Verbintenissenrecht
Hoofdzaak met vrijwaring. Aansprakelijkheid makelaar en verkopers bij koop van woning?
Rechtbank Amsterdam, 9 oktober 2026
ECLI:NL:RBAMS:2026:10788 · Rechtbank Amsterdam · 9 oktober 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-amsterdam/civiel-recht/verbintenissenrecht/bodemzaak/ecli-nl-rbams-2026-10788
Zaakgegevens
Op 9 oktober 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in een bodemzaak uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank AmsterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 9 oktober 2026
- Datum publicatie
- 3 november 2026
- Zaaknummer
- 11921602 \ CV EXPL 25-14080 (hoofdzaak) en 12132331 \ CV EXPL 26-3505 (vrijwaringszaak)
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- BodemzaakBodemzaakDe gewone procedure waarin de rechter definitief over het geschil beslist, in tegenstelling tot een kort geding of voorlopige voorziening.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBAMS:2026:10788
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Hoofdzaak met vrijwaring. Aansprakelijkheid makelaar en verkopers bij koop van woning?
Uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
Civiel recht
Kantonrechter
Zaaknummers: 11921602 \ CV EXPL 25-14080 (hoofdzaak) en 12132331 \ CV EXPL 26-3505 (vrijwaringszaak)
Vonnis van 9 oktober 2026
in de hoofdzaak van
1 [eiser 1]
2. [eiser 2]
beiden wonende te [woonplaats 1] ,
eisers,
gemachtigde: mr. M. Maasdam,
tegen
MOKUM MAKELAARDIJ B.V.,
gevestigd te Amsterdam,
gedaagde,
gemachtigde: mr. J.A. Kopp,
en in de vrijwaringszaak van
MOKUM MAKELAARDIJ B.V.,
gedaagde in de hoofdzaak, eiseres in de vrijwaringszaak,
tegen
1 [gedaagde 1]
2. [gedaagde 2]
beide wonende te [woonplaats 2] ,
gedaagden,
gemachtigde: mr. F.F. Oldegbers.
Partijen worden hierna [eisers] , MM en [gedaagden] genoemd en eventueel afzonderlijk [eiser 2] , [eiser 1] , [gedaagde 1] en [gedaagde 2] .
1 De procedure
Het verloop van de procedure in de hoofdzaak blijkt uit:
- de dagvaarding van 7 oktober 2025 met producties,
- de conclusie van antwoord met producties,
- het vonnis in incident van 15 januari 2026 en de daarin genoemde stukken, waarbij MM is toegestaan om [gedaagden] in vrijwaring op te roepen,
- het tussenvonnis van 22 mei 2026 waarin de mondelinge behandeling is bepaald,
- de brief van [eisers] , binnengekomen ter griffie op 3 augustus 2026,
- de mondelinge behandeling van 9 september 2026 waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt en waarbij MM niet aanwezig was.
Het verloop van de procedure in de vrijwaringszaak blijkt uit:
- de dagvaarding van 3 maart 2026 met producties,
- de conclusie van antwoord met producties,
- het tussenvonnis van 22 mei 2026 waarin de mondelinge behandeling is bepaald,
- de akte met aanvullende producties van [gedaagde 1] ,
- de mondelinge behandeling van 9 september 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt en waarbij MM niet aanwezig was.
Tenslotte wordt vandaag vonnis gewezen in de hoofd- en vrijwaringszaak.
2 De feiten in de hoofdzaak en in de vrijwaringszaak
[eisers] hebben van [gedaagden] een woning gekocht aan de [adres] in [woonplaats 1] (hierna: de woning). De koopovereenkomst tussen partijen is gesloten op 16 augustus 2024. De levering heeft plaatsgevonden op 15 november 2024. De koopprijs bedroeg € 772.800,-.
