Strafrecht overig

Medeplegen onjuist of onvolledig doen van een bij de belastingwet voorziene aangifte. Met toepassing van…

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 24 juni 2026

Zaakgegevens

Op 24 juni 2026 heeft het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
Zittingsplaats
Zwolle
Datum uitspraak
24 juni 2026
Datum publicatie
18 november 2026
Zaaknummer
21-002022-25
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHARL:2026:7395
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Medeplegen onjuist of onvolledig doen van een bij de belastingwet voorziene aangifte. Met toepassing van artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht geen straf opgelegd.

Uitspraak

Afdeling strafrecht

Parketnummer: 21-002022-25

Uitspraakdatum: 24 juni 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Zwolle, gewezen op het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Overijssel, zittingsplaats Zwolle, van 17 april 2025 met parketnummer 84-405515-24 en de van dat vonnis deel uitmakende beslissing op de vordering tot tenuitvoerlegging met parketnummer 84-132426-21, in de strafzaak tegen

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 1966 in [geboorteplaats] ,

wonende te [woonplaats] .

Hoger beroep

De officier van justitie heeft hoger beroep ingesteld tegen het vonnis van de rechtbank Overijssel.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van het hof van 10 juni 2026 en het onderzoek op de terechtzittingen bij de rechtbank.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal. Deze vordering is na voorlezing aan het hof overhandigd. Verder heeft het hof kennisgenomen van wat verdachte en zijn raadsvrouw, mr. A. Stronkhorst, advocaat te Amsterdam, hebben aangevoerd.

Het vonnis

De rechtbank heeft verdachte integraal vrijgesproken en de vordering tenuitvoerlegging afgewezen.

Het hof komt in dit arrest tot een andere beslissing over het bewijs dan de rechtbank. Het hof vernietigt daarom het vonnis en doet opnieuw recht.

Tenlastelegging

Op de zitting in hoger beroep is de tenlastelegging gewijzigd. Aan verdachte is na deze wijziging ten laste gelegd dat:

1.

Hij, op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 31 maart 2022 tot en met 21 januari 2025, te [plaats] , en/of [plaats] , in elk geval in Nederland,

tezamen en in vereniging met een ander, en/of alleen,

(telkens) opzettelijk (een) bij de belastingwet voorziene aangifte(n), als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, te weten een (of meer) (digitale) aangifte(n) voor de omzetbelasting ten name van de [stichting 1] over:

- het eerste kwartaal 2022, en/of

- het tweede kwartaal 2022, en/of

- het derde kwartaal 2022, en/of

- het vierde kwartaal 2022,

(telkens) niet of niet binnen de gestelde termijn heeft/hebben gedaan en/of heeft/hebben doen/laten doen,

terwijl dat/die feit(en) (telkens) ertoe strekte(n) dat te weinig belasting wordt geheven;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

zij ( [stichting 1] ), op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode valt 31 maart 2022 tot en met 21 januari 2025, te [plaats] , en/of [plaats] , in elk geval in Nederland, tezamen en in vereniging niet (een) ander(en), en/of alleen,

(telkens) opzettelijk (een) bij de belastingwet voorziene aangifte(n), als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, te weten een(of meer) (digitale) aangifte(n) voor de omzetbelasting ten name van de [stichting 1] over:

- het eerste kwartaal 2022, en/of

- het tweede kwartaal 2022, en/of

- het derde kwartaal 2022, en/of

- liet vierde kwartaal 2022,

(telkens) niet of niet binnen de gestelde termijn heeft/hebben gedaan en/of heeft/hebben doen/laten doen,

terwijl dat/die feit(en) (telkens) ertoe strekte(n) dat te weinig belasting wordt geheven, tot het plegen van welk(e) boven omschreven strafbare feit(en) verdachte (telkens) opdracht heeft gegeven, dan wel aan welke bovenomschreven verboden gedraging(en) verdachte feitelijk leiding heeft gegeven;

2

hij, op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 31 maart 2022 tot en niet 21 januari 2025, te [plaats] , en/of [plaats] . in elk geval in Nederland,

tezamen en in vereniging niet een ander, en/of alleen,

(telkens) opzettelijk (een) bij de belastingwet voorziene aangifte(n), als bedoeld in de Algemene Wet inzake rijksbelastingen. te weten een (of meer) (digitale) aangifte(n) voor de omzetbelasting ten name van de [stichting 2] over:

