Strafrecht overig

jeugd, bevestiging muv straf en beslissing op vordering BNP, mediation doorlopen, poging zware mishandeling

Gerechtshof Amsterdam, 5 november 2026

Zaakgegevens

Op 5 november 2026 heeft het Gerechtshof Amsterdam in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
5 november 2026
Datum publicatie
10 november 2026
Zaaknummer
23-000850-26
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHAMS:2026:3117
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

jeugd, bevestiging muv straf en beslissing op vordering BNP, mediation doorlopen, poging zware mishandeling

Uitspraak

afdeling strafrecht

parketnummer: 23-000850-26

datum uitspraak: 5 november 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 7 april 2026 in de strafzaak onder parketnummer 13-105871-25 tegen

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] ) op [geboortedag] 2008,

adres: [adres] .

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van
22 oktober 2026 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

Namens de verdachte is hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte, de raadsvrouw en de advocaat van de benadeelde partij naar voren hebben gebracht.

Het vonnis waartegen hoger beroep is ingesteld

Het hof verenigt zich met de bewezenverklaring in het vonnis en zal het vonnis daarom bevestigen, behalve ten aanzien van de straf, de beslissing op de vordering van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel. In zoverre zal het vonnis worden vernietigd.

Oplegging van straf

De rechtbank heeft de verdachte schuldig bevonden aan een poging tot zware mishandeling en hem daarvoor veroordeeld tot een jeugddetentie voor de duur van 45 dagen met aftrek van voorarrest en een geheel voorwaardelijke werkstraf voor de duur van 100 uren met algemene en bijzondere voorwaarden, subsidiair 50 dagen vervangende jeugddetentie, met een proeftijd van twee jaren.

De advocaat-generaal is het eens met deze bewezenverklaring. Wel acht de advocaat-generaal de opgelegde straf te laag. Hij heeft gevorderd dat de verdachte zal worden veroordeeld tot een jeugddetentie voor de duur van 89 dagen met aftrek van voorarrest en een geheel voorwaardelijke werkstraf, voor de duur van 100 uren, subsidiair 50 dagen vervangende jeugddetentie met een proeftijd van twee jaren.

De raadsvrouw heeft ter terechtzitting bepleit dat de het hof moet volstaan met een bewezenverklaring zonder oplegging van een straf of maatregel als bedoeld in artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht, subsidiair een geheel voorwaardelijke jeugddetentie dan wel een onvoorwaardelijke werkstraf met algemene voorwaarden. Dit, omdat de verdachte dan mogelijk toch nog kans maakt op een verblijfsvergunning bij de beoordeling van een eventueel nieuw in te dienen asielaanvraag.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

Tijdens een ruzie heeft de verdachte het slachtoffer, met wie hij op dat moment goed bevriend was, meerdere keren met een mes gestoken. Het slachtoffer heeft hierbij zeven oppervlakkige steekwonden opgelopen op meerdere delen van zijn lichaam, waaronder hoog op zijn schouder, vlakbij zijn nek. Dit had veel ernstiger kunnen aflopen. De verdachte heeft een ontoelaatbare inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van zijn vriend en zijn gevoel van veiligheid ernstig aangetast. Er waren daarnaast ook andere jongeren toeschouwer van de ruzie en er zijn medewerkers van het asielzoekerscentrum direct hierna met het gewonde slachtoffer geconfronteerd. Dit soort gebeurtenissen kan veel indruk maken en ervoor zorgen dat personen zich in het vervolg onveiliger voelen.

De steekpartij heeft in het bijzonder veel impact gehad op het slachtoffer. Hij had veel pijn en is met een ambulance afgevoerd naar de spoedeisende hulp van het AMC in welk ziekenhuis hij een nacht heeft moeten blijven. Ook psychisch heeft de steekpartij veel sporen nagelaten bij het slachtoffer. Dit alles neemt het hof de verdachte kwalijk.

