Bestuursrecht overig
Bij besluiten van 3 oktober 2022 heeft de burgemeester van Almelo aan de bestuurders van de stichtingen…
Raad van State, 18 november 2026
ECLI:NL:RVS:2026:6829 · Raad van State · 18 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/raad-van-state/bestuursrecht/bestuursrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-rvs-2026-6829
Zaakgegevens
Op 18 november 2026 heeft de Raad van State in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.
- Instantie
- Raad van StateRaad van StateDe hoogste algemene bestuursrechter, onder meer voor omgevingsrecht en vreemdelingenzaken.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 18 november 2026
- Datum publicatie
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- 202504638/1/A3
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RVS:2026:6829
Samenvatting
Bij besluiten van 3 oktober 2022 heeft de burgemeester van Almelo aan de bestuurders van de stichtingen exploitatievergunningen voor de duur van vijf jaar verleend. De stichtingen exploiteren allebei een coffeeshop in Almelo. Zij hadden beide een zogenoemde ‘vergunning voor een openbare inrichting met aantekening coffeeshop’ voor onbepaalde tijd. Daarbij werd de verkoop van softdrugs onder voorwaarden gedoogd. De gemeenteraad heeft bij besluit van 7 december 2021 de Algemene Plaatselijke Verordening gemeente Almelo (APV) gewijzigd. De wijziging houdt onder meer in dat dergelijke exploitatievergunningen niet meer voor onbepaalde tijd gelden, maar voor een maximale duur van vijf jaar. De exploitatievergunningen van de stichtingen waren op grond van de overgangsrechtelijke regeling in artikel 2:34a van de APV na de inwerkingtreding van de gewijzigde APV op 11 december 2021 nog zes maanden geldig. De stichtingen konden op grond van deze bepaling een aanvraag voor een nieuwe exploitatievergunning indienen, waarbij de oude exploitatievergunning van kracht bleef totdat op de aanvraag was beslist, indien die aanvraag binnen zes maanden na inwerkingtreding van de APV was gedaan.
Uitspraak
202504638/1/A3.
Datum uitspraak: 18 november 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op de hoger beroepen van:
1. Stichting Jemig de Pemig Mozes Kriebel, gevestigd in Almelo, en haar bestuurders [persoon A] en [persoon B], (hierna gezamenlijk en in enkelvoud: Stichting Jemig de Pemig),
2. Stichting Coffeeshop De Tuin, gevestigd in Almelo, en haar bestuurders [persoon C] en [persoon D], (hierna gezamenlijk en in enkelvoud: Stichting Coffeeshop De Tuin),
appellanten,
tegen de uitspraak van de rechtbank Overijssel van 25 juli 2025 in zaken nrs. 24/3212 en 24/3366 in de gedingen tussen:
Stichting Jemig de Pemig en Stichting Coffeeshop De Tuin (hierna gezamenlijk: de stichtingen)
en
de burgemeester van Almelo.
Procesverloop
Bij besluiten van 3 oktober 2022 heeft de burgemeester aan de bestuurders van de stichtingen exploitatievergunningen voor de duur van vijf jaar verleend.
Bij besluiten van 18 juli 2024 heeft de burgemeester de door de stichtingen daartegen gemaakte bezwaren ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 25 juli 2025 heeft de rechtbank de door de stichtingen daartegen ingestelde beroepen ongegrond verklaard.
Tegen deze uitspraak hebben de stichtingen hoger beroepen ingesteld.
Stichting Jemig de Pemig heeft een nader stuk ingediend.
De burgemeester heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 23 oktober 2026, waar Stichting Jemig de Pemig, vertegenwoordigd door haar bestuurders [persoon B] en [persoon A], bijgestaan door [gemachtigde], en Stichting Coffeeshop De Tuin, vertegenwoordigd door haar bestuurders [persoon D] en [persoon C], bijgestaan door mr. D.F. Briedé, advocaat in Almelo, en de burgemeester, vertegenwoordigd door mr. M. Ichoh, advocaat in Almelo, zijn verschenen.
Overwegingen
1. Het wettelijk kader is opgenomen in de bijlage. Deze maakt deel uit van de uitspraak.
Waar gaat deze zaak over?
