Civiel recht overig
Uitleg van een (mondelinge) overeenkomst tussen een bakkerij en een online supermarkt. Het hof is net als de…
Gerechtshof Amsterdam, 27 oktober 2026
ECLI:NL:GHAMS:2026:3108 · Gerechtshof Amsterdam · 27 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-amsterdam/civiel-recht/civiel-recht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-ghams-2026-3108
Zaakgegevens
Op 27 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Amsterdam in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.
- Instantie
- Gerechtshof AmsterdamGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 27 oktober 2026
- Datum publicatie
- 10 november 2026
- Zaaknummer
- 200.357.736/01
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Civiel recht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. A.W. van Luipen te Zeist, mr. B.J. Korthals Altes-van Dijk te Amsterdam
- ECLI
- ECLI:NL:GHAMS:2026:3108
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Uitleg van een (mondelinge) overeenkomst tussen een bakkerij en een online supermarkt. Het hof is net als de rechtbank van oordeel dat tussen partijen niet is overeengekomen dat de supermarkt een bepaalde hoeveelheid producten van de bakkerij zou afnemen en wijst de vorderingen van de bakkerij opnieuw af.
Uitspraak
GERECHTSHOF AMSTERDAM
afdeling civiel recht en belastingrecht
team I (handel)
zaaknummer : 200.357.736/01
zaak-/rolnummer rechtbank Amsterdam : C/13/754074 / HA ZA 24-774
arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 27 oktober 2026
in de zaak van
[appellant] ,
gevestigd te [plaats 1] ,
appellante,
advocaat: mr. A.W. van Luipen te Zeist,
tegen
PICNIC B.V.,
gevestigd te Amsterdam,
geïntimeerde,
advocaat: mr. B.J. Korthals Altes-van Dijk te Amsterdam.
Partijen worden hierna [appellant] en Picnic genoemd.
1 De zaak in het kort
In deze zaak gaat het erom hoe de door partijen gemaakte afspraken over het leveren van bakkerijproducten door [appellant] aan Picnic moeten worden uitgelegd. Volgens [appellant] is zij met Picnic een volumegarantie overeengekomen die Picnic heeft geschonden. Het hof is net als de rechtbank van oordeel dat tussen partijen niet is overeengekomen dat Picnic een bepaalde hoeveelheid producten van [appellant] zou afnemen en wijst de vorderingen van [appellant] opnieuw af.
2 Het geding in hoger beroep
[appellant] is bij dagvaarding van 5 juni 2025 in hoger beroep gekomen van een vonnis van 19 maart 2025 van de rechtbank Amsterdam, onder bovenvermeld zaaknummer gewezen tussen [appellant] als eiseres en Picnic als gedaagde.
Partijen hebben daarna de volgende stukken ingediend:
- memorie van grieven tevens eiswijziging, met productie;
- memorie van antwoord.
Op 12 mei 2026 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden. De advocaten hebben de zaak toegelicht aan de hand van spreekaantekeningen die zij hebben overgelegd.
Ten slotte is arrest gevraagd.
3 Feiten
Het hof gaat uit van de volgende feiten.
[appellant] is een bakkerij die zich sinds 1928 bezig houdt met productie en levering van brood en andere bakkerijproducten.
Picnic is een 2015 opgerichte online supermarkt. Zij bezorgt boodschappen in ongeveer 200 plaatsen in Nederland en is ook in Duitsland en Frankrijk actief.
Klanten van Picnic kunnen met behulp van een app hun boodschappen bestellen. Deze boodschappen koopt Picnic vervolgens één op één bij haar leveranciers in. Picnic beschikt over distributiecentra, zogenaamde fulfilment centres (hierna: FC’s) waar de leveranciers van Picnic hun producten afleveren en van waaruit Picnic ingepakte boodschappen naar zogenaamde hubs in de wijken brengt. Vanuit die hubs worden de boodschappen bij de klanten van Picnic afgeleverd.
[appellant] heeft vanaf de start van de onderneming in 2015 aan Picnic geleverd.
Bestellingen werden gedaan op basis van prijsafspraken die werden vastgelegd in een door Picnic aangeleverd standaard formulier. Daarin staat onder andere het volgende:
“Article price calculation below is the list of products for which Picnic aims to agree on a purchase price. This is no guarantee that these articles are listed in the Picnic assortment”.
