Vreemdelingenrecht

Bij besluit van 8 april 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een…

Raad van State, 16 november 2026

Zaakgegevens

Op 16 november 2026 heeft de Raad van State in hoger beroep uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Raad van State
Datum uitspraak
16 november 2026
Datum publicatie
13 november 2026
Zaaknummer
202504720/1/V2
Procedure
Hoger beroep
ECLI
ECLI:NL:RVS:2026:6731
E-mail

Samenvatting

Bij besluit van 8 april 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen, bepaald dat hij de Europese Unie onmiddellijk moet verlaten en een inreisverbod tegen hem uitgevaardigd.

Uitspraak

202504720/1/V2.

Datum uitspraak: 16 november 2026

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) op het hoger beroep van:

[appellant],

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 20 augustus 2025 in zaak nr. NL25.17565 in het geding tussen:

appellant

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluit van 8 april 2025 heeft de minister een aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen, bepaald dat hij de Europese Unie onmiddellijk moet verlaten en een inreisverbod tegen hem uitgevaardigd.

Bij uitspraak van 20 augustus 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. H. Drenth, advocaat in Utrecht, hoger beroep ingesteld.

Op verzoek van de Afdeling hebben de minister en appellant schriftelijk gereageerd op het arrest van het Hof van Justitie van 1 augustus 2025, Alace, ECLI:EU:C:2025:591.

Overwegingen

1.       Op deze zaak is het recht van toepassing dat gold vóór 12 juni 2026.

2.       De eerste grief over de geloofwaardigheid van de problemen leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat deze grief geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling en de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000). Ook roept de eerste grief geen vragen op over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 24).

3.       Appellant klaagt in zijn tweede grief terecht dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat de minister de aanvraag als kennelijk ongegrond kon afwijzen, omdat Senegal in het algemeen als veilig land van herkomst kan worden beschouwd. De aanwijzing van Senegal als veilig land van herkomst, waarop de afwijzing van de asielaanvraag als kennelijk ongegrond berust, is in strijd met de Procedurerichtlijn. De Afdeling wijst op haar uitspraak van 16 maart 2026, ECLI:NL:RVS:2026:1438, onder 5 tot en met 7.2, waarin zij is ingegaan op de gevolgen van het arrest Alace voor de Nederlandse asielprocedure.

3.1.    De tweede grief slaagt.

Conclusie

4.       Het hoger beroep is gegrond. Gelet op wat onder 3 van deze uitspraak is overwogen, heeft de minister de aanvraag van appellant niet kennelijk ongegrond mogen verklaren. Het beroep is daarom gegrond. Gelet op wat de Afdeling onder 2 van deze uitspraak heeft overwogen, heeft de minister de aanvraag echter wel ongegrond mogen verklaren wegens de ongeloofwaardigheid van de gestelde problemen. Daarbij neemt de Afdeling ook in aanmerking dat uit het dossier niet voortvloeit dat appellant is belemmerd in het naar voren brengen van zijn asielrelaas door de procedure die is gevolgd. De minister behandelde de aanvraag van appellant aanvankelijk weliswaar in de versnelde procedure, maar de minister heeft op 21 november 2024 deze aanvraag verder behandeld in de verlengde asielprocedure. De minister heeft appellant op 5 december 2024 alsnog een termijn gegeven van vier weken om een zienswijze in te dienen op het eerder uitgebrachte voornemen. Daar heeft appellant ook daadwerkelijk gebruik van gemaakt op 20 december 2024.

5.       De Afdeling zal het hoger beroep gegrond verklaren, de rechtbankuitspraak vernietigen, het besluit waarin de aanvraag van appellant kennelijk ongegrond is verklaard vernietigen en uit een oogpunt van definitieve geschilbeslechting zelf in de zaak voorzien door de aanvraag om een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen af te wijzen als ongegrond en te bepalen dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit (artikel 8:72, derde lid, aanhef en onder b, van de Awb). Deze uitspraak geldt ook als terugkeerbesluit. Omdat de minister geen andere gronden heeft gegeven voor het onthouden van een vertrektermijn dan de kennelijk ongegrondheid, ziet de Afdeling daarnaast aanleiding om te bepalen dat de vertrektermijn vier weken bedraagt en deze termijn aanvangt met ingang van de dag na verzending van deze uitspraak. Appellant moet terugkeren naar zijn land van herkomst, Senegal. Omdat de Afdeling het besluit evenwel vernietigt, komt daarmee ook de grondslag voor het bij dat besluit opgelegde inreisverbod te vervallen en vernietigt de Afdeling dit inreisverbod. Omdat appellant geen vertrektermijn kan worden onthouden, bestaat immers geen mogelijkheid meer om een inreisverbod op grond van artikel 66a, eerste lid, van de Vw 2000 op te leggen.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I.        verklaart het hoger beroep gegrond;

II.       vernietigt de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, van 20 augustus 2025 in zaak nr. NL25.17565;

III.      verklaart het beroep gegrond;

IV.      vernietigt het besluit van 8 april 2025, V-[...];

V.       wijst de aanvraag van appellant om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen af als ongegrond;

VI.      bepaalt dat appellant binnen vier weken na deze uitspraak moet vertrekken naar Senegal;

VII.     bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde besluit;

VIII.    veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij appellant in verband met de behandeling van het beroep en het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 3.269,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. B.P. Vermeulen, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.C.S. Heinen, griffier.

w.g. Vermeulen

lid van de enkelvoudige kamer

w.g. Heinen

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 16 november 2026

984