Strafprocesrecht

Ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel vanwege het medeplegen van illegale handel in geneesmiddelen…

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 10 november 2026

Zaakgegevens

Op 10 november 2026 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafprocesrecht.

Instantie
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
Zittingsplaats
Leeuwarden
Datum uitspraak
10 november 2026
Datum publicatie
9 november 2026
Zaaknummer
21-000565-23
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHARL:2026:7200
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Ontneming wederrechtelijk verkregen voordeel vanwege het medeplegen van illegale handel in geneesmiddelen. Het hof stelt het verkregen en aan de staat te betalen voordeel vast op € 1.561.301,47.

Procesgang

  1. Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 10 november 2026

    ECLI:NL:GHARL:2026:7186
  2. Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 10 november 2026deze uitspraak

    ECLI:NL:GHARL:2026:7200

Uitspraak

Afdeling strafrecht

Parketnummer: 21-000565-23

Uitspraakdatum: 10 november 2026

TEGENSPRAAK

ONTNEMINGSZAAK

Beslissing van de meervoudige economische kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Leeuwarden, gegeven op het hoger beroep, ingesteld tegen de beslissing van de economische kamer van de rechtbank Noord-Nederland, zittingsplaats Leeuwarden, van 19 januari 2023 met parketnummer 18-950028-18 op de ontnemingsvordering, in de zaak tegen

[betrokkene] ,

geboren op [geboortedag] 1964 in [geboorteplaats] ,

ingeschreven te [adres] .

Hoger beroep

De betrokkene heeft hoger beroep ingesteld tegen de beslissing van de economische kamer van de rechtbank Noord-Nederland.

Onderzoek van de zaak

Het hof heeft bij de beslissing betrokken wat op de zitting van het hof van

29 september 2026 en wat er op de zitting bij de rechtbank is besproken.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal, strekkende tot het schatten van het wederrechtelijk verkregen voordeel op een bedrag van € 3.682.504,-. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd.

Verder heeft het hof kennisgenomen van wat de betrokkene en zijn raadsman,

mr. L.E. de Rode, hebben aangevoerd.

De beslissing waarvan beroep

De meervoudige kamer in de rechtbank Noord-Nederland heeft het wederrechtelijk verkregen voordeel geschat op een bedrag van € 3.682.504,- en de betalingsverplichting op hetzelfde bedrag vastgesteld. De rechtbank heeft bepaald dat de duur van de gijzeling die kan worden gevorderd ten hoogste 1.080 dagen is.

Het hof verenigt zich niet met de beslissing van de rechtbank. Dit omdat het hof komt tot een andere schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel en daarmee ook tot een andere betalingsverplichting aan de Staat. Om die reden zal het hof de beslissing van de rechtbank vernietigen en opnieuw recht doen.

Vordering

Vordering

Het openbaar ministerie heeft schriftelijk gevorderd dat het door de betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel wordt vastgesteld op € 3.682.504,-. Daarnaast heeft het openbaar ministerie gevorderd dat aan de betrokkene de verplichting wordt opgelegd tot betaling aan de Staat van datzelfde bedrag. In hoger beroep is de advocaat-generaal bij de oorspronkelijke vordering gebleven.

Standpunt verdediging

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de berekening van de rechtbank met betrekking tot het wederrechtelijk verkregen voordeel niet juist is, omdat het wederrechtelijk verkregen voordeel van een rechtspersoon niet zonder meer aan een natuurlijk persoon kan worden toegerekend alleen omdat die persoon feitelijk de zeggenschap zou hebben gehad over de rechtspersoon en over het vermogen kon beschikken. Er dient te worden beoordeeld hoeveel wederrechtelijk verkregen voordeel een betrokkene in de concrete omstandigheden van het geval daadwerkelijk heeft behaald. Voor de betrokkene moet daarbij onderscheid worden gemaakt tussen de periode van 1 januari 2013 tot en met 20 mei 2016 en de periode van 20 mei 2016 tot en met 29 maart 2018. Voor de eerste periode moet de winst volgens de raadsman worden vastgesteld op een bedrag van € 1.326.821,95, waarbij sprake is van een winstverdeling van 50/50 met de [medebetrokkene] , hetgeen leidt tot een bedrag van € 663.410,97. Voor de tweede periode moet de winst volgens de raadsman worden vastgesteld op een bedrag van € 234.479,52. Dit leidt volgens de raadsman tot de vaststelling van het wederrechtelijk voordeel op een bedrag van maximaal € 897.890,49.