Medio 2023 hebben er gesprekken plaatsgevonden tussen Picnic en [appellant] over de logistieke voorwaarden voor het beleveren van geautomatiseerde distributiecentra, de zogenaamde automated fulfilment centre (hierna: FCA). Ook hebben zij gesproken over de door [appellant] gehanteerde prijzen. In een e-mail van 11 september 2023 schrijft [appellant] aan Picnic onder meer:
“(…) Overhead in het algemeen:
In jouw voorstel staat dit op basis van de jaarrekeningen de verificatie moet plaats vinden. (…) dit betekent wel dat we jaarlijks opnieuw het aandeel PICNIC moeten bepalen en of dit aandeel gegroeid of gedaald is. (…) Ik heb 2 artikelen uitgewerkt namelijk de grootste variant (Fijn volkoren heel) en de kleinste (Casino wit heel) om een gevoel te geven op welke prijzen je uit gaat komen met het toerekening naar de Picnic kosten. Hier zie je ook hoeveel effect het heeft of je een redelijk volume afneemt (Volkoren) of een erg laag volume (Casino wit) dit is dus ruim 23 cent per heel brood. Gegevens zijn op basis van het eerste half jaar van 2023.”
Picnic heeft in de tweede helft van 2023 voor haar assortiment van brood en
aanverwante bakkerijproducten een aantal andere partijen uit die markt benaderd voor een
informele aanbesteding (tender). Picnic heeft die partijen een zogenaamde Request for Quote (hierna: RFQ) gestuurd om een prijsopgave te doen voor de daarin genoemde weekvolumes aan brood- en bakkerijproducten. In de RFQ is bepaald dat de algemene voorwaarden van Picnic onderdeel uitmaken van de tender. Nadat [appellant] daarom had gevraagd, heeft Picnic haar op 2 november 2023 deze RFQ gestuurd.
Op 15 november 2023 heeft [naam 1] , (indirect) directeur-grootaandeelhouder van
[appellant] aan [naam 2] (hierna: [naam 2] ), buying director bij Picnic, per e-mail het volgende
geschreven:
“Hartelijk dank voor de uitvraag van de tender, wij hebben deze doorgenomen en weten uit
ervaring dat de werkwijze en invulling van Picnic een stuk complexer is dan in het tender
formulier wordt voorgesteld. Hierdoor ontbreken er cruciale zaken die wel impact hebben op
de kosten, maar ook op de servicegraad aan Picnic. (…)
Ons voorstel is dat als volgt:
Het huidige pakket tegen de huidige condities (2e levering, ordermomenten, logistieke
structuur, etc.) kunnen wij leveren vanaf 1 januari 2024 met overall prijsverlaging van
4,9 %. Deze staat dan voor 1 jaar vast.
(...)
Daarnaast willen wij een volumebonus inzetten, en wel als volgt:
De bonus wordt berekend over het volume (in kilogrammen) eigen productie van de locaties
[plaats 1] en [plaats 2] en zal uiterlijk op 31 januari 2025 worden uitbetaald:
Index 2024 vs 2023
97,5% t/m 102,5% 0,5% bonus over de volledige omzet
102,6% t/m 107,5% 0,75% bonus over de volledige omzet
(…)
Dit voorstel geldt voor de periode van 1 jaar dus van 1 januari 2024 tot en met 31 december
2024
In de bijlage de prijslijst volgens het bovengenoemde voorstel in het gewenste Picnic
formaat.”
Bij de door [appellant] geoffreerde prijzen in de prijslijst worden geen aantallen genoemd. [appellant] heeft die prijslijst niet ingevuld in het tenderformulier, maar in het standaard Picnicformulier.
Op 7 december 2023 heeft [naam 2] aan [naam 1] de specifieke voorwaarden gestuurd die aan een bakkerij worden gesteld met betrekking tot de FCA in Utrecht en de toen nog te openen FC9 in Dordrecht FC9 (zie onderstaande afbeelding).
[afbeelding niet beschikbaar]Per e-mail van 15 december 2023 heeft [naam 1] aan [naam 2] het volgende bericht:
“Dank voor het constructieve en open gesprek van 13 december jl. op jullie hoofdkantoor in
Amsterdam.
Zoals afgesproken zouden wij deze week met ons definitieve voorstel komen.
Gezien het feit dat we al van het begin af betrokken zijn bij Picnic en gezamenlijk hard
hebben gewerkt om Picnic succesvol te maken is het voor ons van belang (emotioneel en
economisch) om hier ook mee door te gaan. Wij zijn daarom bereid om voor 2024 een
korting van 10% op de huidige prijzen 2023, van de door ons geproduceerde artikelen
(huidige receptuur), te gaan toepassen. Dit dan onder dezelfde logistieke, operationele en
financiële voorwaarden als we nu samenwerken. (...)”