- het eerste kwartaal 2022, en/of

- het tweede kwartaal 2022, en/of

- het derde kwartaal 2022, en/of

- het vierde kwartaal 2022,

(telkens) niet of niet binnen de gestelde termijn heeft/hebben gedaan en/of heeft/hebben doen/laten doen,

terwijl dat/die feit(en) (telkens) ertoe strekte(n) dat te weinig belasting wordt geheven;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

zij ( [stichting 2] ), op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 31 maart 2022 tot en met 21 januari 2025, te [plaats] , enlof [plaats] , in elk geval in Nederland,

tezamen en in vereniging niet (een) ander(en), en/of alleen,

(telkens) opzettelijk (een) bij de belastingwet voorziene aangifte(n), als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, te weten een(of meer) (digitale) aangifte(n) voor de omzetbelasting ten name van de [stichting 2] over:

- het eerste kwartaal 2022, en/of

- het tweede kwartaal 2022, en/of

- het derde kwartaal 2022, en/of

- het vierde kwartaal 2022,

(telkens) niet of niet binnen de gestelde termijn heeft/hebben gedaan en/of heeft/hebben doen/laten doen,

terwijl dat/die feit(en) (telkens) ertoe strekte(n) dat te weinig belasting wordt geheven,

tot het plegen van welk(e) boven omschreven strafbare feit(en) verdachte (telkens) opdracht heeft gegeven, dan wel aan welke bovenomschreven verboden gedraging(en) verdachte feitelijk leiding heeft gegeven;

3

hij op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 maart 2022 tot en met 21 januari 2025, te [plaats] , en/of [plaats] . en/of [plaats] , in elk geval in Nederland,

tezamen en in vereniging met een ander, en/of alleen,

(telkens) opzettelijk (een) bij de belastingwet voorzienen aangifte(n) als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, te weten een (of meer) (digitale) aangifte(n) voor de vennootschapsbelasting ten name van de [stichting 3] over:

- het jaar 2021, en/of

- het jaar 2022, en/of

- het jaar 2023,

(telkens) niet of niet binnen de gestelde termijn heeft/hebben gedaan en/of heeft/hebben doen/laten doen,

terwijl (dat/die feit(en) (telkens) ertoe strekte(n) dat te weinig belasting wordt geheven;

subsidiair althans, indien liet vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

zij ( [stichting 3] ), op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 maart 2022 tot en met 21 januari 2025, te [plaats] , en/of [plaats] , en/of [plaats] , in elk geval in Nederland,

tezamen en in vereniging met (een) ander(en), en/of alleen,

(telkens) opzettelijk (een) bij de belastingwet voorziene aangifte(n) als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, te weten een (of meer) (digitale) aangifte(n) voor de vennootschapsbelasting ten name van [stichting 3] over:

- het jaar 2021, en/of

- het jaar 2022, en/of

- het jaar 2023,

(telkens) niet of niet binnen de gestelde termijn heeft/hebben gedaan en/of heeft/hebben doen/laten doen,

terwijl dat/die feit(en) (telkens) ertoe strekte(n) dat te weinig belasting wordt geheven, tot het plegen van welk(e) boven omschreven strafbare feit(en) verdachte (telkens) opdracht heeft gegeven, dan wel aan welke bovenomschreven verboden gedraging(en) verdachte feitelijke leiding heeft gegeven.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet geschaad in de verdediging.

Ontvankelijk van het Openbaar Ministerie

Wat betreft de onder 1, onder 2 en onder 3 ten laste gelegde feiten heeft de raadsvrouw aangevoerd dat het una via-beginsel aan de orde is. Het hof vat dit verweer op als een verweer dat ertoe strekt te betogen dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard in de vervolging van verdachte voor de genoemde feiten.

De kern van “una via” is: als eenmaal bewust een bepaalde afdoeningswijze is gekozen ter zake een vergrijp, men daaraan gebonden is, behoudens de op 1 juli 2009 ingevoerde regeling van “nieuwe bezwaren”. Het hof stelt vast dat verzuimboetes zijn opgelegd aan de [stichting 1] en [stichting 2] over 2022 wegens het niet doen van aangifte omzetbelasting en aan [stichting 3] over 2022 en 2023 voor het niet doen van aangifte vennootschapsbelasting. De verzuimboetes zijn dus opgelegd aan de stichtingen ter zake van een verzuim en niet van een vergrijp/misdrijf. Er doet zich in deze zaak derhalve geen situatie voor waarin het una via-beginsel aan een vervolging van verdachte in de weg staat.

