Artikel 12. Diefstal. Afwijzing beklag.

afdeling strafrecht

beklagkamer

rekestnummer K21/230024

Beschikking op het beklag van:

[klager],

wonende te [woonplaats],

klager.

Het hof heeft op 28 december 2020 het klaagschrift ontvangen. Het beklag richt zich tegen de beslissing van de officier van justitie bij het arrondissementsparket Amsterdam om geen strafvervolging in te stellen tegen een onbekende dader (hierna: beklaagde) ter zake van diefstal van een fiets en een buitenboordmotor.

Bij verslag van 15 februari 2021 heeft de advocaat-generaal het hof in overweging gegeven het beklag af te wijzen.

Het hof heeft kennisgenomen van:

Het hof heeft klager in de gelegenheid gesteld op 2 september 2021 het beklag toe te lichten. Klager is in raadkamer verschenen en heeft het beklag toegelicht en gehandhaafd.

De advocaat-generaal is bij de behandeling in raadkamer aanwezig geweest. In hetgeen in raadkamer naar voren is gekomen heeft deze geen aanleiding gevonden de conclusie in het verslag te herzien.

Op 7 december 2018 heeft klager bij de politie gemeld dat zijn fiets in juni 1997 is weggenomen. Hij heeft toen ook gemeld dat de buitenboordmotor van zijn buurman is weggenomen, omstreeks augustus 2018.

Het beoordelingskader

Het hof heeft te beoordelen of de strafrechter die over deze zaak zou moeten oordelen – al dan niet na nader onderzoek – zou kunnen komen tot een veroordeling voor enig strafbaar feit. Daarnaast moet het hof beoordelen of er, gelet op alle omstandigheden, voldoende belang is bij het alsnog instellen van strafrechtelijke vervolging. Indien het antwoord op beide vragen bevestigend luidt, zal een bevel tot vervolging worden gegeven.

De overwegingen van het hof

Ten aanzien van de diefstal van de fiets overweegt het hof als volgt.

Artikel 310 van het Wetboek van Strafrecht bepaalt dat op diefstal een gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren staat.

Artikel 70 van het Wetboek van Strafrecht bepaalt dat het recht tot strafvordering vervalt door verjaring in twaalf jaren voor de misdrijven waarop een tijdelijke gevangenisstraf van meer dan drie jaren (en minder dan acht jaren) is gesteld.

Op grond van artikel 72 van dezelfde wet kan de verjaring gestuit worden door een daad van vervolging. Hiervan is niet gebleken.

Dit betekent dat de diefstal van de fiets inmiddels verjaard is. Gelet hierop kan de strafrechter, aan wie de zaak zou worden voorgelegd, niet anders dan het openbaar ministerie niet-ontvankelijk verklaren in de vervolging van de (nog onbekende) dader. Dat klager van dit feit mogelijk al eerder aangifte bij de politie zou hebben gedaan, leidt niet tot een ander oordeel.

Ten aanzien van de diefstal van de buitenboordmotor overweegt het hof als volgt.

Uit de door klager overgelegde stukken volgt niet dat klager de eigenaar is van de buitenboordmotor. De buitenboordmotor was van een buurman. Klager heeft hierdoor geen belang bij de vervolging ter zake van deze vermeende diefstal. Dat klager deze buitenboordmotor van zijn buurman wilde kopen en hiervoor mogelijk al een deel van de aankoopprijs had betaald, maakt dit niet anders.

Klager is in dit deel van zijn klacht dan ook niet-ontvankelijk.

Gelet op het voorgaande is het hof dan ook van oordeel dat er goede redenen zijn om in deze zaak geen vervolging te gelasten ter zake van de diefstal van zowel de fiets als de buitenbordmotor. Het beklag is ongegrond.

Het hof zal daarom als volgt beslissen.

Het hof wijst het beklag af.

Deze beschikking, waartegen voor betrokkenen geen rechtsmiddel openstaat, is gegeven op 28 september 2021 door mrs. P.F.E. Geerlings, voorzitter, N.A. Schimmel en A.R.O. Mooy, raadsheren, in tegenwoordigheid van mr. K. van der Togt, griffier, en ondertekend door de voorzitter en de griffier.