Strafrecht overig
Vrijspraak belaging en dwang.
Gerechtshof Den Haag, 16 november 2026
ECLI:NL:GHDHA:2026:3292 · Gerechtshof Den Haag · 16 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-den-haag/strafrecht/strafrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-ghdha-2026-3292
Zaakgegevens
Op 16 november 2026 heeft het Gerechtshof Den Haag in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Gerechtshof Den HaagGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Datum uitspraak
- 16 november 2026
- Datum publicatie
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- 22-001916-25
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHDHA:2026:3292
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Vrijspraak belaging en dwang.
Uitspraak
Rolnummer: 22-001916-25
Parketnummers: 10-339025-24 en 10-338244-21 (TUL)
Datum uitspraak: 16 november 2026
TEGENSPRAAK
Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Den Haag gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Rotterdam van 10 juni 2025 en de van dat vonnis deel uitmakende beslissing op de vordering tot tenuitvoerlegging in de strafzaak tegen de verdachte:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum 1] 1941,
adres: [woonadres] , [woonplaats] .
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
Procesgang
In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het primair tenlastegelegde veroordeeld tot een voorwaardelijke taakstraf voor de duur van 180 uren, met een proeftijd van twee jaren, en met oplegging van bijzondere voorwaarden, inhoudende een contact- en locatieverbod. Voorts is een beslissing genomen omtrent de vordering van de benadeelde partij en omtrent de vordering tot tenuitvoerlegging van een eerder voorwaardelijk opgelegde straf zoals nader omschreven in het vonnis waarvan beroep.
Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
Tenlastelegging
Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
hij, op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 11 oktober 2023 tot en met 25 juli 2024 te Papendrecht en/of Dordrecht, althans in Nederland,
wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op eens anders persoonlijke levenssfeer, te weten die van [het slachtoffer] door
- meerdere vriendschapsverzoeken via Facebook naar die [het slachtoffer] te versturen en/of
- meerdere berichten via Facebook Messenger en/of WhatsApp naar die [het slachtoffer] en/of naar de dochter van die [het slachtoffer] te versturen en/of
- meerdere kaarten/brieven naar die [het slachtoffer] te versturen, met het oogmerk die [het slachtoffer] te dwingen iets te doen, niet te doen, te dulden en/of vrees aan te jagen;
subsidiair
hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 11 oktober 2023 tot en met 25 juli 2024 te Papendrecht en/of Dordrecht, althans in Nederland
een ander, te weten [het slachtoffer] ,
door geweld of enige andere feitelijkheid en/of door bedreiging met geweld of enige andere feitelijkheid gericht tegen die ander en/of derden, te weten de dochter van die [het slachtoffer] , [naam dochter] ,
wederrechtelijk heeft gedwongen iets te doen, niet te doen en/of te dulden, te weten te dulden dat hij, verdachte, contact blijft zoeken,
door
- meerdere vriendschapsverzoeken via Facebook naar die [het slachtoffer] te versturen
en/of
- meerdere berichten via Facebook Messenger en/of WhatsApp naar die [het slachtoffer] en/of naar de dochter van die [het slachtoffer] te versturen en/of
- meerdere kaarten/brieven naar die [het slachtoffer] te versturen.
Vordering van de advocaat-generaal
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte ter zake van het primair tenlastegelegde, ten aanzien van de periode van 8 april 2024 tot en met 25 juli 2024, zal worden veroordeeld tot een voorwaardelijke taakstraf voor de duur van 120 uren, subsidiair 60 dagen hechtenis en met oplegging van bijzondere voorwaarden, inhoudende een contact- en locatieverbod ten aanzien van aangeefster en de woning van aangeefster.
Het vonnis waarvan beroep
Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.
Vrijspraak
Naar het oordeel van het hof is niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte primair en subsidiair is tenlastegelegd, zodat de verdachte daarvan behoort te worden vrijgesproken.
Bij de beoordeling van de vraag of sprake is van belaging als bedoeld in artikel 285b lid 1 Sr zijn van belang de aard, de duur, de frequentie en de intensiteit van de gedragingen van de verdachte, de omstandigheden waaronder deze hebben plaatsgevonden en de invloed daarvan op het persoonlijk leven en de persoonlijke vrijheid van het slachtoffer (vgl. onder meer HR 12 maart 2013, ECLI:NL:HR:2013:BZ3626, NJ 2013/394).
Het hof gaat op grond van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting uit van de volgende feiten en omstandigheden.
De tenlastegelegde periode betreft de periode van 11 oktober 2023 tot en met 25 juli 2024.
De verdachte en aangeefster hebben gedurende een periode van ongeveer drie jaar een relatie met elkaar gehad. Op 2 december 2021 heeft aangeefster aangifte gedaan van belaging door de verdachte. De verdachte is bij vonnis van de Politierechter van 8 maart 2022 veroordeeld voor belaging van aangeefster in de periode van 2 december 2021 tot en met 13 december 2021 en voor opzettelijk handelen in strijd met een gedragsaanwijzing gegeven krachtens artikel 509hh, eerste lid, onderdeel b Sr in de periode 22 december 2021 tot en met 10 januari 2022. Verdachte is ter zake van deze feiten veroordeeld tot een voorwaardelijke taakstraf met een proeftijd van twee jaar en als bijzondere voorwaarden onder meer een locatieverbod en contact verbod met aangeefster. Dit vonnis is onherroepelijk. De proeftijd liep van 23 maart 2022 tot 21 maart 2024.
