelijkheid dus geen twijfel bestaan over de reden van de opzegging. Dat het herstructureringsplan niet integraal is overgelegd maakt dit niet anders, Het gaat erom dat aan de opzegging een voldoende zwaarwegend belang ten grondslag lag. Dat is hier het geval.

4.19.

Daarnaast is van belang dat Westeinderplassen de huurders in de opzeggingsbrief van 2 mei 2025 een termijn tot 30 april 2026 heeft gegeven. Vanaf de datum van de brief gaat het dus om circa twaalf maanden. De kantonrechter acht dat voldoende. Deze termijn is aanzienlijk langer dan de wettelijke opzegtermijn van één maand en biedt de huurders een (redelijke) mogelijkheid om zich op de beëindiging voor te bereiden en andere huisvesting te zoeken. Bovendien waren de plannen van Westeinderplassen al eerder aan de huurders bekend gemaakt. Van een te korte opzegtermijn zoals door de huurders is betoogd is daarom geen sprake.

4.20.

Evenals in de vonnissen van 22 januari 2025 is geoordeeld, is de kantonrechter gelet op de (woon)belangen van een groot deel van de huurders ook in de onderhavige zaak van oordeel dat de opzeggingen gepaard moeten gaan met een reëel en individueel aanbod tot (schade)vergoeding. Anders dan huurders hebben betoogd, heeft Westeinderplassen daaraan voldaan. In de opzeggingsbrieven heeft Westeinderplassen elke huurder een individuele schadevergoeding aangeboden. Voor de bepaling van de hoogte daarvan heeft LTN in maart 2025 opnames uitgevoerd, waarbij een onderscheid is gemaakt tussen (i) huurders van een staplaats inclusief stacaravan, (ii) huurders van een staplaats die aldaar permanent verblijven en (iii) huurders van een staplaats die de staplaats voor recreatiedoeleinden gebruiken. Daarnaast heeft LTN beoordeeld of de stacaravans/chalets al dan niet verplaatsbaar zijn. Het rapport van LTN is bij de brief gevoegd, althans met de huurder gedeeld. Voor de geldigheid van de opzeggingen is dat onder de gegeven omstandigheden voldoende. Of de aangeboden vergoeding in alle gevallen passend is, is een vraag die hierna aan de orde zal komen. Aan de geldigheid van de opzegging doet dit echter niet af. Dat betekent dat de vordering in reconventie die ertoe strekt te bepalen dat de ontruiming niet ten uitvoer mag worden gelegd zolang geen vergoeding is betaald moet worden afgewezen.

4.21.

De conclusie is dat Westeinderplassen de huurovereenkomsten met de huurders per brief van 2 mei 2025 rechtsgeldig heeft opgezegd. Dat betekent dat de huurovereenkomsten per 30 april 2026 zijn geëindigd. In zoverre zal de door Westeinderplassen primair gevorderde verklaring voor recht worden toegewezen. Daarmee worden ook de door de huurders onder 1 tot en met 7 gevorderde verklaringen voor recht, die alle uitgaan van het voortduren van de huurovereenkomsten, afgewezen.

4.22.

Aangezien de primaire vordering van Westeinderplassen wordt toegewezen komt de kantonrechter niet toe aan de ten aanzien van diverse huurders subsidiair gevorderde ontbinding van de huurovereenkomst.

4.23.

De huurders hebben zich op het standpunt gesteld dat ook in geval van een rechtsgeldige opzegging, sprake is van onrechtmatig handelen, een tekortkoming of strijd met de redelijkheid en billijkheid door Westeinderplassen door (a) bij het aangaan van de huurovereenkomsten geen duidelijke en begrijpelijke informatie te verstrekken over beëindiging en de gevolgen daarvan, (b.) gedurende de looptijd van de huurovereenkomsten bij huurders het gerechtvaardigd vertrouwen te wekken dat sprake was van duurzame bewoning (c). bij de beëindiging geen individuele belangenafweging te maken en geen passende overgangs- of compensatiemaatregelen te treffen en/of door een te korte opzegtermijn te hanteren.

