Strafprocesrecht
Procesafspraken bij ontneming. Medeplegen voorbereidingshandelingen die zagen op het produceren van…
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 13 november 2026
ECLI:NL:GHARL:2026:7322 · Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · 13 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/gerechtshof-arnhem-leeuwarden/strafrecht/strafprocesrecht/hoger-beroep/ecli-nl-gharl-2026-7322
Zaakgegevens
Op 13 november 2026 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafprocesrecht.
- Instantie
- Gerechtshof Arnhem-LeeuwardenGerechtshofDe rechter in hoger beroep in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Nederland heeft vier gerechtshoven.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Datum uitspraak
- 13 november 2026
- Datum publicatie
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- 21-002476-24
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafprocesrecht
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:GHARL:2026:7322
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Procesafspraken bij ontneming. Medeplegen voorbereidingshandelingen die zagen op het produceren van synthetische harddrugs en daarbij een leidinggevende rol hebben. Het hof heeft geoordeeld dat de procesafspraken worden gevolgd. Hoewel de strafzaak en de ontnemingszaak al in een vergevorderd stadium zijn, is het hof toch van oordeel dat, gelet op onder meer de openstaande onderzoekswensen van betrokkene en zijn medeverdachten en de omvang en de complexiteit van het onderzoek tegen betrokkene, er nog wel voldoende efficiencyvoordelen te halen zijn om ook nog in (dit stadium van) het hoger beroep procesafspraken te maken.
Uitspraak
Afdeling strafrecht
Parketnummer: 21-002476-24
Uitspraakdatum: 13 november 2026
TEGENSPRAAK
ONTNEMINGSZAAK
Verkorte beslissing van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Arnhem gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen de beslissing van de rechtbank Overijssel, zittingsplaats Zwolle, van 31 mei 2024 met parketnummer 05-136177-21 op de ontnemingsvordering, in de zaak tegen
[betrokkene] ,
geboren op [geboortedag] 1988 in [geboorteplaats] ,
wonende te [adres] .
Hoger beroep
De officier van justitie heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Overijssel.
Onderzoek van de zaak
Het hof heeft bij de beslissing betrokken wat op de zitting van het hof van 30 oktober 2026 en wat er op de zitting bij de rechtbank besproken is.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd. Verder heeft het hof kennisgenomen van wat betrokkene en zijn raadsman, mr. M. van Stratum, advocaat te ‘s Gravenhage hebben aangevoerd.
De beslissing
Het hof verenigt zich niet met de beslissing. Daarom vernietigt het hof de beslissing. Het hof doet opnieuw recht.
Procesafspraken
Inhoud van de procesafspraken tussen verdachte en het Openbaar Ministerie
Bij gelegenheid van de regiezitting van 26 juni 2025 hebben de advocaat-generaal en de verdediging het hof laten weten dat er werd onderhandeld over procesafspraken ter afdoening van de strafzaak en de ontnemingszaak. Deze onderhandelingen zijn eind 2025 afgerond.
Op 10 februari 2026 ontving het hof de door de advocaat-generaal, verdachte en de raadsman ondertekende overeenkomst inzake procesafspraken tussen het Openbaar Ministerie en verdachte.