Ik zal je eind van de middag bellen om ons voorstel door te nemen.”
Op 10 januari 2024 hebben de heren [naam 3] en [naam 4] (hierna: [naam 4] ) van [appellant] een bezoek gebracht aan de FCA in Utrecht. Namens Picnic waren de heren [naam 5] en [naam 6] aanwezig. Voorafgaand aan dat bezoek heeft Picnic aan [appellant] opnieuw de onder 3.11 genoemde voorwaarden gemaild.
Op 15 januari 2024 hebben [naam 1] en [naam 2] onderhandeld en is een overeenkomst bereikt tussen [appellant] en Picnic. Op 16 januari 2024 heeft [naam 2] per e-mail het volgende aan [naam 1] geschreven:
“Hierbij per mail de bevestiging van de deal zoals gisteren overeengekomen:
Over het door jou geproduceerde totale assortiment zal een verlaging van 10.8% op
de inkoopprijzen 2023 worden gegeven.
Deze verlaging zal met terugwerkende kracht ingaan per 8-1-2024. Voor de
prijsverschillen in de tussenliggende periode zal een lump sum worden
gefactureerd.
Dit is de overeenkomst tussen ons die geldt voor een periode vanaf 1-1-2024 voor
de duur van 1.5 jaar, dus tot en met 30 juni 2025. We zullen nog een Picnic contract
sturen ter verdere formalisering.
Graag via een reply op deze mail jouw bevestiging dat dit inderdaad is wat we zijn
overeengekomen. (...)
In reactie daarop heeft [naam 1] op 16 januari 2024 per e-mail aan [naam 2] bericht:
“Dank je voor de bevestiging, fijn dat we eruit zijn gekomen!
Een juiste weergave van de afspraken met nog de toevoeging dat jullie vanaf heden zelf de
doorverkoopartikelen gaan inkopen die wij voor de handlingsfee voor jullie zullen
organiseren.
De prijzen van deze doorleverartikelen zullen we aanpassen op aangeven van het door Picnic
gerealiseerde onderhandelingsresultaat.
(...)
Ik zie het contract en de prijslijst graag tegemoet”
Per e-mail van 13 februari 2024 heeft [naam 1] aan [naam 2] het volgende geschreven:
“Naar aanleiding van ons telefoontje hedenmorgen heb ik contact gehad met onze jurist en
het geheel intern besproken.
Wij komen niet ander dan tot de conclusie dat wij een contract hebben met elkaar voor 1,5
jaar voor de producten die wij op dit moment produceren.
Vanaf begin af aan hebben wij heel duidelijk aangegeven in de onderhandelingen, dat het op
dezelfde wijze plaats zou gaan vinden als het momenteel is.
(...)
Dus de mededeling dat wij FCA niet meer hoeven te leveren met ingang van week 11,
is strijdig met de afspraken die we hebben.
(...)
Wij gaan er derhalve vanuit dat wij in ieder geval tot en met 30-6-2025 het bestaande
assortiment zullen leveren aan alle Distributiecentra van Picnic die actief zijn en worden.”
Per e-mail van 15 februari 2024 heeft een medewerker van Picnic aan [naam 4] geschreven:
“Zoals je wellicht al had gehoord is de nieuwe openingsdatum voor ons FC in Dordrecht [FC9, toevoeging hof] bekend: woensdag 13 maart. Zou jij transport kunnen inregelen met ingang van 13 maart?”
Picnic neemt voor de FCA en de FC9 geen brood en andere bakkerijproducten van [appellant] af.
[appellant] heeft Picnic tot en met 30 juni 2025 beleverd en heeft haar bakkerij daarna beëindigd.