[eisers] zijn bij de aankoop van de woning bijgestaan door een aankoopmakelaar van MM. Aan [eisers] is de keuze voorgelegd om voor volledige begeleiding te kiezen of om een gerichte aankoopopdracht te geven. MM heeft op 4 juni 2024 een e-mail aan [eisers] gestuurd waarin zij een samenvatting van haar diensten geeft als wordt gekozen voor volledige begeleiding:
“Hartelijk dank voor het prettige gesprek dat we hebben gehad. We hebben je wensen voor de aankoop van een woning opgenomen. Hieronder geven we een samenvatting van onze diensten (indien jullie kiezen voor de volledige begeleiding).
1 Een zoekprofiel opstellen
Wij leggen het met jou besproken zoekprofiel vast. Je geeft daarbij aan of je per e-mail of Whatsapp op de hoogte gehouden wilt worden van woningen die aan je woonwensen voldoen. Ook de woningen die bij collega’s in de ‘stille’ verkoop staan, vind je dan in dit aanbod terug.
2 Bezichtigingen en bieden
Tref je in het aanbod een geschikte woning aan, dan gaan we samen bespreken of een bezichtiging nuttig is. Jouw tijd is immers een kostbaar goed.
Wij kijken tijdens de bezichtiging naar andere zaken dan de gemiddelde huizenzoeker. We zijn en blijven nuchter en zakenkundig. Na de bezichtiging bespreken we of de woning voor jou interessant is.
Mocht de woning naar wens zijn, dan gaan wij ons ‘huiswerk’ maken. Op kantoor zullen we de woning waarderen en bij de verkopend makelaar de aanvullende informatie en stukken opvragen. Daarnaast buigen we ons over onder andere de juridische en bouwkundige aspecten.
Wij bepalen samen met je de biedingsstrategie en doen namens jou de bieding bij de verkopende makelaar.
3 De aankoop
Wij controleren de door de notaris opgemaakte koopovereenkomst en gaan met je mee naar de tekenafspraak. In de koopakte wordt omschreven wat er is afgesproken tussen de verkoper en koper. In de koopakte wordt ook het moment van levering bepaald. Voor de notariële overdracht zullen we de leveringsakte controleren. Wij zullen tevens met je meegaan bij de eindinspectie van de woning en verzorgen we de begeleiding bij het notarieel transport. Tijdens en na het gehele proces zijn we altijd beschikbaar voor elke mogelijke vraag.
(…)”
[eisers] hebben na deze e-mail op 4 juni 2024 aan MM een gerichte aankoopopdracht gegeven.
In de grond onder de woning bevinden zich twee tanks die zijn gebruikt voor de opslag van olie. Deze zijn ooit geplaatst omdat vanaf 1976 op het adres een benzineservicestation genaamd Kramer Autobedrijf B.V. stond. De tanks zijn in 1996 inwendig gereinigd.
In de door [gedaagden] ingevulde NVM-vragenlijst, die [eisers] en MM voorafgaand aan de koop hebben ontvangen is, voor zover hier van belang het volgende vermeld: Achter de vraag “Is de grond verontreinigd?” (vraag 9h) is het antwoord “niet bekend” aangekruist. Achter de vraag “Is er een olietank aanwezig of aanwezig geweest?” (vraag 9i) is het antwoord “ja” aangekruist, gevolgd door de vraag “Zo ja, is deze gesaneerd/verwijderd?”, waarachter het antwoord “ja” is aangekruist. Achter de vraag “Is er een Kiwa-Certificaat aanwezig?” onder 9i is geen van de antwoordopties aangekruist.
Artikel 4 van de koopovereenkomst van de woning luidt als volgt:
“ Artikel 4
Verkoper verklaart vervolgens:
a. Het is hem niet bekend dat er feiten zijn, onder meer op grond van:
- eigen deskundigheid;
- (digitale) publicaties;
- een (eventueel) in het verleden uitgevoerd bodemonderzoek;
- het gebezigde gebruik van het Verkochte,
waaruit blijkt dat het verkochte in zodanige mate is verontreinigd met giftige, chemische en/of andere (gevaarlijke) stoffen, dat het aannemelijk is dat deze verontreiniging ingevolge de thans geldende milieuwetgeving en/of milieurechtspraak thans aanleiding zou geven tot sanering of tot het nemen van andere maatregelen.
