Bestuursrecht overig
Bij besluit van 28 maart 2023 heeft het college een bestuurlijke boete van € 8.000,00 aan [appellant]…
Raad van State, 18 november 2026
ECLI:NL:RVS:2026:6834 · Raad van State · 18 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/raad-van-state/bestuursrecht/bestuursrecht-overig/hoger-beroep/ecli-nl-rvs-2026-6834
Zaakgegevens
Op 18 november 2026 heeft de Raad van State in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over bestuursrecht.
- Instantie
- Raad van StateRaad van StateDe hoogste algemene bestuursrechter, onder meer voor omgevingsrecht en vreemdelingenzaken.Meer uitleg
- Datum uitspraak
- 18 november 2026
- Datum publicatie
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- 202504993/1/A2
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Bestuursrecht overig
- Procedure
- Hoger beroepHoger beroepEen hogere rechter behandelt de zaak opnieuw, zowel de feiten als het recht, omdat een partij het niet eens is met de eerste uitspraak.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RVS:2026:6834
Samenvatting
Bij besluit van 28 maart 2023 heeft het college een bestuurlijke boete van € 8.000,00 aan [appellant] opgelegd wegens het zonder vergunning onttrekken van woonruimte. [appellant] huurde de woning aan de [locatie] in Rotterdam. Op 13 januari 2023 heeft een toezichthouder van het college een hennepkwekerij aangetroffen in de woning en die laten ontmantelen. De toezichthouder heeft zijn bevindingen neergelegd in een rapport van bevindingen. Een groot deel van de woning is door de aanwezigheid van de hennepkwekerij niet langer geschikt voor bewoning. De woning is dus, in strijd met artikel 3.1.1 van de Verordening toegang woningmarkt en samenstelling woningvoorraad 2021, onttrokken aan de bestemming tot woonruimte. Het college heeft [appellant] aangemerkt als overtreder. [appellant] heeft niet onderbouwd dat hij de woning heeft onderverhuurd. [appellant] voert aan dat de rechtbank niet heeft onderkend dat hij een derde toestemming heeft gegeven om in zijn woning te verblijven.
Uitspraak
202504993/1/A2.
Datum uitspraak: 18 november 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellant], wonend in [woonplaats],
appellant,
tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 25 juli 2025 in zaak nr. 24/4844 in het geding tussen:
[appellant]
en
het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam.
Procesverloop
Bij besluit van 28 maart 2023 heeft het college een bestuurlijke boete van € 8.000,00 aan [appellant] opgelegd wegens het zonder vergunning onttrekken van woonruimte.
Bij besluit van 1 mei 2024 heeft het college het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 25 juli 2025 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.
Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.
Het college heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.
[appellant] heeft een nader stuk ingediend.
De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 3 september 2026, waar [appellant], vertegenwoordigd door mr. N. Claassen, advocaat in Rotterdam, en het college, vertegenwoordigd door mr. C.W. de Jong, zijn verschenen.
Overwegingen
Inleiding
1. [appellant] huurde de woning aan de [locatie] in Rotterdam. Op 13 januari 2023 heeft een toezichthouder van het college een hennepkwekerij aangetroffen in de woning en die laten ontmantelen.
Besluitvorming
2. De toezichthouder heeft zijn bevindingen neergelegd in een rapport van bevindingen. Bij besluit van 28 maart 2023, gehandhaafd bij besluit van 1 mei 2024, heeft het college onder verwijzing naar dat rapport [appellant] een bestuurlijke boete opgelegd van € 8.000,00. Een groot deel van de woning is door de aanwezigheid van de hennepkwekerij niet langer geschikt voor bewoning. De woning is dus, in strijd met artikel 3.1.1 van de Verordening toegang woningmarkt en samenstelling woningvoorraad 2021, onttrokken aan de bestemming tot woonruimte. Onder verwijzing naar Bijlage 4, tabel 2, van de Verordening legt het college in dat geval een boete van € 8.000,00 op aan de overtreder.