4 Procedure bij de rechtbank
[appellant] heeft bij de rechtbank na wijziging van eis gevorderd, samengevat, dat de rechtbank uitvoerbaar bij voorraad:
I. voor recht verklaart dat partijen op 15 januari 2024 een overeenkomst hebben gesloten (aan welke overeenkomst partijen ook uitvoering hebben gegeven) die erop neerkomt dat [appellant] - in het tijdvak van 1 januari 2024 tot en met 30 juni 2025 en tegen de door partijen in 2023 gehanteerde prijzen met een algehele korting van 10,8% - op jaarbasis die producten voor Picnic zou produceren en aan Picnic zou leveren (en die Picnic ook van [appellant] zou afnemen), die [appellant] in 2023 in de bijbehorende volumes voor Picnic heeft geproduceerd en aan Picnic heeft geleverd (zoals blijkend uit productie E-8), waarbij de mogelijkheid dat Picnic bepaalde producten in haar assortiment zou inwisselen voor andere producten die afspraak onverlet zou laten, mits het totale volume (dat correspondeerde met de producten die [appellant] in 2023 voor Picnic had geproduceerd en aan Picnic had geleverd) intact zou blijven;
II. voor recht verklaart dat Picnic tegenover [appellant] toerekenbaar is tekortgeschoten in de nakoming van haar verplichtingen op grond van voornoemde overeenkomst;
III. voor recht verklaart dat Picnic op grond van deze toerekenbare tekortkoming tegenover [appellant] schadeplichtig is en dat Picnic in verband daarmee op 19 maart 2024 dan wel op 20 maart 2024 in verzuim is geraakt;
IV. Picnic veroordeelt tot betaling van alle door [appellant] geleden en te lijden schade in verband met de toerekenbare tekortkoming, nader op te maken bij staat;
V. Picnic veroordeelt in de proceskosten, inclusief de nakosten, vermeerderd met de wettelijke rente.
De rechtbank heeft de vorderingen afgewezen, omdat op basis van de stellingen van [appellant] niet kan worden vastgesteld dat zij met Picnic een volumegarantie is overeengekomen. Zij heeft [appellant] in de kosten van de procedure veroordeeld.
5 Vorderingen in hoger beroep
[appellant] vordert vernietiging van het bestreden vonnis en alsnog, uitvoerbaar bij voorraad, toewijzing van haar vorderingen, met veroordeling van Picnic in de kosten van het geding in beide instanties met nakosten en rente en terugbetaling van dat wat [appellant] ter uitvoering van het bestreden vonnis aan Picnic heeft betaald, met rente. [appellant] heeft haar oorspronkelijke vorderingen II, III en IV gewijzigd door zich aanvullend te beroepen op onrechtmatig handelen van Picnic.
Tegen deze tijdige eiswijziging heeft Picnic (terecht) geen bezwaar gemaakt. Picnic stelt zich op het standpunt dat de gewijzigde vorderingen van [appellant] moeten worden afgewezen. Zij vraagt het hof het vonnis te bekrachtigen en, uitvoerbaar bij voorraad, [appellant] te veroordelen in de kosten van het geding in hoger beroep met nakosten.
6 Beoordeling in hoger beroep
[appellant] heeft tegen het bestreden vonnis 11 bezwaren (grieven) geformuleerd. De grieven 1 tot en met 10 richten zich tegen het oordeel van de rechtbank in rechtsoverweging 5.4 en daaraan ten grondslag liggende overwegingen in 5.5 tot en met 5.10 dat de op 15 januari 2024 bereikte mondelinge overeenkomst (hierna: de overeenkomst) geen volumegarantie inhoudt. Volgens [appellant] miskent de rechtbank daarmee de feitelijke gang van zaken en de context waarin de overeenkomst tot stand is gekomen. Het hof leest in de grieven geen argumenten die aanleiding geven tot een andere conclusie dan die van de rechtbank. Het hof licht dat hierna toe.
Uitleg van de overeenkomst
Centraal staat de vraag of Picnic op grond van de overeenkomst verplicht was dezelfde hoeveelheden brood af te nemen als zij in 2023 van [appellant] had afgenomen. Vaststaat dat dit door partijen niet met zoveel woorden is vastgelegd; niet in de e-mail van 16 januari 2024 waarin Picnic de onderdelen van de bereikte overeenkomst heeft opgesomd en ook niet in de schriftelijke reactie daarop van [appellant] van dezelfde dag. Volgens [appellant] was dat ook niet nodig omdat beide partijen in de onderhandelingen de in de RFQ door Picnic genoemde volumes tot uitgangspunt hebben genomen en zij er vanuit gingen dat [appellant] , zoals daarvoor, het overeengekomen assortiment brood exclusief aan Picnic zou leveren. [appellant] beroept zich daarmee in feite op een exclusiviteitsafspraak. Zij meent dat zij op grond daarvan kon en mocht rekenen op een zeker volume. Picnic betwist de gestelde volumeafspraak.