4.24.

De kantonrechter volgt deze redenering niet. Voor zover de huurders in dit kader een beroep doen op schending van informatieplichten bij het aangaan van de huurovereenkomsten, verwijst de kantonrechter naar hetgeen hiervoor is overwogen onder 4.15. Verder betekent de omstandigheid dat de vorige verhuurder de indruk heeft gewekt dat de huurders op de camping mochten wonen, nog niet dat zij erop mochten vertrouwen dat zij daar onbeperkt zouden blijven wonen. Met hun belangen bij voortzetting van de bewoning is bovendien bij de beoordeling van de opzeggingen rekening gehouden. Daarbij is ook betrokken dat Westeinderplassen een voldoende termijn voor ontruiming heeft geboden en individuele schadevergoedingen heeft aangeboden. Voor zover de huurders zich beroepen op de ontoereikendheid van de aangeboden vergoedingen zal dit, zoals gezegd, afzonderlijk worden beoordeeld. Voor de gevorderde verklaring voor recht bestaat daarom geen grond.

4.25.

De huurders hebben bezwaar gemaakt tegen de hoogte van de aangeboden vergoedingen. Uit de door hen overgelegde informatieformulieren blijkt dat diverse huurders de vergoeding, gelet op hun persoonlijke situatie, ontoereikend vinden.

4.26.

De kantonrechter overweegt dat de beëindiging van de huurovereenkomsten in elk geval niet inhoudt dat de huurders aanspraak hebben op een volledige schadevergoeding of vervangende passende woonruimte zoals door hen wordt voorgestaan. Evenmin is Westeinderplassen gehouden om zonder meer de wettelijke tegemoetkoming in de verhuis- en inrichtingskosten te betalen, aangezien de wettelijke regeling voor de huur van woonruimte hier niet van toepassing is. De vorderingen in reconventie onder 8 en 10 van de huurders worden daarom afgewezen. Als uitgangspunt acht de kantonrechter een individuele vergoeding gebaseerd op algemene uitgangspunten zoals aangeboden door Westeinderplassen niet onacceptabel. Er zijn immers diverse omstandigheden die voor verschillende (groepen van) huurders gelijk of vergelijkbaar zijn, zoals de huur van alleen een staplaats of een staplaats inclusief stacaravan, of sprake is van permanent verblijft of niet en of de stacaravan verplaatsbaar is, of niet. De kantonrechter beschikt op dit moment echter over onvoldoende informatie om te kunnen beoordelen of met de aangeboden individuele vergoedingen daadwerkelijk voldoende recht wordt gedaan aan de belangen van de individuele huurders. Daarom zal de kantonrechter de zaak verwijzen naar de schadestaatprocedure en daartoe de vordering in reconventie onder 9 toewijzen als in het dictum te melden. Of en in hoeverre een aanvullende individuele vergoeding op haar plaats is, zal aan de hand van de omstandigheden van ieder afzonderlijk geval moeten worden beoordeeld. Westeinderplassen heeft, hoewel zij de aangeboden vergoedingen toereikend acht, meermaals aangegeven bereid te zijn over de in individuele gevallen aangeboden vergoedingen met de huurders in gesprek te gaan. Daar is het om verschillende redenen nog niet van gekomen. Het staat partijen uiteraard vrij te proberen in onderling overleg tot afspraken te komen, alvorens over de omvang van de vergoedingen verder te procederen.

4.27.

