Civiel recht overig

Huur woonruimte. De kantonrechter heeft de vordering van verhuurder tot schadevergoeding voor…

Gerechtshof Amsterdam, 27 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 27 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Amsterdam in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over civiel recht.

Instantie
Gerechtshof Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
27 oktober 2026
Datum publicatie
10 november 2026
Zaaknummer
200.351.870/01
Procedure
Hoger beroep
Advocaat
mr. B. Coskun te Amsterdam, mr. O. Saaliti te Haarlem
ECLI
ECLI:NL:GHAMS:2026:3121
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Huur woonruimte. De kantonrechter heeft de vordering van verhuurder tot schadevergoeding voor herstelwerkzaamheden aan het gehuurde afgewezen, omdat niet kan worden vastgesteld dat huurder daarvoor aansprakelijk is. Het hof komt tot dezelfde beslissing en wijst bovendien de terugbetalingsvordering van huurder in hoger beroep toe.

Uitspraak

GERECHTSHOF AMSTERDAM

afdeling civiel recht en belastingrecht, team I (handel)

zaaknummer : 200.351.870/01

zaak-/rolnummer rechtbank Amsterdam : 11213575 CV EXPL 24-8810

arrest van de meervoudige burgerlijke kamer van 3 november 2026

in de zaak van

[appellant] ,

wonend in [plaats] ,

appellant in principaal hoger beroep,

geïntimeerde in incidenteel hoger beroep,

advocaat: mr. B. Coskun te Amsterdam,

tegen

STICHTING UNITE MULTIZORG,

gevestigd in Amsterdam,

geïntimeerde in principaal hoger beroep,

appellante in incidenteel hoger beroep,

advocaat: mr. O. Saaliti te Haarlem.

Partijen worden hierna [appellant] en Multizorg genoemd.

1 De zaak in het kort

De kantonrechter heeft de vordering van [appellant] tot schadevergoeding voor herstelwerkzaamheden van het door Multizorg gehuurde pand afgewezen, omdat niet kan worden vastgesteld dat Multizorg daarvoor aansprakelijk is. Het hof komt tot dezelfde beslissing en wijst bovendien de terugbetalingsvordering van Multizorg in hoger beroep toe.

2 Het geding in hoger beroep

2.1.

[appellant] heeft bij dagvaarding van 24 februari 2025 hoger beroep ingesteld tegen het vonnis dat de kantonrechter in de rechtbank Amsterdam op 14 januari 2025 tussen partijen heeft uitgesproken (hierna: het bestreden vonnis). Het verloop van de procedure in hoger beroep blijkt uit:

- de dagvaarding in hoger beroep, met grieven en een incidentele vordering tot schorsing ex artikel 351 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv);

- de memorie van antwoord in het incident;

- het tussenarrest van het hof van 10 juni 2025 waarbij de vordering in het incident is afgewezen;

- de memorie van antwoord tevens houdende incidenteel hoger beroep;

- de memorie van antwoord in incidenteel hoger beroep.

2.2.

Op 7 juli 2026 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden. De advocaten hebben de zaak toegelicht aan de hand van spreekaantekeningen die zij hebben overgelegd.

2.3.

Ten slotte is arrest bepaald.

3 Feiten

3.1.

Het hof gaat uit van de volgende feiten.

3.2.

Multizorg is een zorgkantoor en biedt onder meer begeleiding en ondersteuning bij wonen.

3.3.

Met ingang van 1 december 2020 zijn partijen een huurovereenkomst aangegaan voor de duur van 24 maanden, waarbij [appellant] de woning aan het adres [straat] 12 in [plaats] (hierna: de woning) aan Multizorg verhuurde tegen een huurprijs van € 1.750,00 per maand. Een cliënt van Multizorg, [naam 1] (hierna: [naam 1] ), was de daadwerkelijke bewoner van de woning.

3.4.

