Europees strafrecht

Pools executie-EAB. Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW. Strafbaarheid: feit waarvoor dubbele…

Rechtbank Amsterdam, 12 november 2026

Zaakgegevens

Op 12 november 2026 heeft de Rechtbank Amsterdam uitspraak gedaan in een zaak over europees strafrecht.

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Zittingsplaats
Amsterdam
Datum uitspraak
12 november 2026
Datum publicatie
16 november 2026
Zaaknummer
13-224028-26
Procedure
Eerste en enige aanleg
ECLI
ECLI:NL:RBAMS:2026:11263
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Pools executie-EAB. Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW. Strafbaarheid: feit waarvoor dubbele strafbaarheid is vereist. Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 6a OLW. Strafovername.

Uitspraak

RECHTBANK AMSTERDAM

INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER

Parketnummer: 13/224028-26

Datum uitspraak: 29 oktober 2026

UITSPRAAK

op de vordering van 26 augustus 2026 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB).

Dit EAB is uitgevaardigd op 15 december 2020 door the District Court of Lublin, Polen, (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:

[de opgeëiste persoon] ,

geboren in [geboorteplaats] (Polen) op [geboortedag] 1985,

ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:

[BRP-adres] ,

hierna ‘de opgeëiste persoon’.

1 Procesgang

De behandeling van het EAB heeft plaatsgevonden op de zitting van 29 oktober 2026, in aanwezigheid van mr. J.I.P. Hofstee, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door mr. R. Malewicz, advocaat in Amsterdam, en door een tolk in de Poolse taal.

De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd.

2 Identiteit van de opgeëiste persoon

Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Poolse nationaliteit heeft.

3 Grondslag en inhoud van het EAB

Het EAB vermeldt een vonnis van the Provincial Court of Chelm van 18 december 2003, met referentie II K 203/03.

De overlevering wordt verzocht voor de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf voor de duur van twee jaar. De opgeëiste persoon is tot deze straf veroordeeld in het hiervoor genoemde vonnis en hij moet deze straf ondergaan in Polen. Uit het EAB blijkt dat deze straf nog in zijn geheel resteert.

De hiervoor genoemde veroordeling ziet op het feit zoals dat is omschreven in het EAB.

4 Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW

4.1

Inleiding

In het EAB staat dat de vrijheidsstraf van twee jaar die is opgelegd bij het vonnis van the Provincial Court of Chelm van 18 december 2003 (kenmerk II K 203/03) aanvankelijk voorwaardelijk is opgelegd, met een proeftijd van vier jaar. Bij beslissing van 26 augustus 2004 heeft the Provincial Court of Chelm de tenuitvoerlegging van die voorwaardelijke vrijheidsstraf bevolen vanwege de veroordeling van 5 mei 2004 door the Provincial Court of Chelm tot 1 jaar gevangenisstraf (kenmerk II K 148/04), voor een soortgelijk feit. De tenuitvoerlegging van de straf is vervolgens opgeschort voor een periode van twee jaar en de rechtbank heeft de tenuitvoerlegging van de straf op 22 december 2005 opnieuw opgeschort met een proeftijd van vijf jaar. Bij beslissing van 22 november 2010 heeft the Provincial Court of Chelm de tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke straf bevolen in verband met de veroordeling door the Provincial Court of Krasnystaw op 27 april 2010 (kenmerk II K 112/10) tot een jaar en twee maanden gevangenisstraf voor een soortgelijk feit.

4.2

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft de rechtbank ten aanzien van het vonnis met kenmerk II K 112/10 verzocht de overlevering te weigeren op grond van artikel 12 OLW. De opgeëiste persoon stelt dat hij geen oproep voor de zitting heeft ontvangen. Door middel van een brief heeft hij zijn reclasseringswerker laten weten dat hij naar Nederland was vertrokken om daar te werken. De opgeëiste persoon was dan ook niet op de hoogte van de zitting. Subsidiair heeft de raadsman verzocht de behandeling van de zaak aan te houden om het onderliggende triggerende vonnis van 27 april 2010 op te vragen.

4.3

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich ten aanzien van het vonnis met kenmerk II K 112/10 op het standpunt gesteld dat dient te worden uitgegaan van de juistheid van de informatie die door de Poolse autoriteiten is verstrekt. De opgeëiste persoon heeft een adresinstructie gekregen en de oproep voor de zitting is naar het door de opgeëiste persoon opgegeven adres verstuurd. De officier van justitie heeft de rechtbank daarom verzocht om af te zien van het toepassen van de weigeringsgrond.