Aangezien de huurovereenkomsten rechtsgeldig zijn beëindigd, is ook de gevorderde ontruiming toewijsbaar. Bij het bepalen van de ontruimingstermijn moet de kantonrechter rekening houden met de belangen van beide partijen. Westeinderplassen heeft in beginsel een zwaarwegend belang bij een spoedige ontruiming. Zolang de huurders op de camping verblijven, kan de voorgenomen herstructurering niet worden uitgevoerd, terwijl de huidige exploitatie volgens Westeinderplassen verliesgevend is. Wel is ter zitting naar voren gekomen dat de herstructurering momenteel stil ligt, en niet duidelijk is wanneer deze weer zal worden opgepakt. Daartegenover staat het belang van de huurders bij voldoende tijd om andere huisvesting te vinden. In dat kader komt bijzonder gewicht toe aan de belangen van de minderjarige kinderen die op de camping wonen. Op grond van artikel 3 lid 1 van het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van Kind (IVRK) moeten de belangen van deze kinderen bij de beoordeling namelijk een eerste overweging vormen. De kantonrechter heeft ter zitting gevraagd of voor deze kinderen andere woonruimte beschikbaar is, en aannemelijk is geworden dat dit niet het geval is. Een spoedige ontruiming zou deze gezinnen dan ook in een noodsituatie kunnen brengen. Ook voor de andere huurders geldt dat zij niet uit luxe maar vanwege uiteenlopende zwaarwegende persoonlijke redenen op de camping verblijven, zoals blijkt uit de door hen ingevulde informatieformulieren.

4.28.

Alle belangen afwegend acht de kantonrechter een ontruimingstermijn van zes maanden na betekening van dit vonnis redelijk. Daarmee krijgen de huurders voldoende gelegenheid om andere huisvesting te zoeken en de ontruiming voor te bereiden, zonder dat het belang van Westeinderplassen bij beëindiging van de bestaande situatie uit het oog wordt verloren.

4.29.

De gevorderde dwangsom zal worden afgewezen. Westeinderplassen heeft onvoldoende onderbouwd dat de huurders niet vrijwillig aan de ontruimingsveroordeling zullen voldoen. Daarbij komt dat Westeinderplassen als vrijwillige ontruiming uitblijft, de ontruiming met behulp van een deurwaarder kan laten uitvoeren. Niet is gebleken waarom daarnaast een dwangsom nodig is.

4.30.

De huurders hebben verzocht om een eventuele veroordeling tot ontruiming niet uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. Ook bij de beoordeling van dit verzoek moeten de belangen van partijen worden afgewogen. Daarbij is van belang dat ontruiming een ingrijpende maatregel is, waarvan de gevolgen vaak niet of nauwelijks ongedaan kunnen worden gemaakt. Dit pleit voor terughoudendheid met de tenuitvoerlegging zolang de mogelijkheid bestaat dat de ontruimingsveroordeling in hoger beroep wordt vernietigd.

4.31.

De kantonrechter onderkent in dit kader de hiervoor genoemde zwaarwegende belangen van Westeinderplassen bij de ontruiming, maar Westeinderplassen heeft onvoldoende concreet onderbouwd waarom deze belangen nu zo dringend zijn dat dit vonnis direct ten uitvoer gelegd moet kunnen worden. Tegenover het belang van Westeinderplassen staat het belang van de huurders bij het behoud van de huidige situatie, omdat zij in veel gevallen niet elders terechtkunnen. Dit geldt in nog sterkere mate voor de gezinnen met minderjarige kinderen. Alles afwegend acht de kantonrechter het belang van de huurders om de uitkomst van een eventueel hoger beroep tegen dit vonnis te kunnen afwachten zwaarder wegen dan het belang van Westeinderplassen bij onmiddellijke tenuitvoerlegging. De ontruimingsveroordeling zal daarom niet uitvoerbaar bij voorraad worden verklaard.

4.32.

De conclusie is dat Westeinderplassen de huurovereenkomsten rechtsgeldig heeft beëindigd per 30 april 2026 en dat de huurders het gehuurde moeten ontruimen. Daarvoor krijgen zij een termijn van zes maanden na betekening van dit vonnis. Bovendien mogen zij in geval van hoger beroep de uitkomst hiervan afwachten zonder dat Westeinderplassen tot ontruiming kan overgaan.

4.33.

Gelet op het hiervoor overwogene hebben de huurders bij de overige gevorderde verklaringen voor recht die onderdeel uitmaken van de reconventionele vorderingen 1 tot en met 12 en die niet reeds bij de beoordeling hiervoor zijn betrokken geen zelfstandig belang. Ook deze zullen daarom worden afgewezen.

4.34.

