Strafrecht overig

Poging tot zware mishandeling door met auto op ander in te rijden, art. 302.1 Sr. Vrijspraak in eerste…

Zaakgegevens

Op 18 augustus 2026 heeft de Hoge Raad in cassatie uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.

Instantie
Hoge Raad
Datum uitspraak
18 augustus 2026
Datum publicatie
17 augustus 2026
Zaaknummer
24/03878
Procedure
Cassatie
ECLI
ECLI:NL:HR:2026:1349
E-mailBekijk op rechtspraak.nl

Samenvatting

Poging tot zware mishandeling door met auto op ander in te rijden, art. 302.1 Sr. Vrijspraak in eerste aanleg. Bewijsklacht (voorwaardelijk) opzet op toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Kon hof oordelen dat verdachte met bewezenverklaarde gedraging aanmerkelijke kans dat aangeefster zwaar lichamelijk letsel zou bekomen in het leven heeft geroepen?

HR: Om redenen vermeld in CAG leidt middel niet tot cassatie. CAG: ’s Hofs op zijn vaststellingen in bewijsvoering gebaseerde oordeel dat aanmerkelijke kans aanwezig was dat aangeefster door handelen van verdachte zwaar lichamelijk letsel zou kunnen oplopen, is niet onbegrijpelijk en toereikend gemotiveerd. Uit ‘s hofs bewijsvoering volgt genoegzaam dat snelheid waarmee verdachte vooruit is gereden dusdanig was dat bestaan van aanmerkelijke kans op zwaar lichamelijk letsel kon worden aangenomen.

Volgt verwerping.

Procesgang

  1. Conclusie A-G · 30 juni 2026

    ECLI:NL:PHR:2026:687
  2. Hoge Raad · 18 augustus 2026deze uitspraak

    ECLI:NL:HR:2026:1349

Uitspraak

Inhoudsopgave

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

STRAFKAMER

Nummer 24/03878 J

Datum 18 augustus 2026

ARREST

op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 15 oktober 2024, nummer 21-002261-24, in de strafzaak

tegen

[verdachte] ,

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2001,

hierna: de verdachte.

1 Procesverloop in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze hebben de advocaten R.J. Baumgardt en M.J. van Berlo bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.

De advocaat-generaal P.M. Frielink heeft geconcludeerd tot vernietiging van het bestreden arrest, maar uitsluitend voor wat betreft de duur van de opgelegde taakstraf, tot vermindering daarvan aan de hand van de gebruikelijke maatstaf, en tot verwerping van het beroep voor het overige.

2 Beoordeling van het tweede cassatiemiddel

2.1

Het cassatiemiddel klaagt over (de motivering van) de bewezenverklaring van de onder 3 primair tenlastegelegde poging tot zware mishandeling.

2.2

De bewezenverklaring en de bewijsoverwegingen van het hof zijn weergegeven in de conclusie van de advocaat-generaal onder 2.

2.3

Het cassatiemiddel leidt niet tot cassatie. De redenen daarvoor staan vermeld in de conclusie van de advocaat-generaal onder 4.

3 Beoordeling van de overige cassatiemiddelen

De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).

4 Ambtshalve beoordeling van de uitspraak

Op de verdachte is het strafrecht voor jeugdigen toegepast. De Hoge Raad doet uitspraak nadat meer dan zestien maanden zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dat brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden. Dit moet leiden tot vermindering van de opgelegde taakstraf, bestaande uit een werkstraf, van 120 uur, subsidiair 60 dagen jeugddetentie.

5 Beslissing

De Hoge Raad:

- vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft het aantal uren te verrichten taakstraf, bestaande uit een werkstraf, en de duur van de vervangende jeugddetentie;

- vermindert het aantal uren taakstraf, bestaande uit een werkstraf, en de duur van de vervangende jeugddetentie in die zin dat deze 114 uren, subsidiair 57 dagen jeugddetentie, belopen;

- verwerpt het beroep voor het overige.

Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren A.L.J. van Strien en T.B. Trotman, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 18 augustus 2026.