Verbintenissenrecht
Beide partijen hebben een vordering op elkaar. De vordering in conventie gaat teniet na verrekening met de…
Rechtbank Amsterdam, 23 september 2026
ECLI:NL:RBAMS:2026:9903 · Rechtbank Amsterdam · 23 september 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-amsterdam/civiel-recht/verbintenissenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbams-2026-9903
Zaakgegevens
Op 23 september 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over verbintenissenrecht.
- Instantie
- Rechtbank AmsterdamRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Datum uitspraak
- 23 september 2026
- Datum publicatie
- 7 oktober 2026
- Zaaknummer
- C/13/782877 / HA ZA 26-101
- Rechtsgebied
- Civiel recht » Verbintenissenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- Advocaat
- mr. Ö. Arslan, mr. O.L. van der Pol
- ECLI
- ECLI:NL:RBAMS:2026:9903
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Beide partijen hebben een vordering op elkaar. De vordering in conventie gaat teniet na verrekening met de vordering in reconventie. Verder gaat een beroep op de bepalingen uit Richtlijn (EU) 2019/633 van het Europees Parlement inzake oneerlijke handelspraktijken in de relaties tussen ondernemingen in de landbouw- en voedselvoorzieningsketen en de Wet OHP niet op, omdat de Richtlijn en de Wet OHP niet van toepassing zijn.
Uitspraak
RECHTBANK Amsterdam
Civiel recht
Zaaknummer: C/13/782877 / HA ZA 26-101
Vonnis van 23 september 2026 (bij vervroeging)
in de zaak van
[eiser] ,
te [vestigingsplaats] (Polen),
eisende partij in conventie,
verwerende partij in reconventie,
hierna te noemen: [eiser] ,
advocaat: mr. Ö. Arslan,
tegen
MEGA IMAGE S.R.L.,
te Timisoara (Roemenië),
gedaagde partij in conventie,
eisende partij in reconventie,
advocaat: mr. O.L. van der Pol.
1 De procedure
In de zaak C/13/768004 / HA ZA 25-975 waarmee de procedure is aangevangen blijkt het verloop van de procedure uit:
- de dagvaarding van 3 januari 2025, met producties,
- de conclusie van antwoord tevens eis in reconventie, met producties,
- de conclusie van antwoord in reconventie en
- het tussenvonnis van 20 augustus 2025 waarin een mondelinge behandeling is bepaald.
De zaak is vervolgens op verzoek van partijen doorgehaald.
De zaak is heropend onder zaaknummer C/13/782877 / HA ZA 26-101. Het verloop van de procedure blijkt verder uit:
-
het tussenvonnis van 8 april 2026 waarbij een mondelinge behandeling is bepaald en
-
de mondelinge behandeling van 27 augustus 2026 waarvan een verkort proces-verbaal is opgemaakt en waarvan de griffier aantekeningen heeft bijgehouden.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De feiten
[eiser] is een Pools bedrijf dat bakkerij- en zoetwaren produceert. Mega Image S.R.L is een supermarktketen in Roemenië en heette voorheen S.C. Profi Rom Food S.R.L. Hierna wordt de afkorting Profi gebruikt.
Op 6 februari 2020 zijn [eiser] en Profi een Leveringsovereenkomst overeengekomen op grond waarvan [eiser] wekelijks producten leverde aan Profi. [eiser] factureerde maandelijks en op de facturen staat een betalingstermijn van dertig dagen. In artikel 16.7 van de Leveringsovereenkomst staat dat Profi 8% rente is verschuldigd bij te late betaling van de facturen.
In bijlage 4 bij de Leveringsovereenkomst (Agreement for Commercial and Financial Discounts) staat dat Profi recht heeft op een financiële korting gebaseerd op de door [eiser] op de door haar aan Profi geleverde producten gerealiseerde omzet (hierna: de kortingsafspraak). In een tabel staat opgenomen hoe de korting moet worden berekend. Verder staat in Bijlage 4 onder meer:
“(…)
1) Payment Term
a. The payment term for the invoices prepared correctly starts to run from the
receipt date of the invoice at the head office of the Beneficiary [Profi, rb].
b. The invoice is deemed not received if the Beneficiary fails to receive the
original invoice prepared in conformity with the legal dispositions and the provisions of the present Agreement.
