Strafrecht overig

Bevestiging vonnis. Vrijspraak (poging) zware mishandeling. Opzet kan niet worden vastgesteld op basis van…

Gerechtshof Amsterdam, 13 november 2026

Zaakgegevens

Op 13 november 2026 heeft het Gerechtshof Amsterdam in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
13 november 2026
Datum publicatie
13 november 2026
Zaaknummer
23-001985-23
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHAMS:2026:3165
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Bevestiging vonnis. Vrijspraak (poging) zware mishandeling. Opzet kan niet worden vastgesteld op basis van het dossier.

Procesgang

  1. Rechtbank Amsterdam · 22 juni 2023

    ECLI:NL:RBAMS:2023:3982
  2. Gerechtshof Amsterdam · 13 november 2026deze uitspraak

    ECLI:NL:GHAMS:2026:3165

    Overig

Uitspraak

afdeling strafrecht

parketnummer: 23-001985-23

datum uitspraak: 13 november 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam van 22 juni 2023 in de strafzaak onder de parketnummers 13-323611-22 en 13-123076-22 (TUL) tegen

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] ) op [geboortedag] 1966,

adres: [adres] .

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 30 oktober 2026 en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg.

Het openbaar ministerie heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte en zijn raadsman naar voren hebben gebracht.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het primair tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 10 maanden, waarvan 4 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren.

Bevestiging vonnis

Het hof verenigt zich met het vonnis van de rechtbank en zal dit bevestigen, met dien verstande dat het hof de vrijspraakmotivering van de rechtbank vervangt door de hierna opgenomen overweging. Daarin zal het hof tevens ingaan op het door de advocaat-generaal in hoger beroep ingenomen standpunt.

Motivering vrijspraak

Standpunt advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het primair ten laste gelegde wettig en overtuigend kan worden bewezen, voor zover dit ziet op het met een mes of een scherp voorwerp snijden of steken in de hand van aangeefster. Daartoe heeft hij gewezen op de verklaringen van aangeefster, de buurman en de medewerkers van het Leger des Heils, de omstandigheden waaronder aangeefster en de verdachte in de woning zijn aangetroffen en de letselrapportage van de GGD. Volgens de advocaat-generaal volgt uit deze bewijsmiddelen, in onderlinge samenhang bezien, dat de verdachte het letsel heeft toegebracht. Een realistisch alternatief scenario ontbreekt. De verklaring van de verdachte biedt volgens hem geen plausibele verklaring voor het ontstaan van het letsel. Het letsel past bij verwonding met een scherp voorwerp en niet bij beknelling tussen een deur. Ook het door de verdachte geopperde scenario dat aangeefster zichzelf tijdens het koken heeft gesneden, kan volgens de advocaat-generaal de aard en ernst van de verwondingen niet verklaren. De diepe snijwonden, het gewrichtsletsel en de breuken, waarvoor operatief metalen pinnen zijn geplaatst en waarbij restschade wordt verwacht, zijn volgens de advocaat-generaal aan te merken als zwaar lichamelijk letsel. Uit de aard en diepte van de verwondingen volgt volgens haar bovendien dat de verdachte ten minste bewust de aanmerkelijke kans op het ontstaan van zwaar lichamelijk letsel heeft aanvaard.

Standpunt verdediging

De raadsman heeft verzocht het vonnis te bevestigen. Hij heeft daartoe aangevoerd dat niet kan worden vastgesteld door welke handeling het letsel van aangeefster is ontstaan. Aangeefster heeft verklaard zich de toedracht niet goed te kunnen herinneren en heeft zowel een beknelling tussen een deur als de aanwezigheid van een mes genoemd, zonder een concrete verwondende handeling door de verdachte te beschrijven. De letselrapportage geeft volgens de raadsman evenmin uitsluitsel over de oorzaak van het letsel. Op het later aangetroffen mes is geen bloed aangetroffen. De verdachte heeft steeds ontkend het letsel te hebben toegebracht en heeft consistent verklaard over zijn bezigheden die avond. Hij heeft verklaard dat aangeefster eten aan het bereiden was en heeft de mogelijkheid geopperd dat zij zichzelf bij het snijden van uien en tomaten heeft verwond. Volgens de raadsman berust de bewijsredenering van de advocaat-generaal op aannames die het ontbreken van bewijs over de toedracht niet kunnen ondervangen.

