Strafrecht overig

Diefstal van een accu van een fiets. Bewijsoverweging ten aanzien van de herkenning van de verdachte op…

Gerechtshof Den Haag, 8 oktober 2026

Zaakgegevens

Op 8 oktober 2026 heeft het Gerechtshof Den Haag in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Gerechtshof Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
8 oktober 2026
Datum publicatie
19 oktober 2026
Zaaknummer
22-001117-25
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:GHDHA:2026:3089
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Diefstal van een accu van een fiets. Bewijsoverweging ten aanzien van de herkenning van de verdachte op camerabeelden. Gevangenisstraf voor de duur van 10 dagen die gelijk is aan het voorarrest.

Uitspraak

Rolnummer: 22-001117-25

Parketnummer: 09-087192-25

Datum uitspraak: 8 oktober 2026

TEGENSPRAAK

Arrest van de meervoudige kamer voor strafzaken van het gerechtshof Den Haag gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de politierechter in de rechtbank Den Haag van 24 maart 2025 in de strafzaak tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] (Polen) op [geboortedatum] 1971,

thans zonder bekende vaste woon- of verblijfplaats hier te lande.

Onderzoek van de zaak

Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.

Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen namens de verdachte naar voren is gebracht.

Procesgang

In eerste aanleg is de verdachte ter zake van het tenlastegelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van tien dagen, met aftrek van het voorarrest. Voorts zijn er beslissingen genomen omtrent de voorlopige hechtenis en de gevangenneming als omschreven in het vonnis waarvan beroep.

Namens de verdachte is tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.

Tenlastelegging

Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:

hij op of omstreeks 15 maart 2025 te Gouda

een accu (van een fiets), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [het slachtoffer] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en/of dat weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak en/of verbreking.

Vordering van de advocaat-generaal

De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden bevestigd.

Het vonnis waarvan beroep

Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof zich daarmee niet verenigt.

Bewezenverklaring

Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:

hij op of omstreeks 15 maart 2025 te Gouda

een accu (van een fiets), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [het slachtoffer] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en/of dat weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van braak en/of verbreking.

Hetgeen meer of anders is tenlastegelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

Bewijsvoering

Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.

In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.

Nadere bewijsoverweging

De verdediging heeft zich ter terechtzitting in hoger beroep op het standpunt gesteld dat de verdachte dient te worden vrijgesproken van het tenlastegelegde. Hiertoe heeft de raadsvrouw – kort gezegd - aangevoerd dat de herkenningen van de verbalisanten op basis van de camerabeelden in het dossier suboptimale herkenningen zijn die niet voldoende worden ondersteund door ander objectief bewijs.

Het hof oordeelt als volgt.

De verdachte is door twee verbalisanten herkend van camerabeelden, die gemaakt zijn van het wegnemen van een accu op de elektrische fiets van aangever in de [straatnaam] te Gouda. Blijkens het daarvan opgemaakte proces-verbaal van bevindingen heeft de eerste herkenning plaatsgevonden toen verbalisant [naam verbalisant] vier dagen na de diefstal aan de deur stond bij een woning in Gouda. Hij relateert onder meer:

“Ik heb op woensdag 19 maart 2025 van een wijkbewoner filmbeelden gekregen waarop te zien was dat een mannelijk persoon een accu wegnam van een elektrische fiets. Ik heb de beelden bekeken en zag dat daarop een mannelijke persoon te zien was met een bril. Ik zag dat de man van middelbare leeftijd was en een blanke huidskleur had. Ik zag dat de man een opvallend waggelend loopje had. Ik zag dat hij een blauw gekleurde hoodie droeg met een wit gekleurd logo op de linker borst. (…)

Ik zag dat de hoofdbewoner voor de deur stond. Ik zag dat er achter hem een andere man stond. Ik zag dat deze man rond de 50 jaar oud was, een blanke huidskleur had, een bril

droeg, een blauw gekleurde hoodie aanhad (…). Ik moest direct denken aan de beelden die ik eerder had bekeken. Op mijn mobiele telefoon had ik die beelden opgeslagen. Ik bekeek de beelden op mijn mobiele telefoon en keek ondertussen naar de man. Ik zag dat de man een beetje onrustig was en ik zag dat hij van mij weg liep. Ik zag dat hij een waggelend loopje had. Ik herkende de man voor honderd procent zeker als de verdachte van diefstal.”