Onder het gestorte beton van de fundering van het woonhuis bevinden zich twee (2) ondergrondse opslagtanks, welke zijn gebruikt voor de opslag van olie. Het is verkoper niet bekend dat deze tanks in ondeugdelijke staat verkeren. Het opslaan van olie is beëindigd en van deze beëindiging is kennis gegeven aan de daartoe bevoegde instantie.
De tanks zijn geleegd en schoongemaakt.
Het is hem voorts niet bekend dat zich in het Verkochte (ondergrondse) opslagtanks, zoals olie- en septictanks bevinden.
Er is hem niet bekend of het verkochte asbesthoudende materialen of andere voor gezondheid schadelijke materialen bevat. Koper draagt het risico van de eventuele aanwezigheid van asbesthoudende materialen of andere voor de gezondheid schadelijke materialen in het Verkochte. Hij dient desgewenst te onderzoeken of in het Verkochte asbesthoudende materialen of andere voor de gezondheid schadelijke materialen zijn verwerkt. Mocht dat het geval zijn dan is het voor koper niet mogelijk om verkoper hierop aan te spreken.”
[eisers] hebben in het kader van het verkrijgen van een hypotheek aan Wester Makelaars B.V. (hierna: Wester) verzocht om de woning te taxeren. Wester heeft zijn inspectie op 13 augustus 2024 uitgevoerd en zijn taxatierapport op 20 augustus 2024 uitgebracht. Wester taxeert de woning op € 820.000,-. Over verontreiniging in en om de woning is het volgende opgenomen:
“Ik heb onderzocht of er informatie bekend is over vervuiling in de grond die bij de woning hoort en in de buurt daarvan. Ik heb geen technisch onderzoek gedaan naar gevaarlijke stoffen in de grond of in het grondwater.
(…)
Waar heb ik gezocht naar informatie?
(…)
- Andere bronnen: ja, Omgevingsdienst
Noordzeekanaalgebied (…).
(…)
- Zie ik een risico dat er vervuilde grond of grondwater is bij
de woning of in de buurt van de woning? nee”
Bij het taxatierapport van Wester is als bijlage een Bodemrapportage van de Omgevingsdienst Noordzeekanaalgebied van 19 augustus 2024 (hierna: Bodemrapportage) gevoegd. In deze Bodemrapportage is als voormalig verdachte bedrijfsactiviteit vermeld dat er op het adres van de woning een benzineservicestation gevestigd is geweest met als startjaar 1976. Verder staat in de Bodemrapportage dat er op 1 juni 2002 een oriënterend bodemonderzoek op het adres heeft plaatsgevonden en een link naar het verkennend en aanvullend bodemonderzoek van 6 juni 2002, met een downloadlink naar dit rapport.
Het zich onder de downloadlink bevindende rapport vermeldt het volgende:
“Conclusie: ernstig en urgent geval van bodemverontreiniging in het kader van de oriënterende onderzoeken nieuwe stijl en in het kader van de wet Bodembescherming nader onderzoek noodzakelijk.
[…]
Slotopmerkingen
(…)
Tevens moet worden opgemerkt dat het onderzoek (op basis van de onderzoeksstrategie) summier is uitgevoerd, enkel en alleen om een uitspraak te doen over de ernst en urgentie van een eventueel aanwezig geval van bodemverontreiniging. De resultaten van dit onderzoek zijn niet zonder meer geschikt voor het doen van een uitspraak over de milieuhygiënische kwaliteit van de bodem over de gehele locatie”
MM heeft op enig moment het Bodemloket geraadpleegd. In het rapport van het Bodemloket is te lezen dat er op het adres van de woning sinds 1976 een benzineservicestation gevestigd is geweest en staat ook een verwijzing naar bovengenoemd oriënterend bodemonderzoek.
[eisers] hebben door Bodembemonstering B.V. een verkennend bodemonderzoek laten uitvoeren. Haar rapport van 12 februari 2025 bevat de volgende constateringen:
“De volgende standaardgegevens zijn van de locatie bekend:
Huidig gebruik/functie: tuin/garage functie.
Toekomstig gebruik/functie: tuin/kantoorfunctie.
