Het verbod zich met een motorvoertuig binnen de gem. Schiermonnikoog te bevinden is onverbindend.

Arrest

op het beroep in cassatie tegen een vonnis van de Kantonrechter te Leeuwarden van 13 februari 1980 in de strafzaak tegen:
[verdachte], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] , wonende te [woonplaats].

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Door deze is een schriftuur ingediend, welke echter eerst op de dag van de terechtzitting – derhalve na afloop van de bij de wet gestelde termijn - ter griffie is ingekomen, zodat de Hoge Raad daarop geen acht kan slaan.

Ten laste van de verdachte is bewezenverklaard:

"dat hij op 14 juni 1979, in de gemeente Schiermonnikoog, zich met een motorvoertuig, als bedoeld in artikel A 1 van de Algemene Politieverordening (voor de gemeente Schiermonnikoog), namelijk een personenauto, heeft bevonden binnen de grenzen van eerdergenoemde gemeente".

"Het is verboden zich:

Het stelsel van de Wegenverkeerswet en de ter uitvoering daarvan gegeven voorschriften brengt met zich mee dat, met inachtneming van de daarin gestelde voorwaarden, geboden en verboden, eenieder vrij is aan het verkeer deel te nemen onder andere met motorrijtuigen en bromfietsen. Met dit stelsel is onverenigbaar een door een gemeentelijke wetgever zelfstandig en buiten genoemde voorschriften om uitgevaardigd verbod als vervat in artikel G 34 van de Algemene Politieverordening voor de gemeente Schiermonnikoog. Daaraan doet niet af, dat het gemeentelijk verbod blijkens zijn plaatsing in die verordening beoogt het karakter van het eiland te beschermen. Een zo algemeen en diep in het normale verkeer op de wegen ingrijpend verbod, zij het met een ontheffingsmogelijkheid, is mitsdien onverbindend wegens strijd met de Wegenverkeerswet.

Het bestreden vonnis kan, nu het bewezenverklaarde ook niet krachtens enige andere bepaling strafbaar is, niet in stand blijven.

De Hoge Raad:

Vernietigt het bestreden vonnis, voor zover daarbij het bewezenverklaarde strafbaar is verklaard en aan de verdachte deswege straf is opgelegd;

Verklaart het bewezenverklaarde niet strafbaar;

Ontslaat de verdachte te dier zake van alle rechtsvervolging.

Dit arrest is gewezen door de vice-president Moons als voorzitter en de raadsheren Van der Ven, Wijnholt, De Waard en Hermans, in bijzijn van de griffier Sillevis Smitt-Mülder, en uitgesproken op 23 december 1980.