2. De stichtingen exploiteren allebei een coffeeshop in Almelo. Zij hadden beide een zogenoemde ‘vergunning voor een openbare inrichting met aantekening coffeeshop’ voor onbepaalde tijd. Daarbij werd de verkoop van softdrugs onder voorwaarden gedoogd. De gemeenteraad heeft bij besluit van 7 december 2021 de Algemene Plaatselijke Verordening gemeente Almelo (APV) gewijzigd. De wijziging houdt onder meer in dat dergelijke exploitatievergunningen niet meer voor onbepaalde tijd gelden, maar voor een maximale duur van vijf jaar. De exploitatievergunningen van de stichtingen waren op grond van de overgangsrechtelijke regeling in artikel 2:34a van de APV na de inwerkingtreding van de gewijzigde APV op 11 december 2021 nog zes maanden geldig. De stichtingen konden op grond van deze bepaling een aanvraag voor een nieuwe exploitatievergunning indienen, waarbij de oude exploitatievergunning van kracht bleef totdat op de aanvraag was beslist, indien die aanvraag binnen zes maanden na inwerkingtreding van de APV was gedaan.
3. Op 18 mei 2022 hebben de stichtingen aanvragen ingediend om nieuwe exploitatievergunningen.
De burgemeester heeft bij besluiten van 3 oktober 2022 aan de bestuurders van beide stichtingen exploitatievergunningen verleend voor de duur van vijf jaar.
Bij besluiten van 18 juli 2024 heeft de burgemeester de door de stichtingen daartegen gemaakte bezwaren ongegrond verklaard.
Wat heeft de rechtbank geoordeeld?
4. De rechtbank heeft geoordeeld dat de burgemeester de exploitatievergunningen terecht heeft verleend op naam van de bestuurders van de stichtingen. De rechtbank ziet niet in dat zij hierdoor onevenredig zijn benadeeld ten opzichte van de situatie waarbij de exploitatievergunningen zouden zijn verleend op naam van de stichtingen. De rechtbank volgt niet de stelling van Stichting Jemig de Pemig dat zij een paracommerciële instelling is, als bedoeld in artikel 2:27, aanhef en onder f, van de APV, en dat de exploitatievergunning om die reden toch op haar naam kan worden gesteld.
Verder heeft de rechtbank geoordeeld dat de burgemeester de exploitatievergunningen heeft mogen verlenen voor de duur van vijf jaar, omdat een beperkte duur gerechtvaardigd is om dwingende redenen van algemeen belang, namelijk ter bescherming van de openbare orde. De beperking van de duur is geschikt om het nagestreefde doel te bereiken en gaat niet verder dan nodig is om dat doel te bereiken. De beperking van de duur is dan ook evenredig aan de dwingende reden van algemeen belang.
Voorts is de rechtbank van oordeel dat artikel 3 van de Opiumwet niet in de weg staat aan het definiëren van een coffeeshop in de APV.
5. De stichtingen zijn het niet eens met de uitspraak van de rechtbank en hebben hoger beroepen ingesteld.
De hoger beroepen
Heeft de burgemeester de exploitatievergunningen terecht op naam van de bestuurders van de stichtingen gesteld?
6. De stichtingen betogen dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat de burgemeester op grond van de artikelen 1:5 en 2:28 van de APV de exploitatievergunningen heeft kunnen verlenen op naam van de bestuurders van de stichtingen.
Stichting Jemig de Pemig voert daartoe aan dat die artikelen strijd opleveren met het recht op vrijheid om een ondernemersvorm te kiezen en met de bescherming die bestuurders van een stichting hebben op grond van het Burgerlijk Wetboek. Die artikelen leveren ook strijd op met de Alcoholwet, waarin is bepaald dat een vergunning op naam van de rechtspersoon wordt gesteld. Door de vergunning op naam van de bestuurders te stellen, heeft iedere verandering in het bestuur direct gevolgen voor de verleende vergunning en komt de continuïteit van haar bedrijfsvoering in gevaar.
