Strafrecht overig
Doodslag door in 2021 in Delft een ander (bij wie verdachte tijdelijk in huis woont) meerdere keren met mes…
Hoge Raad, 10 november 2026
ECLI:NL:HR:2026:1800 · Hoge Raad · 10 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/hoge-raad/strafrecht/strafrecht-overig/cassatie/ecli-nl-hr-2026-1800
Zaakgegevens
Op 10 november 2026 heeft de Hoge Raad in cassatie uitspraak gedaan in een zaak over strafrecht.
- Instantie
- Hoge RaadHoge RaadDe hoogste rechter van Nederland in civiele zaken, strafzaken en belastingzaken. Hij beoordeelt zaken in cassatie.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Datum publicatie
- 30 oktober 2026
- Zaaknummer
- 25/01464
- Rechtsgebied
- Strafrecht » Strafrecht overig
- Procedure
- CassatieCassatieHet laatste rechtsmiddel: de Hoge Raad beoordeelt alleen of het recht goed is toegepast en of de uitspraak voldoende is gemotiveerd. De feiten staan dan vast.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:HR:2026:1800
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Doodslag door in 2021 in Delft een ander (bij wie verdachte tijdelijk in huis woont) meerdere keren met mes in zijn lichaam te steken, art. 287 Sr. Laatste woord en voorwaardelijk verzoek om voeging van bodycambeelden, art. 311.4 Sv. Had hof de verdachte, nadat raadsman het woord heeft gevoerd om verzoek van verdachte te duiden in juridische termen, hem opnieuw gelegenheid moeten geven voor laatste woord?
Bepaling dat aan verdachte het laatste woord moet worden gelaten strekt ertoe dat verdachte de gelegenheid moet krijgen om elk onderdeel van onderzoek dat in zijn nadeel zou kunnen uitwerken te weerspreken en aan te voeren wat anderszins dienstig kan zijn voor beoordeling van zaak (vgl. HR:1995:ZD1069 en HR:2015:1239).
Uit p-v van tz. in hoger beroep blijkt dat aan verdachte het recht is gelaten het laatst te spreken. Verdachte heeft daarvan gebruik gemaakt. Daarna heeft raadsman alleen nog verzoek dat verdachte daarbij heeft gedaan in juridische termen geduid. Op dit verzoek is niet gereageerd door OM of hof. Onderzoek ttz. is vervolgens onderbroken en op nadere tz. hervat en gesloten. Gelet op deze gang van zaken valt niet in te zien dat aan hiervoor bedoelde strekking tekort is gedaan doordat aan verdachte, nadat zijn raadsman de genoemde duiding had gegeven, niet opnieuw gelegenheid is gegeven voor laatste woord.
Volgt verwerping.
Procesgang
Gerechtshof Den Haag · 15 april 2025
ECLI:NL:GHDHA:2025:625Conclusie A-GConclusie A-GEen onafhankelijk advies aan de Hoge Raad over hoe de zaak beslist moet worden. De Hoge Raad hoeft dat advies niet te volgen.Meer uitleg · 1 september 2026
ECLI:NL:PHR:2026:835Hoge Raad · 10 november 2026deze uitspraak
ECLI:NL:HR:2026:1800
Uitspraak
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
STRAFKAMER
Nummer 25/01464
Datum 10 november 2026
ARREST
op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Den Haag van 15 april 2025, nummer 22-000053-23, in de strafzaak
tegen
[verdachte] ,
geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1990,
hierna: de verdachte.
1 Procesverloop in cassatie
Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze hebben de advocaten R.J. Baumgardt en M.J. van Berlo bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.
De advocaat-generaal D.J.M.W. Paridaens heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep en eventuele vernietiging van de duur van de opgelegde gevangenisstraf en vermindering daarvan vanwege de overschrijding van de redelijke termijn.
2 Beoordeling van het eerste cassatiemiddel
Het cassatiemiddel klaagt dat de verdachte niet (opnieuw) het recht is gelaten het laatst te spreken.
Het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep van 20 maart 2025 en 1 april 2025 houdt onder meer in:
“20 maart 2025
(...)