In het door partijen ondertekende rapport van opleverinspectie van 1 december 2020 van 31+ Vastgoed, verhuurmakelaar, is vermeld dat de staat van de ruimtes in de woning goed dan wel voldoende is, met uitzondering van de gordijnen, waarvan de staat volgens het rapport slecht is. Als bijzonderheid is vermeld dat de ketel zal worden gemaakt.

3.5.

Multizorg heeft bij aanvang van de huur een waarborgsom van € 3.500,00 aan [appellant] betaald.

3.6.

Bij e-mail van 24 december 2022 heeft [appellant] het volgende bericht gestuurd aan [naam 2] , bestuurder van Multizorg (hierna: [naam 2] ):

“Gisteren hadden we de check out van [straat] 12 samen met [naam 1] doorlopen.

In de bijlage kun je eigenlijk (…) zien wat ik heb geconstateerd aan schade. Volgens [naam 1] is het veroorzaakt doordat de politie een inval had georganiseerd. Voordeur heeft zware schade, kortom buitendeur moet vervangen worden. Het is van kunststof, dat kan niet meer hersteld worden. Achter schuifpui heeft dermate schade dat het ook vervangen moet worden. Handvatten etc zijn niet meer herstelbaar.

Zou je dit alsjeblieft willen opstarten via de verzekering?

De rekken van de koelkast is ook incompleet. Dat moet via Bosch besteld worden, indien het herstelbaar is. Thermostaat in de woonkamer is compleet afgebroken, stopcontacten van de slaapkamer is losgetrokken en beneden wc-stopcontact is stuk. Bij het trappenhuis is het afdekraam niet aanwezig. Slaapkamer het behang is losgekomen, vloer heeft bepaalde viezigheid wat niet makkelijk loskomt.

Aantal keuken lades zijn losgetrokken, dat is opzich niet erg gezien ik een compleet nieuwe keuken zal plaatsen. Keukenplafond en lamp zijn vettig. Woning dient schoon en fris opgeleverd te worden.

Verzoek aan jou is om deze punten svp voor de 27ste op te leveren Na deze periode heb ik beperkt ruimte om het zelf in orde te maken zodat het voor bezichtiging en verhuur gereed komt. 27ste heb ik de woning leeg en schoon nodig. Na de 27ste zal dit ingehouden worden met de borg. De schade bedraagt meer dan de borg. Zou je willen meedenken hoe we dit kunnen oplossen? Via de verzekeraars is het makkelijkste lijkt mij, volgende week heb ik offertes voor de deur die ik kan overleggen”

Bij e-mail van 27 december 2022 heeft [naam 2] hierop als volgt gereageerd:

“Beste [appellant] ,

Bedankt voor je mail en de foto’s.

De voordeur begrijp ik helemaal en daar zullen we zeker iets mee moeten aangezien dat duidelijk door de politie is aangericht. Wat betreft de achterpui beste [appellant] : daar hebben wij (…) al vanaf dag één aangegeven dat die gerepareerd / vervangen had moeten worden. Doordat die schuifdeur nooit gerepareerd is maar de bewoner wel op het balkon moet zijn is de schade erger geworden. Omdat ik (en jij ook) geen zin heb in welles / nietes en ik dit op een eerlijke manier wil oplossen maar niet ga boeten voor zaken waar ik niet verantwoordelijk voor ben, heb ik [naam 3] meegenomen in de cc zodat zij met ons mee kan denken. Ook zij weet wat de staat van de woning is geweest toen we er in trokken en ook hoe vaak wij tevergeefs aan de bel hebben getrokken over achterstallig onderhoud. Ik zal haar straks even bellen en vragen of zij tijd kan maken om langs te komen zodat wij met zijn drieen langs alle schade kunnen lopen en kijken wie voor wat verantwoordelijk is. Alles waar de huurder voor verantwoordelijk is zullen we laten repareren maar datgene wat echt te maken heeft met de slechte staat en achterstallig onderhoud v/d woning moeten we gewoon eerlijk over kunnen zijn. Ik hou van eerlijkheid en zal hier ook eerlijk over zijn maar ik ga niet onterecht als enige de gehele schade voor mijn rekening nemen.