2) Commercial and Financial Discounts
a. The calculation basis for commercial and financial discounts granted by the Supplier [ [eiser] , rb] to the Beneficiary [Profi, rb] is determined and applied to the value of the invoices before the discount and VAT, except for the discount issued for merchandise returns.
b. The commercial and financial discounts shall be issued by the Supplier [ [eiser] , rb] up to the 10th of the following month, unless the parties agree otherwise.
(…)”
Profi heeft een deel van de facturen van [eiser] te laat betaald.
Profi heeft een factuur van 21 december 2021 van 48.148,96 PLN van [eiser] niet betaald.
Tussen september 2021 en april 2022 heeft Profi herhaaldelijk aan [eiser] gevraagd om creditfacturen in verband met de te verlenen korting over de maanden augustus tot en met december 2021.
Per 1 januari 2022 is de Leveringsovereenkomst van rechtswege beëindigd.
In de Leveringsovereenkomst staat een forumkeuze voor de rechtbank Amsterdam en een rechtskeuze voor Nederlands recht.
3 Het geschil
in conventie
[eiser] vordert - samengevat en na vermindering van eis - om bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis:
I. Profi te veroordelen tot betaling van de contractuele rente van € 25.786,08;
II. Profi te veroordelen tot betaling van de onbetaalde factuur van 48.148,96 PLN en
III. Profi te veroordelen in de buitengerechtelijke incassokosten van € 1.146 en in de proceskosten van [eiser] .
Aan de vorderingen legt [eiser] ten grondslag dat Profi haar verplichtingen uit de Leveringsovereenkomst moet nakomen. Profi moet contractuele rente betalen over de te laat betaalde facturen en Profi moet de niet betaalde factuur voldoen.
Profi voert verweer. Profi concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [eiser] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [eiser] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiser] in de kosten (met rente) van deze procedure.
Profi vordert - samengevat - om [eiser] bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis te veroordelen tot betaling van € 80.814,42, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente vanaf 1 januari 2022 en te verminderen met hetgeen Profi uit hoofde van de vorderingen in conventie aan [eiser] is verschuldigd en tot betaling van de proceskosten te vermeerderen met wettelijke rente.
Profi vordert dat [eiser] de kortingsafspraak uit de Leveringsovereenkomst nakomt.
[eiser] voert verweer. [eiser] concludeert tot afwijzing van de vorderingen van Profi, met veroordeling van Profi in de kosten van deze procedure.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4 De beoordeling
in conventie en in reconventie
rechtsmacht en toepasselijk recht
De zaak heeft een internationaal karakter, omdat [eiser] is gevestigd in Polen en Profi in Roemenië. In de Leveringsovereenkomst zijn partijen een forumkeuze voor de rechtbank Amsterdam overeengekomen. Daarom is deze rechtbank bevoegd om kennis te nemen van de vorderingen. Op het geschil is Nederlands recht van toepassing. Ook dat zijn [eiser] en Profi overeengekomen.
Het geschil betreft een koopovereenkomst met betrekking tot roerende zaken. Omdat partijen een rechtskeuze hebben uitgebracht voor Nederlands recht en zij het Weens Koopverdrag niet hebben uitgesloten, is in beginsel dat verdrag van toepassing op het geschil. Voor zover onderwerpen daarin niet zijn geregeld, worden deze beoordeeld aan de hand van het Nederlandse recht.
waar gaat de zaak over
Gelet op de onderlinge samenhang worden de vorderingen in conventie en in reconventie gezamenlijk beoordeeld.
[eiser] heeft bakkerij- en zoetwaren geproduceerd en geleverd aan Profi. Op grond van de Leveringsovereenkomst moest Profi daarvoor betalen aan [eiser] . Profi heeft een aantal facturen te laat betaald en één factuur niet betaald aan [eiser] . Profi vindt dat de facturen (gedeeltelijk) niet-opeisbaar zijn, omdat deze niet voldoen aan de vorm die partijen hebben afgesproken. Hierna zal blijken dat dat verweer van Profi niet slaagt. Profi moet daarom aan [eiser] contractuele rente betalen voor het te laat betalen van een deel van de facturen en zij moet de onbetaalde factuur alsnog betalen. Daar staat tegenover dat Profi een geslaagd beroep op verrekening kan doen, omdat zij nog recht heeft op door [eiser] te verlenen korting op grond van de kortingsafspraak. De vordering van Profi op [eiser] is groter dan de vordering van [eiser] op Profi. Daarom wordt de vordering in conventie afgewezen (omdat deze door de verrekening teniet gaat) en zal in reconventie het bedrag dat na verrekening nog moet worden betaald aan Profi, worden toegewezen.
