Strafrecht overig

Veroordeling voor overtreden snelheid op de A9. In eerste aanleg vrijgesproken. In hoger beroep een…

Gerechtshof Amsterdam, 13 november 2026

Zaakgegevens

Op 13 november 2026 heeft het Gerechtshof Amsterdam in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
13 november 2026
Datum publicatie
13 november 2026
Zaaknummer
23-000128-26
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHAMS:2026:3167
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Veroordeling voor overtreden snelheid op de A9. In eerste aanleg vrijgesproken. In hoger beroep een aanvullend proces-verbaal gevoegd in het dossier. Het hof heeft geen reden om te twijfelen aan de processen-verbaal van de verbalisant.

Uitspraak

afdeling strafrecht

parketnummer: 23-000128-26

datum uitspraak: 13 november 2026

TEGENSPRAAK

Verkort arrest van het gerechtshof Amsterdam gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de kantonrechter in de rechtbank Noord-Holland (locatie Haarlem) van 13 januari 2026 in de strafzaak onder parketnummer 96-205145-25 tegen

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] ) op [geboortedag] 1979,

adres: [adres 1] .

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 30 oktober 2026.

De officier van justitie heeft hoger beroep ingesteld tegen voormeld vonnis.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen de verdachte naar voren heeft gebracht.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

hij, op of omstreeks 6 juli 2025, te Badhoevedorp, gemeente Haarlemmermeer, als bestuurder van een motorvoertuig (personenauto) op de voor het openbaar verkeer openstaande weg, De A9, geen gevolg heeft gegeven aan een verkeersteken dat een gebod of verbod inhoudt, immers in strijd met een bord A1 van bijlage I van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 - op welk bord een maximumsnelheid van 100 kilometer per uur was aangegeven - heeft gereden met een snelheid van ongeveer 154 kilometer per uur, in elk geval de aldaar toegestane maximumsnelheid met meer dan 40 kilometer per uur heeft overschreden.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zal het hof deze verbeterd lezen. De verdachte wordt daardoor niet in de verdediging geschaad.

Vernietiging vonnis

Het vonnis van de kantonrechter zal worden vernietigd, omdat daarvan slechts aantekening is gedaan op grond van artikel 395a van het Wetboek van Strafvordering.

Bewijsoverweging

Standpunt openbaar ministerie

De advocaat-generaal heeft zich op het standpunt gesteld dat het tenlastegelegde kan worden bewezen. Hij ziet geen aanleiding te twijfelen aan de door de verbalisant beschreven route en de vastgestelde, gecorrigeerde snelheid van 154 kilometer per uur. Het aanvullende proces-verbaal verduidelijkt volgens hem de gang van zaken. De afwijkende lezing van de verdachte doet daaraan niet af, waarbij de advocaat-generaal erop heeft gewezen dat de verdachte heeft erkend te hard te hebben gereden.

Standpunt verdachte

De verdachte heeft betwist dat de tenlastegelegde snelheid betrouwbaar is vastgesteld. Hij heeft aangevoerd dat hij een andere route heeft gereden dan de verbalisant heeft beschreven en slechts kort ongeveer 150 kilometer per uur heeft gereden. Verder heeft hij betoogd dat de verbalisant zijn snelheid niet nauwkeurig kon vaststellen, gelet op de onderlinge afstand van ongeveer 600 meter, het tussenliggende verkeer en het in- en uitvoegen van de verbalisant. Ook heeft hij de geschiktheid van de boordsnelheidsmeter als meetmiddel betwist en erop gewezen dat camerabeelden ontbreken.

Processen-verbaal

In het door verbalisant [verbalisant] opgemaakte proces-verbaal verkeersovertredingen van 6 juli 2025 en het aanvullende proces-verbaal van 26 januari 2026, staat samengevat het volgende over de door verdachte gereden route en zijn snelheid.

Op 6 juli 2025 omstreeks 01.41 uur zag de verbalisant op de A4, richting Amsterdam, een Volkswagen Golf rijden. Vanwege een afsluiting van de A4 moest het verkeer richting de A9 rijden. Bij knooppunt Badhoevedorp nam de bestuurder op het laatste moment de afrit naar de A9 richting Haarlem. De verbalisant heeft de Volkswagen gevolgd en daarbij een metingssnelheid gedaan vanaf hectometerpaal A4 3,6K en hectometerpaal A9 34,6 tot en met hectometerpaal A9 36,8 rechts over een afstand van ongeveer 2.200 meter met ongeveer gelijke snelheid, op een vrijwel gelijkblijvende tussenstand van 600 meter. De boordsnelheidsmeter van zijn dienstmotor gaf daarbij 170 kilometer per uur aan. Volgens de ijktabel kwam dit overeen met 159 kilometer per uur. Na toepassing van de meetcorrectie resteerde een snelheid van 154 kilometer per uur. Ter plaatse gold een door bord A1 aangegeven maximumsnelheid van 100 kilometer per uur. De Volkswagen reed vervolgens de A5 richting Hoofddorp op. Daar gaf de verbalisant de bestuurder een volgteken. De bestuurder volgde hem en bracht zijn auto omstreeks 01.57 uur tot stilstand aan de [adres 2] . De bestuurder bleek de verdachte te zijn. De verdachte verklaarde tegen de verbalisant: “Ik weet dat ik honderdvijftig (150) heb gereden. Ik dacht dat ik honderddertig (130) kilometer per uur mocht rijden”.

