Verbintenissenrecht
Artikel 6:162 BW. Verklaring voor recht afgewezen. De vermeende uitlatingen van gedaagde, waarop eiser zijn…
Rechtbank Amsterdam, 4 november 2026
ECLI:NL:RBAMS:2026:10987 · Rechtbank Amsterdam · 4 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-amsterdam/civiel-recht/verbintenissenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbams-2026-10987
Zaakgegevens
Op 4 november 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank AmsterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Datum publicatie
- 6 november 2026
- Zaaknummer
- C/13/782036 HA ZA 26-60
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. C. Guzel, mr. J. van Zanten
- ECLI
- ECLI:NL:RBAMS:2026:10987
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Artikel 6:162 BW. Verklaring voor recht afgewezen. De vermeende uitlatingen van gedaagde, waarop eiser zijn vorderingen baseert, vallen onder de finale kwijting, die partijen zijn overeengekomen in de vaststellingsovereenkomst over het dienstverband van eiser.
Uitspraak
RECHTBANK Amsterdam
Civiel recht
Zaaknummer: C/13/782036 / HA ZA 26-60
Vonnis van 4 november 2026
in de zaak van
[eiser] ,
wonende te [woonplaats] ,
eisende partij,
hierna te noemen: [eiser] ,
advocaat: mr. C. Guzel,
tegen
DUO+,
gevestigd te Ouderkerk aan de Amstel,
gedaagde partij,
hierna te noemen: DUO+,
advocaat: mr. J. van Zanten.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van 13 januari 2026, met producties,
- de conclusie van antwoord, met producties,
- het tussenvonnis van 29 april 2026, waarbij de mondelinge behandeling is bepaald,
- het verkort proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 22 september 2026.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De feiten
[eiser] is op 1 juni 2022 in dienst getreden bij DUO+ als buitengewoon opsporingsambtenaar (boa). Vanaf 1 oktober 2024 had [eiser] een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd.
DUO+ heeft [eiser] vanaf 20 mei 2025 geschorst. Op 27 mei 2025 heeft een gesprek plaatsgevonden tussen DUO+, bijgestaan door haar advocaat, en [eiser] , bijgestaan door [naam 1] , juridisch adviseur van vakbond ACP. Van het gesprek is een verslag gemaakt. [eiser] is na overleg met [naam 1] akkoord gegaan met het verslag.
In het verslag staat voor zover hier relevant:
“Aanleiding gesprek:
Aan de heer [eiser] is per brief d.d. 22 mei 2025 bevestigd dat hem met ingang van 20 mei 2025 een schorsing is opgelegd en uitgenodigd om de signalen met betrekking tot zijn handelen en nalaten te bespreken.
(…)
De heer [naam 2] [teamleider bij DUO+, toevoeging rechtbank] meldt dat hij met de direct toezichthouder heeft gesproken en dat volgens de toezichthouder aangifte gedaan zou kunnen worden met betrekking tot het verduisteren, van fietsen, in dienstbetrekking. De heer [naam 1] geeft aan dat hij dat te ver vindt gaan, er zijn geen fietsen verduisterd. Hij is destijds bij het gesprek met de toezichthouder geweest en vindt dat de heer [eiser] toen onhandige keuzes heeft gemaakt. Dat betrof een van de genoemde eerdere kwesties. Er is een waarschuwing gegeven en de heer [eiser] geeft aan dat hij hiervan heeft geleerd.
De heer [naam 2] kijkt terug naar 2023, het gedrag wat we veranderd hadden willen zien lijkt niet veranderd te zijn. Hij geeft aan dat het draagvlak voor hem als boa uitermate dun is geworden en er in de organisatie in feite geen basis van vertrouwen meer is. Er is een groot tekort aan boa’s en in die zin is het goed mogelijk om heel snel een andere baan te vinden.”
Partijen hebben op 22 juni 2025 een vaststellingsovereenkomst getekend, waarna [eiser] zijn arbeidsovereenkomst heeft opgezegd.