Het hof houdt bij de strafoplegging rekening met de uitgangspunten die voor dit soort feiten gelden in de landelijke oriëntatiepunten voor strafoplegging (LOVS) jeugd. Daarin wordt voor een jeugdige first offender van het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel met behulp van een wapen een onvoorwaardelijke jeugddetentie voor de duur van 3 maanden genoemd.

Het hof houdt er in het voordeel van de verdachte rekening mee dat de verdachte en het slachtoffer een mediationtraject hebben doorlopen. Deze mediation is geslaagd, zoals blijkt uit de slotovereenkomst die door partijen is ondertekend en die deel uitmaakt van het dossier. In de slotovereenkomst heeft de verdachte verantwoordelijkheid voor het feit genomen en aangegeven dat hij dit nooit had mogen doen en dat het hem spijt, zeker omdat hij het slachtoffer als zijn beste vriend beschouwde. Hij heeft ook gezegd dat het slachtoffer in de toekomst niet meer bang voor hem hoeft te zijn. De beslissing over de te betalen schadevergoeding laten de verdachte en het slachtoffer aan de rechter, maar de verdachte geeft wel aan dat hij bereid is een schadevergoeding aan het slachtoffer te betalen.

Met het doorlopen van dit mediationtraject heeft de verdachte aangetoond verantwoordelijkheid te nemen, het kwalijke van zijn handelen in te zien en heel veel spijt te hebben, zoals ook gebleken is ter terechtzitting.

Het hof weegt ook mee dat de verdachte een belaste voorgeschiedenis heeft, hij als alleenstaande minderjarige asielzoeker naar Nederland is gekomen en zijn toekomst zeer onzeker is. Zijn asielaanvraag is recent afgewezen en deze beslissing is inmiddels onherroepelijk. Mede gelet op deze situatie ziet het hof op dit moment, anders dan in juli 2025 geadviseerd door de Raad voor de Kinderbescherming, geen aanleiding meer om een werkstraf, of een (deels) voorwaardelijke straf met algemene of bijzondere voorwaarden, op te leggen.

Het hof kent verder gewicht toe aan het feit dat dat de verdachte 89 dagen in voorarrest heeft doorgebracht. Hij heeft zich vervolgens goed aan de schorsingsvoorwaarden gehouden en is, nadat hij op vrije voeten is gekomen, niet opnieuw met politie of justitie in aanraking gekomen, zoals blijkt uit zijn strafblad van 9 oktober 2026.

Het hof acht, alles afwegende, een jeugddetentie van 60 dagen, met aftrek van voorarrest, passend en geboden.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer]

De benadeelde partij heeft zich in eerste aanleg in het strafproces gevoegd met een vordering tot schadevergoeding. Deze bedraagt € 10.000,00 waarvan € 5.000,00 aan mogelijk toekomstige schade (materieel dan wel immaterieel) en € 5.000,00 aan immateriële schade. De vordering is bij het vonnis waarvan beroep toegewezen tot een bedrag van € 1.500,00 voor immateriële schade. De benadeelde partij is voor het overige niet-ontvankelijk verklaard in de vordering. De benadeelde partij heeft zich in hoger beroep ter terechtzitting opnieuw gevoegd voor het bedrag van de oorspronkelijke vordering.

De advocaat van de benadeelde partij heeft zich ter terechtzitting op het standpunt gesteld dat de benadeelde partij voor dat deel van de vordering dat ziet op toekomstige schade niet-ontvankelijk in de kan worden verklaard. Het deel van de vordering dat ziet op immateriële schade komt volgens de advocaat geheel voor toewijzing in aanmerking.

De advocaat-generaal heeft het hof ter terechtzitting geadviseerd op de vordering van de benadeelde partij te beslissen zoals de rechtbank in eerste aanleg heeft gedaan.