Stichting Coffeeshop De Tuin voert aan dat de burgemeester de noodzaak van de verlening van de vergunning op naam van de bestuurders niet heeft aangetoond. Haar stichting was in het verleden ook de vergunninghouder en zij exploiteert de onderneming feitelijk. Ook zij voert aan dat door de verlening van de exploitatievergunning op naam van de bestuurders de continuïteit van haar onderneming wordt ondermijnd en dat de overdraagbaarheid ervan wordt aangetast.
Stichting Jemig de Pemig voert aan dat de rechtbank ten onrechte haar betoog niet heeft gevolgd dat zij een paracommerciële instelling is, als bedoeld in artikel 2:27, aanhef en onder f, van de APV, en dat de exploitatievergunning om die reden toch op haar naam kan worden gesteld. Zij heeft foto’s overgelegd waaruit volgens haar blijkt dat haar inrichting een sportieve, sociaal-culturele en educatieve aard heeft. Zij betoogt dat dit de enige plek in Almelo is waar sportbeoefenaars kunnen komen om te snookeren en poolen. Ook zijn er mogelijkheden om spellen te doen. In de inrichting wordt duidelijk uitleg gegeven over de gevaren van verdovende middelen. Verder beschouwen meerdere bezoekers de inrichting als hun huiskamer.
Wettelijk kader
6.1. In artikel 1:5, eerste lid, van de APV is bepaald dat een vergunning persoonsgebonden is, tenzij in de APV anders is bepaald.
In artikel 2:27, onder c van de APV is bepaald dat onder exploitant wordt verstaan: de natuurlijke persoon of bestuurders van een rechtspersoon of hun gevolmachtigden voor wiens rekening en risico de openbare inrichting wordt uitgeoefend.
In artikel 2:28, vierde lid, van de APV is bepaald dat de vergunning wordt verleend aan de exploitant en op diens naam wordt gesteld.
Oordeel van de Afdeling
6.2. De stichtingen zijn het er niet mee eens dat de burgemeester de exploitatievergunningen op naam van haar bestuurders heeft gesteld. De Afdeling overweegt dat de burgemeester daarmee toepassing heeft gegeven aan voormelde bepalingen. De Afdeling gaat daarom ervan uit dat de betogen van de stichtingen zijn gericht tegen de verbindendheid van die bepalingen.
6.3. Een rechter kan een algemeen verbindend voorschrift dat geen wet in formele zin is, in een zaak over een besluit dat op dat voorschrift gebaseerd is, toetsen op rechtmatigheid. Daarbij gaat het om de vraag of het voorschrift in strijd is met het geschreven of ongeschreven hoger recht. De bestuursrechter toetst aan algemene rechtsbeginselen op de wijze als de Afdeling heeft uiteengezet in haar uitspraak van 12 februari 2020, ECLI:NL:RVS:2020:452, en het College van Beroep voor het bedrijfsleven heeft uiteengezet in zijn uitspraak van 26 maart 2024, ECLI:NL:CBB:2024:190.
6.4. De gemeenteraad maakt op grond van artikel 149 van de Gemeentewet verordeningen die hij in het belang van de gemeente nodig oordeelt. Uit de toelichting bij artikel 1:5 van de APV volgt dat de verlening van een vergunning op naam van een persoon van belang is vanwege de persoonlijke kwaliteiten van die persoon, zoals het bezit van een diploma of een bewijs van onbesproken levensgedrag. Gelet op het belang om de vergunning te verbinden aan de persoon die over de voor de gebruikmaking van die vergunning benodigde kwaliteiten beschikt, is er geen grond voor het oordeel dat de raad buiten zijn verordenende bevoegdheid is getreden door te bepalen dat de vergunning wordt verleend aan de bestuurders van een rechtspersoon en op hun naam wordt gesteld.
6.5. Anders dan Stichting Jemig de Pemig heeft aangevoerd, staat het Burgerlijk Wetboek niet in de weg aan de verbindendheid van voormelde bepalingen van de APV. Deze bepalingen van de APV regelen alleen de tenaamstelling van de vergunning en niet de civielrechtelijke aansprakelijkheid van de bestuurders van de stichting.