[…]
Eindconclusie
Op basis van de onderzoeksresultaten dient de hypothese voor een verdachte locatie te worden geaccepteerd.
Gezien de resultaten van het uitgevoerde bodemonderzoek is mogelijk aanvullend of nader onderzoek noodzakelijk.
Met onderliggend bodemonderzoek zijn milieuhygiënisch ons inziens belemmeringen aangetroffen voor het voorgenomen gebruik. Geadviseerd wordt de tuin te laten saneren door een gecertificeerd aannemer in combinatie met milieukundige begeleiding.”
Op 14 maart 2025 hebben [eisers] [gedaagden] gesommeerd om voor sanering van de grond zorg te dragen, of anders de saneringskosten te betalen. In reactie hierop heeft [gedaagden] alle aansprakelijkheid van de hand gewezen.
Op 24 juli 2025 hebben [eisers] MM aangeschreven in verband met tekortschieten in de zorgplicht, door [eisers] niet te wijzen op een mogelijk groot risico op vervuilde grond. In deze brief heeft [eisers] MM aansprakelijk gesteld voor de kosten van sanering van de grond, ter hoogte van € 30.678,48.
3 Het geschil
In de hoofdzaak
[eisers] vorderen dat de kantonrechter MM bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis veroordeelt om € 24.999,99 te betalen, vermeerderd met de proceskosten.
[eisers] leggen aan de vordering ten grondslag dat MM haar verplichtingen uit de overeenkomst van opdracht niet is nagekomen door haar zorgplicht te schenden. MM heeft nagelaten [eisers] te wijzen op de bodemverontreiniging, terwijl MM wel over deze informatie beschikte. Ook heeft MM [eisers] niet gewezen op het exoneratiebeding in artikel 4c van de koopovereenkomst met [gedaagden] , waardoor [eisers] [gedaagden] niet meer kan aanspreken op non-conformiteit van de woning. Hierdoor hebben [eisers] schade geleden in de vorm van saneringskosten aan de tuin, of in de vorm van waardevermindering van de woning ten opzichte van de betaalde koopprijs.
MM voert verweer en betwist dat zij haar zorgplicht heeft geschonden. MM heeft geen informatie achtergehouden en binnen de beperkte opdracht voldoende onderzoek verricht. Het taxatierapport van Wester en andere relevante stukken heeft [eisers] tijdig ontvangen en MM heeft [eisers] geïnformeerd over mogelijke bodemverontreiniging en de aanwezigheid van de twee olietanks. Het exoneratiebeding in de overeenkomst betreft een standaardbepaling. Verder betwist MM de schade in de vorm van de saneringskosten omdat er geen saneringsplicht is voor [eisers] en hij niet gehinderd is in het normaal gebruik van de woning en tuin. Ook staat niet vast dat [eisers] de woning niet (of onder andere voorwaarden) zouden hebben gekocht, omdat bodemverontreiniging normaal is in oudere dorpskernen en industriegebieden zoals [woonplaats 1] en omstreken. Verder doet MM een beroep op eigen schuld bij [eisers]
In de vrijwaringszaak
MM vordert dat de kantonrechter bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, [gedaagden] veroordeelt om al datgene te betalen waartoe MM eventueel zal worden veroordeeld in de hoofdzaak, vermeerderd met rente en kosten.
MM legt aan de vordering primair ten grondslag dat [gedaagden] onrechtmatig hebben gehandeld door hun mededelingsplicht te schenden. [gedaagden] hebben namelijk nagelaten MM te wijzen op (vermoedens van) bodemverontreiniging. MM mocht als makelaar op de juistheid en volledigheid van de mededelingen van [gedaagden] uitgaan. Subsidiair stelt MM dat sprake is van ongerechtvaardigde verrijking aan de zijde van [gedaagden] De woning is verkocht voor € 772.800,-. Deze koopprijs is gebaseerd op de aanname dat er geen bodemverontreiniging aanwezig is rond de woning. Bij het behouden van alle opbrengsten van de verkoop wordt [gedaagden] ongerechtvaardigd verrijkt indien MM in de hoofdzaak wordt veroordeeld tot het betalen van een schadevergoeding. Mocht blijken dat [eisers] recht hebben op betaling van MM in de hoofdzaak, dan moeten [gedaagden] deze betaling dus voldoen ter vrijwaring van MM.