Verklaring verdachte in hoger beroep

De verdachte heeft ter terechtzitting in hoger beroep verklaard dat hij op de A4 door de Schipholtunnel reed en naar Amsterdam wilde. Hij nam per ongeluk de afslag naar de A9, maar is naar eigen zeggen bij Badhoevedorp gekeerd en via de fly-over teruggereden naar de A4 richting Rotterdam. Hij heeft betwist dat hij de A9 richting Haarlem heeft gevolgd en over de A5 heeft gereden. Nadat hij weer op de A4 was terechtgekomen en vóórdat hij de Schipholtunnel inreed, zag hij de verlichting van een politiemotor en is hij aangehouden. Hij heeft bevestigd dat hij uiteindelijk in Hoofddorp is staande gehouden. Over zijn snelheid heeft de verdachte verklaard dat hij na de Schipholtunnel de cruisecontrol inschakelde, waarna deze de eerder ingestelde snelheid van 150 kilometer per uur hervatte. Nadat hij de afslag had gemist, schakelde hij de cruisecontrol weer uit. Hij erkent dat hij een gedeelte te hard heeft gereden, mogelijk enkele honderden meters, maar betwist dat hij gedurende het door de verbalisant beschreven meettraject een constante snelheid heeft aangehouden.

Overweging van het hof

Het hof ziet in hetgeen de verdachte heeft aangevoerd geen aanleiding te twijfelen aan de juistheid en nauwkeurigheid van hetgeen de verbalisant in de hiervoor samengevatte processen-verbaal heeft gerelateerd.

De verbalisant heeft daarin beschreven op welke manier hij de snelheid van de auto van de verdachte heeft vastgesteld. De onderlinge afstand van ongeveer 600 meter maakt die vaststelling op zichzelf niet onbetrouwbaar. Ook de stellingen van de verdachte over – vermeend - tussenliggend verkeer en het in- en uitvoegen van de verbalisant bieden onvoldoende aanknopingspunten om te twijfelen aan de uitdrukkelijke beschrijving van de verbalisant van een vrijwel gelijkblijvende tussenafstand tijdens de meting. Ten overvloede wijst het hof in dat kader nog op dat de meting plaatsvond op een tijdstip met een relatief lage verkeersdrukte. Verder blijkt uit het proces-verbaal dat de boordsnelheidsmeter was geijkt en dat die ijking ten tijde van de meting geldig was. De afgelezen snelheid van 170 kilometer per uur is aan de hand van de ijktabel teruggebracht tot 159 kilometer per uur, waarna een verdere correctie tot 154 kilometer per uur is toegepast. De enkele betwisting van de geschiktheid van de boordsnelheidsmeter geeft onder deze omstandigheden geen aanleiding het meetresultaat buiten beschouwing te laten. Ook het ontbreken van beeldopnamen doet niet af aan de beschreven waarnemingen en meting.

Daar komt bij dat hetgeen de verdachte naar voren heeft gebracht over de door hem gerede route en de locatie van de snelheidsoverschrijding, aanleiding geeft om te twijfelen aan de verklaring van de verdachte ten aanzien van de locatie (en de duur) van de overschrijding van de maximum snelheid. De door de verdachte beschreven route wijkt namelijk aanzienlijk af van de route die door de verbalisant – gedetailleerd en met vermelding van exacte locaties - is beschreven. De door de verbalisant beschreven route loopt via de A9 richting Haarlem, het weggedeelte waarop volgens het proces-verbaal de snelheidsmeting is gedaan, en vervolgens de A5 richting Hoofddorp, en niet, zoals de verdachte heeft verklaard, over de A4 door de Schipholtunnel richting Hoofddorp en Rotterdam.

Het hof verwerpt het verweer en vindt wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte op de A9 heeft gereden met een snelheid van ongeveer 154 kilometer per uur, terwijl ter plaatse een maximumsnelheid van 100 kilometer per uur gold.

