Artikel 12. Mishandeling. Afwijzing beklag.

afdeling strafrecht

beklagkamer

rekestnummer K20/230347

Beschikking op het beklag van:

[klaagster],

wonende te [woonplaats],

klaagster.

Voor het verloop van de procedure en het verhandelde in raadkamer verwijst het hof naar zijn tussenbeschikking van 17 december 2020.

Het hof heeft naast de in de tussenbeschikking genoemde stukken kennisgenomen van

Het hof heeft klaagster in de gelegenheid gesteld op 2 september 2021 het beklag toe te lichten. Klaagster is, hoewel behoorlijk opgeroepen, niet in raadkamer verschenen.

De advocaat-generaal is bij de behandeling in raadkamer aanwezig geweest. In hetgeen in raadkamer naar voren is gekomen heeft deze geen aanleiding gevonden de conclusie in het verslag te herzien.

Klaagster heeft op 24 september 2019 aangifte gedaan tegen beklaagde ter zake van mishandeling, gepleegd op 29 augustus 2019 te Diemen.

Uit het dossier komt het volgende naar voren.

Klaagster was in het appartement van haar dochter. Beklaagde kwam aan de deur en wilde naar binnen gaan. Klaagster en beklaagde, die familie van elkaar zijn, kregen woorden met elkaar in verband met een langlopende ruzie. Volgens klaagster heeft beklaagde haar bij de hals gepakt en haar keel dichtgeknepen. Beklaagde duwde klaagster daarbij het appartement in.

Beklaagde heeft ontkend dat zij klaagster bij haar hals heeft gepakt en haar keel heeft dichtgeknepen. Ze heeft verklaard dat zij klaagster niet aangeraakt heeft. Ze heeft alleen de deur van het appartement geopend, omdat klaagster de deur dicht wilde doen.

De getuigen [getuige 4], [getuige 2] (geboren in 1998) en [getuige 3] (geboren in 2003) zijn gehoord als getuige door de rechter-commissaris. Zij hebben verklaard dat het klaagster was die beklaagde (als eerste) duwde. Twee van deze getuigen hebben ook verklaard dat beklaagde hierna klaagster heeft teruggeduwd.

De overige getuigen die in deze zaak zijn gehoord, hebben het incident niet zelf waargenomen.

Het beoordelingskader

Het hof heeft te beoordelen of de strafrechter die over deze zaak zou moeten oordelen – al dan niet na nader onderzoek – zou kunnen komen tot een veroordeling voor enig strafbaar feit. Daarnaast moet het hof beoordelen of er, gelet op alle omstandigheden, voldoende belang is bij het alsnog instellen van strafrechtelijke vervolging. Indien het antwoord op beide vragen bevestigend luidt, zal een bevel tot vervolging worden gegeven.

De overwegingen van het hof

Het hof moet constateren dat de verklaringen van klaagster en beklaagde over hetgeen er is gebeurd en hoe de confrontatie precies is verlopen van elkaar verschillen. Ook de getuigen hebben weer (deels) afwijkende verklaringen afgelegd over hetgeen beklaagde zou hebben gedaan ten aanzien van klaagster. Er zijn geen bewijsmiddelen aan de hand waarvan vastgesteld kan worden welke van deze lezingen de juiste is. De strafrechter aan wie de zaak zou moeten worden voorgelegd heeft daarom te weinig aanknopingspunten om tot een veroordeling van beklaagde ter zake van mishandeling te kunnen komen.

Het hof is dan ook van oordeel dat er goede redenen zijn om in deze zaak geen vervolging te gelasten. Het beklag is ongegrond.

Het hof zal daarom als volgt beslissen.

Het hof wijst het beklag af.

Deze beschikking, waartegen voor betrokkenen geen rechtsmiddel openstaat, is gegeven op 28 september 2021 door mrs. P.F.E. Geerlings, voorzitter, N.A. Schimmel en A.R.O. Mooy, raadsheren, in tegenwoordigheid van mr. K. van der Togt, griffier, en ondertekend door de voorzitter en de griffier.