De huurders stellen dat de sprake is (geweest) van zodanige afbraakwerkzaamheden, herstructurering en gedeeltelijke ontmanteling van de camping dat deze hebben geleid tot een substantiële vermindering van hun huurgenot. Zij vorderen daarom een verklaring voor recht dat sprake is van een gebrek in de zin van artikel 7:204 BW, een huurprijsvermindering van 50% vanaf 18 februari 2024 en vergoeding van aanvullende schade, op te maken bij staat.

4.35.

Bij de beoordeling of sprake is van een gebrek, is bepalend welk huurgenot de huurders bij het aangaan van de huurovereenkomsten mochten verwachten. Daarbij kunnen ook de gemeenschappelijke voorzieningen op de camping een rol spelen. Niet iedere beperking van het huurgenot geeft echter recht op huurprijsvermindering. Daarvoor moet sprake zijn van een voldoende substantiële aantasting van het huurgenot die een evenredige vermindering van de huurprijs rechtvaardigt.

4.36.

De kantonrechter laat in het midden of de door de huurders genoemde omstandigheden een gebrek in de zin van artikel 7:204 BW opleveren. Westeinderplassen heeft vanwege het verdwijnen van voorzieningen immers al een huurkorting van 20% verleend. De huurders hebben onvoldoende concreet onderbouwd dat hun huurgenot in zodanige mate is verminderd dat deze korting als compensatie daarvoor niet toereikend is. Voor de gevorderde huurprijsvermindering bestaat daarom geen grond. Ook de gevorderde aanvullende schadevergoeding op grond van artikel 7:208 BW wordt afgewezen. De huurders hebben onvoldoende toegelicht welke schade zij, naast de gestelde vermindering van het huurgenot, als gevolg van de werkzaamheden hebben geleden. Daarmee is ook de mogelijkheid van dergelijke schade onvoldoende aannemelijk gemaakt om verwijzing naar de schadestaatprocedure te rechtvaardigen. Bij deze stand van zaken hebben de huurders geen belang bij de gevorderde verklaring voor recht dat het huurgenot substantieel is verminderd. De vorderingen worden daarom afgewezen.

4.37.

Het voorgaande betekent dat de door Westeinderplassen gevorderde huurachterstanden en gebruiksvergoedingen in beginsel volledig kunnen worden toegewezen voor zover deze verschuldigd en opeisbaar zijn. De huurders hebben de verschuldigdheid en de hoogte daarvan immers niet afzonderlijk en gemotiveerd betwist. Ook het op 1 oktober 2026 gefactureerde winterstageld voor de periode 1 november 2026 tot en met 31 maart 2027 is toewijsbaar, met dien verstande dat deze vergoeding afhankelijk is van de daadwerkelijke duur van het voortgezette gebruik door de betreffende huurder gedurende deze periode. Dit betekent dat de hierna onder de beslissing te noemen huurders zullen worden veroordeeld tot de onder kolom “Totaal A + B” in de akte houdende actualisering en vermeerdering van eis vermelde bedragen, met bepaling dat de vergoeding van € 783,03 (althans € 1.204,06 ten aanzien van de huurder onder 2) voor het winterstageld voor de periode 1 november 2026 tot en met 31 maart 2017 tijdsevenredig is verschuldigd. Dit betekent dat alleen dat deel van dit bedrag is verschuldigd dat correspondeert met het aantal dagen vanaf 1 november 2026 tot de dag van oplevering door de betreffende huurder, uiterlijk tot het maximum van € 783,03 op 31 maart 2027. Het onder IV (iii) meer of anders gevorderde vanaf 1 april 2027 wordt afgewezen omdat de opeisbaarheid daarvan niet is komen vast te staan.

4.38.

De wettelijke rente wordt toegewezen vanaf de in productie 41 per factuur vermelde vervaldatum, respectievelijk voor de maandhuur vanaf de eerste dag van iedere maand, tot de dag van algehele voldoening,

4.39.