Bewijsoverweging

Standpunt van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de drie primair tenlastegelegde feiten.

Standpunt van de verdediging

Voorts heeft de raadsvrouw aangevoerd dat verdachte niet als zelfstandig pleger kan worden aangemerkt omdat verdachte niet de normadressant is. Verdachte kan ook niet als medepleger van de tenlastegelegde feiten worden aangemerkt. Verdachte was enig bestuurder van de in de tenlastelegging genoemde stichtingen en tevens de enige feitelijk betrokkene en daarmee de enige handelende persoon. De bijdrage van de stichtingen was betrof uitsluitend het gegeven dat de wet de aangifteplicht bij de stichtingen legt. Het enkele bijdragen van rechtspersoonlijkheid is onvoldoende voor het aannemen van een nauwe en bewuste samenwerking.

Ook kan niet bewezen worden dat het handelen van verdachte ertoe heeft gestrekt dat te weinig belasting is geheven. Er vonden immers geen activiteiten plaats in de stichtingen.

Tot slot heeft de raadsvrouw aangevoerd dat het verdachte ontbrak aan de vereiste opzet. Verdachte wilde zich in de periode van de ten laste gelegde feiten verre houden van alles wat met de stichtingen te maken had en is daarin, gelet op zijn verklaring dat hij de brieven van de belastingdienst niet meer open durfde te maken, hooguit wat te ver in doorgeschoten.

Oordeel van het hof

Verdachte was ten tijde van de ten laste gelegde feiten de enige bestuurder van de [stichting 1], [stichting 2] en [stichting 3].

Feit 1 en feit 2:

[stichting 1] en [stichting 2] hebben kwartaalaangiften voor de omzetbelasting over 2021 gedaan.

Op 31 maart 2022 hebben de [stichting 1] en [stichting 2] een uitnodigingsbrief ontvangen voor het doen van kwartaalaangiften voor de omzetbelasting over 2022. Beide stichtingen hebben geen aangifte gedaan.

De kwartaalaangiften voor omzetbelasting over het jaar 2021, 2022 en 2023 op naam van de [stichting 1] en [stichting 2] zijn voorzien bij artikel 6, lid 1 juncto artikel 8, lid 1 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en gelden daarmee als bij de belastingwet voorziene aangiften.

Verdachte heeft verklaard dat hij verantwoordelijk was voor de aangifte van de omzetbelasting en dat hij de aangiften omzetbelasting over 2020 en 2021 voor beide stichtingen ook zelf heeft gedaan.

Feit 3:

Op 1 maart 2022 heeft [stichting 3] een uitnodigingsbrief ontvangen voor het doen van aangifte vennootschapsbelasting over boekjaar 2021. Op 21 juni 2022 is daar een herinnering en op 3 augustus 2022 een aanmaning voor gestuurd.

Op 1 maart 2023 heeft [stichting 3] een uitnodigingsbrief ontvangen voor het doen van aangifte vennootschapsbelasting over boekjaar 2022. Op 21 juni 2023 is daar een herinnering en op 30 augustus 2023 een aanmaning voor gestuurd.

Op 1 maart 2024 heeft [stichting 3] een uitnodigingsbrief ontvangen voor het doen van aangifte vennootschapsbelasting over boekjaar 2023. Op 22 augustus 2024 is daar een herinnering en op 30 augustus 2023 een aanmaning voor gestuurd.

De boete- en fraudecoördinator van de belastingdienst heeft op 22 oktober 2024 geconstateerd dat door [stichting 3] over de jaren 2021, 2022 en 2023 geen aangifte vennootschapsbelasting is ingediend.

Verdachte heeft verklaard dat hij verantwoordelijk was voor de aangiften vennootschapsbelasting.

Medeplegen

Vanwege de wijze waarop de tenlastelegging door het openbaar ministerie is vormgegeven, ligt aan het hof de vraag voor of verdachte ten aanzien van de onder 1 primair, onder 2 primair en onder 3 primair ten laste gelegde feiten als medepleger kan worden aangemerkt.

Het hof stelt voorop dat voor een bewezenverklaring van het medeplegen van een strafbaar feit is vereist dat vaststaat dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking.