[gedaagden] voeren verweer en betwisten schending van de mededelingsplicht, aangezien zij geen relevante informatie hebben achtergehouden. [gedaagden] hebben alle aan hen bekende feiten gemeld in de NVM-vragenlijst. Zelfs indien [gedaagden] informatie zouden hebben achtergehouden voor [eisers] , kan dit nimmer tot een onrechtmatige daad jegens MM leiden. De mededelingsplicht van [gedaagden] geldt alleen jegens [eisers] , ter bescherming van hun belangen, niet die van MM. Verder betwisten [gedaagden] de ongerechtvaardigde verrijking omdat het verband tussen de vermeende verrijking en verarming ontbreekt, danwel te ver verwijderd is. Ook is de verrijking niet ongerechtvaardigd omdat deze gegrond is op de koopovereenkomst. Tot slot betwisten [gedaagden] de schade van [eisers] omdat er geen saneringsplicht geldt.
4 De beoordeling
In de hoofdzaak
De vraag die partijen aan de kantonrechter hebben voorgelegd, is of MM haar zorgplicht heeft geschonden en of [eisers] hierdoor schade hebben geleden. Deze vraag wordt bevestigend beantwoord en hierna volgt de toelichting op dit oordeel.
Juridisch kader
Ingevolge artikel 7:401 BW moet een opdrachtnemer, zoals een makelaar, de zorg van een goed opdrachtnemer in acht nemen. Dit betekent dat MM dient te handelen zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot in gelijke omstandigheden mag worden verwacht. Van handelen in strijd met deze zorgplicht kan onder meer sprake zijn indien de makelaar de aspirant-koper voorafgaand aan de koop geen, onjuiste of misleidende informatie verstrekt over de eigenschappen van de zaak waarvan hij weet of moet begrijpen dat deze voor de (betrokken) koper bij zijn aankoopbeslissing van belang kunnen zijn. De op MM rustende zorgplicht wordt verder ingevuld door de e-mail van 4 juni 2024, waarin zij haar werkzaamheden beschrijft.
Schending zorgplicht
[eisers] voeren twee concrete verwijten aan op grond waarvan MM haar zorgplicht zou hebben geschonden. Deze verwijten worden hierna elk apart beoordeeld.
I. Informatieplicht over bodemverontreiniging
[eisers] stellen dat MM hen voorafgaand aan de koop had moeten inlichten over de bodemverontreiniging en dat heeft nagelaten, zelfs toen [eisers] hier specifiek naar vroegen. MM heeft [eisers] wel gewezen op de aanwezigheid van de gesaneerde olietanks, maar niet op de verontreinigde grond rondom deze tanks. [eisers] onderbouwen deze stelling met de Bodemrapportage (zie 2.7.) die als bijlage bij het taxatierapport van Wester gevoegd was en het verkennend en aanvullend bodemonderzoek van 6 juni 2002 (zie 2.8).
De kantonrechter oordeelt dat omdat bij de aankoop van de woning bekend was dat er twee gereinigde olietanks in de grond aanwezig waren, van een redelijk handelend aankoopmakelaar mag worden verwacht dat hij het Bodemloket raadpleegt, zodat inzicht kan worden verkregen in de bij de overheid bekende gegevens over de bodem. In dit geval had van MM mogen worden verwacht dat zij de uitkomst daarvan, namelijk dat er op het adres van de woning sinds 1976 een benzineservicestation gevestigd is geweest en dat er een oriënterend bodemonderzoek heeft plaatsgevonden waarin staat dat sprake is van een “ernstig en urgent geval van bodemverontreiniging,” aan [eisers] zou mededelen. Dat nog nader onderzoek naar de bodemverontreiniging noodzakelijk was doet daar niet aan af. Ook het gegeven dat uit een verkennend onderzoek naar voren komt dat sprake is van een ernstig en urgent geval van bodemverontreiniging is informatie waarvan MM wist of moest begrijpen dat deze voor [eisers] bij hun aankoopbeslissing van belang kon zijn.