InshaAllah komen we eruit. Kun jij mij laten weten of en op welke tijden jij vandaag de mogelijkheid hebt om af te spreken dan ga ik de verhuurmakelaar [naam 3] vragen of zij ook tijd heeft.”

Bij e-mail van 4 januari 2023 heeft [appellant] in reactie hierop het volgende aan [naam 2] geschreven:

“Beste [naam 2] ,

Bedankt voor je reactie. Wat ik graag wil benoemen is dat ik het spijtig vind dat je afwezig was tijdens het doorlopen van de check out. Onze afspraak vanaf het begin was dat gunning is gebaseerd op het feit dat jullie het achterstallig onderhoud voor jullie eigen rekening zouden nemen. Destijds heb ik ook benoemd dat het schuifpui met inbussleutel onderzijde dient vastmaken. Dat was toen akkoord maar nu kom ik erachter dat het schade niet meer hersteld worden. Handvatten zijn kapot gemaakt, wat gewoon vervangen moet worden. Mijn voorkeur gaat ernaar uit om het in de oude staat terug te ontvangen. Offerte wordt opgevraagd en anderzijds kan ik ook de factuur doorsturen. Ook dient de vloer een diepte reining te ondergaan. Het is erg smerig, vettig en schade opgelopen. Spijtig om dit te benoemen maar de woning is extreem slecht bewoond. Je gaf zelf aan dat de woning niet periodiek is bezocht door de stichting, waardoor ik ook nooit signalen heb doorgekregen. De ketel heb ik wel direct laten repareren omdat dit verzoek ook binnenkwam. Anderzijds zie ik nu tijdens de checkout het onderhoud. Ik kan nu al helaas constateren dat de ingehouden borg van 1 maand niet toereikend is voor alle werkzaamheden. De offerte van externe partijen denk ik volgende week binnen te hebben, zou dan ook zsm over willen gaan op de uitvoering.”

3.7.

Op 25 oktober 2023 is Multizorg namens [appellant] gesommeerd om binnen twee weken € 14.036,00, aan [appellant] te betalen in verband met schade die tijdens de huur zou zijn ontstaan.

In de bijgevoegde factuur van ` [bedrijf] ’, de eenmanszaak van [appellant] , zijn bedragen opgenomen voor verrichte werkzaamheden met betrekking tot:

- kozijnen totaal € 6.050,00;

- montage kozijnen totaal € 3.800,00;

- vloerbedekking schuren lakken en plinten totaal € 1.750,00;

subtotaal € 11.600,00 (exclusief BTW);

totaal € 14.036,00 (inclusief BTW).

Uit de onderliggende offerte van 9 februari 2023 van [bedrijf] blijkt dat het offertebedrag van € 6.050,00 voor de kozijnen bestaat uit een bedrag van € 4.200,00 voor een hardhouten schuifpui en € 1.850,00 voor een hardhouten deurkozijn.

3.8.

Bij e-mail van 27 juni 2024 heeft [naam 3] , verhuur- en beheermedewerker bij 31+ Vastgoed (hierna: [naam 3] ), op vragen van [naam 2] het volgende geschreven:

“Beste directie van UMZ / Unite Multizorg,

Via deze weg wil ik de eerdere afspraken verduidelijken en bevestigen betreffende het aangaan van de huurovereenkomst tussen stichting Unite Multizorg en de heer [appellant] . Dit betreft de huurovereenkomst van het object op de [straat] 12 te [plaats] op 1 december 2020.