conventie: de te laat betaalde facturen en de onbetaalde factuur
Tussen partijen is het volgende niet in geschil:
-
Profi heeft een aantal facturen uit 2020 en 2021 van [eiser] te laat betaald en partijen hebben in artikel 16.7 van de Leveringsovereenkomst afgesproken dat een contractuele rente van 8% moet worden betaald bij te late betaling van een factuur.
-
Profi heeft een factuur van 21 december 2021 van 48.148,96 PLN niet betaald.
Profi voert geen verweer tegen de gevorderde contractuele rente, met uitzondering van de rente over te laat betaalde facturen die zien op de maanden augustus, september, oktober en december 2021. Ook voert Profi aan dat zij de onbetaalde factuur uit december 2021 niet hoeft te betalen. Profi vindt dat [eiser] facturen heeft gestuurd die niet voldoen aan de vorm die partijen hebben afgesproken. Volgens artikel 1 uit Bijlage 4 is een factuur pas opeisbaar als deze correct is opgesteld en dat is een factuur als de overeengekomen korting daarin is verwerkt. Dat heeft [eiser] niet gedaan en daarom is de contractuele rente voor zover het gaat om de te laat betaalde facturen over de maanden augustus, september, oktober en december 2021 en de niet-betaalde factuur van 21 december 2021 niet opeisbaar, aldus Profi.
Profi wordt hierin niet gevolgd. De gang van zaken was dat [eiser] producten leverde aan Profi en dat [eiser] daarvoor een factuur stuurde aan Profi. In die factuur werden de maandelijkse kortingen die [eiser] aan Profi moest geven, niet verwerkt. Die stonden dus niet op die factuur. Daarvoor stuurde [eiser] aan Profi steeds een afzonderlijke creditfactuur. Dat staat ook zo in artikel 2 van Bijlage 4 bij de Leveringsovereenkomst. [eiser] heeft dus niet een verplichting verzaakt door de kortingen achterwege te laten op de facturen die zij stuurde aan Profi en waarmee zij de geleverde producten in rekening bracht. Dat betekent ook dat de facturen voldoen aan de daaraan te stellen eisen en dat deze opeisbaar zijn. Voor zover Profi een beroep doet op het opschorten van haar betalingsverplichting, gaat ook dat beroep niet op. Het betalen van de facturen door Profi en het recht op korting van Profi zijn geen tegenover elkaar staande verbintenissen. Tegenover de verplichting van Profi om de facturen te betalen staat slechts de verplichting van [eiser] tot het leveren van producten en niet in geschil is dat aan die laatste verplichting door [eiser] al is voldaan.
Profi moet contractuele rente betalen en de factuur van 21 december 2021 nog voldoen. Dat zijn de volgende door [eiser] gevorderde en door Profi niet betwiste bedragen: € 25.786,08 aan contractuele rente (door [eiser] is een bedrag van 117.209,48 PLN omgerekend naar euro’s) en een bedrag van 48.148,96 PLN voor de onbetaalde factuur. Omdat zoals hierna zal blijken Profi een beroep op verrekening kan doen, zal de rechtbank het bedrag van de onbetaalde factuur van 48.148,96 PLN omrekenen naar euro’s; dat is op het moment van wijzen van het vonnis een bedrag van € 11.123.
[eiser] vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). [eiser] heeft voldoende gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. [eiser] heeft daarom recht op een vergoeding voor de kosten van die werkzaamheden. Daarom is Profi een bedrag van € 1.144,08 verschuldigd aan [eiser] .