Op 25 april 2024 en 30 juli 2024 heeft aangeefster bij de politie aangifte gedaan tegen de verdachte wegens belaging in onderhavige zaak. Aangeefster verklaart dat zij al in 2021 heel duidelijk heeft gemaakt aan de verdachte dat hun relatie over was en dat zij geen contact meer met hem wilde. Desondanks bleef de verdachte veelvuldig contact zoeken met aangeefster, weer opnieuw vanaf augustus 2023.
Aangeefster verklaart dat de verdachte sinds oktober 2023 onder andere brieven, bloemen, berichten via Facebook Messenger inhoudende een emoji van een gebroken hart, een kaartje met een foto van hen samen met de tekst “bel me” inclusief zijn telefoonnummer, Whatsapp berichten en Facebook vriendschapsverzoeken naar aangeefster heeft verstuurd. De aangeefster verklaart verder dat de verdachte ook contact heeft opgenomen met de dochter van aangeefster via Facebook Messenger, waarin de verdachte onder andere zou hebben gezegd “ondanks alles houd ik nog steeds van je moeder en hoop dat ze weer terugkomt naar mij [roepnaam verdachte]”. Volgens de verklaring van aangeefster heeft de verdachte via twee verschillende telefoonnummers sms-berichten naar aangeefster verstuurd. Uit onderzoek van de politie blijkt dat een van de twee telefoonnummers, te weten [telefoonnummer 1], een prepaid-nummer betreft. Het telefoonnummer [telefoonnummer 2] staat op naam van de verdachte. Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de verdachte verklaard dat dit laatste nummer inderdaad zijn telefoonnummer betreft.
Ter terechtzitting in eerste aanleg (en deels opnieuw in hoger beroep) heeft de verdachte bekend dat hij op 24 april 2024 een kaartje naar aangeefster heeft gestuurd met daarop zijn telefoonnummer en dat hij berichten via Facebook Messenger naar aangeefster heeft verstuurd. Voorts bekent de verdachte dat hij op 25 juli 2024 berichten via Whatsapp heeft verstuurd en dat hij de dochter van aangeefster twee berichten heeft verstuurd. De verdachte ontkent andere Facebook vriendschapsverzoeken te hebben gedaan en zegt geen bloemstuk of enveloppe naar aangeefster te hebben verstuurd.
Het hof meent dat er twijfels bestaan of de berichten verstuurd met het prepaid-telefoonnummer [telefoonnummer 1] van de verdachte afkomstig zijn, nu hij ter terechtzitting in hoger beroep heeft ontkend dat hij gebruik heeft gemaakt van het prepaid-telefoonnummer en de politie geen nader onderzoek heeft verricht naar de gebruiker van dit prepaid-telefoonnummer. Naar het oordeel van het hof is ten aanzien van deze berichten van het prepaid-telefoonnummer onvoldoende komen vast te staan dat deze door de verdachte zijn verstuurd. De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep wel bekend dat hij op 24 april 2024 een kaart met foto van aangeefster en van hem heeft verstuurd, met daarop de woorden “bel me” inclusief zijn telefoonnummer.
Met de advocaat-generaal gaat het hof ervanuit dat de verdachte vanaf 8 april 2024 tot 25 juli 2024 aangeefster berichten gestuurd heeft. Voor de beschuldigingen dat de verdachte in september 2023 bij de aangeefster voor de deur heeft gestaan, op 11 oktober 2023 een enveloppe met inhoud heeft gestuurd of in december 2023 een bloemstuk heeft laten bezorgen acht het hof, met de advocaat-generaal en de verdediging onvoldoende bewijs in het dossier voorhanden.
Ten aanzien van de aard en omvang van de berichten die door de verdachte zijn gestuurd gaat het hof ervanuit dat de verdachte op 8 april 2024 via Facebookmessenger een bericht (te weten een gebroken hartje) heeft gestuurd. Op [geboortedatum 2] 2023 (de verjaardag van aangeefster) heeft de verdachte een bericht gestuurd met de tekst: “gefeliciteerd”. Dit heeft de verdachte ook ter terechtzitting erkend. Ook op 7 juni, 21 juni, 25 juni, 11 juli en 19 juli 2024 zijn korte berichten (niet meer dan een zin) gestuurd, waarvan het hof aanneemt dat deze ook door hem zijn verzonden. Er zijn door de verdachte ook een tweetal vriendschapsverzoeken via Facebook gestuurd op 20 en 21 juli 2024. Op 25 juli 2024 heeft de verdachte een Whatsapp bericht gestuurd aan aangeefster met de tekst “kom naar mij toe laat me weten gr [afkorting]”. De verdachte heeft, zoals hij eveneens heeft toegegeven ter terechtzitting in hoger beroep, op 5 juli en 11 juli 2024 ook twee korte berichten aan de dochter van aangeefster gestuurd.