Het college heeft [appellant] aangemerkt als overtreder. [appellant] heeft niet onderbouwd dat hij de woning heeft onderverhuurd. Er zijn drie hennepoogsten geweest en de aansluitingen van de nutsvoorzieningen werden duidelijk gemanipuleerd. Het is niet gebleken dat de overtreding niet verwijtbaar is. Er is ook geen aanleiding om de boete op grond van artikel 5:46, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) te matigen wegens een geringe financiële draagkracht. Het door [appellant] ingediende schuldenoverzicht van 29 augustus 2021 is daarvoor onvoldoende en hij heeft geen recent overzicht van zijn inkomsten overgelegd.
Uitspraak van de rechtbank
3. De rechtbank heeft het beroep van [appellant] ongegrond verklaard.
Hoger beroep
4. [appellant] voert aan dat de rechtbank niet heeft onderkend dat hij een derde toestemming heeft gegeven om in zijn woning te verblijven. [appellant] verbleef bij zijn zwangere partner, die later ook ernstig ziek werd. Hij had geen indicaties voor de aanwezigheid van de hennepkwekerij en hij is een juridische leek. [appellant] verwijst naar een uitspraak van de Afdeling van 10 september 2014, ECLI:NL:RVS:2014:3350, die hij ook in beroep heeft aangehaald. Verder wijst [appellant] op een dagvaarding van de officier van justitie van 17 april 2024 wegens de verdenking van onder meer het opzettelijk aanwezig hebben van de hennepkwekerij. [appellant] betoogt dat hij door de politierechter integraal is vrijgesproken op 13 juni 2024 en dat daaruit ook volgt dat hij geen overtreder is van het onttrekkingsverbod van artikel 3.1.1 van de Verordening. Verder volgt uit een e-mail van een medewerker van het Openbaar Ministerie van 1 juli 2024 dat een andere persoon is aangetroffen in de woning en dat voor die persoon een rechterlijk pardon is toegepast.
Verder had de rechtbank aanleiding moeten zien om de boete te matigen op grond van artikel 5:46, derde lid, van de Awb. Er is sprake van verminderde verwijtbaarheid wegens de beperkte ernst van de overtreding. Niet alle vertrekken van de woning waren namelijk in gebruik als hennepkwekerij. Verder heeft [appellant] een beperkte financiële draagkracht. Hij heeft veel schulden, waaronder aan Stedin Netbeheerder B.V. voor het illegaal aftappen van stroom. Hij heeft voor een langere periode een bijstandsuitkering gehad en hij heeft een aanvraag gedaan voor bijzondere bijstand. Hij wijst op bankafschriften van een betaalrekening van 1 juli 2024 tot en met 30 september 2024 en stukken waaruit zijn schulden bij de verhuurder en Stedin blijken. Enkele uren voor de zitting heeft [appellant] bankafschriften van 1 maart 2026 tot en met 26 mei 2026 en een op basis daarvan, en op basis van de eerder ingediende bankafschriften van 1 juli 2024 tot en met 30 september 2024, gegenereerd overzicht met statistieken ingediend.
4.1. Gelet op artikel 5:1, tweede lid, van de Awb wordt onder overtreder verstaan degene die de overtreding pleegt of medepleegt. Volgens vaste rechtspraak van de Afdeling is overtreder in de eerste plaats degene die de verboden handeling fysiek verricht. Voor beantwoording van de vraag of een ander als functionele pleger van de overtreding kan worden aangemerkt, is de Afdeling in haar uitspraken van 31 mei 2023 (ECLI:NL:RVS:2023:2067 en ECLI:NL:RVS:2023:2071) aangesloten bij de strafrechtelijke criteria voor functioneel daderschap, zoals die zijn geformuleerd door de strafkamer van de Hoge Raad. Zoals de Afdeling uiteen heeft gezet in de uitspraak van 31 mei 2023, ECLI:NL:RVS:2023:2071, houdt de rechtspraak van de strafkamer van de Hoge Raad voor zover het gaat om natuurlijke personen in dat een (verboden) gedraging in redelijkheid aan de verdachte als (functioneel) dader kan worden toegerekend indien deze erover vermocht te beschikken of de gedraging al dan niet zou plaatsvinden en indien zodanig of vergelijkbaar gedrag blijkens de feitelijke gang van zaken door de verdachte werd aanvaard of placht te worden aanvaard. Onder bedoeld aanvaarden is mede begrepen het niet betrachten van de zorg die in redelijkheid van de verdachte kon worden gevergd met het oog op de voorkoming van de gedraging. Vergelijk ook de arresten van de Hoge Raad van 23 februari 1954, ECLI:NL:HR:1954:3 (IJzerdraad-arrest), en van 8 december 2015, ECLI:NL:HR:2015:3487. Het bestuursorgaan moet bewijzen dat aan de criteria voor functioneel daderschap is voldaan. Vergelijk de conclusie van staatsraad advocaat-generaal Wattel van 15 februari 2023, ECLI:NL:RVS:2023:579, onder 1.11.