Op basis van de wet worden de vorderingen ten aanzien van de gedaagde tegen wie verstek is verleend toegewezen, tenzij de vorderingen de kantonrechter onrechtmatig of ongegrond voorkomen. Die uitzondering is hier niet aan de orde. De kantonrechter zal de vorderingen dus toewijzen, maar zal ook ten aanzien van de niet verschenen huurders de ontruimingstermijn stellen op zes maanden.

4.40.

Omdat de huurders zowel in conventie als in reconventie (in overwegende mate) in het ongelijk worden gesteld moet zij de proceskosten betalen. De proceskosten van Westeinderplassen worden in conventie per individuele huurder begroot op € 146,14 aan kosten van de dagvaarding, € 15,22 (€ 1.461,00/96) aan griffierecht, € 6,00 (2 punten x € 288,00 = € 576,00 / 96) aan salaris gemachtigde en € 1,50 (€ 144,00 / 96) aan nakosten, plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing. Daarmee komt het bedrag aan proceskosten uit op € 168,86 per individuele huurder.

4.41.

Gelet op het feit dat de tegenvordering voortvloeit uit het verweer in conventie worden de proceskosten in reconventie per individuele huurder begroot op (1 punt x € 288,00/96 =) € 3,00 aan salaris gemachtigde.

4.42.

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

De kantonrechter

in conventie

5.1.

verklaart voor recht dat Westeinderplassen de huurovereenkomsten met de huurders rechtsgeldig heeft opgezegd per 30 april 2026;

5.2.

veroordeelt de huurders de door hen gehuurde kavels/staplaatsen en stacaravans op de camping binnen zes maanden na betekening van dit vonnis te ontruimen en te verlaten;

5.3.

veroordeelt de volgende huurders tot betaling van de volgende bedragen:

2. [gedaagde sub 2] tot een bedrag van € 1.204,06;

3. [gedaagde sub 3] tot een bedrag van € 2.693,68;

4. [gedaagde sub 4] tot een bedrag van € 39,26;

5. [gedaagde sub 6] tot een bedrag van € 2.673,76;

7. [gedaagde sub 7] tot een bedrag van € 783,57;

8. [gedaagde sub 8] tot een bedrag van € 6.776,57;

9. [gedaagde sub 9] tot een bedrag van € 4.983,83;

10. [gedaagde sub 10] tot een bedrag van € 1.729,06;

11. [gedaagde sub 11] tot een bedrag van € 6.771,89;

12. [gedaagde sub 12] tot een bedrag van € 1.501,13;

13. [gedaagde sub 13] tot een bedrag van € 2.551,56;

14. [gedaagde sub 14] tot een bedrag van € 4.101,46;

15. [gedaagde sub 15] tot een bedrag van € 2.643,30;

16. [gedaagde sub 16] tot een bedrag van € 822,29;

18. [gedaagde sub 18] tot een bedrag van € 4.822,05;

21. [gedaagde sub 21] tot een bedrag van € 856,41;

22. [gedaagde sub 22] tot een bedrag van € 5.803,17;

23. [gedaagde sub 23] tot een bedrag van € 7.884,52;

26. [gedaagde sub 26] tot een bedrag van € 783,03;

28. [gedaagde sub 28] tot een bedrag van € 783,03;

29. [gedaagde sub 29] tot een bedrag van € 6.432,78;

30. [gedaagde sub 30] tot een bedrag van € 783,03;

31. [gedaagde sub 31] tot een bedrag van € 3.253,20;

32. [gedaagde sub 32] tot een bedrag van € 783,03;

34. [gedaagde sub 34] tot een bedrag van € 3.005,67;

35. [gedaagde sub 35] tot een bedrag van € 822,29;

36. [gedaagde sub 36] tot een bedrag van € 783,03;

37. [gedaagde sub 37] tot een bedrag van € 822,29;

38. [gedaagde sub 38] tot een bedrag van € 822,29;

39. [gedaagde sub 39] tot een bedrag van € 783,03;

40. [gedaagde sub 40] tot een bedrag van € 822,29;

41. [gedaagde sub 41] tot een bedrag van € 2.586,41;

42. [gedaagde sub 42] tot een bedrag van € 783,03;