De vraag hoe de overeenkomst op dit punt moet worden uitgelegd, moet worden beantwoord aan de hand van de in de rechtspraak ontwikkelde Haviltex-norm. Op grond van deze norm komt het aan op wat partijen tegenover elkaar hebben verklaard en wat zij over en weer uit elkaars verklaringen en gedragingen redelijkerwijs hebben afgeleid en mochten afleiden. In dat kader zijn alle omstandigheden van het geval relevant, waaronder de totstandkomingsgeschiedenis van de overeenkomst en de aannemelijkheid van de rechtsgevolgen van de ene of de andere uitleg, alsmede het feit dat contractspartijen rekening moeten houden met de gerechtvaardigde belangen van de wederpartij.
Op grond van de hoofdregel van artikel 150 Rv draagt de partij die zich beroept op de rechtsgevolgen van de door haar gestelde feiten of rechten, de bewijslast van die feiten of rechten. De vordering van [appellant] is gebaseerd op de overeenkomst en, meer in het bijzonder, op de door haar gestelde verplichting van Picnic om vanaf 1 januari 2024 tot en met juni 2025 dezelfde (jaarlijkse) volumes af te nemen als zij in 2023 heeft afgenomen. Op [appellant] rusten daarom de stelplicht en de bewijslast van het bestaan van die verplichting en de schending daarvan door Picnic.
Er is geen sprake van een volumegarantie
Ter onderbouwing van haar stelling dat partijen deze volumegarantie zijn overeengekomen, voert [appellant] samengevat het volgende aan:
-
de overeenkomst van 15 januari 2024 moet worden begrepen in het licht van het voorstel van [appellant] van 15 november 2023 dat uitging van het “huidige pakket tegen de huidige condities”,
-
met “het huidige pakket” werd vanzelfsprekend bedoeld de producten en de volumes die [appellant] in 2023 aan Picnic heeft geleverd,
-
de korting van 10,8% op de inkoopprijzen was erop gebaseerd dat Picnic de volumes van 2023 zou blijven afnemen,
-
dat dit de bedoeling was blijkt uit de e-mail van 15 december 2023 waarin de aangeboden korting gekoppeld wordt aan “dezelfde logistieke, operationele en financiële voorwaarden”,
-
uit de RFQ die Picnic in oktober 2023 in de markt heeft uitgezet blijkt dat zij ook zelf uitging van die volumes,
-
een korting gebaseerd op volumes is in de sector gebruikelijk, en
-
de overeengekomen looptijd was juist een aanwijzing voor vaste volumes.
[appellant] wijst er verder op dat zij vanaf de oprichting van Picnic in 2015 de enige leverancier was van het overeengekomen assortiment brood. [appellant] leverde sinds enige jaren een continue volume brood exclusief aan Picnic. Daarop mocht zij rekenen. Indien Picnic daarin een wijziging had gewild, dan had zij dit expliciet moeten aangeven. Door dit niet te doen is bij [appellant] het gerechtvaardigd vertrouwen ontstaan dat Picnic ook voor de periode van
1 januari 2024 tot en met 30 juni 2025 hetzelfde volume zou afnemen.
Picnic betwist de door [appellant] gestelde uitleg. Daartoe voert zij, eveneens verkort weergegeven, het volgende aan. Tijdens de onderhandelingen is niet over volumegaranties gesproken. Een volumegarantie past niet binnen het dynamische bedrijfsmodel van Picnic dat erop is gericht geen voorraden aan te houden en waarbij het assortiment continue verandert. Ook in het verleden is nooit sprake geweest van een volumegarantie. Omdat [appellant] niet kon of wilde voldoen aan de vereisten die Picnic als gevolg van de automatisering van haar FC’s aan haar leveranciers stelde en [appellant] bekend was met de omzet van de FCA, kan het niet de gerechtvaardigde verwachting van [appellant] zijn geweest dat haar afzetvolumes gedurende de looptijd van de overeenkomst minimaal die van het jaar 2023 zouden evenaren. [appellant] wist namelijk welk belang Picnic hechtte aan de levering onder haar voorwaarden aan de FCA. Bovendien heeft [naam 2] op 15 januari 2024 aan [naam 1] laten weten dat de FCA waarschijnlijk naar een andere partij zou gaan, omdat [appellant] niet aan die leveringsvoorwaarden kon voldoen.
Het hof stelt voorop dat het gelet op het businessmodel van Picnic niet voor de hand ligt dat partijen een volumegarantie zouden zijn overeengekomen. Een volumegarantie is niet te rijmen met het door Picnic geschetste volatiele inkoopproces waarbij zij zo min mogelijk brood in voorraad houdt en de klant het dagelijkse assortiment en de hoeveelheid bepaalt.