4.4

Oordeel van de rechtbank

Ten aanzien van het vonnis met kenmerk II K 203/03

Het EAB vermeldt dat de opgeëiste persoon in persoon is verschenen bij het proces dat tot de beslissing heeft geleid. De weigeringsgrond van artikel 12 OLW is daarom niet van toepassing.

Ten aanzien van het vonnis met kenmerk II K 148/04

De vrijheidsstraf is aanvankelijk voorwaardelijk aan de opgeëiste persoon opgelegd. Bij beslissing van the Provincial Court of Chelm van 26 augustus 2004 is de tenuitvoerlegging van die voorwaardelijke vrijheidsstraf bevolen.

Een beslissing tot tenuitvoerlegging of toepassing van een eerder opgelegde vrijheidsstraf is in beginsel geen beslissing die moet worden getoetst aan artikel 12 OLW.

Uit het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: HvJ EU) van 23 maart 2023 volgt dat de procedure die heeft geleid tot de veroordeling voor een nieuw strafbaar feit die ten grondslag ligt aan de beslissing tot tenuitvoerlegging van een eerder voorwaardelijk opgelegde straf ook onderworpen dient te worden aan de toets van artikel 12 OLW. Uit het EAB blijkt dat de veroordeling van 5 mei 2004 (kenmerk II K 148/04) heeft geleid tot omzetting van de voorwaardelijk opgelegde vrijheidsstraf in een onvoorwaardelijke straf. Alhoewel uit het EAB blijkt dat de daadwerkelijke tenuitvoerlegging van de straf vervolgens direct voor de duur van twee jaar is opgeschort en bij beslissing van 22 december 2005 nogmaals voor de duur van vijf jaar is opgeschort, zal de rechtbank deze veroordeling zekerheidshalve toetsen aan artikel 12 OLW.

Uit de aanvullende informatie van the Circuit Court of Lublin van 24 september 2026 blijkt dat de opgeëiste persoon in persoon is verschenen bij het proces dat tot de beslissing heeft geleid. De weigeringsgrond van artikel 12 OLW is daarom niet van toepassing.

Ten aanzien van het vonnis met kenmerk II K 112/10

De vrijheidsstraf is aanvankelijk voorwaardelijk aan de opgeëiste persoon opgelegd. Bij beslissing van the Provincial Court of Chelm van 22 november 2010 is de tenuitvoerlegging van die voorwaardelijke vrijheidsstraf bevolen.

Uit het arrest van het HvJ EU van 23 maart 2023 volgt dat de procedure die heeft geleid tot de veroordeling voor een nieuw strafbaar feit die ten grondslag ligt aan de beslissing tot tenuitvoerlegging van een eerder voorwaardelijk opgelegde straf ook onderworpen dient te worden aan de toets van artikel 12 OLW. Uit het EAB blijkt dat de veroordeling van the Provincial Court of Krasnystaw van 27 april 2010 (kenmerk II K 112/10) heeft geleid tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde vrijheidsstraf. Deze veroordeling moet de rechtbank dus toetsen aan artikel 12 OLW.

De rechtbank stelt vast dat de verdachte niet in persoon is verschenen bij het proces dat tot die beslissing heeft geleid. De rechtbank kan niet met zekerheid vaststellen dat zich één van de in artikel 12, sub a tot en met c, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan. Evenmin is een garantie als bedoeld in artikel 12, sub d, OLW verstrekt. Gelet daarop kan de overlevering ex artikel 12 OLW worden geweigerd.

De rechtbank ziet in dit geval aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren. Zij licht dat toe. De opgeëiste persoon heeft bij zijn verhoor in december 2009 een adres opgegeven en de oproep voor de zitting is naar het door hem opgegeven adres verstuurd. De opgeëiste persoon heeft een adresinstructie gekregen, waarbij hij tevens is gewezen op de consequenties van het niet tijdig doorgeven van adreswijzigingen. Gelet op het vertrouwensbeginsel gaat de rechtbank uit van de juistheid van de door the Circuit Court of Lublin verstrekte informatie. De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsman. De rechtbank ziet geen aanleiding om het vonnis uit 2010 op te vragen bij de uitvaardigende justitiële autoriteit, zodat ook het subsidiaire verzoek van de raadsman wordt verworpen.

