Vreemdelingenrecht

Bij besluit van 24 september 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in vreemdelingenbewaring…

Raad van State, 16 november 2026

Zaakgegevens

Op 16 november 2026 heeft de Raad van State in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Raad van State
Datum uitspraak
16 november 2026
Datum publicatie
12 november 2026
Zaaknummer
BRS.26.005312
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:RVS:2026:6724
E-mail

Samenvatting

Bij besluit van 24 september 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.

Uitspraak

BRS.26.005312

ECLI:NL:RVS:2026:6724

Datum uitspraak: 16 november 2026

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) op het hoger beroep van:

[appellant],

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Arnhem, van 7 oktober 2026 in zaak nr. NL26.57035 in het geding tussen:

[appellant]

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluit van 24 september 2026 heeft de minister appellant in vreemdelingenbewaring gesteld.

Bij uitspraak van 7 oktober 2026 heeft de rechtbank het met een kennisgeving daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. E. Derksen, advocaat in Velp, hoger beroep ingesteld.

Overwegingen

1.        Wat appellant in de eerste grief heeft aangevoerd, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Hoewel de rechtbank in haar uitspraak abusievelijk heeft verwezen naar een uitspraak over de bekendmaking van een terugkeerbesluit aan een andere persoon, is het terugkeerbesluit van appellant op de juiste wijze bekend gemaakt. De meeromvattende beschikking waarin het terugkeerbesluit is opgenomen, is namelijk op 23 september 2026 via het Portaal voor Advocaten bekendgemaakt. Daarmee is het terugkeerbesluit op de in artikel 3:41 van de Awb voorgeschreven wijze bekendgemaakt. Dit betekent dat de bewaringsrechter mag aannemen dat aan de maatregel van vreemdelingenbewaring een geldig terugkeerbesluit ten grondslag ligt. De Afdeling wijst ter vergelijking op haar uitspraak van 12 februari 2026, ECLI:NL:RVS:2026:329, onder 11.1 en 11.2.

2.        Wat appellant verder heeft aangevoerd, leidt ook niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). Ook zijn in deze zaak geen vragen aan de orde over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punten 24 en 31).

3.        De Afdeling ziet ook ambtshalve geen reden om de vreemdelingenbewaring onrechtmatig te achten. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank met verbetering van gronden. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. K.E. Geertsema, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. W.M. Vos, griffier.

w.g. Geertsema

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Vos

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 16 november 2026

644-1219