Samengevat weergegeven houden de procesafspraken het volgende in:
-
In de strafzaak rekwireert het Openbaar Ministerie tot bewezenverklaring en vordert een gevangenisstraf van vijftig maanden en een geldboete van € 100.000,-;
-
In de ontnemingszaak rekwireert het Openbaar ministerie tot vaststelling van het wederrechtelijk verkregen voordeel op € 168.537,- en tot oplegging van een betalingsverplichting van € 126.400, met bepaling van de maximale duur van de gijzeling overeenkomstig de gebruikelijke richtlijnen;
-
Betrokkene is fysiek aanwezig bij de inhoudelijke behandeling;
-
De verdediging voert geen (bewijs)verweren;
-
De verdediging doet afstand van de gevraagde getuigen, indien het hof arrest wijst conform deze afspraken;
-
Betrokkene onttrekt zich niet aan de tenuitvoerlegging van de straf;
-
Betrokkene is uit hoofde van de geldboete en de betalingsverplichting vanwege wederrechtelijk verkregen voordeel verschuldigd aan het Openbaar Ministerie een bedrag van in totaal € 226.400,-. Door het Openbaar Ministerie is reeds ten laste van betrokkene conservatoir beslag gelegd voor een bedrag van € 148.056,50. Dit beslag wordt uitgewonnen nadat de uitspraak van het hof, mits conform afdoeningsvoorstel, onherroepelijk is geworden. Dat betekent dat betrokkene nog moet “bijbetalen” een bedrag van € 78.343,50. Betrokkene zorgt ervoor dat dit restant van € 78.343,50 uiterlijk twee weken vóór de inhoudelijk behandeling van de strafzaak en de ontnemingszaak is betaald door storting daarvan op een daartoe aangewezen bankrekening van het Openbaar Ministerie. Over het te betalen bedrag is geen rente verschuldigd. Indien het hof de afspraak afwijst, dan wordt het bedrag teruggestort;
-
Betrokkene verklaart betalingsbereid te zijn, in staat te zijn tot betaling en geen draagkrachtverweer te voeren voor wat betreft de financiële verplichtingen voortvloeiende uit de geldboete en de ontnemingszaak;
-
Betrokkene stemt ermee in dat een afschrift van de overeenkomst (en eventuele bijlage(n)) aan het Centraal Justitieel Incassobureau zal (zullen) worden verstrekt;
-
Betrokkene verklaart de procesafspraken te hebben gelezen, de inhoud ervan volledig te begrijpen, in de gelegenheid te zijn gesteld hieromtrent onafhankelijk juridisch advies in te winnen en deze schikking volledig vrijwillig te ondertekenen;
-
Partijen zijn overeengekomen dat de procesafspraken kenbaar worden gemaakt aan het hof en dat de behoefte aan een grondige en volledige inhoudelijke behandeling van de strafzaak komt te vervallen. Het hof wordt verzocht om arrest te wijzen overeenkomstig het afdoeningsvoorstel.
-
Tot slot is overeengekomen dat, indien hof conform het afdoeningsvoorstel beslist, betrokkene en het Openbaar Ministerie beide afzien van het instellen van beroep in cassatie.
Vordering
Het Openbaar Ministerie heeft schriftelijk gevorderd dat het door betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel wordt vastgesteld op € 168.537,- Daarnaast heeft het Openbaar Ministerie gevorderd dat aan betrokkene de verplichting wordt opgelegd tot betaling aan de Staat van € 126.400,-.
Standpunt van de verdediging
De verdediging heeft verzocht de tussen het Openbaar Ministerie en betrokkene gemaakte procesafspraken te volgen.
Beoordeling van de procesafspraken
Op de zitting van 30 oktober 2026, waarbij verdachte en zijn raadsman aanwezig waren, is het afdoeningsvoorstel besproken. Betrokkene heeft op zitting uitdrukkelijk te kennen gegeven dat hij instemt met de gemaakte afspraken en dat het restantbedrag van
€ 78.343,50 tijdig is betaald. Daarbij heeft het hof zich ervan gewist dat betrokkene met inachtneming van de concrete omstandigheden van de voorliggende zaak vrijwillig, op basis van voldoende en duidelijke informatie en terwijl hij zich bewust was van de rechtsgevolgen, is gekomen tot de ondubbelzinnige beslissing mee te werken aan het voorliggende afdoeningsvoorstel en de daarmee gepaard gaande afstand van verdedigingsrechten. Betrokkene heeft uitgelegd en toegelicht dat hij de strekking van de afspraken begrijpt, bereid is zich daaraan te houden en dat hij ervoor gekozen heeft om deze afspraken te maken, zodat hij zijn leven weer kan oppakken nadat hij de strafvorderlijke consequenties heeft ondergaan en aan zijn verplichtingen heeft voldaan. Hij heeft inmiddels zijn straf in de strafzaak uitgezeten en ook is hij zijn financiële verplichtingen jegens het Openbaar Ministerie nagekomen.
Het Openbaar Ministerie heeft toegelicht waarom het tot deze afspraken is gekomen en welke voordelen het Openbaar Ministerie zag en ziet om te komen tot het maken van procesafspraken in deze vorm. Dat de afronding op zich heeft laten wachten is een onvoorziene omstandigheid, maar dat maakt niet dat afgezien moet worden van het voorleggen van de gemaakte procesafspraken aan het hof.
Nu de procesafspraken op basis van vrijwilligheid en op basis van wederkerigheid tot stand zijn gekomen en verdachte ter zitting in hoger beroep in aanwezigheid van zijn raadsman ondubbelzinnig heeft aangegeven zich te kunnen vinden in de gemaakte procesafspraken en daarmee akkoord te gaan, komen deze afspraken voor een beoordeling door het hof in aanmerking.