Anders dan Stichting Jemig de Pemig heeft aangevoerd, staat ook de Alcoholwet niet in de weg aan de verbindendheid van deze bepalingen in de APV. De verlening van een exploitatievergunning aan een bestuurder van een rechtspersoon op grond van de bepalingen van de APV staat los van de verlening van een vergunning aan een rechtspersoon op grond van de Alcoholwet, waarvan hier geen sprake is. Deze bepalingen zijn geschikt voor het bereiken van de daarmee beoogde doelen en gaan deze niet verder dan voor het bereiken van die doelen noodzakelijk is.
6.6. Van gevolgen waardoor deze bepalingen in deze concrete gevallen onevenredig zouden kunnen uitwerken, is niet gebleken. De Afdeling kan de stelling van de stichtingen, dat door de verlening van de exploitatievergunningen op naam van de bestuurders de continuïteit van hun ondernemingen wordt ondermijnd en de overdraagbaarheid ervan wordt aangetast, niet volgen. Ook als de exploitatievergunningen op naam van de rechtspersonen zouden staan, zou een verkrijgende partij bij een bedrijfsoverdracht een nieuwe exploitatievergunning moeten aanvragen, omdat de exploitatievergunningen niet overdraagbaar zijn. Verder zijn de exploitatievergunningen aan verschillende natuurlijke personen verstrekt, zodat niet valt in te zien waarom door de verlening van de exploitatievergunningen op naam van de bestuurders de continuïteit van de ondernemingen wordt ondermijnd.
6.7. De enkele omstandigheid dat de exploitatievergunningen eerder op naam van de stichtingen zijn gesteld, levert geen grond op voor het oordeel dat de burgemeester in dit geval in strijd met de bepalingen van de APV de exploitatievergunningen ook op naam van de stichtingen had moeten stellen.
6.8. De rechtbank heeft terecht niet de stelling van Stichting Jemig de Pemig gevolgd dat zij moet worden aangemerkt als een paracommerciële rechtspersoon en dat de exploitatievergunning daarom gelet op het bepaalde in artikel 2:28, vierde lid, van de APV toch op naam van de rechtspersoon kan worden gesteld. In artikel 2:27 van de APV wordt een paracommerciële rechtspersoon omschreven als een rechtspersoon, niet zijnde een naamloze vennootschap of besloten vennootschap, met beperkte aansprakelijkheid, die zich naast activiteiten van recreatieve, sportieve, sociaal-culturele, educatieve, levensbeschouwelijke of godsdienstige aard richt op exploitatie in eigen beheer van een openbare inrichting. Stichting Jemig de Pemig exploiteert een coffeeshop en richt zich dus op de verkoop van softdrugs en niet op de hiervoor genoemde activiteiten. Dat zij daarnaast ook de mogelijkheid biedt om te snookeren en te poolen en spellen te doen en uitleg geeft over de gevaren van verdovende middelen, maakt haar geen paracommerciële instelling als bedoeld in dat artikel. De burgemeester heeft daarom terecht geen aanleiding gezien om, gelet op het bepaalde in artikel 2:28, vierde lid, van de APV, de exploitatievergunning op naam van de rechtspersoon te stellen.
6.9. Het betoog slaagt niet.
Heeft de burgemeester de exploitatievergunningen voor bepaalde tijd mogen verlenen?
7. De stichtingen betogen dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat er dwingende redenen van openbaar belang zijn om de looptijd van de exploitatievergunning te beperken tot vijf jaar.
Stichting Jemig de Pemig voert daartoe aan dat er bij haar al 28 jaar lang geen sprake is van een aantasting van het woon- en leefklimaat. En als daar al sprake van zou zijn, dan heeft de burgemeester andere middelen om daar een einde aan te maken.
Stichting Coffeeshop De Tuin voert daartoe aan dat er ook bij haar geen incidenten, overlastmeldingen of aanwijzingen zijn geweest dat de exploitant onbetrouwbaar is. Een nieuwe Bibob-toets bij de voortzetting van een bestaande exploitatie door dezelfde exploitant is volgens haar niet noodzakelijk. Verder schaadt de verlening van een exploitatievergunning voor bepaalde tijd de continuïteit van de exploitatie van haar onderneming.