Oordeel hof

Uit het dossier en het verhandelde ter terechtzitting leidt het hof af dat aangeefster in de woning van de verdachte ernstig letsel aan haar rechterhand opgelopen, bestaande uit meerdere diepe snijwonden, gewrichtsletsel en breuken. De buurman heeft geschreeuw gehoord. Medewerkers van het Leger des Heils hebben kort na het incident bloed in de woning gezien en aangeefster gewond aangetroffen. Zij hebben daarnaast beschreven dat de verdachte boos was en hun toegang tot de woning bemoeilijkte.

Aangeefster heeft verklaard dat de verdachte boos en agressief was, haar heeft geduwd en met een mes in zijn hand achter haar aan is gelopen. Zij heeft ook verklaard zich niet goed te kunnen herinneren hoe haar verwondingen zijn ontstaan en niet te weten wat de verdachte met het mes heeft gedaan. Verder heeft zij verklaard dat haar hand tussen een deur en het kozijn is gekomen. Volgens de letselrapportage van de GGD passen de scherprandige snijwonden goed bij verwonding met een mes en minder goed bij beknelling van de hand tussen een deur.

Het hof acht de door de verdachte geopperde mogelijkheid dat aangeefster de verwondingen tijdens het snijden van groenten heeft opgelopen onaannemelijk, gelet op de aard, het aantal en de ernst van de snijwonden en het ontbreken van aanwijzingen voor het bereiden van eten in de keuken. Ook overigens acht het hof het, gelet op de ernst en diepte van de wonden, onaannemelijk dat aangeefster deze bij zichzelf heeft toegebracht en neemt het hof aan dat ook de verdachte daarin een aandeel heeft gehad.

Over de wijze waarop dit is gegaan, bieden de verklaringen van aangeefster echter onvoldoende duidelijkheid. Zij heeft verklaard dat de verdachte met een mes in zijn hand achter haar aanliep, maar heeft niet kunnen beschrijven wat hij daarmee vervolgens heeft gedaan. Daarnaast heeft zij gesproken over het bekneld raken van haar hand tussen een deur en het kozijn. Hoe deze gebeurtenissen zich tot elkaar hebben verhouden, is onduidelijk gebleven. Bij de waardering van haar verklaringen neemt het hof mede in aanmerking dat zij kort na het incident sterk onder invloed van alcohol verkeerde en moeilijk verstaanbaar was.

Ook de letselrapportage geeft geen inzicht in de concrete toedracht. De snijwonden passen goed bij verwonding met een mes, maar uit de medische gegevens blijkt niet of de daarnaast vastgestelde breuken op dezelfde wijze zijn ontstaan of verband houden met de beschreven beknelling. Nader onderzoek aan het aangetroffen mes (waarop geen bloed is aangetroffen) en naar het ontstaan van de verschillende verwondingen is niet verricht.

Het dossier duidt aldus op een chaotische confrontatie. De verklaringen van aangeefster, vormen daarbij een aanwijzing voor een fysieke confrontatie, maar bieden onvoldoende duidelijkheid over het verloop daarvan en de handelingen die de verdachte met het mes zou hebben verricht. Daardoor blijft de reële mogelijkheid open dat aangeefster tijdens een worsteling onbedoeld gewond is geraakt. Het hof stelt niet vast dat dit is gebeurd, maar kan uit de bewijsmiddelen evenmin afleiden dat de verdachte haar opzettelijk heeft gesneden of gestoken, dan wel bewust de aanmerkelijke kans op het toebrengen van letsel heeft aanvaard.

Nu het voor een bewezenverklaring vereiste opzet niet kan worden vastgesteld, acht het hof het primair, subsidiair en meer subsidiair ten laste gelegde niet wettig en overtuigend bewezen. Het hof zal de vrijspraak daarom bevestigen.

BESLISSING

Het hof:

Bevestigt het vonnis waarvan beroep.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. J. Piena, mr. E. de Greeve en mr. L.I.M. van Bergen, in tegenwoordigheid van mr. S. Pesch, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 13 november 2026.