reconventie: de kortingen
Partijen zijn in Bijlage 4 een kortingsafspraak overeengekomen die kort gezegd inhoudt dat Profi aanspraak maakt op een korting van 15% plus 5% voor centrale leveringen bij een bepaalde omzet per maand. Over de maanden augustus, september, oktober en december 2021 heeft [eiser] deze korting niet aan Profi gegeven. [eiser] betoogt dat zij er niet toe is gehouden om de kortingen te geven. Profi kan hierop geen aanspraak meer maken omdat de Leveringsovereenkomst al beëindigd is. Verder is de kortingsafspraak in strijd met Richtlijn (EU) 2019/633 van het Europees Parlement inzake oneerlijke handelspraktijken in de relaties tussen ondernemingen in de landbouw- en voedselvoorzieningsketen (hierna: de Richtlijn) en de Wet oneerlijke handelspraktijken landbouw- en voedselvoorzieningsketen (hierna: Wet OHP) waarmee de Richtlijn is geïmplementeerd. Ook is sprake van machtsmisbruik door Profi. Tot slot heeft Profi steeds te laat (niet uiterlijk op de tiende van de maand) de berekening van de korting doorgegeven aan [eiser] en kan Profi daarom geen aanspraak meer maken op kortingen. De verweren van [eiser] slagen niet. Daarvoor is het volgende van belang.
Dat partijen een kortingsafspraak hebben gemaakt, is niet in geschil. Het eindigen van een overeenkomst, betekent niet dat partijen over en weer worden bevrijd van de betalingsverplichtingen die zij ten tijde van de overeenkomst ten opzichte van elkaar hadden en die zij niet zijn nagekomen. Dat is anders als uit de overeenkomst of andere omstandigheden blijkt dat partijen hebben afgesproken of over en weer mochten verwachten dat die verplichtingen zouden eindigen bij het einde van de overeenkomst. Dat is niet het geval als het gaat om de kortingsafspraak tussen [eiser] en Profi. Het feit dat de Leveringsovereenkomst inmiddels door tijdsverloop in geëindigd, staat er dus niet aan in de weg dat Profi nog aanspraak kan maken op nakoming van de kortingsafspraak.
De kortingsafspraak is volgens [eiser] een verboden handelspraktijk in de zin van artikel 3 onder c Wet OHP, welke bepaling correspondeert met artikel 3 lid 2 onder c van de Richtlijn. In artikel 12 van de Wet OHP (Stb. 2012, 178) is het overgangsrecht vervat en daarin staat dat de wet niet van toepassing is op overeenkomsten die zijn gesloten voor het tijdstip van haar inwerkingtreding, met dien verstande dat de niet-toepasselijkheid voor die overeenkomsten eindigt met ingang van twaalf maanden na de dag van uitgifte van het Staatsblad waarin de wet wordt geplaatst. Het Staatsblad is uitgegeven op 15 april 2021. De Leveringsovereenkomst is gesloten op 6 februari 2020, dus voordat de Wet OHP in werking trad. Dat betekent dat de bepalingen van de Wet OHP pas van toepassing zouden worden op de Leveringsovereenkomst per 15 april 2022. Toen was de Leveringsovereenkomst al geëindigd.
Een Richtlijn heeft geen terugwerkende kracht en aan richtlijnconforme interpretatie van het nationale recht dat ten tijde van de Leveringsovereenkomst wél gold, komt de rechtbank in dit geval ook niet toe. De Richtlijn is immers voor afloop van de omzettingstermijn (en dus op tijd) geïmplementeerd in de Wet OHP en gesteld noch gebleken is dat die implementatie onjuist of onvolledig is geweest (vergl. HvJEU Adeneler C-212/04 en HvJEU Pfeiffer
C-397-403/01). De kortingsafspraak kan dus niet worden getoetst aan de bepalingen van de Richtlijn en de Wet OHP.
[eiser] stelt verder dat Profi misbruik maakt van haar machtspositie, maar omdat [eiser] niets heeft gesteld waaruit blijkt van een dominante positie van Profi in de betreffende markt, gaat de rechtbank aan die stelling voorbij.
Tot slot voert [eiser] als verweer dat Profi de korting uiterlijk de tiende van de maand had moeten vragen en dat nu zij dat niet heeft gedaan, Profi daarmee te laat is en geen korting meer kan vorderen. In artikel 2 onder b van Bijlage 4 staat echter dat [eiser] (the Supplier) verplicht is om uiterlijk de tiende van de opvolgende maand de korting te verwerken. Vast staat dat [eiser] daarvoor een creditnota moest versturen aan Profi. Uit de Bijlage blijkt niet dat Profi uiterlijk de tiende van de opvolgende maand moest vragen om de korting. Meer nog is van belang dat uit de overeenkomst of de manier waarop partijen daaraan uitvoering gaven, niet volgt dat Profi haar recht op korting zou verliezen als zij daarom niet voor de tiende van de opvolgende maand vroeg. Verder heeft Profi, voor zover van belang, steeds om korting gevraagd voor wat betreft de voorafgaande maand en [eiser] verzocht om te crediteren. [eiser] heeft toen nooit laten weten dat Profi daarmee te laat was. Het verweer van [eiser] slaagt niet.