Stichting Coffeeshop De Tuin betoogt dat de burgemeester de exploitatievergunning voor onbepaalde tijd had moeten verlenen omdat het geen schaarse vergunning is. Het gaat om de continuering van een reeds bestaande exploitatie en er is geen concurrentie om deze vergunning.
Oordeel van de Afdeling
7.1. De stichtingen zijn het er niet mee eens dat de burgemeester de exploitatievergunningen voor de beperkte duur van vijf jaar heeft verleend. De Afdeling overweegt dat de burgemeester bij deze verlening toepassing heeft gegeven aan artikel 2:30, eerste lid, van de APV, waarin is bepaald dat de burgemeester de looptijd van de vergunning voor een coffeeshop vaststelt voor de maximale duur van vijf jaar. De Afdeling gaat er vanuit dat de betogen van de stichtingen mede gericht zijn tegen de verbindendheid van die bepaling.
7.2. De exploitatievergunningen zijn verleend voor horecabedrijven waarvan bekend is dat daarin softdrugs worden verkocht en dat deze verkoop wordt gedoogd, maar houden dus niet in de toestemming voor de verkoop van softdrugs. Op een exploitatievergunning voor een horecabedrijf is de Dienstenrichtlijn van toepassing, die is geïmplementeerd in de Dienstenwet. Artikel 33, eerste lid, van de Dienstenwet luidt:
"1. Een bevoegde instantie beperkt een vergunning die zij al dan niet voor onbepaalde tijd kan verlenen niet in geldigheidsduur, tenzij:
a. die geldigheidsduur automatisch wordt verlengd,
b. het aantal beschikbare vergunningen is beperkt door een dwingende reden van algemeen belang, of
c. een beperkte duur gerechtvaardigd is om dwingende reden van algemeen belang."
Een dwingende reden van algemeen belang omvat, zoals erkend is in de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie, onder meer de openbare orde, aldus punt 40 van de preambule van de Dienstenrichtlijn. Artikel 33, eerste lid, van de Dienstenwet moet in dat licht worden uitgelegd.
7.3. De Afdeling is van oordeel dat het bepaalde in artikel 2:30, eerste lid, van de APV gerechtvaardigd is om een dwingende reden van algemeen belang, namelijk de bescherming van de openbare orde. De burgemeester heeft daartoe de aard van de horecabedrijven relevant mogen achten, te weten coffeeshops als bedoeld in artikel 2:27, aanhef en onder b, van de APV. In de toelichting op dat artikel staat dat het vanwege de gevoeligheid van de branche voor criminalisering, niet wenselijk is dat vergunninghouders van een vergunning met de aantekening coffeeshop beschikken over een vergunning voor onbepaalde tijd. Een exploitatievergunning met een beperkte looptijd verplicht de burgemeester om aan het einde van die looptijd te toetsen hoe de horeca-activiteiten zich verhouden tot de directe omgeving en of nog wordt voldaan aan de geldende voorwaarden. Ook kan de burgemeester op dat moment zo nodig opnieuw een Bibob-toets uitvoeren. Anders dan de stichtingen hebben aangevoerd, is deze bepaling geschikt voor het bereiken van het daarmee beoogde doel, namelijk het voorkomen van incidenten in de toekomst, en gaat deze niet verder dan voor het bereiken van dat doel noodzakelijk is. Het betoog van de Stichting Jemig de Pemig dat er ook nog andere middelen zijn om op te treden tegen de coffeeshops, zoals de sluiting ervan, slaagt niet. Van de bevoegdheid van de burgemeester om een coffeeshop te sluiten zal de burgemeester doorgaans gebruik maken naar aanleiding van een incident, terwijl een vast toetsmoment aan het einde van de looptijd een dergelijk incident juist beoogt te voorkomen.
7.4. Van gevolgen waardoor deze bepalingen onevenredig zouden kunnen uitwerken, is niet gebleken. Ook in dit geval is daarvan niet gebleken. Dat er in het verleden geen sprake is geweest van aantasting van het woon- en leefklimaat, zoals de stichtingen hebben aangevoerd, weegt niet op tegen het belang van de burgemeester bij controle en toezicht. Daarmee is voldaan aan artikel 33, eerste lid, aanhef en onder c, van de Dienstenwet.