Bewezenverklaring

Het hof vindt wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij, op 6 juli 2025, in de gemeente Haarlemmermeer, als bestuurder van een motorvoertuig (personenauto) op de voor het openbaar verkeer openstaande weg, de A9geen gevolg heeft gegeven aan een verkeersteken dat een gebod of verbod inhoudt, immers in strijd met een bord A1 van bijlage I van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 - op welk bord een maximumsnelheid van 100 kilometer per uur was aangegeven - heeft gereden met een snelheid van ongeveer 154 kilometer per uur.

Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet hiervan worden vrijgesproken.

Het bewezenverklaarde is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat, zoals deze na het eventueel instellen van beroep in cassatie zullen worden opgenomen in de op te maken aanvulling op dit arrest.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Geen omstandigheid is aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het bewezenverklaarde uitsluit, zodat dit strafbaar is.

Het bewezenverklaarde levert op:

overtreding van het bepaalde bij artikel 62, bord A 1 van bijlage I, van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990.

Strafbaarheid van de verdachte

De verdachte is strafbaar, omdat geen omstandigheid aannemelijk is geworden die de strafbaarheid ten aanzien van het bewezenverklaarde uitsluit.

Oplegging van straffen

De kantonrechter in de rechtbank Noord-Holland (locatie Haarlem) heeft de verdachte ten aanzien van het tenlastegelegde vrijgesproken.

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat de verdachte voor het tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een geldboete van 770,00 euro, te vervangen door 7 dagen hechtenis.

Het hof heeft in hoger beroep de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en gelet op de persoon en de draagkracht van de verdachte. Het hof heeft daarbij in het bijzonder het volgende in beschouwing genomen.

De verdachte heeft op een autosnelweg met een snelheid van minimaal 154 kilometer per uur gereden, terwijl ter plaatse een maximumsnelheid van 100 kilometer per uur gold. Met deze aanzienlijke snelheidsovertreding heeft hij de verkeersveiligheid in gevaar gebracht. Bij een dergelijke snelheidsovertreding past een forse geldboete en eventueel een ontzegging van de rijbevoegdheid.

In het voordeel van de verdachte houdt het hof rekening met de omstandigheid dat hij blijkens het uittreksel uit de Justitiële Documentatie niet eerder is veroordeeld. Ook weegt het hof mee dat de invordering en inhouding van zijn rijbewijs gedurende twee maanden ingrijpende gevolgen hebben gehad voor zijn werkzaamheden als rijinstructeur en daarmee zijn inkomsten.

Gelet op deze persoonlijke omstandigheden acht het hof een geheel voorwaardelijke geldboete van

€ 770,00 passend en geboden. Daarmee wordt de ernst van het feit tot uitdrukking gebracht en wordt beoogd de verdachte ervan te weerhouden opnieuw een strafbaar feit te begaan. Bovendien wordt aan de verdachte een bijkomende straf opgelegd.

Het hof vindt, gelet op de forse overschrijding van de maximumsnelheid en het daarmee veroorzaakte gevaar voor de verkeersveiligheid, een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van twee maanden passend en geboden. De door de verdachte aangevoerde gevolgen voor zijn werk en inkomen geven het hof geen aanleiding van deze bijkomende straf af te zien. Wel wordt de tijd gedurende welke zijn rijbewijs ingevorderd en ingehouden is geweest geheel op de duur van de ontzegging in mindering gebracht.

Het hof acht, alles afwegende, een geldboete en een ontzegging van de rijbevoegdheid van na te melden hoogte dan wel duur passend en geboden.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen 62 en 92 van het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990, de artikelen 14a, 14b, 14c, 23, 24 en 24c van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 177 en 179 van de Wegenverkeerswet 1994.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht.

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een geldboete van € 770,00 (zevenhonderdzeventig euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 7 (zeven) dagen hechtenis.

Bepaalt dat de geldboete niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Ontzegt de verdachte ter zake van het bewezenverklaarde de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 2 (twee) maanden.

Bepaalt dat de tijd, gedurende welke het rijbewijs van de verdachte ingevolge artikel 164 van de Wegenverkeerswet 1994 vóór het tijdstip, waarop deze uitspraak voor wat betreft de in artikel 179 van die wet genoemde bijkomende straf voor tenuitvoerlegging vatbaar is geworden, ingevorderd of ingehouden is geweest, op de duur van bovengenoemde bijkomende straf geheel in mindering zal worden gebracht.

Dit arrest is gewezen door de meervoudige strafkamer van het gerechtshof Amsterdam, waarin zitting hadden mr. E. de Greeve, mr. J. Piena en mr. L.I.M. van Bergen, in tegenwoordigheid van mr. S. Pesch, griffier, en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 13 november 2026.