Hierbij verklaar ik, [naam 3] werkend bij 31plusVastgoed als verhuur en beheermedewerker en de heer [appellant] vertegenwoordigend tijdens de hele huurperiode, het volgende;

- beide partijen zijn akkoord gegaan met de tekortkomingen en het achterstallig onderhoud van de woning op het [straat] 12 te Amsterdam tegenover een verlaging van de huurprijs

- De heer [appellant] was bereid om tegen een gereduceerd huurtarief (€1750,00) de woning te verhuren en daarmee de geplande renovatie van de woning uit te stellen, de heer
[naam 2] (…) is hiermee akkoord gegaan

- De geaccepteerde achterstallige onderhoudswerkzaamheden betroffen o.a. een kapotte

cv-ketel die op een later moment vervangen zou worden

- een schuifdeur van het balkon was op het moment van de overeenkomst toe aan een reparatie maar was volgens de heer [appellant] nog wel bruikbaar

- Een gedateerde keuken met lichte mankementen”

3.9.

Bij het einde van de huur is geen eindinspectierapport opgesteld.

4 Procedure bij de kantonrechter

4.1.

[appellant] heeft bij de kantonrechter gevorderd dat Multizorg een bedrag van € 14.036,00 aan schadevergoeding aan hem betaalt, vermeerderd met de wettelijke handelsrente en de buitengerechtelijke incassokosten van € 1.156,00, en met veroordeling van Multizorg in de proceskosten.

4.2.

De kantonrechter heeft de vordering van [appellant] bij verstekvonnis van 25 april 2024 (hierna: het verstekvonnis) toegewezen.

4.3.

Bij verzetdagvaarding heeft Multizorg, samengevat, in conventie gevorderd dat het verstekvonnis zal worden vernietigd en dat Multizorg zal worden ontheven van de tegen haar bij het verstekvonnis uitgesproken veroordelingen althans dat de vordering van [appellant] wordt afgewezen, met veroordeling van [appellant] in de kosten van het verstek en het verzet. In reconventie heeft Multizorg gevorderd dat [appellant] zal worden veroordeeld om aan haar het bedrag van € 3.500,00 aan waarborgsom te voldoen, vermeerderd met de wettelijke handelsrente en met veroordeling van [appellant] in de proceskosten.

4.4.

[appellant] heeft bij antwoord in het verzet in conventie gevorderd dat de veroordelingen die bij het verstekvonnis tegen Multizorg zijn uitgesproken in stand blijven en dat het verzet wordt afgewezen. Bij vermeerdering van eis heeft [appellant] gevorderd dat Multizorg (naast het bij het verstekvonnis toegewezen bedrag van € 14.036,00) een bedrag van € 17.200,00 (waarvan € 600,00 voor het huren van een container, € 13.600,00 aan huur vanwege niet tijdige oplevering, € 1.200,00 voor het zelf ontruimen van de woning en € 1.800,00 aan onverschuldigde betaling op 3 juli 2023) aan [appellant] betaalt, alsmede de wettelijke handelsrente en de buitengerechtelijke incassokosten, met veroordeling van Multizorg in de proceskosten. In reconventie heeft [appellant] geconcludeerd tot afwijzing van de vordering.

4.5.

De kantonrechter heeft bij het bestreden vonnis het verstekvonnis vernietigd. In conventie wees hij de vorderingen van [appellant] af en in reconventie heeft hij [appellant] veroordeeld om aan Multizorg de waarborgsom van € 3.500,00 terug te betalen. Zowel in conventie als in reconventie is [appellant] in de proceskosten veroordeeld. Hiertoe heeft de kantonrechter overwogen dat niet is gebleken van schade aan het gehuurde die is toegebracht door Multizorg en dat niet is gebleken dat [appellant] een bedrag van € 1.800,00 onverschuldigd aan Multizorg heeft betaald. In reconventie heeft de kantonrechter overwogen dat op grond van wat in conventie is overwogen, [appellant] geen grondslag heeft voor verrekening van de waarborgsom met zijn gestelde vorderingen.

5 Hoger beroep

5.1.

[appellant] concludeert dat het bestreden vonnis wordt vernietigd en dat het hof alsnog zijn vorderingen toewijst en de vorderingen van Multizorg afwijst, met veroordeling van Multizorg in de proceskosten in beide instanties.

5.2.