7.5. Voorts overweegt de Afdeling het volgende. Uit de Beleidsregel coffeeshops gemeente Almelo 2023, volgt dat het aantal coffeeshops in de gemeente Almelo in overeenstemming met regionale afspraken is gelimiteerd tot twee. Zoals de burgemeester heeft toegelicht, is het aantal van twee ingegeven door de behoefte om de specifieke overlast van coffeeshops te beperken en zo de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid te waarborgen.
Dit betekent dat het aantal beschikbare exploitatievergunningen beperkt is op grond van een dwingende reden van algemeen belang en dat deze dus schaars zijn. De beperking van dit aantal beschikbare vergunningen is evenredig met die reden van algemeen belang. De beperking is ook geschikt om het nagestreefde doel te bereiken en gaat niet verder dan nodig is om dat doel te bereiken. Daarmee is voldaan aan artikel 33, eerste lid, aanhef en onder b, van de Dienstenwet. Ook daarom kon de burgemeester de exploitatievergunningen in dit geval voor bepaalde tijd verlenen.
7.6. De betogen slagen niet.
Strijd met de Opiumwet?
8. Stichting Jemig de Pemig betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft overwogen dat artikel 3 van de Opiumwet niet in de weg staat aan de definiëring van een coffeeshop in de APV. In de APV wordt de term "handel in cannabisproducten" gebruikt voor de definiëring van het woord coffeeshop, terwijl die handel al strafbaar is gesteld in de Opiumwet.
8.1. De Afdeling is van oordeel dat het bepaalde in artikel 3 van de Opiumwet niet in de weg staat aan de verbindendheid van het bepaalde in artikel 2:27, aanhef en onder b, van de APV. In dat artikellid van de APV staat dat onder coffeeshop wordt verstaan: een openbare inrichting waar alcoholvrije dranken worden geschonken dan wel verstrekt en/of handel in cannabisproducten plaatsvindt. De rechtbank heeft terecht overwogen dat, hoewel artikel 3 van de Opiumwet de verstrekking van softdrugs verbiedt, dit artikel niet in de weg staat aan het opnemen van een definitie van een coffeeshop in de APV. Met het opnemen van die definitie wordt de verkoop van softdrugs niet vergund of gereguleerd.
Het betoog slaagt niet.
De voorzitter van de bezwarencommissie
9. Stichting Jemig de Pemig voert aan dat de voorzitter van de bezwaarschriftencommissie in strijd met de daarvoor geldende regels al langer dan twintig jaar lid is van de commissie.
9.1. Dit betoog slaagt niet omdat het niet is gericht tegen een overweging van de uitspraak van de rechtbank en niet van betekenis is voor de uitkomst van deze zaak.
Artikel 1 van het Eerste Protocol bij het EVRM
10. Stichting Jemig de Pemig heeft aangevoerd dat de beperkte looptijd van de verleende exploitatievergunning inbreuk maakt op haar eigendomsrecht als bedoeld in artikel 1 van het Eerste Protocol bij het EVRM.
10.1. Voor zover het eigendomsrecht als bedoeld in artikel 1 van het Eerste Protocol bij het EVRM in dit geval al van toepassing is, heeft Stichting Jemig de Pemig de schade die eventueel zal ontstaan door de gestelde inbreuk niet toegelicht. Voor de wettelijke grondslag en de proportionaliteitsbeoordeling verwijst de Afdeling naar overwegingen 7.3 - 7.5 van deze uitspraak. Het betoog slaagt reeds daarom niet.
Slotsom
11. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.
12. De burgemeester hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus vastgesteld door mr. J.M. Willems, voorzitter, en mr. C.J. Borman en mr. C.H. Bangma, leden, in tegenwoordigheid van mr. L.E.E. Konings, griffier.
w.g. Willems
voorzitter
w.g. Konings
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026
978
BIJLAGE
Protocol bij het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden
Artikel 1. Bescherming van eigendom
Iedere natuurlijke of rechtspersoon heeft recht op het ongestoord genot van zijn eigendom. Aan niemand zal zijn eigendom worden ontnomen behalve in het algemeen belang en onder de voorwaarden voorzien in de wet en in de algemene beginselen van internationaal recht.