Artikel 69, eerste lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen is een kwaliteitsdelict, gericht tot degene die een ‘bij de belastingwet voorziene aangifte’ onjuist of onvolledig doet. Als pleger van het onjuist of onvolledig doen van een bij de belastingwet voorziene aangifte moet daarom worden aangemerkt degene die tot het doen van de aangifte is gehouden (zie HR 24 maart 2026, ECLI:HR:NL:2026:424, rov. 2.4). Dat zijn in dit geval telkens enkel de rechtspersonen aan wie de uitnodigingsbrieven zijn gericht.

Niet uitgesloten is evenwel dat ook degene die niet als pleger – maar bijvoorbeeld als medepleger – betrokken is bij het onjuist of onvolledig doen van een bij de belastingwet voorziene aangifte voor die betrokkenheid strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld (vgl. HR 24 maart 2026, ECLI:NL:HR:2026:424, rov. 2.6). Indien aan enige natuurlijke persoon of rechtspersoon het medeplegen van het onjuist of onvolledig doen van belastingaangifte ten laste is gelegd, is voor een bewezenverklaring niet voldoende dat de gedragingen van de betreffende natuurlijke persoon of rechtspersoon aan de op grond van artikel 69, eerste lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen als pleger aan te merken (rechts)persoon kunnen worden toegerekend (vgl. HR 18 december 2012, ECLI:NL:HR:2012:BX5140, rov. 3.4). Steeds moet op de grondslag van de tenlastelegging – en dus aan de hand van de in de tenlastelegging opgenomen feitelijke omschrijving van de relevante daderschapscriteria – worden onderzocht of aan betreffende daderschapscriteria is voldaan (vgl. HR 18 december 2012, ECLI:NL:HR:2012:BX5140, rov. 3.4).

Aan verdachte is onder 1 primair, onder 2 primair en onder 3 primair ten laste gelegd dat hij ten aanzien van het niet doen van bij de belastingwet voorziene aangiften ‘tezamen en in vereniging’ met, respectievelijk, de [stichting 1] , de [stichting 2] en de [stichting 3] heeft gehandeld. Wat betreft verdachte kan worden vastgesteld dat hij binnen de stichtingen verantwoordelijk was voor het feitelijk doen van de aangiften en dat hij de uitnodigingsbrieven aan de stichtingen voor het doen van aangifte heeft ontvangen maar de aangiften niet heeft gedaan. Ten aanzien van de genoemde stichtingen kan worden vastgesteld dat deze aan het niet doen van de aangiften hebben bijgedragen, niet alleen doordat de gedragingen van verdachte als aan de stichtingen toe te rekenen gedragingen (ook) als eigen gedragingen van de stichtingen kunnen worden aangemerkt, maar ook doordat de stichtingen als de (primaire) normadressanten van artikel 69, eerste lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen aan het geheel van de ten laste gelegde gedragingen de voor het plegen van een delict vereiste kwaliteit hebben toegevoegd.

Het hof is van oordeel dat de hierboven genoemde bijdragen van verdachte en de stichtingen aan de onder 1 primair, onder 2 primair en onder 3 primair ten laste gelegde feiten zodanig significant en wezenlijk zijn, dat – met inachtneming van hetgeen hieronder nog wordt overwogen over het strekkingsvereiste en de opzet – bewezen is dat verdachte de genoemde feiten tezamen en in vereniging met de stichtingen heeft gepleegd.

Het strekkingsvereiste.

Bij de beantwoording van de vraag of voldaan is aan het strekkingsvereiste gaat het er volgens vaste rechtspraak om of het niet doen van een belastingaangifte, gezien het effect dat daarvan uitgaat, naar zijn aard en in het algemeen geschikt is om teweeg te brengen dat onvoldoende belasting wordt geheven. Naar het oordeel van het hof is ten aanzien van de aan verdachte ten laste gelegde aangifteverplichtingen aan dit criterium voldaan. Belastingaangiften zoals die welke in de tenlastelegging worden omschreven vormen immers een onmisbaar hulpmiddel voor het juist vaststellen van verschuldigde belasting.

