Strafrecht overig

Veroordeling ter zake van overtreding art. 151d Sr tot een taakstraf. Vordering van de benadeelde partij tot…

Gerechtshof Den Haag, 13 november 2026

Zaakgegevens

Op 13 november 2026 heeft het Gerechtshof Den Haag in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
13 november 2026
Datum publicatie
13 november 2026
Zaaknummer
22-000777-26.a
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHDHA:2026:3287
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling ter zake van overtreding art. 151d Sr tot een taakstraf. Vordering van de benadeelde partij tot vergoeding immateriële schade is toegewezen.

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een aanstootgevend feit door aan aangeefster pornografische foto’s van de verdachte zelf en haar kort daarvoor overleden dochter toe te zenden, terwijl zij niet om dergelijke foto’s had gevraagd. Door dat te doen, heeft de verdachte de eerbaarheidsgevoelens van het slachtoffer diep gekwetst.

De vordering van de benadeelde partij is toegewezen op grond van het bepaalde in artikel 6:106, aanhef en onder c, van het Burgerlijk Wetboek.

Uitspraak

Rolnummer: 22-000777-26

Parketnummer: 10-289341-25

Datum uitspraak: 13 november 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Den Haag gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Rotterdam van

10 maart 2026 in de strafzaak tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] (Nederlandse Antillen) op [geboortedatum] 1966,

BRP-adres: [BRP-adres] , [woonplaats] .

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen namens de verdachte naar voren is gebracht.

Procesgang

In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het tenlastegelegde veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 70 uren, subsidiair 35 dagen hechtenis. Ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij [het slachtoffer] is beslist als in het vonnis waarvan beroep omschreven.

Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

hij op of omstreeks 9 juli 2025 te Rotterdam, althans in Nederland, terwijl hij, verdachte, wist of ernstige reden had om te vermoeden dat een visuele weergave als bedoeld in artikel 239, derde lid, Wetboek van Strafrecht en/of een voorwerp aanstotelijk voor de eerbaarheid was, te weten een of meerdere pornografische foto('s) en/of afbeelding(en) van de dochter van [het slachtoffer] en/of van zichzelf die visuele weergave en/of dat voorwerp aan iemand, te weten die [het slachtoffer] , anders dan op verzoek van diegene heeft toegezonden.

Vordering van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd.

Het vonnis waarvan beroep

Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof tot een iets andere bewezenverklaring komt.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op of omstreeks 9 juli 2025 te Rotterdam, althans in Nederland, terwijl hij, verdachte, wist of ernstige reden had om te vermoeden dat een visuele weergave als bedoeld in artikel 239, derde lid, Wetboek van Strafrecht en/of een voorwerp aanstotelijk voor de eerbaarheid was, te weten een of meerdere pornografische foto('s) en/of afbeelding(en) van de dochter van [het slachtoffer] en/of van zichzelf die visuele weergave en/of dat voorwerp aan iemand, te weten die [het slachtoffer] , anders dan op verzoek van diegene heeft toegezonden.

Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Bewijsvoering

Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.

In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde levert op:

wetende dat een visuele weergave als bedoeld in artikel 239, derde lid, van het Wetboek van Strafrecht aanstotelijk is voor de eerbaarheid en die visuele weergave aan iemand, anders dan op verzoek van diegene, toezenden.

Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

Strafmotivering

Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.

Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

Ernst van het feit

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een aanstootgevend feit door aan aangeefster pornografische foto’s van de verdachte zelf en haar kort daarvoor overleden dochter toe te zenden, terwijl zij niet om dergelijke foto’s had gevraagd. Door dat te doen, heeft de verdachte de eerbaarheidsgevoelens van het slachtoffer diep gekwetst. Naast dat zij zich gekwetst voelde, was zij ook bang dat de verdachte die foto’s aan anderen zou sturen. Ook heeft zij het als een gebrek aan respect voor haar overleden dochter ervaren die nooit zou hebben gewild dat die foto’s aan haar moeder zouden worden getoond. Dit alles rekent het hof de verdachte zwaar aan.

Strafblad van de verdachte

Het hof heeft bij de beraadslaging acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie van 16 oktober 2026. Daaruit volgt dat de verdachte vele malen eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van strafbare feiten, zij het niet voor feiten als het onderhavige.