Aan de verdachte wordt het recht gelaten het laatst te spreken. Hij deelt mede:
Het was een zware dag en het was moeilijk voor mij. We hebben al meerdere keren navraag gedaan naar de bodycamera beelden. Steeds werd gezegd dat het niet relevant genoeg was om ze te bekijken. Ik heb een vraag aan uw hof: zou u de bodycamera beelden willen bekijken over de tas? Dan kunnen jullie zelf beoordelen of de tas dicht was.
Desgevraagd door de voorzitter deelt de raadsman mede:
Ik hoor mijn cliënt een voorwaardelijk verzoek doen. Indien uw hof ervan uitgaat dat het tasje van [benadeelde] dicht was toen het werd aangetroffen, dan is het verzoek om de bodycamera beelden van de verbalisanten te laten toevoegen aan het dossier.
De voorzitter deelt mee dat het onderzoek op 1 april 2025 zal worden gesloten en dat het hof alsdan voornemens is uitspraak te doen op 15 april 2025.
Desgevraagd door de voorzitter deelt de verdachte mede afstand te doen van het recht bij de sluiting van het onderzoek ter terechtzitting en bij de uitspraak in zijn zaak aanwezig te zijn.
Desgevraagd door de voorzitter delen de advocaat-generaal en de raadsman mee dat zij er geen bezwaar tegen hebben als het onderzoek wordt gesloten in een andere samenstelling van het hof.
De voorzitter deelt mede dat de sluiting van het onderzoek ter terechtzitting als ook de voorgenomen uitspraak alsdan om 9:00 uur zullen worden gedaan.
Het gerechtshof, gehoord de verdachte, zijn raadsman en de advocaat-generaal, onderbreekt het onderzoek tot 1 april 2025 te 09:00 uur.
1 april 2025
(...)
De voorzitter hervat het ter terechtzitting van 20 maart 2025 onderbroken onderzoek.
De verdachte (...) is niet ter terechtzitting verschenen.
De raadsman van de verdachte (...) is evenmin verschenen.
(...)
De voorzitter verklaart het onderzoek gesloten en deelt mede, dat uitspraak zal worden gedaan ter openbare terechtzitting van dit gerechtshof van 15 april 2025 te 09.00 uur.”
De bepaling dat aan de verdachte het laatste woord moet worden gelaten strekt ertoe dat de verdachte de gelegenheid moet krijgen om elk onderdeel van het onderzoek dat in zijn nadeel zou kunnen uitwerken te weerspreken en aan te voeren wat anderszins dienstig kan zijn voor de beoordeling van de zaak (vgl. HR 20 juni 1995, ECLI:NL:HR:1995:ZD1069 en HR 12 mei 2015, ECLI:NL:HR:2015:1239).
Uit het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep blijkt het volgende. Aan de verdachte is het recht gelaten het laatst te spreken. De verdachte heeft daarvan gebruik gemaakt. Daarna heeft de raadsman alleen nog het verzoek dat de verdachte daarbij heeft gedaan in juridische termen geduid. Op dit verzoek is niet gereageerd door het openbaar ministerie of het hof. Het onderzoek op de terechtzitting is vervolgens onderbroken en op een nadere terechtzitting hervat en gesloten. Gelet op deze gang van zaken valt niet in te zien dat aan de onder 2.3 bedoelde strekking tekort is gedaan doordat aan de verdachte, nadat zijn raadsman de genoemde duiding had gegeven, niet opnieuw de gelegenheid is gegeven voor het laatste woord.
Het cassatiemiddel faalt.
3 Beoordeling van het tweede cassatiemiddel
De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).
4 Ambtshalve beoordeling van de uitspraak van het hof
De verdachte bevindt zich in voorlopige hechtenis. De Hoge Raad doet uitspraak nadat meer dan zestien maanden zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dat brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden. Dit moet leiden tot vermindering van de opgelegde gevangenisstraf van tien jaren.
5 Beslissing
De Hoge Raad:
- vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf;
- vermindert deze in die zin dat deze negen jaren en tien maanden beloopt;
- verwerpt het beroep voor het overige.
Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren M. Kuijer en F. Posthumus, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 10 november 2026.