Vrijspraak diefstal met geweld. Betrokkenheid van de verdachte kan onvoldoende worden afgeleid uit de…

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 10 maart 2022 en 3 mei 2022 en, overeenkomstig het bepaalde bij artikel 422, tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering, naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

De verdachte heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en de raadsman naar voren is gebracht.

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

primair
hij op of omstreeks 10 augustus 2017 te Amsterdam met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [benadeelde] heeft gedwongen tot de afgifte van een aantal mobiele telefoons en/of een geldbedrag, in elk geval van enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [winkel] (gevestigd [adres 2] ), in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte, welk geweld en/of welke bedreiging met geweld hierin bestond dat hij verdachte;

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd, omdat het hof tot een andere beslissing komt dan de rechtbank.

Het hof is, met de advocaat-generaal en de verdediging, van oordeel dat niet met de voor een bewezenverklaring vereiste mate van zekerheid is komen vast te staan dat de verdachte de dader is van de tenlastegelegde diefstal met geweld, zodat hij daarvan moet worden vrijgesproken. De omstandigheden dat op het busje pepperspray een DNA-mengprofiel is aangetroffen waarbij het celmateriaal afkomstig kan zijn van de verdachte en dat verbalisant [verbalisant] verklaart dat de foto van de verdachte sterke gelijkenissen vertoont met de persoon op de camerabeelden maken niet dat daarmee buiten redelijke twijfel is komen vast te staan dat het de verdachte is geweest die deze diefstal met geweld heeft gepleegd.

De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding.

De verdachte wordt niet schuldig verklaard ter zake van het tenlastegelegde handelen waardoor de gestelde schade zou zijn veroorzaakt. De benadeelde partij kan daarom niet worden ontvangen in de vordering.

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart niet bewezen dat de verdachte het primair of subsidiair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Vordering van de benadeelde partij [benadeelde]

Verklaart de benadeelde partij [benadeelde] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding.

Bepaalt dat de benadeelde partij en de verdachte ieder hun eigen kosten dragen.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. H.A. van Eijk, mr. N.A. Schimmel en mr. H.A.G. Nijman, in tegenwoordigheid van mr. P.E. de Wildt, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 17 mei 2022.