Multizorg concludeert tot bekrachtiging van het bestreden vonnis, met veroordeling van [appellant] in de proceskosten. In incidenteel hoger beroep vordert Multizorg dat [appellant] wordt veroordeeld om een bedrag van € 12.822,22 dat [appellant] op grond van het verstekvonnis van 25 april 2024 van haar heeft geïncasseerd aan Multizorg terug te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 5 september 2024, met veroordeling van [appellant] in de proceskosten, inclusief nakosten en met rente.

5.3.

In incidenteel hoger beroep concludeert [appellant] tot afwijzing van de vordering en veroordeling van Multizorg in de reële kosten van de procedure in incidenteel hoger beroep.

6 De beoordeling

In principaal hoger beroep

6.1.

[appellant] heeft in hoger beroep vier grieven tegen het bestreden vonnis aangevoerd.

Multizorg schadeplichtig?

6.2.

Grief 1 richt zich tegen het oordeel van de kantonrechter dat bij aanvang van de huur geen schriftelijke beschrijving van de woning is opgemaakt. Volgens [appellant] is de kantonrechter ten onrechte ervan uitgegaan dat het rapport van opleverinspectie van 1 december 2020 (zie hiervoor onder 3.4.) het proces-verbaal van oplevering bij het einde van de huurrelatie is, terwijl dit het proces-verbaal bij het aangaan van de huurrelatie is. Hierdoor kon de kantonrechter niet veronderstellen dat de staat van de woning voorafgaand aan de huurovereenkomst gelijk was aan de staat van de woning ten tijde van de oplevering. [appellant] had zijn stellingen dan ook voldoende onderbouwd. Uit het rapport van opleverinspectie blijkt dat er bij aanvang van de huur geen schade was in de woning, aldus [appellant] .

6.3.

Het hof volgt [appellant] in zijn standpunt dat in het bestreden vonnis ten onrechte is overwogen dat geen beschrijving van de woning is opgemaakt aan het begin van de huurperiode. Het rapport van opleverinspectie van 1 december 2020 (hierna: het rapport) is als zodanig aan te merken. Dit rapport is niet, zoals de kantonrechter heeft overwogen, aan het einde van de huurperiode opgemaakt, maar bij aanvang van de huurperiode op 1 december 2020.

6.4.

Tussen partijen is echter niet in discussie dat de woning bij aanvang van de huurperiode op 1 december 2020 gebreken en achterstallig onderhoud vertoonde en dat [appellant] van plan was de woning te renoveren. [appellant] heeft hierover in hoger beroep naar voren gebracht dat partijen bij aanvang van de huur hebben afgesproken dat Multizorg herstelwerkzaamheden zou verrichten in ruil voor huurkorting. Onduidelijk is gebleven hoe deze stellingen van [appellant] over de staat van de woning bij aanvang van de huur zich verhouden tot de beschrijving van het gehuurde op dat moment in het rapport, zoals onder 3.4. weergegeven. Van de in het rapport beschreven goede aanvangsstaat van de woning kan kennelijk niet worden uitgegaan. Ook als het rapport buiten beschouwing wordt gelaten kan de opgevoerde, door Multizorg weersproken, schade onvoldoende worden vastgesteld. Een voldoende concrete en eenduidige opsomming door [appellant] van de mankementen die de woning bij aanvang van de huur had en de kennelijk volgens zijn stellingen daarna ontstane schadeposten waarvan [appellant] in deze procedure vergoeding vordert, ontbreekt. Hiernaast komen de in vermelde e-mailcorrespondentie opgevoerde gebreken onvoldoende overeen met de overgelegde facturen en offertes. De overgelegde foto’s van de woning zijn zodanig vaag en slecht van kwaliteit dat zij evenmin voldoende aan duidelijkheid bijdragen.

6.5.