Opzet

Verdachte heeft verklaard dat hij verantwoordelijk was voor de aangiften omzet- en vennootschapsbelasting van de stichtingen waarvan hij bestuurder was en dat hij eerder ook dergelijke aangiften voor de betreffende stichtingen heeft gedaan. Tevens heeft hij verklaard dat hij vanwege psychische en financiële problemen de blauwe enveloppen van de belastingdienst in de tenlastegelegde periode niet meer durfde te openen dat hij ervoor heeft gekozen om ‘zijn kop in het zand te steken’. Gelet op deze verklaringen is het hof van oordeel dat verdachte op zijn minst bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat hij de hiervoor genoemde uitnodigings- en aanmaningsbrieven van de belastingdienst niet zou lezen en niet aan aangifteverplichtingen zou voldoen. Het verweer van de verdediging dat de benodigde opzet niet bewezen kan worden wordt dan ook verworpen.

Bewezenverklaring

Het hof acht op grond van de inhoud van wettige bewijsmiddelen, wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder 1, 2 en 3 tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

1.

Hij, op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 31 maart 2022 tot en met 21 januari 2025, te [plaats] , en/of [plaats] , in elk geval in Nederland,

tezamen en in vereniging met een ander, en/of alleen,

(telkens) opzettelijk (een) bij de belastingwet voorziene aangifte(n), als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, te weten een (of meer) (digitale) aangifte(n) voor de omzetbelasting ten name van de [stichting 1] over:

- het eerste kwartaal 2022, en/of

- het tweede kwartaal 2022, en/of

- het derde kwartaal 2022, en/of

- het vierde kwartaal 2022,

(telkens) niet of niet binnen de gestelde termijn heeft/hebben gedaan en/of heeft/hebben doen/laten doen,

terwijl dat/die feit(en) (telkens) ertoe strekte(n) dat te weinig belasting wordt geheven;

2

hij, op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 31 maart 2022 tot en met 21 januari 2025, te [plaats] , en/of [plaats] , in elk geval in Nederland,

tezamen en in vereniging niet een ander, en/of alleen,

(telkens) opzettelijk (een) bij de belastingwet voorziene aangifte(n), als bedoeld in de Algemene Wet inzake rijksbelastingen. te weten een (of meer) (digitale) aangifte(n) voor de omzetbelasting ten name van de [stichting 2] over:

- het eerste kwartaal 2022, en/of

- het tweede kwartaal 2022, en/of

- het derde kwartaal 2022, en/of

- het vierde kwartaal 2022,

(telkens) niet of niet binnen de gestelde termijn heeft/hebben gedaan en/of heeft/hebben doen/laten doen,

terwijl dat/die feit(en) (telkens) ertoe strekte(n) dat te weinig belasting wordt geheven;

3

hij op één of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 maart 2022 tot en met 21 januari 2025, te [plaats] , en/of [plaats] . en/of [plaats] , in elk geval in Nederland,

tezamen en in vereniging met een ander, en/of alleen,

(telkens) opzettelijk (een) bij de belastingwet voorziene aangifte(n) als bedoeld in de Algemene wet inzake rijksbelastingen, te weten een (of meer) (digitale) aangifte(n) voor de vennootschapsbelasting ten name van de [stichting 3] over:

- het jaar 2021, en/of

- het jaar 2022, en/of

- het jaar 2023,

(telkens) niet of niet binnen de gestelde termijn heeft/hebben gedaan en/of heeft/hebben doen/laten doen,

terwijl dat/die feit(en) (telkens) ertoe strekte(n) dat te weinig belasting wordt geheven.

Het hof spreekt verdachte vrij van die onderdelen van de tenlastelegging die hierboven niet bewezen zijn verklaard.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde is strafbaar.

Het onder 1, 2 en 3 bewezenverklaarde levert op:

telkens: medeplegen van opzettelijk een bij de belastingwet voorziene aangifte niet of niet binnen de gestelde termijn doen, terwijl het feit er toe strekt dat te weinig belasting wordt geheven, meermalen gepleegd.

Strafbaarheid van verdachte

Verdachte is strafbaar omdat geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk geworden die maakt dat verdachte niet strafbaar is.

Standpunt van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat aan verdachte met toepassing van artikel 9a Wetboek van Strafrecht geen straf of maatregel wordt opgelegd.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft bepleit dat aan verdachte hooguit een voorwaardelijke straf wordt opgelegd. Daarbij heeft de raadsvrouw aangevoerd dat de niet gedane aangiften nulaanslagen betreffen en dat de belastingdienst ook boetes heeft opgelegd. De stichtingen zijn inmiddels alle drie opgeheven. Verdachte heeft ter zitting verklaard over zijn zorgelijke psychische gezondheid.

