Medeplegen mensenhandel door slachtoffer in prostitutie te laten werken (meermalen gepleegd), art. 273f.1.1…

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

STRAFKAMER

Nummer 24/00367

Datum 1 september 2026

ARREST

op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof 's-Hertogenbosch van 26 januari 2024, nummer 20-000376-22, in de strafzaak

tegen

[verdachte] ,

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1993,

hierna: de verdachte.

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft de advocaat L.E.G. van der Hut bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.

De advocaat-generaal P.M. Frielink heeft geconcludeerd:

- tot vernietiging van de bestreden uitspraak, maar uitsluitend wat betreft i. de duur van de opgelegde gevangenisstraf, tot vermindering daarvan aan de hand van de gebruikelijke maatstaf, en ii. de hoogte van de toegewezen vordering van de [benadeelde] en de daarmee overeenkomende hoogte van de samenhangende schadevergoedingsmaatregel, tot verlaging van beide bedragen met € 100,00, en

- tot verwerping van het beroep voor het overige.

Het cassatiemiddel klaagt over (de motivering van) de bewezenverklaring onder 1.

Het cassatiemiddel faalt. De redenen daarvoor staan vermeld in de conclusie van de advocaat-generaal onder 3.

Het cassatiemiddel komt op tegen de toewijzing door het hof van de vordering van de [benadeelde] en de in verband daarmee opgelegde schadevergoedingsmaatregel. Het klaagt onder meer dat het hof bij de begroting van de materiële schade niet in aanmerking heeft genomen dat de benadeelde partij € 100 heeft ontvangen voor kleding en schoenen.

De klacht is gegrond. De redenen daarvoor staan vermeld in de conclusie van de advocaat-generaal onder 4.12 en 4.13. De Hoge Raad zal de zaak zelf afdoen door het bedrag waarvoor de vordering van de benadeelde partij aan materiële schade is toegewezen, te verminderen met € 100. Dat brengt mee dat ook de oplegging van de in artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht voorziene maatregel in zoverre niet in stand kan blijven (vgl. HR 18 juni 2019, ECLI:NL:HR:2019:901).

De Hoge Raad heeft ook de verder in het cassatiemiddel aangevoerde klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).

De Hoge Raad:

- vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend
(i) wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf en
(ii) voor zover de vordering van de [benadeelde] aan materiële schade is toegewezen tot een bedrag van € 11.590 en voor dat bedrag de schadevergoedingsmaatregel ten behoeve van dat slachtoffer is opgelegd;

- vermindert de opgelegde gevangenisstraf in die zin dat deze twee jaren en negen maanden beloopt;

- bepaalt dat het bedrag waarvoor de vordering van de [benadeelde] aan materiële schade is toegewezen € 11.490 bedraagt en dat de schadevergoedingsmaatregel tot betaling aan de Staat ten aanzien van de materiële schade is opgelegd voor dat bedrag, en verklaart de vordering van de [benadeelde] met betrekking tot de materiële schade voor het overige niet-ontvankelijk;

- verwerpt het beroep voor het overige.

Dit arrest is gewezen door de raadsheer C. Caminada als voorzitter, en de raadsheren T. Kooijmans en C.N. Dalebout, in bijzijn van de waarnemend griffier H.J.S. Kea, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 1 september 2026.