Wel is komen vast te staan dat gedurende de huurperiode schade aan de voordeur is ontstaan, maar deze schade is volgens Multizorg door haarzelf laten herstellen en [appellant] heeft deze stelling van Multizorg onvoldoende gemotiveerd weersproken, zodat ook deze specifieke post niet voor vergoeding door Multizorg in aanmerking komt. Dit laatste geldt ook voor de door [appellant] opgevoerde schade als gevolg van het niet tijdig ter beschikking stellen van de woning door [naam 1] . Mede gelet op de omstandigheid dat [appellant] de woning na het einde van de huurovereenkomst wilde renoveren, heeft hij onvoldoende concrete feiten en omstandigheden gesteld waaruit volgt dat de gestelde vertraging in de oplevering daadwerkelijk tot schade heeft geleid. In het bijzonder heeft [appellant] niet, althans onvoldoende, toegelicht wanneer hij met de renovatie wilde beginnen, in hoeverre deze door de latere oplevering is vertraagd en welke concrete schade hij daardoor heeft geleden. Al het voorgaande maakt dat het hof niet kan vaststellen dat Multizorg schadeplichtig is. Grief 1 kan daarom niet tot vernietiging van het bestreden vonnis leiden.

Onverschuldigde betaling

6.6.

[appellant] heeft gesteld dat hij op 3 juli 2023 per ongeluk en bedrag van € 1.800,00 aan Multizorg heeft betaald. Volgens Multizorg ziet deze betaling op de terugbetaling van de borg binnen een andere rechtsverhouding tussen partijen. De kantonrechter heeft geoordeeld dat [appellant] de onverschuldigdheid van de betaling onvoldoende heeft onderbouwd. Met grief 2 komt [appellant] op tegen dit oordeel. Het ligt echter op de weg van [appellant] om voldoende concrete feiten en omstandigheden te stellen dat voor de betaling een rechtsgrond ontbrak, omdat hij zich op het rechtsgevolg daarvan beroept. [appellant] heeft daarvoor ook in hoger beroep geen concrete aanknopingspunten aangedragen, zodat ook grief 2 faalt.

Waarborgsom

6.7.

Grief 3 richt zich tegen de veroordeling tot terugbetaling van de waarborgsom van € 3.500,00 door [appellant] aan Multizorg. [appellant] stelt zich op het standpunt dat hij de waarborgsom niet aan Multizorg hoeft terug te betalen, omdat hij deze kan verrekenen met hetgeen Multizorg volgens hem aan schadevergoeding en uit hoofde van onverschuldigde betaling aan hem verschuldigd is. Zoals hiervoor is overwogen, is Multizorg echter niet gehouden tot vergoeding van de door [appellant] gestelde schade. Uit het voorgaande volgt ook dat niet kan worden vastgesteld dat [appellant] een bedrag van € 1.800,00 onverschuldigd aan Multizorg heeft betaald. Nu de door [appellant] gestelde schadevordering en zijn vordering op grond van onverschuldigde betaling niet voor toewijzing in aanmerking komen, bestaat geen grond voor verrekening van deze bedragen met de waarborgsom. [appellant] dient de waarborgsom aan Multizorg terug te betalen.

6.8.

Verder betoogt [appellant] met grief 3 nog in algemene zin dat zijn vorderingen alsnog integraal moeten worden toegewezen en dat de daarmee gemoeide bedragen moeten worden verrekend met hetgeen hij uit hoofde van de waarborgsom aan Multizorg moet terugbetalen. Aangezien [appellant] de verschuldigdheid van de niet hierboven al behandelde resterende afgewezen posten verder niet voldoende heeft toegelicht, faalt grief 3 ook ten aanzien van deze overige posten.

6.9.

Met grief 4 komt [appellant] op tegen de veroordeling in de proceskosten. Aangezien de grieven van [appellant] niet tot vernietiging van het bestreden vonnis leiden, bestaat er geen aanleiding de proceskostenveroordeling te wijzigen. [appellant] is dan ook terecht in de proceskosten veroordeeld. Ook deze grief faalt.

6.10.

[appellant] heeft verder geen feiten of omstandigheden gesteld die, indien bewezen, tot een ander oordeel leiden, zodat zijn bewijsaanbod wordt gepasseerd.