Oordeel van het hof

Berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel

De betrokkene is bij arrest van dit hof van 10 november 2026 veroordeeld voor de eendaadse samenloop van overtreding van een voorschrift gesteld bij artikel 18 van de Geneesmiddelenwet, opzettelijk begaan, meermalen gepleegd, en medeplegen van overtreding van een voorschrift gesteld bij artikel 40, tweede lid, van de Geneesmiddelenwet, opzettelijk begaan, meermalen gepleegd.

Uit het strafdossier en de behandeling van de vordering op de zitting in hoger beroep blijkt dat de betrokkene uit die feiten financieel voordeel heeft behaald.

Voor de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel neemt het hof – anders dan de rechtbank – niet tot uitgangspunt wat is opgenomen in het ontnemingsrapport. Het hof acht de hierin opgenomen berekening te algemeen en te zeer gericht op de omzet van de betrokken ondernemingen en onvoldoende toegespitst op het voordeel dat de betrokkene zelf heeft gehad.

Het hof ziet aanleiding om in grote lijnen aan te sluiten bij de berekening zoals opgesteld door de verdediging in de overgelegde pleitnota.

Dit leidt tot de volgende berekening.

Over de periode van 1 januari 2013 tot en met 20 mei 2016 zal het hof conform de berekening van de verdediging uitgaan van een vaststelling van de winst op een bedrag van € 1.326.821,95. Anders dan de verdediging zal het hof hierbij niet uitgaan van de gestelde 50/50 verdeling tussen de betrokkene en de [medebetrokkene] . Het dossier en de bewijsmiddelen bieden onvoldoende steun voor de stelling dat sprake was van een dergelijke verdeling, alsmede voor de stelling dat Van den Beemt contant geld zou hebben ontvangen.

Over de periode van 20 mei 2016 tot en met 29 maart 2018 zal het hof conform de berekening van de verdediging en de eigen verklaring van de betrokkene uitgaan van een totaalbedrag in deze periode van € 234.479,52.

Gelet op het voorgaande komt het hof dus tot het oordeel dat de betrokkene in totaal

€ 1.561.301,47 (= € 1.326.821,95 + 234.479,52) aan voordeel heeft genoten.

Verplichting tot betaling aan de Staat

Redelijke termijn

Het hof stelt vast dat in eerste aanleg en in hoger beroep sprake is van een aanzienlijke overschrijding van de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden (EVRM).

Het hof zal volstaan met de constatering dat de redelijke termijn is overschreden, nu de

strafzaak en de ontnemingszaak tegelijkertijd door het hof worden afgedaan en in de

strafzaak reeds compensatie voor het overschrijden van de redelijke termijn plaatsvindt.

Hiermee wordt de inbreuk op artikel 6 van het EVRM voldoende gecompenseerd.

Conclusie

Op grond van het voorgaande zal het hof de verplichting tot betaling aan de Staat vaststellen op een bedrag van € 1.561.301,47.

Duur gijzeling

Bij het opleggen van een ontnemingsmaatregel bepaalt de rechter op grond van artikel 36e, elfde lid, van het Wetboek van Strafrecht de duur van de gijzeling die met toepassing van artikel 6:6:25 van het Wetboek van Strafvordering ten hoogste kan worden gevorderd. Hierbij wordt voor elke volle € 100,- van het opgelegde bedrag één dag gerekend, tot een maximum van 1.080 dagen voor feiten gepleegd vóór 25 juli 2020. Het hof bepaalt de duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd op 1.080 dagen.

Wetsartikelen

De maatregel is gebaseerd op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt de beslissing waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Stelt het bedrag waarop het door de betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op een bedrag van € 1.561.301,47 (een miljoen vijfhonderdeenenzestigduizend driehonderdéén euro en zevenenveertig cent).

Legt de betrokkene de verplichting op tot betaling aan de Staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 1.561.301,47 (een miljoen vijfhonderdeenenzestigduizend driehonderdéén euro en zevenenveertig cent).

Bepaalt de duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd op 1.080 dagen.

Deze beslissing is gegeven door mr. L.G. Wijma, mr. E. de Witt en

mr. O. Anjewierden, in aanwezigheid van de griffier mr. K. van der Meulen, en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 10 november 2026.