Artikel 20 van de vaststellingsovereenkomst luidt:
“Tussen partijen is alles besproken en uit onderhandeld. Er zijn geen verdere onderwerpen die partijen, al dan niet in de onderhandelingen naar voren gebracht door een van hen, buiten deze vaststellingsovereenkomst wensen te laten. Na voldoening van de verplichtingen uit deze vaststellingsovereenkomst zullen daarom Werkgever enerzijds en Werknemer anderzijds, niets meer van elkaar te vorderen hebben in verband met verplichtingen of rechten voortvloeiende uit de tussen partijen van kracht zijnde arbeidsovereenkomst (de wijze van) beëindiging daarvan, een en ander in de ruimste zijn des woords, en verlenen partijen elkaar alsdan finale kwijting. [onderstreping rechtbank]
Deze finale kwijting ziet tevens uitdrukkelijk toe op, maar is niet beperkt tot, eventuele aanspraken op grond van contractuele afvloeiingsregelingen, pensioen(plan)schade (waaronder in ieder geval begrepen de basispensioenverzekering en de excedentverzekering) toepasselijke bepalingen in boek 2 BW, bedrijfsongevallen en beroepsziektes (inclusief artikel 7:611 BW en artikel 7:658 BW situaties) alsmede eventuele aanspraken op of volgend uit wet- en regelgeving met betrekking tot gelijke behandeling. Eventuele pensioenschade wordt door partijen op voorhand beperkt tot de af te dragen pensioenpremies.
Partijen erkennen voorts dat, met uitzondering van de afspraken als in deze vaststellingsovereenkomst vervat, geen andere afspraken en/of verplichtingen en/of overeenkomsten bestaan, althans dat deze afspraken en/of verplichtingen en/of overeenkomsten teniet worden gedaan door de inhoud van de in deze vaststellingsovereenkomst neergelegde afspraken, die een uitputtende regeling bedoelen te treffen.”
De advocaat van [eiser] heeft DUO+ bij brief van 16 september 2025 verzocht om een schadevergoeding van € 45.000 te betalen aan [eiser] , omdat DUO+ [eiser] tijdens het gesprek van 27 mei 2025 ten onrechte heeft beschuldigd van verduistering. DUO+ heeft aansprakelijkheid afgewezen.
3 Het geschil
[eiser] vordert - samengevat - dat de rechtbank bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad:
-
voor recht verklaart dat DUO+ onrechtmatig tegenover hem heeft gehandeld door hem onterecht en ongefundeerd te beschuldigen van diefstal, heling of verduistering,
-
DUO+ veroordeelt om aan hem een bedrag aan immateriële schadevergoeding te betalen van € 45.000, vermeerderd met wettelijke rente,
-
DUO+ veroordeelt of gebiedt alle beschuldigingen tegen hem in trekken, omdat deze op valse gronden zijn gedaan en hem publiekelijk excuses aan te bieden,
-
DUO+ veroordeelt of gebiedt alle beschuldigingen, aantijgingen en toespelingen te staken en gestaakt te houden,
op straffe van verbeurte van een dwangsom voor zover het de laatste twee vorderingen betreft en met veroordeling van DUO+ in de proceskosten.
[eiser] legt aan zijn vorderingen ten grondslag dat DUO+ onrechtmatig tegenover hem heeft gehandeld. Ter zitting heeft [eiser] het verwijt dat DUO+ hem onterecht heeft beschuldigd van strafbare feiten beperkt tot verduistering tijdens dienstbetrekking, doordat [eiser] in beslag genomen fietsen zonder toestemming van de gemeente aan de kringloop heeft overgedragen. Vervolgens heeft DUO+ zonder enige vorm van wederhoor aangestuurd op beëindiging van het dienstverband van [eiser] . Hierdoor is [eiser] ernstig in zijn persoon en professionele reputatie aangetast en lijdt hij schade.