In incidenteel hoger beroep

6.11.

[appellant] heeft op basis van het verstekvonnis op 5 september 2024 via bank- dan wel derdenbeslag een bedrag van € 12.822,22 bij Multizorg geïncasseerd. Aangezien Multizorg bij het bestreden vonnis in het gelijk is gesteld en het verstekvonnis is vernietigd, vordert zij thans in incidenteel hoger beroep terugbetaling van dit ten onrechte geïnde bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente. [appellant] voert hiertegen aan dat het incidentele hoger beroep niet ziet op een grief gericht tegen een oordeel uit het bestreden vonnis, maar uitsluitend betrekking heeft op het achterwege laten van een specifieke veroordeling. Hiervoor ontbreekt een wettelijke grond, dit levert misbruik van procesrecht op en het incidentele hoger beroep dient daarom te worden verworpen, aldus [appellant] .

6.12.

In hoger beroep is eisvermeerdering in beginsel toegestaan. Niet vereist is dat daarbij wordt gegriefd tegen een in eerste aanleg genomen beslissing. De stelling dat de eisvermeerdering door Multizorg misbruik van procesrecht oplevert, mist een feitelijke onderbouwing die dat standpunt kan dragen. De vordering tot terugbetaling van € 12.822,22 is bij memorie van antwoord in hoger beroep tevens houdende incidenteel hoger beroep, en dus tijdig, ingesteld. Aangezien het verstekvonnis op grond waarvan [appellant] dit bedrag heeft geïncasseerd is vernietigd, ontbreekt de rechtsgrond voor het behouden van dit bedrag door [appellant] . De vordering tot terugbetaling zal daarom worden toegewezen.

Conclusie

6.13.

Het principale hoger beroep heeft geen succes. Het bestreden vonnis zal worden bekrachtigd. De vordering van Multizorg in incidenteel hoger beroep is toewijsbaar. Omdat [appellant] in het ongelijk zal worden gesteld, zal het hof [appellant] tot betaling van de proceskosten in principaal hoger beroep (waaronder de kosten van het incident) en incidenteel hoger beroep veroordelen. Onder die kosten vallen ook de nakosten die nodig zijn voor de betekening van de uitspraak en de wettelijke rente daarover. De rente is verschuldigd vanaf veertien dagen na die betekening.

7 De beslissing

Het hof:

rechtdoende in principaal en incidenteel hoger beroep:

7.1.

bekrachtigt het bestreden vonnis;

7.2.

veroordeelt [appellant] in de proceskosten in principaal hoger beroep, tot op heden aan de zijde van Multizorg begroot op € 827,00 aan verschotten en € 3.870,00 aan salaris;

7.3.

veroordeelt [appellant] tot betaling aan Multizorg van € 12.822,22, vermeerderd met de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW vanaf 5 september 2024 tot aan de dag van de algehele voldoening;

7.4.

veroordeelt [appellant] in de proceskosten in incidenteel hoger beroep, tot op heden aan de zijde van Multizorg begroot op € 1.290,00 aan salaris, te vermeerderen met de wettelijke rente als niet binnen veertien dagen na dit arrest aan de kostenveroordeling is voldaan;

7.5.

veroordeelt [appellant] tot betaling van € 189,00 voor nasalaris, te vermeerderen met

€ 98,00 voor nasalaris en de kosten van het betekeningsexploot als betekening van dit arrest plaatsvindt, te vermeerderen met de wettelijke rente als niet binnen veertien dagen na het verschuldigd worden van de nakosten aan deze veroordeling is voldaan;

7.6.

verklaart de veroordelingen onder 7.2. tot en met 7.5. uitvoerbaar bij voorraad;

7.7.

wijst af wat meer of anders is gevorderd.

Dit arrest is gewezen door mrs. E.K. Veldhuijzen van Zanten, M.J.R. Brons en I. de Greef en is door de rolraadsheer in het openbaar uitgesproken op 3 november 2026.