De voorgaande bepalingen tasten echter op geen enkele wijze het recht aan, dat een Staat heeft om die wetten toe te passen, die hij noodzakelijk oordeelt om het gebruik van eigendom te reguleren in overeenstemming met het algemeen belang of om de betaling van belastingen of andere heffingen of boeten te verzekeren.
Algemeen Plaatselijke Verordening gemeente Almelo 2021 (ten tijde van besluit op bezwaar)
Artikel 1:5 Persoonlijk karakter van vergunning of ontheffing
1. De vergunning of ontheffing is persoonsgebonden, tenzij bij of krachtens deze verordening anders is bepaald of de aard van de vergunning of ontheffing zich daartegen verzet.
[…].
Artikel 1:7 Termijnen
1. De vergunning of ontheffing geldt voor onbepaalde tijd, tenzij bij de vergunning of ontheffing anders is bepaald of de aard van de vergunning of ontheffing zich daartegen verzet.
2. De aard van de vergunning of ontheffing verzet zich in ieder geval tegen gelding voor onbepaalde tijd als het aantal vergunningen of ontheffingen is beperkt en het aantal mogelijke aanvragers het aantal beschikbare vergunningen of ontheffingen overtreft.
Artikel 2:27 Begripsbepalingen
In dit hoofdstuk en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:
[…]
b. coffeeshop: een openbare inrichting waar alcoholvrije dranken worden geschonken dan wel verstrekt en/of handel in cannabisproducten plaatsvindt;
c. exploitant: de natuurlijke persoon of bestuurders van een rechtspersoon of hun gevolmachtigden voor wiens rekening en risico de openbare inrichting wordt uitgeoefend;
[…]
e. openbare inrichting: de voor het publiek toegankelijke besloten ruimte waarin als hoofdactiviteit bedrijfsmatig, of in een omvang alsof zij bedrijfsmatig is, dranken worden geschonken of rookwaren of spijzen voor directe consumptie ter plaatse of consumptie elders worden bereid of verstrekt. Onder een openbare inrichting wordt in ieder geval verstaan: een […], coffeeshop, […].
f. paracommerciële rechtspersoon: een rechtspersoon, niet zijnde een naamloze vennootschap of besloten vennootschap, met beperkte aansprakelijkheid, die zich naast activiteiten van recreatieve, sportieve, sociaal-culturele, educatieve, levensbeschouwelijke of godsdienstige aard richt op exploitatie in eigen beheer van een openbare inrichting.
Artikel 2:28 Vergunningplicht openbare inrichting
1. Het is verboden een openbare inrichting te exploiteren zonder vergunning van de burgemeester.
[…]
3. De vergunning wordt verleend aan de exploitant en op diens naam gesteld. De vergunning is locatie gebonden.
[…]
4. In afwijking van hetgeen is bepaald in het tweede lid en in artikel 1:5, eerste lid, is een vergunning voor een openbare inrichting die verleend is aan een paracommerciële rechtspersoon niet persoonsgebonden. De vergunning kan op naam worden gesteld van de paracommerciële rechtspersoon.
Artikel 2:30 Looptijd en aanvraag- en selectieprocedure vergunning openbare inrichting met aantekening coffeeshop
1. In het geval de openbare inrichting een coffeeshop betreft stelt de burgemeester, onverminderd het bepaalde in artikel 1:7, de looptijd van de vergunning vast voor de maximale duur van vijf jaar.
[…].
Artikel 2:34a Verlengde geldigheid vergunning openbare inrichting met aantekening coffeeshop
1. Een voor het tijdstip van inwerkingtreding van deze verordening verleende vergunning voor een openbare inrichting met aantekening coffeeshop die op het tijdstip van inwerkingtreding van deze verordening niet is ingetrokken of vervallen, geldt gedurende zes maanden na inwerkingtreding van deze verordening als een vergunning als bedoeld in artikel 2:28.
2. Indien binnen zes maanden na inwerkingtreding van deze verordening een aanvraag is ingediend, blijft de vergunning van kracht totdat op de aanvraag is beslist.