43 en 44. [gedaagde sub 43] en [gedaagde sub 44] tot een bedrag van € 818,30;

45. [gedaagde sub 45] tot een bedrag van € 2.521,24;

47. [gedaagde sub 46] tot een bedrag van € 822,29;

48. [gedaagde sub 48] tot een bedrag van € 783,03;

50. [gedaagde sub 50] tot een bedrag van € 5.756,75;

53. [gedaagde sub 53] tot een bedrag van € 880,37;

54. [gedaagde sub 54] tot een bedrag van € 6.583,55;

57. [gedaagde sub 57] tot een bedrag van € 1.600,37;

58. [gedaagde sub 58] tot een bedrag van € 854,41;

63. [gedaagde sub 63] tot een bedrag van € 1.677,13;

64. [gedaagde sub 64] tot een bedrag van € 78,52;

68. [gedaagde sub 68] tot een bedrag van € 78,52;

71. [gedaagde sub 71] tot een bedrag van € 3.925,44;

72. [gedaagde sub 72] tot een bedrag van € 977,58;

73. [gedaagde sub 73] tot een bedrag van € 345,40;

74. [gedaagde sub 74] tot een bedrag van € 39,26;

75. [gedaagde sub 75] tot een bedrag van € 1.556,14;

76. [gedaagde sub 76] tot een bedrag van € 2.607,13;

77. [gedaagde sub 77] tot een bedrag van € 1.649,38;

79. [gedaagde sub 79] tot een bedrag van € 2.362,31;

80. [gedaagde sub 80] tot een bedrag van € 2.293,02;

81. [gedaagde sub 81] tot een bedrag van € 8.906,06;
85. [gedaagde sub 85] tot een bedrag van € 2.396,20;

86. [gedaagde sub 86] tot een bedrag van € 13.006,50;

89. [gedaagde sub 89] tot een bedrag van € 39,26;

90. [gedaagde sub 90] tot een bedrag van € 39,26;

92. [gedaagde sub 92] tot en bedrag van € 2.595,99;

93. [gedaagde sub 93] tot een bedrag van € 40,68;

96. [gedaagde sub 96] tot een bedrag van € 7.994,24;

te vermeerderen met de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW vanaf de in productie 41 van Westeinderplassen per factuur vermelde vervaldatum, respectievelijk voor de maandhuur vanaf de eerste dag van iedere maand, respectievelijk voor het winterstageld 2026/2027 vanaf 2 november 2026, telkens tot de dag van algehele voldoening, met dien verstande dat hetgeen na 30 september 2026 is betaald op de hiervoor vermelde bedragen in mindering strekt;

5.4.

bepaalt dat voor zover in de hiervoor vermelde bedragen de winterstallingsvergoeding van € 783,03 (of € 1.204,06 in geval van huurder onder 2) is opgenomen deze vergoeding tijdsevenredig is verschuldigd over de periode vanaf 1 november 2026 tot de dag van oplevering door de betreffende huurder, uiterlijk tot het maximum van € 783,03 op 31 maart 2027;

5.5.

veroordeelt elke van de huurders afzonderlijk in de proceskosten van € 168,86 per huurder, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als een huurder niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna aan die huurder wordt betekend,

5.6.

veroordeelt elke van de huurders afzonderlijk tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

5.7.

verklaart de beslissingen onder 5.3 tot en met 5.6. uitvoerbaar bij voorraad,

5.8.

wijst het meer of anders gevorderde af,

5.9.

veroordeelt Westeinderplassen met inachtneming van hetgeen in 4.26 is overwogen tot vergoeding van door iedere huurder individueel geleden schade, nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet;

5.10.

veroordeelt elk van de huurders afzonderlijk in de proceskosten van € 3,00 te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als een huurder niet tijdig aan de veroordeling voldoet en het vonnis daarna wordt betekend;

5.11.

veroordeelt de huurders hoofdelijk tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

5.12.

verklaart de beslissingen onder 5.9 tot en met 5.11 uitvoerbaar bij voorraad,

5.13.

wijst het meer of anders gevorderde af.