4.2. Op de zitting van de Afdeling is met de advocaat van [appellant] besproken dat [appellant], bij mondelinge uitspraak van de politierechter, is vrijgesproken van strafbare feiten wegens gebrek aan bewijs. Het college heeft zich echter terecht op het standpunt gesteld dat de grondslag voor het opleggen van de bestuurlijke boete aan [appellant] niet gelegen is in één van de in de dagvaarding van de officier van justitie tenlastegelegde strafbare feiten in de Opiumwet of het Wetboek van Strafrecht, maar is gelegen in bepalingen van de Verordening en de Huisvestingswet 2014. De politierechter hanteert dus een ander beoordelingskader dan dat het college heeft gehanteerd. Uit de (mondelinge) vrijspraak van [appellant] kan daarom niet worden afgeleid dat hij geen overtreder is van het onttrekkingsverbod van artikel 3.1.1 van de Verordening. De overgelegde e-mail van de medewerker van het OM van 1 juli 2024, over de toepassing van een rechterlijk pardon voor een strafbaar feit van een andere persoon in verband met de aangetroffen hennepkwekerij, bevat geen informatie over [appellant]. Uit de e-mail volgt dan ook niet dat [appellant] geen overtreder is van het onttrekkingsverbod, overeenkomstig de criteria van functioneel plegerschap. In zijn verdere betoog ziet de Afdeling ook geen aanknopingspunten om anders te oordelen over het functioneel plegerschap dan de rechtbank reeds heeft gedaan.
4.3. Verder is er geen aanleiding om de boete te matigen op grond van artikel 5:46, derde lid, van de Awb. Op de zitting van de Afdeling is met de advocaat van [appellant] besproken dat een kredietbank een regeling voor [appellant] heeft getroffen over zijn openstaande schulden, behoudens de bij Stedin en de gemeente ontstane schulden die verband houden met de illegale exploitatie van de hennepkwekerij. In zoverre heeft [appellant] inmiddels een schone lei. Uit de door hem overgelegde stukken, waaronder de bankafschriften van een betaalrekening, blijkt geen compleet beeld van zijn verdere financiële situatie. De op het laatste moment ingediende stukken, die op de zitting met partijen aan de orde zijn gesteld, kunnen ook geen ander licht op de financiële situatie werpen. Alles afwegende is de Afdeling daarom van oordeel dat [appellant] onvoldoende heeft onderbouwd dat zijn financiële draagkracht dermate gering is, dat de boete gematigd moet worden. Het college heeft overigens aangegeven dat een betalingsregeling mogelijk is.
4.4. De gronden die [appellant] voor het overige in hoger beroep heeft aangevoerd zijn een herhaling van wat hij in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank is gemotiveerd op die gronden ingegaan. [appellant] heeft geen redenen aangevoerd waarom de gemotiveerde beoordeling van die gronden in de aangevallen uitspraak onjuist of onvolledig zou zijn. De Afdeling kan zich vinden in het oordeel van de rechtbank en in de onder 5.1.1-5.1.2 en 6.1.1-6.1.2 opgenomen overwegingen, waarop dat oordeel is gebaseerd.
4.5. De gronden van het hoger beroep slagen niet.
Conclusie
5. Het hoger beroep is ongegrond. De uitspraak van de rechtbank wordt bevestigd.
6. Het college hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus vastgesteld door mr. A.B. Blomberg, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M. Schuurman, griffier.
w.g. Blomberg
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Schuurman
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026
1100