De stelling van MM dat sprake was van een gerichte aankoopopdracht maakt niet dat MM het Bodemloket in dit geval niet hoefde te raadplegen en de uitkomst daarvan niet aan [eisers] hoefde mede te delen. Partijen zijn het erover eens dat MM bij een gerichte aankoopopdracht zou instappen op het moment dat [eisers] een bod wilde uitbrengen. Nergens blijkt uit MM aan [eisers] gecommuniceerd heeft dat ze bij een gerichte aankoop niet langer het ‘huiswerk’ zouden maken, zoals genoemd in stap 2 van de e-mail van 4 juni 2024 (zie 2.2), wat inhield dat zij zich zou buigen over juridische en bouwkundige aspecten van de woning. Zoals [eisers] op de zitting terecht naar voren hebben gebracht, is die advisering over de juridische en bouwkundige aspecten van de koop over het algemeen één van de belangrijkste redenen dat mensen een aankoopmakelaar inhuren. Als dat bij een gerichte aankoopopdracht anders zou zijn geweest had MM dat aan [eisers] moeten communiceren, hetgeen zij niet heeft gedaan. Sterker, zij stelt zoals hierna wordt overwogen, dat zij het Bodemloket wel heeft geraadpleegd, zodat zij zelf stelt feitelijk wel aan haar opdracht om het ‘huiswerk’ te maken heeft voldaan.
MM betwist dat zij haar zorgplicht heeft geschonden door aan te voeren dat zij [eisers] wel degelijk heeft geïnformeerd over de uitkomsten van haar onderzoek bij het Bodemloket en dus heeft geïnformeerd over mogelijke bodemverontreiniging.
De kantonrechter overweegt dat MM deze betwisting onvoldoende heeft gemotiveerd en overweegt daartoe als volgt. MM heeft slechts aangevoerd dat zij [eisers] over de resultaten van haar onderzoek in het Bodemloket geïnformeerd heeft, maar niet gesteld wanneer dit dan zou hebben plaatsgevonden, op welke wijze zij de informatie dan heeft verstrekt (mondeling of per e-mail) en wat zij daarbij dan precies heeft gezegd. Uit de stukken blijkt in ieder geval niet dat zij de informatie uit het Bodemloket aan [eisers] heeft toegestuurd, wat wel voor de hand had gelegen. Ook voert MM aan dat de gegevens van het Bodemloket MM geen andere inzichten gaven dan de inzichten die reeds uit het taxatierapport van Wester, inclusief bijlagen, bleken, die [eisers] reeds hadden ontvangen. De kantonrechter kan dit niet goed plaatsen, omdat het rapport van Wester een taxatierapport betreft ter financiering van de woning dat pas na het tekenen van de koopovereenkomst op 20 augustus 2024 is uitgebracht. Uit het verweer van MM volgt dus dat zij de onderzoeksresultaten uit het Bodemloket in ieder geval niet voorafgaand aan het tekenen van de koopovereenkomst met [eisers] heeft gedeeld. Nu MM haar betwisting onvoldoende heeft onderbouwd, komt vast te staan dat MM haar zorgplicht heeft geschonden door de uitkomsten van haar onderzoek in het Bodemloket niet met [eisers] te delen.
Dit leidt tot de tussenconclusie dat MM op dit punt haar zorgplicht ten opzichte van [eisers] heeft geschonden.
II. Het exoneratiebeding in de koopovereenkomst
[eisers] stellen dat artikel 4c van de koopovereenkomst (zie 2.6) inhoudt dat zij het risico dragen voor de eventuele aanwezigheid van bodemverontreiniging. MM had door dit vergaande exoneratiebeding een verhoogde zorgplicht en had hen moeten wijzen op de betekenis en gevolgen van dit artikel en/of had moeten adviseren hier niet mee akkoord te gaan.
