Strafprocesrecht
Ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel vanwege het medeplegen van illegale handel in geneesmiddelen…
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 10 november 2026
ECLI:NL:GHARL:2026:7203 · Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 10 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-arnhem-leeuwarden/strafrecht/strafprocesrecht/hoger-beroep/ecli-nl-gharl-2026-7203
Zaakgegevens
Op 10 november 2026 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafprocesrecht.
- Instantie
- Gerechtshof Arnhem-LeeuwardenGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Leeuwarden
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Datum publicatie
- 9 november 2026
- Zaaknummer
- 21-000987-23
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafprocesrecht
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHARL:2026:7203
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel vanwege het medeplegen van illegale handel in geneesmiddelen. Het hof stelt het verkregen en aan de staat te betalen voordeel vast op € 909.802,19.
Uitspraak
Afdeling strafrecht
Parketnummer: 21-000987-23
Uitspraakdatum: 10 november 2026
TEGENSPRAAK
ONTNEMINGSZAAK
Beslissing van de meervoudige economische kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Leeuwarden, gegeven op het hoger beroep, ingesteld tegen de beslissing van de economische kamer van de rechtbank Noord-Nederland, zittingsplaats Leeuwarden, van 19 januari 2023 met parketnummer 18-950031-18 op de ontnemingsvordering, in de zaak tegen
[betrokkene] ,
geboren op [geboortedag] 1979 in [geboorteplaats] ,
wonende te [adres] .
Hoger beroep
De betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de economische kamer van de rechtbank Noord-Nederland.
Onderzoek van de zaak
Het hof heeft bij de beslissing betrokken wat op de zitting van het hof van
29 september 2026 en wat er op de zitting bij de rechtbank besproken is.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, strekkende tot het schatten van het wederrechtelijk verkregen voordeel op een bedrag van € 909.802,19. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd.
Verder heeft het hof kennisgenomen van wat de betrokkene en zijn raadsman,
mr. M. Broere, hebben aangevoerd.
De beslissing waarvan beroep
De meervoudige kamer in de rechtbank Noord-Nederland heeft het wederrechtelijk verkregen voordeel geschat op een bedrag van € 909.802,19 en de betalingsverplichting op hetzelfde bedrag vastgesteld. De rechtbank heeft bepaald dat de duur van de gijzeling die kan worden gevorderd ten hoogste 1.080 dagen is.
Het hof zal de beslissing waarvan beroep om proceseconomische redenen vernietigen en zal daarom opnieuw recht doen.
Vordering
Vordering
Het openbaar ministerie heeft schriftelijk gevorderd dat het door de betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel wordt vastgesteld op € 909.802,19. Daarnaast heeft het openbaar ministerie gevorderd dat aan de betrokkene de verplichting wordt opgelegd tot betaling aan de Staat van datzelfde bedrag. In hoger beroep is de advocaat-generaal bij de oorspronkelijke vordering gebleven.
Standpunt verdediging
De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de ontnemingsvordering vanwege de bepleite vrijspraak moet worden afgewezen. Subsidiair heeft de verdediging de berekening van het vermeend wederrechtelijk voordeel betwist. Voor de berekening dient uit te worden gegaan van de daadwerkelijk aangetoonde ontvangsten. Daarnaast zijn niet alle kosten meegenomen. Er is volgens de verdediging ten onrechte geen rekening gehouden met de kosten van de kantoorruimte aan huis ( (€ 300,- per maand, in totaal € 18.000,-) en de kosten voor energie en abonnementen ( € 50,- per maand, in totaal € 3.000,-). Ook de door de betrokkene betaalde inkomstenbelasting van € 426.625,05 moet als kosten worden afgetrokken. Hierdoor resteert een bedrag van € 426.625,05, welk bedrag volgens de verdediging vanwege de huwelijkse gemeenschap voor de helft, te weten € 213.312,53, aan de betrokkene moet worden toegerekend.
Oordeel van het hof
Berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel
De betrokkene is bij arrest van dit hof van 10 november 2026 veroordeeld voor de eendaadse samenloop van overtreding van een voorschrift gesteld bij artikel 18 van de Geneesmiddelenwet, opzettelijk begaan, meermalen gepleegd, en medeplegen van overtreding van een voorschrift gesteld bij artikel 40, tweede lid, van de Geneesmiddelenwet, opzettelijk begaan, meermalen gepleegd.
Uit het strafdossier en de behandeling van de vordering op de zitting in hoger beroep blijkt dat de betrokkene uit die feiten financieel voordeel heeft behaald.
Het hof neemt bij de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel tot uitgangspunt het ‘rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel per delict ex art 36e 2e lid Sr’ d.d. 12 juli 2022 ( [documentcode] ), opgenomen op pagina’s 4.311 e.v. van het dossier van Politie Noord-Nederland, Dienst Regionale Recherche.