Een dag later heeft een andere verbalisant de camerabeelden bekeken, en relateert daarover: “Ik herken de man op de beelden als zijnde verdachte. Ik herken hem door het verhoor

wat ik met de man heb gehad en het 'waggelend' loopje naar de verhoorkamer toe die

collega [naam verbalisant] beschreef. Ik herken de man door de volgende kenmerken die ik door de

camerabeelden en tijdens het verhoor heb vergeleken. Ik herken de zwarte vierkante bril die de man op heeft tijdens het verhoor uit de camerabeelden, deze komt overeen met elkaar. Ik herken de donkerblauwe vest waarvan ik een fotoblad heb toegevoegd die overeenkomt met de vest die de man aan heeft op de camerabeelden. Ik herken hem door de kleurcontrasten die in de vest zitten en het witte logo op de linkerborst.”

Het hof stelt voorop dat behoedzaam moet worden omgegaan met het voor bewijs bezigen van een herkenning. Bij de beoordeling van de betrouwbaarheid van een herkenning spelen diverse factoren een rol, zoals de kwaliteit van de beelden en wat er op de beelden is te zien van de dader. Verder is het bijvoorbeeld van belang of, en in hoeverre de verbalisant eerder contact heeft gehad met de verdachte die hij herkent en in het verlengde daarvan of de herkenning heeft plaatsgevonden op basis van specifieke, onderscheidende persoonskenmerken.

Het hof stelt vast dat de camerabeelden die in het dossier zitten van voldoende kwaliteit en voldoende duidelijk zijn om een herkenning op te kunnen baseren. Het hof stelt verder vast dat op deze beelden de persoon die de accu van de fiets van de aangever haalt goed zichtbaar is. De betreffende persoon kijkt recht in de camera en zijn bril, zijn loopje en zijn postuur zijn duidelijk te zien. Het hof heeft ter terechtzitting in hoger beroep verder ter sprake gebracht dat naar waarneming van het hof de persoon op de beelden en de (niet ter zitting verschenen) verdachte op de van hem beschikbare foto in het dossier qua postuur gelijkenis vertoont en dat ook de bril overeenkomt.

Het hof is van oordeel dat de hiervoor beschreven herkenningen tot stand zijn gekomen op basis van voldoende specifieke, onderscheidende persoonskenmerken, en steun vindt in de waarnemingen van het hof. Dat een van de verbalisanten niet eerder contact heeft gehad met de verdachte doet aan de deugdelijkheid van de herkenningen in dit geval niet af.

Het hof is dan ook van oordeel dat de herkenningen op betrouwbare wijze tot stand zijn gekomen, en kunnen bijdragen aan het bewijs dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.

Het hof zal daarom het verweer van de verdediging verwerpen.

Strafbaarheid van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde levert op:

diefstal.

Strafbaarheid van de verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.

Strafmotivering

Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feit en de omstandigheden waaronder dit is begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.

Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.

De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan diefstal van een accu van een elektrische fiets. Door aldus te handelen heeft de verdachte inbreuk gemaakt op het eigendomsrecht van aangever en ook de nodige hinder en overlast bezorgd. Aangever was op dat moment van zijn mobiliteit beroofd. De verdachte lijkt zich niet te hebben bekommerd om de gevolgen van zijn gedrag.

Het hof heeft acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 15 september 2026, waaruit blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van strafbare feiten, waaronder een vermogensdelict.

Het hof is - alles afwegende - van oordeel dat een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur - gelijk aan de duur van het reeds ondergane voorarrest -een passende en geboden reactie vormt, mede gelet op de recidive van de verdachte.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

Het hof heeft gelet op artikel 310 van het Wetboek van Strafrecht, zoals deze rechtens geldt dan wel gold.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Verklaart zoals hiervoor overwogen bewezen dat de verdachte het tenlastegelegde heeft begaan.

Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.

Verklaart het bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.

Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 10 (tien) dagen.

Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.

Dit arrest is gewezen door mr. A. de Lange, als voorzitter, mr. L.C. van Walree en mr. A.M. Hol, leden, in bijzijn van de griffier mr. C.F. Kuiper.

Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 8 oktober 2026.

mr. A.M. Hol en mr. C.F. Kuiper zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.