Nu het gaat om een beperkt aantal berichten, vriendschapsverzoeken en slechts één kaart afkomstig van de verdachte, is het hof van oordeel dat deze handelingen naar aard, duur en frequentie en intensiteit onvoldoende zijn voor een bewezenverklaring van belaging. Deze zijn op een beperkt aantal momenten verstuurd en gedaan en voldoen daardoor niet aan de eisen van stelselmatigheid en frequentie. Het hof begrijpt dat de berichten weliswaar als zeer vervelend kunnen zijn ervaren door aangeefster, nu zij immers geen prijs meer stelde op contact, maar het hof stelt vast dat de berichten relatief kort zijn en dat het karakter van de berichten niet dreigend of dwingend van aard is, ook als daarbij de eerdere veroordeling voor belaging van verdachte jegens aangeefster in aanmerking wordt genomen.
In het licht van het vorenstaande is het hof van oordeel dat de aard, de duur en de frequentie van de berichten gestuurd door de verdachte en overige gedragingen van de verdachte in onderlinge samenhang bezien niet van dien aard zijn dat kan worden gesproken van het stelselmatig aantasten van de persoonlijke levenssfeer van aangeefster in de zin van belaging.
Ten aanzien van het subsidiair tenlastegelegde merkt het hof op dat de strafbaarstelling van art. 284 Sr ertoe strekt te voorkomen dat iemand op een wederrechtelijke wijze in zijn of haar vrijheid van handelen wordt beperkt, doordat dwang ten aanzien van hem of haar wordt uitgeoefend. Voor een bewezenverklaring van dit feit is vereist dat wanneer iemand door de in artikel 284 Sr genoemde middelen daadwerkelijk is gedwongen, het delict dwang voltooid is. Indien iemand slechts heeft getracht een dergelijke dwang uit te oefenen, blijft het handelen steken in een poging. In de onderhavige zaak is het hof van oordeel dat, als dwang al zou worden aangenomen (gelet op de inhoud van de door de verdachte gestuurde berichten), niet is gebleken dat aangeefster daadwerkelijk is gedwongen iets te doen, niet te doen of te dulden. Een pogingsvariant is niet ten laste gelegd. Dit betekent dat de verdachte ook van het subsidiair tenlastegelegde dient te worden vrijgesproken.
Vordering tot schadevergoeding [het slachtoffer]
In het onderhavige strafproces heeft [het slachtoffer] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden immateriële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 1.500,00.
In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag.
De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot (een gedeeltelijke) toewijzing van de vordering van de benadeelde partij en dat zij zich refereert aan het oordeel van het hof met betrekking tot de hoogte van het toe te wijzen bedrag, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
De vordering van de benadeelde partij is namens de verdachte betwist.
Nu de verdachte ter zake van het onder tenlastegelegde wordt vrijgesproken, dient de benadeelde partij niet-ontvankelijk te worden verklaard in de vordering.
Gelet op het voorgaande dient de benadeelde partij te worden veroordeeld in de kosten die de verdachte tot aan deze uitspraak in verband met de verdediging tegen die vordering heeft moeten maken, welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil.
Vordering tenuitvoerlegging
Bij vonnis van de politierechter in de rechtbank Rotterdam van 8 maart 2022 onder parketnummer 10-338244-21 is de verdachte veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 60 uren met een proeftijd van twee jaren, met bevel dat die taakstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd onder de algemene voorwaarde dat de verdachte zich vóór het einde van de proeftijd van twee jaren niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.
De advocaat-generaal heeft zich ter terechtzitting in hoger beroep, in afwijking van de in eerste aanleg ingediende vordering van het openbaar ministerie, op het standpunt gesteld dat de vordering tot tenuitvoerlegging dient te worden afgewezen omdat gelet op de kortere geëiste bewezenverklaarde periode, namelijk van 8 april 2024 tot en met 25 juli 2024, onderhavige feiten niet in de proeftijd zijn gepleegd.
Nu verdachte zal worden vrijgesproken van het tenlastegelegde, zal die vordering worden afgewezen.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Verklaart niet bewezen dat de verdachte het primair en subsidiair tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Vordering van de benadeelde partij [het slachtoffer]
Verklaart de benadeelde partij [het slachtoffer] niet-ontvankelijk in de vordering tot schadevergoeding.
Veroordeelt de benadeelde partij in de door verdachte gemaakte kosten en begroot deze op nihil.
Wijst af de vordering van de officier van justitie van het Parket OVJ Rotterdam van 11 februari 2025, strekkende tot tenuitvoerlegging van de bij vonnis van de politierechter in de rechtbank Rotterdam van 8 maart 2022, parketnummer 10-338244-21, voorwaardelijk opgelegde taakstraf voor de duur van 60 uren, subsidiair 30 dagen hechtenis, met proeftijd van 2 jaren.
Dit arrest is gewezen door E.C. van Veen, als voorzitter, mr. A. de Lange en mr. D.F.A. Crijns, leden, in bijzijn van de griffier mr. E. Savans.
Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 16 november 2026.
mr. D.F.A. Crijns is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.