Voor het overnemen van de procesafspraken kijkt het hof niet alleen of deze bijdragen aan het verkorten van de procedure en het efficiënter en effectiever afdoen van de strafzaak waar de afspraken op zien, maar ook of de overeengekomen afspraken voor de afdoening van de zaak redelijk en passend zijn. Opvallend in deze zaak is dat de procesafspraken pas in hoger beroep tot stand zijn gekomen. Dit betekent dat de rechtbank de zaak volledig inhoudelijk heeft behandeld en een uitgebreid vonnis heeft geschreven. Efficiencyvoordelen zijn dan ook alleen nog maar in hoger beroep te halen zijn. Daarbij geldt ook nog eens dat het hoger beroep ook al gevorderd is en in feite alleen nog maar een zitting voor de inhoudelijke behandeling moet worden gepland. Het aanvullende onderzoek is inmiddels bijna uitgevoerd. Tijdens de zitting zijn beide partijen daarom uitgebreid bevraagd naar de reden om pas in dit stadium procesafspraken te maken. Het werd het hof duidelijk dat voor zowel het Openbaar Ministerie als betrokkene vooral financiële motieven de doorslag hebben gegeven om procesafspraken te maken. Uiteraard kunnen financiële overwegingen een rol spelen in de totstandkoming van procesafspraken maar deze overwegingen moeten worden aangevuld met andere overwegingen zoals bijvoorbeeld het efficiënter en effectiever afdoen van zaken. Anders zouden strafzaken en ontnemingszaken waar geen “financieel voordeel” mogelijk is, niet in aanmerking komen voor procesafspraken en dat kan leiden tot ongelijkheid in de afdoening van strafzaken en ontnemingszaken. Hoewel de strafzaak en de ontnemingszaak al in een vergevorderd stadium zijn, is het hof toch van oordeel dat, gelet op onder meer de openstaande onderzoekswensen van betrokkene en zijn medeverdachten en de omvang en de complexiteit van het onderzoek tegen betrokkene, er nog wel voldoende efficiencyvoordelen te halen zijn om ook nog in (dit stadium van) het hoger beroep procesafspraken te maken.
Gelet op het voorgaande en hetgeen ter terechtzitting in hoger beroep met betrekking tot de persoon van de betrokkene en de termijnoverschrijding naar voren is gekomen, acht het hof de in de procesafspraken opgenomen afdoening redelijk en passend.
Vaststelling van het wederrechtelijk verkregen voordeel
Betrokkene is bij arrest van het Hof Arnhem-Leeuwarden van 13 november 2026 veroordeeld ter zake van voorbereidingshandelingen en/of drugsmisdrijven, het leiding geven aan een criminele organisatie en witwassen.
Dit is een misdrijf waarvoor een geldboete van de vijfde categorie kan worden opgelegd en tegen betrokkene is een strafrechtelijk financieel onderzoek ingesteld. Op grond van artikel 36e, derde lid, Wetboek van Strafrecht kan daarom aan betrokkene de verplichting worden opgelegd tot betaling van een geldbedrag aan de staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel, omdat uit dat onderzoek aannemelijk is geworden dat betrokkene uit deze strafbare feiten voordeel heeft verkregen.
Het hof zal het wederrechtelijk verkregen voordeel conform de procesafspraken tussen de betrokkene en het Openbaar Ministerie schatten op een bedrag van € 168.537,-. Het hof acht deze afdoening redelijk en passend.
Verplichting tot betaling aan de Staat
Het hof stelt mede gelet op de overschrijding van de redelijke termijn in deze procedure de verplichting tot betaling aan de Staat vast op een bedrag van € 126.400,-.
Wetsartikelen
De maatregel is gebaseerd op artikel 36e van het Wetboek van Strafrecht.
Dit voorschrift is toegepast zoals het gold op het moment van het wijzen van deze beslissing.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Stelt het bedrag waarop het door de betrokkene wederrechtelijk verkregen voordeel wordt geschat vast op een bedrag van € 168.537,00 (honderdachtenzestigduizend vijfhonderdzevenendertig euro).
Legt de betrokkene de verplichting op tot betaling aan de Staat ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 126.400,00 (honderdzesentwintigduizend vierhonderd euro).
Bepaalt de duur van de gijzeling die ten hoogste kan worden gevorderd op 1080 dagen.
Deze beslissing is gewezen door mr. D.R. Sonneveldt, S. Kropman en mr. M. van Kuilenburg, in aanwezigheid van de griffier mr. K.E. Luesink-Tangelder en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 13 november 2026.