De kantonrechter overweegt dat in deze procedure onvoldoende vaststaat dat artikel 4c van de koopovereenkomst moet worden uitgelegd als een exoneratiebeding dat naast asbest ook op bodemverontreiniging ziet. Artikel 4a van de koopovereenkomst ziet namelijk specifiek op verontreiniging in en om de woning door giftige, chemische of andersoortige stoffen. Artikel 4b ziet op de twee olietanks en artikel 4c lijkt alleen over asbest te gaan. Lid c noemt wel “andere voor de gezondheid schadelijke materialen” naast asbest, maar gezien het aparte artikel 4a over verontreiniging valt niet in te zien waarom artikel 4c ook over bodemverontreiniging zou gaan. Artikel 4a en 4b bevatten niet het exoneratiebeding dat artikel 4c wel bevat en nergens blijkt uit dat artikel 4c naast asbest ook op bodemverontreiniging ziet. Nu de uitleg die [eisers] aan artikel 4c van de koopovereenkomst geven onvoldoende vaststaat levert dit geen schendig van de zorgplicht door MM op.
III. verwijten in brief van 3 augustus 2025
Voor zover [eisers] met een verwijzing naar de brief van 3 augustus 2025 nog andere verwijten aan hun stelling dat MM haar zorgplicht heeft geschonden ten grondslag hebben willen leggen, hebben zij deze schendingen onvoldoende onderbouwd, zodat de kantonrechter hieraan voorbij gaat.
Tussenconclusie
De kantonrechter komt tot de conclusie dat MM haar zorgplicht heeft geschonden door de uitkomsten van haar onderzoek in het Bodemloket, waarin zich een rapport bevond van een verkennend en aanvullend bodemonderzoek dat vermeldt dat sprake is van een ernstig en urgent geval van bodemverontreiniging, niet met [eisers] te delen. De andere verwijten van [eisers] houden geen stand.
Schade en causaal verband
De volgende vraag is of [eisers] als gevolg van deze schendig van de zorgplicht schade hebben geleden en zo ja, hoe hoog deze schade is.
[eisers] maximeren hun schade op € 24.999,99 en vorderen deze schade in de eerste plaats op grond van de saneringskosten ter hoogte van € 30.678,48. In de tweede plaats vorderen [eisers] schade ten gevolge van de waardevermindering van de woning. [eisers] voeren aan dat als zij van de informatie in het Bodemloket op de hoogte waren, zij een minder hoog bedrag voor de woning hadden betaald. Op de zitting hebben [eisers] aangevoerd dat zij inschatten dat als zij van deze informatie op de hoogte waren geweest, zij minstens € 75.000,- minder voor de woning hadden betaald. [eisers] verzoeken de kantonrechter de hoogte van de waardevermindering op grond van artikel 6:97 BW te schatten.
MM betwist dat sprake is van schade. De woning kan volgens MM normaal worden gebruikt en er is geen saneringsplicht, zodat de saneringskosten niet als schade kunnen worden gelabeld. Volgens MM staat niet vast dat [eisers] de woning onder andere voorwaarden zouden hebben gekocht als zij wel van de bodemverontreiniging wisten. MM wijst er daarbij op dat in oudere dorpskernen en industriegebieden (zoals [woonplaats 1] en omstreken) de bodem vaak verontreinigd is. Dit is normaal voor verstedelijkt gebied in de Randstad en betekent dus ook dat dit niet hoeft te betekenen dat er directe gezondheidsrisico’s zijn.
De kantonrechter stelt voorop dat een schadevergoeding [eisers] zo veel mogelijk in de toestand moet brengen als waarin zij zouden hebben verkeerd indien de schadeveroorzakende gebeurtenis zou zijn uitgebleven, hetgeen meebrengt dat de omvang van de schade wordt bepaald door een vergelijking van de toestand zoals deze in werkelijkheid is met de toestand zoals die (vermoedelijk) zou zijn geweest indien het schadeveroorzakende feit niet zou hebben plaatsgevonden. Tussen partijen staat vast dat aan [eisers] geen saneringsplicht is opgelegd en dat zij de grond van hun woning niet hebben laten saneren. Dat betekent echter niet dat zij geen recht hebben op schadevergoeding.