Dit betekent dat [eiser] aan Profi ten onrechte geen kortingen heeft gegeven. Het bedrag aan kortingen is onweersproken 342.876,90 PLN. In het lichaam van de dagvaarding en in de spreekaantekeningen heeft Profi dit bedrag steeds omgerekend naar € 80.576,18, maar Profi vordert in het petitum € 80.814,42. De rechtbank zal gezien de berekening van Profi en ook gelet op de inmiddels gedaalde wisselkoers aansluiten bij het bedrag van € 80.576,18.
verrekening en afwijzen conventie
Profi heeft een beroep gedaan op verrekening. De bevoegdheid tot verrekening volgt uit artikel 6:127 van het Burgerlijk Wetboek (BW). De totale vordering van [eiser] op Profi is € 38.053,16 (€ 25.786,08 + € 11.123 + € 1.144,08). Dat is een lager bedrag dan het bedrag dat [eiser] nog aan Profi is verschuldigd. Hieruit blijkt dat de vordering in conventie door de verrekening is tenietgegaan. De vordering in conventie zal daarom worden afgewezen.
reconventie na verrekening
[eiser] moet na verrekening nog € 42.523,02 ((€ 80.576,18 - € 38.053,16) aan Profi betalen.
Profi vordert de wettelijke handelsrente vanaf 1 januari 2022 over het gehele in reconventie gevorderde bedrag. Artikel 6:119a BW ziet op de geldelijke tegenprestatie voor geleverde goederen of diensten op grond van een handelsovereenkomst. Dit betreft de primaire betalingsverplichting uit de handelsovereenkomst. De wettelijke handelsrente ziet dus niet op andere geldelijke verplichtingen waartoe zo’n overeenkomst aanleiding kan geven (HR 8 december 2017, ECLI:NL:HR:2017:3106). Daarom wordt niet de wettelijke handelsrente, maar de wettelijke rente toegewezen. De rente wordt toegewezen over het bedrag dat in reconventie wordt toegewezen, omdat Profi ook nog een bedrag aan [eiser] was verschuldigd. Profi heeft niet onderbouwd waarop de ingangsdatum van de rente van
1 januari 2022 is gebaseerd. Partijen zijn geen fatale termijn overeengekomen en Profi heeft [eiser] niet aangemaand. Voor het eerst bij eis in reconventie heeft Profi kenbaar gemaakt dat zij betaling op grond van de kortingsafspraak vordert. Daarom wordt aangesloten bij de datum van het indienen van de conclusie van antwoord in conventie/de eis in reconventie (4 juni 2025).
proceskosten in conventie en in reconventie
[eiser] heeft een vordering op Profi, maar die vordering is door verrekening teniet gegaan. In conventie zijn partijen over en weer in het (on)gelijk gesteld en daarom worden de kosten in conventie gecompenseerd.
[eiser] is in reconventie grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van Profi worden begroot op:
|
- salaris advocaat |
€ |
1.290,00 |
(2 punten × factor 0,5 × € 1.290,00) |
|
- nakosten |
€ |
189,00 |
(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
|
Totaal |
€ |
1.479,00 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
5 De beslissing
De rechtbank
in conventie
wijst de vorderingen af,
compenseert de proceskosten tussen partijen in die zin dat iedere partij de eigen proceskosten betaalt,
in reconventie
veroordeelt [eiser] om aan Profi € 42.523,02 te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente ex artikel 6:119 BW vanaf 4 juni 2025 tot aan de dag van algehele betaling,
veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 1.479,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt [eiser] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart de veroordelingen onder 5.3. tot en met 5.5. uitvoerbaar bij voorraad en
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. B.M. Visser, rechter, bijgestaan door mr. C.E.P. Honing, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 23 september 2026.