DUO+ voert verweer. DUO+ concludeert tot afwijzing van de vorderingen van [eiser] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiser] in de proceskosten.
DUO+ voert primair aan dat partijen in de vaststellingsovereenkomst elkaar over en weer finale kwijting hebben verleend met betrekking tot de arbeidsovereenkomst en de wijze van beëindiging daarvan. De vordering van [eiser] ziet op de wijze van beëindiging van het dienstverband en valt daarom onder de finale kwijting. Subsidiair betwist DUO+ dat zij [eiser] heeft beschuldigd van een strafbaar feit. Van onrechtmatig handelen is daarom geen sprake. Meer subsidiair betwist DUO+ het bestaan en de omvang van de schade. Ook betwist zij het causaal verband tussen de schade en het handelen of nalaten van DUO+.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4 De beoordeling
De verklaring voor recht wordt afgewezen
De rechtbank neemt voor de beoordeling van de vorderingen het interne verslag van het gesprek van 27 mei 2025 als uitgangspunt. [eiser] is namelijk met de inhoud van dit verslag akkoord gegaan. [naam 1] heeft vier maanden na het gesprek nog een schriftelijke verklaring over het gesprek gestuurd aan [eiser] , maar deze verklaring maakt het eerdere gespreksverslag niet op wezenlijke punten anders.
In het verslag staat dat volgens de toezichthouder aangifte zou kunnen worden gedaan met betrekking tot het verduisteren van fietsen in dienstbetrekking. Voor zover deze passage al kan worden aangemerkt als een onrechtmatige uitlating, heeft DUO+ [eiser] niet zélf beschuldigd van verduistering, maar alleen vermeld dat de toezichthouder meent dat terzake aangifte zou kunnen worden gedaan. DUO+ heeft ook geen aangifte gedaan van verduistering. Wat daar verder ook van zij, de rechtbank zal de verklaring voor recht afwijzen, omdat het beroep op finale kwijting van DUO+ slaagt. De rechtbank overweegt daarover het volgende.
[eiser] en DUO+ hebben elkaar in de vaststellingsovereenkomst finale kwijting verleend. Uit het onderstreepte gedeelte van de bepaling (zie 2.5) blijkt dat tussen partijen alles is besproken en uit onderhandeld. Verder staat in de bepaling dat partijen niets meer van elkaar te vorderen hebben in verband met de verplichtingen of rechten die voortvloeien uit de arbeidsovereenkomst tussen [eiser] en DUO+ en de wijze van beëindiging daarvan. Dit alles bovendien in de ruimste zin van het woord.
Het gesprek van 27 mei 2025 ging over het functioneren van [eiser] en heeft uiteindelijk geleid tot de beëindiging van zijn dienstverband. De mogelijke uitlatingen van DUO+, waarop [eiser] zijn vordering baseert, zijn tijdens dit gesprek gedaan en behoren tot hetgeen is besproken in het kader van de beëindiging van de arbeidsovereenkomst. De ruim geformuleerde bepaling over de finale kwijting kan niet anders worden begrepen dan dat de uitlatingen van DUO+ daar ook onder vallen.
Ook de overige vorderingen stranden
De rechtbank zal de overige vorderingen van [eiser] ook afwijzen, omdat deze vorderingen voortbouwen op de afgewezen verklaring voor recht.
[eiser] moet de proceskosten betalen
[eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van DUO+ worden begroot op:
|
- griffierecht |
€ |
3.083,00 |
|
|
- salaris advocaat |
€ |
2.580,00 |
(2 punten × € 1.290,00) |
|
- nakosten |
€ |
189,00 |
(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
5.852,00 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
5 De beslissing
De rechtbank
wijst de vorderingen van [eiser] af,
veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 5.852,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordeling voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt [eiser] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
|
Dit vonnis is gewezen door mr. M.E.M. James-Pater, rechter, bijgestaan door mr. S.C. Zum Vörde Sive Vörding, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026. |
||