Dat Picnic geen volumegaranties geeft, blijkt bovendien uit het standaard Picnic formulier dat partijen gebruikten om prijsafspraken te maken over het door [appellant] te leveren assortiment brood. Dat formulier bepaalt letterlijk dat een prijsafspraak niet betekent dat het product ook daadwerkelijk in het assortiment wordt opgenomen. Het formulier geeft een opsomming van het overeengekomen assortiment met prijzen, maar bepaalt niets over eventuele volumes. Bij haar aanbod van 15 november 2023 heeft [appellant] dat formulier gebruikt zonder daarin aantallen of volumes op te nemen. [appellant] heeft ook niet, althans onvoldoende, onderbouwd dat partijen vóór de overeenkomst van 15 januari 2024 werkten op basis van een gegarandeerd volume, zodat een volumegarantie ook in zoverre niet te verwachten was. Dat in de praktijk de volumes jaarlijks uiteindelijk min of meer op hetzelfde neerkwamen, is daarvoor in elk geval niet genoeg. Uit de e-mail van [appellant] van 11 september 2023, waarin zij het effect beschrijft tussen soorten brood en volumes, blijkt juist dat ook in 2023 geen sprake was van vaste volumes.
Het hof volgt [appellant] in haar stelling dat de overeenkomst moet worden uitgelegd in de context van de onderhandelingen die daaraan vooraf zijn gegaan, waaronder het voorstel van [appellant] van 15 november 2023 en het aangepaste voorstel van 15 december 2023. Het eerste voorstel is gedaan naar aanleiding van de RFQ van Picnic. Anders dan [appellant] stelt, kan de tender voor haar geen verrassing zijn geweest. De tender is door Picnic namelijk uitgeschreven in verband met de geplande automatisering van de FCA en de nog te openen FC9 en de als gevolg daarvan gewijzigde logistieke vereisten waaraan [appellant] niet kon of wilde voldoen. Tegen deze achtergrond kunnen de woorden “tegen de huidige condities (2e levering, order momenten, logistieke structuur etc.) en “onder dezelfde logistieke (…) voorwaarden als we nu samenwerken” in de e-mail van 15 november 2023 niet anders worden begrepen dan als een bevestiging van [appellant] dat zij haar logistiek niet zou aanpassen aan de FCA en FC9. Daaruit blijkt dan ook niet van een afspraak over continuering van volumes zoals [appellant] stelt. Nog daargelaten dat, zoals hiervoor in r.o. 6.8. is overwogen, eerder tussen partijen ook geen vaste volumes golden zodat ook geen sprake kan zijn van enige continuering.
Tussen partijen is niet in geschil dat het “huidige pakket” in de e-mail van 15 november 2023 slaat op het assortiment van broodproducten dat Picnic in 2023 exclusief van [appellant] afnam. Dat daarmee ook de in 2023 afgenomen volumes werden bedoeld, heeft [appellant] in het licht van voorgaande onvoldoende onderbouwd. Over gegarandeerde volumes wordt in deze
e-mail niet gerept. Het feit dat de daarin opgenomen volumebonus begint bij een omzet van 97,5% over 2024 ten opzichte van 2023, duidt er juist op dat ook volgens [appellant] zelf een lagere omzet dan in 2023 mogelijk was. De af te nemen volumes stonden dus niet vast.
Verder verwerpt het hof het betoog van [appellant] dat in de onderhandelingen vanaf
15 november 2023 de door Picnic in de RFQ opgenomen volumes tot uitgangspunt zijn genomen. Vast staat dat [appellant] het tenderformulier niet heeft ingevuld en in plaats daarvan een Picnic-formulier heeft gebruikt voor het aanbod dat zij deed in haar e-mail van 15 november 2023. In combinatie met de mededeling dat de werkwijze en invulling van Picnic complexer is dan het tenderformulier doet vermoeden, heeft Picnic daaruit mogen begrijpen dat [appellant] niet mee wilde doen aan de tender en dat haar aanbod daar los van stond. De gegevens uit de RFQ hebben ook verder geen rol meer gespeeld in de onderhandelingen tussen partijen en [appellant] kan daarom geen rechten ontlenen aan de gegevens uit de RFQ. Daarbij betrekt het hof dat in geen van de door [appellant] overgelegde stukken wordt gesproken over vaste volumes. Ook in de e-mail van 15 december 2023 met de aangepaste korting van 10,8 % staat niets over (vaste) volumes.