Persoonlijke omstandigheden

Verder heeft het hof bij de beraadslaging acht geslagen op een advies van Reclassering Nederland van 21 december 2025. Volgens de reclassering is geen sprake van een recent delict-patroon, de laatste veroordeling in Nederland dateert uit 2017. Het laatste jaar komt de verdachte echter (weer) vaker in beeld bij politie en justitie. Na enkele jaren dakloos te zijn geweest, woont de verdachte met behulp van de Nico Adriaans Stichting sinds maart 2025 in een huurwoning in het kader van het project Housing First. Het accepteren van hulpverlening is een voorwaarde voor het verblijf in die woning. De verdachte heeft goed contact met zijn begeleiders die hem wekelijks bezoeken. De verdachte kent een verslavingsgeschiedenis. Het gebruik van cocaïne zal vermoedelijk altijd een punt van aandacht blijven, maar er zijn momenteel geen signalen dat een interventie op dit vlak noodzakelijk is. Er zijn bovendien geen aanwijzingen dat het cocaïnegebruik van de verdachte delict-gerelateerd is. Het risico op recidive wordt ingeschat als gemiddeld.

Geadviseerd wordt aan de verdachte een straf zonder bijzondere voorwaarden op te leggen.

Afweging ten aanzien van de straf

Het hof is – alles afwegende – van oordeel dat een taakstraf, zoals door de politierechter is opgelegd, recht doet aan de aard en ernst van het bewezen verklaarde feit en passend en geboden is.

Vordering tot schadevergoeding

In het onderhavige strafproces heeft [het slachtoffer] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden immateriële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde tot een bedrag van € 500,00, te vermeerderen met de wettelijke rente. Ook heeft de benadeelde partij verzocht om de schadevergoedingsmaatregel ex artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen.

In hoger beroep is de eerder ingediende vordering tot schadevergoeding gehandhaafd.

De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De verdediging heeft primair verzocht de benadeelde partij niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering tot schadevergoeding. Subsidiair heeft de verdediging verzocht het gevorderde bedrag fors te matigen.

Oordeel van het hof

Ingevolge het bepaalde in artikel 6:106, aanhef en onder c, van het Burgerlijk Wetboek heeft de benadeelde recht op een naar billijkheid vast te stellen schadevergoeding, indien het nadeel is gelegen in de aantasting van de nagedachtenis van een overledene en is toegebracht aan een bloedverwant tot in de tweede graad van de overleden, mits de aantasting plaatsvond op een wijze die de overledene, ware hij/zij nog in leven geweest, recht zou hebben gegeven op schadevergoeding wegens het schaden van zijn/haar eer of goede naam.

Naar het oordeel van het hof biedt bovengenoemde bepaling grondslag voor het naar billijkheid toewijzen van de vordering van de benadeelde partij. Door het sturen van pornografische foto’s van haar overleden dochter heeft de verdachte immers de nagedachtenis van de benadeelde partij aan haar dochter aangetast. Bovendien vond de aantasting plaats op een wijze die de overledene, ware zij nog in leven geweest, recht zou hebben gegeven op schadevergoeding wegens het schaden van haar eer en goede naam.

Het hof is dan ook van oordeel dat aannemelijk is geworden dat de benadeelde partij immateriële schade heeft geleden en dat deze schade het rechtstreeks gevolg is van het bewezenverklaarde. De vordering ter zake van geleden immateriële schade leent zich - naar maatstaven van billijkheid - voor toewijzing tot het gevorderde bedrag, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 9 juli 2025 tot aan de dag der algehele voldoening.

Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.

Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer

Nu vaststaat dat de verdachte tot een bedrag van € 500,00 aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag, te vermeerderen met de wettelijke rente, aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [het slachtoffer] .

Toepasselijke wettelijke voorschriften

Het hof heeft gelet op de artikelen 9, 22c, 22d, 36f, 63 en 151d van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een taakstraf voor de duur van 70 (zeventig) uren, indien niet naar behoren verricht te vervangen door 35 (vijfendertig) dagen hechtenis.

Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [het slachtoffer] ter zake van het bewezenverklaarde tot het bedrag van € 500,00 (vijfhonderd euro) ter zake van immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.

Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [het slachtoffer] , ter zake van het bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 500,00 (vijfhonderd euro) als vergoeding voor immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der voldoening.

Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 5 (vijf) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.

Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte aan een van beide betalingsverplichtingen heeft voldaan, de andere vervalt.

Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de immateriële schade op 9 juli 2025.

Dit arrest is gewezen door mr. W.J. van Boven, als voorzitter, mr. R. van der Hoeven en

mr. P.P. Kortekaas, leden, in bijzijn van de griffier mr. G. Schmidt-Fries.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 13 november 2026.