De kantonrechter acht een waardevermindering van de woning aannemelijk gelet op het stigma-effect dat aan bodemverontreiniging kleeft. Dat het bodemonderzoek slechts een oriënterend onderzoek betreft doet niet aan de waardevermindering af, omdat in dit bodemonderzoek wel is vastgesteld dat sprake is van een ernstig en urgent geval van bodemverontreiniging. Dit zal zonder meer een waardedrukkend effect op de woning hebben, omdat [eisers] als zij de woning gaan verkopen hiervan mededeling aan de nieuwe kopers zullen moeten doen. Daarbij komt dat [eisers] op een later moment mogelijk alsnog de herstelkosten zullen maken, als zij bijvoorbeeld de woning met een gesaneerde grond willen verkopen om eventuele onzekerheden met betrekking tot de grond bij potentiële kopers weg te nemen. [eisers] hebben de kantonrechter verzocht om hun schade te schatten. De kantonrechter zal bij de schatting van de waardevermindering van de woning bij de objectieve saneringskosten aansluiten, en de schade daarom vaststellen op € 24.999,99.
Geen eigen schuld
MM heeft nog aangevoerd dat sprake is van eigen schuld aan de zijde van [eisers] , omdat zij wel geïnformeerd zijn over de mogelijke verontreiniging van de grond en daarnaar voor de levering onderzoek hadden kunnen doen. Nu niet vast staat dat MM [eisers] over de verontreiniging geïnformeerd heeft, slaagt dit verweer niet.
Conclusie
MM is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten van [eisers] betalen. De proceskosten van [eisers] worden begroot op:
|
- kosten van de dagvaarding |
€ |
148,04 |
|
|
- griffierecht |
€ |
732,00 |
|
|
- salaris gemachtigde |
€ |
1.154,00 |
(2 punten × € 577,-) |
|
- nakosten |
€ |
144,00 |
(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
2.178,04 |
In de vrijwaringszaak
MM heeft primair aan haar vordering ten grondslag gelegd dat [gedaagden] onrechtmatig jegens haar hebben gehandeld door hun mededelingsplicht te schenden. De kantonrechter oordeelt dat [gedaagden] in beginsel alleen een mededelingsplicht over (vermoedens van) bodemverontreiniging heeft ten aanzien van de kopers. Waarom zij ook ten opzichte van MM een mededelingsplicht zouden hebben is door MM niet (voldoende) uitgelegd en door [gedaagden] betwist. Er kan op die grond dus geen sprake zijn van een onrechtmatige gedraging jegens MM.
Subsidiair beroept MM zich er op dat [gedaagden] ongerechtvaardigd zijn verrijkt en dat [gedaagden] daarom de schade van MM moeten vergoeden. Ook deze grondslag slaagt niet. Voor zover [gedaagden] al zijn verrijkt, in de zin dat zij een te hoge prijs voor hun huis zouden hebben ontvangen, geldt dat de betaling van die koopprijs gerechtvaardigd is door de instemming daarmee door de kopers. Daarnaast is de schade (verarming) van MM het gevolg van haar eigen fout en staat daarmee niet in verband met de verrijking van [gedaagden]
De vordering van MM zal dan ook worden afgewezen.
MM is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten van [gedaagden] betalen. De proceskosten van [gedaagden] worden begroot op:
|
- salaris gemachtigde |
€ |
1.154,00 |
(2 punten × € 577,-) |
|
- nakosten |
€ |
144,00 |
(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
1.298,00 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
5 De beslissing
De kantonrechter
in de hoofdzaak
veroordeelt MM om aan [eisers] te betalen een bedrag van € 24.999,99;
veroordeelt MM in de proceskosten van € 2.178,04, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als MM niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend;
verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad .
in de vrijwaringszaak
De kantonrechter
wijst de vorderingen van MM af,
5.5. veroordeelt MM in de proceskosten van € 1.298,-, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoel in artikel 6:119 BW en de kosten van betekening als MM niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
verklaart de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad,
5.7. wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. A.C.J. Klaver, kantonrechter, bijgestaan door mr. Z.A. Mees, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 9 oktober 2026.