De omstandigheid dat een korting gebaseerd op volumes in de sector gebruikelijk is en volume en prijs met elkaar samenhangen, betekent nog niet dat de volumes waarmee [appellant] kennelijk heeft gerekend ook gegarandeerd zijn. Het enkele feit dat een korte looptijd van 1,5 jaar is overeengekomen, is daarvoor evenmin een aanwijzing. Anders dan [appellant] meent, duidt de afspraak over een korting van 10,8% over het totaal door [appellant] geproduceerde assortiment in de e-mail van 16 januari 2024 ook niet op een afspraak over afname van een vast volume van dat assortiment. De stelling van [appellant] dat het niet aannemelijk is dat zij akkoord is gegaan met een korting van 10,8% als Picnic vrij zou zijn om slechts een fractie van de volumes van 2023 af te nemen, is niet verder onderbouwd en volgt het hof niet. Zoals Picnic aanvoert is het namelijk ook mogelijk dat [appellant] heeft ingestemd met dat percentage omdat zij Picnic als klant wilde behouden. Bovendien betoogt [appellant] zelf dat een deel van dat percentage is bedoeld als tegemoetkoming aan Picnic voor het feit dat [appellant] niet kon voldoen aan de leveringseisen voor de FCA en FC9. Ook in het licht van de uitsluiting van een gegarandeerde afname op het Picnic formulier kon [appellant] daarop niet gerechtvaardigd vertrouwen. Indien [appellant] dat had gewild, dan had zij dat moeten bedingen, wat zij niet heeft gedaan.
Dat geldt ook voor de door [appellant] gestelde exclusiviteit met betrekking tot het door haar te leveren pakket waaruit volgens haar nogmaals zou blijken dat zij een vergelijkbaar volume aan 2023 zou gaan produceren. Omdat [appellant] niet bereid was haar operationele proces aan te passen op de door Picnic gestelde vereisten met betrekking tot leveringen aan de FCA en de FC9, heeft zij er niet gerechtvaardigd op mogen vertrouwen dat zij die distributiecentra zou mogen beleveren en daarmee eenzelfde hoeveelheid brood zou leveren als in 2023.
De e-mail van Picnic van 15 februari 2024 waarin [appellant] wordt gevraagd het transport te regelen voor de FC9, maakt dat niet anders. Van belang daarbij is dat Picnic heeft aangegeven dat die e-mail door een interne miscommunicatie naar [appellant] is gestuurd en [appellant] dit transport ook niet heeft geregeld, terwijl op grond van het gesprek met Picnic op 13 december 2023 het voor haar duidelijk moet zijn geweest dat Picnic voor de FCA en de FC9 leveranciers zocht die wel konden voldoen aan de specifieke vereisten met betrekking tot deze geautomatiseerde distributiecentra.
De conclusie luidt dat [appellant] onvoldoende heeft gesteld voor het oordeel dat partijen een volumegarantie zijn overeengekomen zoals door haar bepleit. [appellant] heeft bovendien nagelaten (voldoende) stellingen in te nemen en te onderbouwen waaruit volgt dat partijen een zodanig specifieke set afspraken hebben gemaakt als gevorderd onder I. Daarbij merkt het hof nog op dat in die vordering wordt verwezen naar productie E8 waaruit volgens [appellant] blijkt wat het gemiddelde weekvolume is van de door haar in 2023 aan Picnic geleverde producten. Dit overzicht, wat daar verder ook van zij, ziet echter alleen op de eerste drie kwartalen van 2023 en is dus niet volledig. Op basis daarvan kan dus niet worden vastgesteld welke volumes daadwerkelijk zijn afgenomen in 2023, zodat alleen al daarom de onder I gevorderde verklaring voor recht niet toewijsbaar is.
Naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet onaanvaardbaar
Het hof komt niet toe aan beoordeling van de stelling van [appellant] dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is dat Picnic haar afname tot ver onder verwachting terugbrengt. [appellant] heeft geen vordering ingediend die correspondeert met deze stelling, zodat [appellant] geen belang heeft bij beoordeling daarvan. Bovendien mist de stelling feitelijke grondslag. Een vergelijking tussen de behaalde omzet in 2023 met de in 2024 tot met juni 2025 behaalde omzet ontbreekt geheel.
Ook geen sprake van onrechtmatig handelen
Wat betreft het aanvullende beroep van [appellant] op onrechtmatig handelen van Picnic, overweegt het hof als volgt.