Oordeel van het hof

Het hof heeft rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte.

Verdachte heeft in de periode van 2021 tot 2025 voor drie stichtingen waarvan hij de enige bestuurder was geen belastingaangiften gedaan. Dit consequent niet doen van belastingaangifte tast het vertrouwen in het belastingstelsel aan en kan tot gevolg hebben dat andere belastingplichtigen meer belasting moeten betalen.

Gelet op de persoon van verdachte en het feit dat met het niet doen van de aangiften hooguit een benadelingsbedrag van geringe omvang gemoeid is geweest, is het hof van oordeel dat in deze specifieke zaak met het opleggen van straf geen redelijk doel is gediend. Het hof zal daarom bepalen dat, met toepassing van artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht, aan verdachte geen straf wordt opgelegd.

Vordering tot tenuitvoerlegging

In de zaak met parketnummer 84-132426-21 is verdachte op 3 februari 2022 door de rechtbank Overijssel veroordeeld. Aan verdachte is toen een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van zes maanden opgelegd, met een proeftijd van drie jaren. Het openbaar ministerie heeft de tenuitvoerlegging gevorderd van deze voorwaardelijke straf. Deze vordering is in hoger beroep ook aan de orde.

De advocaat-generaal heeft ter terechtzitting in hoger beroep gevorderd een deel van de straf, te weten 3 maanden, ten uitvoer te leggen, en deze 3 maanden om te zetten in een taakstraf van 240 uren, met afwijzing van de rest van de vordering.

Verdachte heeft voor het einde van de proeftijd een nieuw strafbaar feit gepleegd. Daarom kan de tenuitvoerlegging van die voorwaardelijk opgelegde straf worden bevolen.

Het hof ziet reden om niet die hele straf, maar slechts een deel ervan ten uitvoer te laten leggen, te weten een gevangenisstraf voor de duur van een maand. Het hof gelast in plaats van deze gevangenisstraf de tenuitvoerlegging van een taakstraf van 120 uren. Voor het overige wordt de vordering afgewezen.

Wetsartikelen

De straf en/of maatregel is gebaseerd op artikel 69 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en de artikelen 9a, 47, 57 en 63 van het Wetboek van Strafrecht.

Deze voorschriften zijn zoals zij gelden op het moment van het wijzen van dit arrest.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het onder 1 primair, 2 primiar en 3 primair tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het onder 1primair, 2 primair en 3 primair bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Bepaalt dat ter zake van het onder 1 primair, 2 primair en 3 primair bewezenverklaarde geen straf of maatregel wordt opgelegd.

Gelast in plaats van het bevelen van de tenuitvoerlegging van een gedeelte van de bij vonnis van de rechtbank Overijssel van 3 februari 2022 met parketnummer 84-132426-21, voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraf, te weten een gevangenisstraf voor de duur van 1 maanden, een taakstraf voor de duur van 120 (honderdtwintig) uren, bij gebreke van het naar behoren verrichten te vervangen door 30 (dertig) dagen hechtenis.

Dit arrest is gewezen door mr. S. Bek, mr. J. Corthals en mr. P.L.M van Gorkom, in aanwezigheid van de griffier mr. M.A.J.H. Muurmans en is uitgesproken op de openbare zitting van het hof van 24 juni 2026.

Mr. P.L.M. van Gorkom is buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.

Tenzij anders is vermeld is het bewijs terug te vinden in het op 21 januari 2025 gesloten ambtsedig proces-verbaal van [verbalisant] , BOA, werkzaam bij de Belastingdienst, onderzoek 75083, met bijlagen. Het dossier is niet genummerd. Tenzij anders is vermeld wordt hierna verwezen naar (de bijlagen bij) dit dossier. DOC-002 DOC-001 DOC-0023 DOC-014 en DOC-15 DOC-017 en DOC-018 Proces-verbaal 75083, codenummer AD-001-01, p 13-14, DOC-014 en DOC-015 V001-01, pagina 5 DOC-004 DOC-005 DOC-006 DOC-007 DOC-008 DOC-009 DOC-010 DOC-011 DOC-012 DOC-016 V001-01, pagina 7