De berekening van het door de betrokkenen wederrechtelijk verkregen voordeel is gemaakt op basis van een door de verbalisanten gemaakte analyse van de transacties op de bankrekening van [medebetrokkene] en de bankrekeningen van betrokken ondernemingen. De totale opbrengst is op basis hiervan vastgesteld op een bedrag van
€ 7.361.479,70. De totale kosten die zijn gemaakt in de betrokken ondernemingen zijn berekend op € 2.002.514,75. De kosten in de onderneming van de betrokkene zijn berekend op € 31.165,-. De kosten die verband houden met de betaalde belastingen zijn berekend op € € 597.839,-. Al deze kosten zijn in mindering gebracht, waarmee het totale wederrechtelijk verkregen voordeel uit komt op een bedrag van € 4.729.960,95.
Het deel van het totale wederrechtelijk verkregen voordeel dat aan de betrokkene is toegerekend is bepaald aan de hand van de overboekingen die hebben plaatsgevonden naar de bankrekeningen van de betrokkene. De kosten die in de onderneming van de betrokkene zijn (zoals hiervoor overwogen) gemaakt, zijn reeds in mindering gebracht op het totale wederrechtelijk verkregen voordeel van de betrokken ondernemingen. Het totale door de betrokkene genoten voordeel bedraagt € 909.802,19.
Kosten
Het hof overweegt dat alleen kosten die in een directe relatie staan tot de strafbare feiten in aanmerking kunnen komen voor aftrek. De betrokkene dient aannemelijk te maken dat hij die kosten niet zou hebben gemaakt als hij de strafbare feiten niet zou hebben gepleegd. Nog daargelaten dat de verdediging de gestelde kostenposten ten aanzien van de kantoorruimte, energie en abonnementen niet met stukken heeft onderbouwd, moeten deze kosten worden geacht te zijn gemaakt in het kader van de exploitatie van de legale onderneming van de betrokkene. Deze kostenposten komen daarom niet voor aftrek in aanmerking.
Het hof zal geen rekening houden met de door de betrokkene betaalde inkomstenbelasting. Volgens de wetgever is het uitgangpunt dat de strafrechter bij het vaststellen van de hoogte van het wederrechtelijk verkregen voordeel geen rekening houdt met belastingheffing. Het fiscale mechanisme maakt dit zo nodig weer ongedaan (ECLI:NL:1998:ZD0947 en ECLI:NL:HR:2017:429). Nadat een ontnemingsbeslissing onherroepelijk is, kan een verzoek worden ingediend bij de Belastingdienst om (te veel) betaalde belasting terug te vorderen.
Evenmin houdt het hof rekening met de omstandigheid dat de betrokkene in de betreffende periode gehuwd was in gemeenschap van goederen, nu de onderneming aan de betrokkene toebehoorde en daarom de in deze onderneming gegeneerde inkomsten aan de betrokkene worden toegerekend.
Gelet op het voorgaande komt het hof dus tot het oordeel dat de betrokkene in totaal
€ 909.802,19 aan voordeel heeft genoten.
Verplichting tot betaling aan de Staat
Redelijke termijn
Het hof stelt vast dat in eerste aanleg en in hoger beroep sprake is van een aanzienlijke overschrijding van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden (EVRM).
Het hof zal volstaan met de constatering dat de redelijke termijn is overschreden, nu de
strafzaak en de ontnemingszaak tegelijkertijd door het hof worden afgedaan en in de
strafzaak reeds compensatie voor het overschrijden van de redelijke termijn plaatsvindt.
Hiermee wordt de inbreuk op artikel 6 van het EVRM voldoende gecompenseerd.
Draagkracht
De draagkracht dient in beginsel aan de orde te worden gesteld in de executiefase. In het ontnemingsgeding kan de draagkracht alleen met vrucht aan de orde worden gesteld als aanstonds duidelijk is dat een betrokkene op dat moment en in de toekomst geen draagkracht heeft of zal hebben. Naar het oordeel van het hof is vooralsnog niet aannemelijk geworden dat de betrokkene geen draagkracht heeft en naar redelijke verwachting ook in de toekomst niet zal hebben.
Conclusie
Op grond van het voorgaande zal het hof de verplichting tot betaling aan de Staat vaststellen op een bedrag van € 909.802,19.
Duur gijzeling
Bij het opleggen van een ontnemingsmaatregel bepaalt de rechter op grond van artikel 36e, elfde lid, van het Wetboek van Strafrecht de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd. Hierbij wordt voor elke volle € 100,- van het opgelegde bedrag één dag gerekend, tot een maximum van 1.080 dagen voor feiten gepleegd vóór 25 juli 2020. Het hof bepaalt de duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd op 1.080 dagen.
Wetsartikelen
De maatregel is gebaseerd op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Stelt het bedrag waarop het door de betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op een bedrag van € 909.802,19 (negenhonderdnegenduizend achthonderdtwee euro en negentien cent).
Legt de betrokkene de verplichting op tot betaling aan de Staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 909.802,19 (negenhonderdnegenduizend achthonderdtwee euro en negentien cent).
Bepaalt de duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd op 1.080 dagen.
Deze beslissing is gewezen door mr. L.G. Wijma, mr. E. de Witt en
mr. O. Anjewierden, in aanwezigheid van de griffier mr. K. van der Meulen, en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 10 november 2026.