Uitgangspunt is dat een enkele tekortkoming in de nakoming van een verbintenis niet als zodanig grond oplevert voor aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad. Slechts in uitzonderingsgevallen wordt een handeling die een toerekenbare tekortkoming oplevert,
tevens als een onrechtmatige daad beschouwd waarop artikel 6:162 BW van toepassing is. Deze samenloop doet zich voor wanneer onafhankelijk van een toerekenbare tekortkoming sprake is van een onrechtmatige daad, terwijl die onrechtmatige daad wel verband houdt met de contractuele verhouding. Daarvan is hier geen sprake. [appellant] heeft aan de gestelde onrechtmatige daad min of meer dezelfde feiten ten grondslag gelegd, namelijk dat Picnic niet heeft voldaan aan de overeengekomen volumes als gevolg van het niet langer beleveren van de FCA en de FC9 en onrechtmatig heeft gehandeld door [appellant] daarvan niet voor het sluiten van de overeenkomst op de hoogte te brengen. Dit betoog stuit ook af op het oordeel dat partijen geen volumegaranties zijn overeengekomen. Picnic hoefde [appellant] dus ook niet vooraf te informeren over het afnemen van lagere volumes. De door [appellant] gemaakte verwijzing naar vermeende oneerlijke handelspraktijken van Picnic diende volgens [appellant] zelf slechts ter illustratie. Zij verbindt daaraan geen rechtsgevolgen. Andere omstandigheden die maken dat er eventueel sprake is van onrechtmatig handelen van Picnic zijn niet gesteld of gebleken.
Overige vorderingen zijn terecht afgewezen
Voor zover [appellant] met grief 10 klaagt dat de rechtbank haar vorderingen II tot en met IV ten onrechte zonder motivering heeft afgewezen, verwerpt het hof die klacht. Nu niet is komen vast te staan dat tussen partijen een overeenkomst is gesloten zoals door [appellant] gesteld, kan Picnic daarin ook niet tekort zijn geschoten en het standpunt dat Picnic onrechtmatig heeft gehandeld is verworpen. De vordering onder II is daarom ook niet toewijsbaar en als gevolg daarvan ontbreekt een grondslag voor de vorderingen III en IV. De rechtbank heeft ook die vorderingen terecht afgewezen.
Bewijsaanbod
[appellant] heeft aangeboden te bewijzen dat partijen op 15 januari 2024 hebben afgesproken dat [appellant] de door haar in 2023 voor Picnic geproduceerde volumes in het tijdvak van 1 januari 2024 tot en met 30 juni 2025 zou blijven produceren (en aan Picnic zou blijven leveren) en wel tegen de in 2023 gehanteerde prijzen. Dit bewijsaanbod mist relevantie nu het niet gaat om de vraag of [appellant] zou blijven produceren en leveren, maar om de vraag of Picnic de verplichting op zich heeft genomen de in 2023 geproduceerde volumes ook voor 2024 tot en met juni 2025 af te nemen.
Ook indien het hof bij wijze van veronderstelling van een dergelijke verplichting uitgaat, gaat het hof aan dit bewijsaanbod als niet ter zake dienend voorbij, omdat bij gebreke van enige onderbouwing van overeengekomen hoeveelheden en als gevolg daarvan afgenomen hoeveelheden, de vorderingen hoe dan ook niet toewijsbaar zijn.
Slotsom en kosten
Het hoger beroep heeft geen succes. De grieven slagen niet. Het bestreden vonnis wordt bekrachtigd. [appellant] is in het hoger beroep in het ongelijk gesteld en zal daarom worden veroordeeld in de proceskosten in hoger beroep. Het hof stelt de proceskosten in hoger beroep als volgt vast:
- griffierecht € 827,-
- salaris advocaat € 2.580,- (tarief II, 2 punten)
Totaal € 3.407,-
Beslissing
Het hof:
bekrachtigt het bestreden vonnis;
veroordeelt [appellant] in de proceskosten in hoger beroep, tot nu vastgesteld op € 3.407,-;
veroordeelt [appellant] tot betaling van € 189,- voor nasalaris, te vermeerderen met € 98,- voor nasalaris en de kosten van het betekeningsexploot als betekening van dit arrest plaatsvindt;
verklaart deze veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit arrest is gewezen door mr. R.E. Weening, mr. M.M. Kruithof en mr.dr. S. Tamboer en door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 27 oktober 2026.