De raadsvrouw van de verdachte heeft het hof ter terechtzitting eveneens verzocht op de vordering van de benadeelde partij te beslissen zoals de rechtbank in eerste aanleg heeft gedaan.

Het hof overweegt als volgt.

Grondslag smartengeld

Artikel 6:106, aanhef en onder b, van het Burgerlijk Wetboek (verder: BW) brengt mee dat de benadeelde recht heeft op een naar billijkheid vast te stellen immateriële schadevergoeding indien hij ten gevolge van het strafbare feit lichamelijk letsel heeft opgelopen.

Het hof stelt vast dat de benadeelde als gevolg van het handelen van de verdachte lichamelijk letsel heeft opgelopen. In de letselrapportage van 18 juni 2025 wordt vermeld dat de benadeelde zeven oppervlakkige steekverwondingen heeft opgelopen, respectievelijk op zijn borstkas, rug, oksel, linkerbovenarm, linkerschouder en kin. Er is daarom aanspraak op immateriële schadevergoeding als bedoeld in artikel 6:106 lid b BW, op grond van lichamelijk letsel.

Omvang van de schade

De bepaling van de omvang van immateriële schade gebeurt naar billijkheid met inachtneming van alle omstandigheden van het geval, waaronder de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de aansprakelijke te maken verwijt, alsmede, in geval van letselschade, de aard van het letsel, de ernst van het letsel (waaronder de duur en de intensiteit), de verwachting ten aanzien van het herstel en de leeftijd van het slachtoffer. Verder moet de rechter, indien mogelijk, letten op de bedragen die door Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. Het hof houdt bij het vaststellen van de omvang rekening met de Rotterdamse Schaal, waarin aanbevelingen staan voor de omvang van schadevergoeding, in samenhang met de ‘Aanbevelingen rechtspraak voor de begroting van smartengeld op basis van art. 6:106 BW’ (rechtspraak.nl).

Ten aanzien van het lichamelijk letsel is in de Rotterdamse Schaal, deel A, (lichamelijk letsel hoofdstuk 13), vermeld dat voor licht letsel met een herstel van ongeveer twee maanden (onder c) een bedrag tot € 1.100,00 voor toekenning voor smartengeld als uitgangspunt kan worden genomen. In dit geval zal het hof, gelet op de omstandigheden waaronder de steekpartij heeft plaatsgevonden en de veelheid van verwondingen, uitgegaan van een langere periode van herstel van de benadeelde partij. Het hof ziet daarom aanleiding om af te wijken van het hiervoor vermelde uitgangspunt. Daarbij weegt het hof tevens mee dat het slachtoffer aanzienlijke psychische klachten heeft overgehouden aan het steekincident.

Alles afwegende, acht het hof als immateriële schadevergoeding een totaalbedrag van € 3.000,00 billijk.

De verdachte is tot vergoeding van die schade gehouden zodat de vordering tot dat bedrag zal worden toegewezen, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente vanaf 5 april 2025. Ten aanzien van het méér gevorderde zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard.

Schadevergoedingsmaatregel
Het hof zal de schadevergoedingsmaatregel opleggen op de hierna te noemen wijze om te bevorderen dat de schade door de verdachte wordt vergoed.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de straf en de beslissing op de vordering van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel en doet in zoverre opnieuw recht.

Veroordeelt de verdachte tot jeugddetentie voor de duur van 60 (zestig) dagen.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde jeugddetentie in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Vordering van de benadeelde partij [slachtoffer]

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [slachtoffer] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 3.000,00 (drieduizend euro) ter zake van immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd
[slachtoffer] , ter zake van het bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 3.000,00 (drieduizend euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 0 (nul) dagen.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 5 april 2025.

Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. M.J.A. Colijn, mr. A.P.M. van Rijn en mr. C.J. van der Wilt, in tegenwoordigheid van
mr. A.M. van Tilburg, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van
5 november 2026.

De oudste raadsheer is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

=========================================================================

[…]