5 Strafbaarheid: feit waarvoor dubbele strafbaarheid is vereist

De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft het strafbare feit niet aangeduid als lijstfeit. Overlevering kan in dat geval worden toegestaan, als – kort gezegd – voldaan is aan de vereisten dat voor het feit een vrijheidsstraf van ten minste vier maanden is opgelegd aan de opgeëiste persoon en het feit ook naar Nederlands recht strafbaar is.

De rechtbank stelt vast dat hieraan is voldaan.

Het feit levert naar Nederlands recht op:

de meerdaadse samenloop van:

poging tot diefstal waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak, meermalen gepleegd


en


diefstal waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak, meermalen gepleegd


en

diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak, meermalen gepleegd

en

poging tot diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak, meermalen gepleegd.

6 Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 6a OLW

De overlevering van de opgeëiste persoon is gevraagd voor de tenuitvoerlegging van een onherroepelijk opgelegde vrijheidsstraf. De rechtbank kan de overlevering weigeren als de opgeëiste persoon gelijk kan worden gesteld met een Nederlander en de opgelegde straf door Nederland kan worden overgenomen.

Oordeel van de rechtbank

Om in aanmerking te komen voor gelijkstelling met een Nederlander moet op grond van artikel 6a, negende lid, OLW zijn voldaan aan de volgende twee vereisten:

  1. de opgeëiste persoon verblijft ten minste vijf jaar ononderbroken rechtmatig in Nederland als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e en l, Vreemdelingenwet 2000; én

  2. ten aanzien van de opgeëiste persoon bestaat de verwachting dat hij niet zijn recht van verblijf in Nederland verliest als gevolg van een hem na overlevering opgelegde straf of maatregel.

De eerste voorwaarde

Uit een brief van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) van 26 september 2026 blijkt dat de opgeëiste persoon sinds 26 oktober 2021 in Nederland is geregistreerd als duurzaam verblijvend EU-burger. Aan de eerste voorwaarde is voldaan.

De tweede voorwaarde

Het antwoord op de vraag over de verwachting of de opgeëiste persoon al dan niet zijn recht op verblijf in Nederland verliest als gevolg van de opgelegde straf of maatregel, beoordeelt de rechtbank aan de hand van informatie van de IND. Uit de hierboven vermelde brief van de IND blijkt dat op basis van de strafrechtelijke feiten een verblijfsbeëindiging niet aan de orde is. Dit betekent dat ook aan de tweede voorwaarde is voldaan.

Kan de opgelegde vrijheidsstraf door Nederland worden overgenomen?

De weigeringsgronden die in dit geval aan de orde kunnen zijn, staan niet in de weg aan overname van de straf.

Uit de hiervoor onder 5 weergegeven Nederlandse kwalificaties volgt dat de opgelegde vrijheidsstraf lager is dan de straf die in Nederland maximaal voor dergelijke feiten kan worden opgelegd. Bovendien is de opgelegde sanctie naar haar aard niet onverenigbaar met Nederlands recht. De vrijheidsstraf hoeft daarom niet aangepast te worden.

De rechtbank concludeert op grond van het voorgaande dat de tenuitvoerlegging van de opgelegde vrijheidsstraf kan worden overgenomen.

De binding van de opgeëiste persoon met Nederland

Uit het dossier volgt verder dat de opgeëiste persoon voldoende economische banden met Nederland heeft. De opgeëiste persoon heeft daarom het centrum van zijn belangen in Nederland gevestigd. De overname van de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf zal dan ook bijdragen aan zijn maatschappelijke re-integratie.

Toestemming voor overname en tenuitvoerlegging van de straf?

De straf kan door Nederland pas worden overgenomen als de Poolse bevoegde autoriteit toestemming heeft gegeven voor overname en tenuitvoerlegging van de opgelegde vrijheidsstraf in Nederland. De bevoegde autoriteit geeft deze toestemming door het toesturen van een certificaat, en een kopie van het veroordelende vonnis. Op 24 september 2026 heeft de rechtbank het certificaat en een kopie van het veroordelende vonnis van 18 december 2003 (kenmerk II K 203/03) ontvangen. Daarmee heeft de bevoegde autoriteit toestemming gegeven voor overname van de straf door Nederland.

Conclusie

De rechtbank is gelet op het voorgaande bevoegd om de overlevering te weigeren op grond van artikel 6a, eerste lid, OLW. In dit geval ziet zij geen aanleiding om af te zien van de uitoefening van die bevoegdheid.

De rechtbank zal daarom de overlevering weigeren en gelijktijdig de tenuitvoerlegging van die vrijheidsstraf. in Nederland bevelen. Daarbij zal de rechtbank op grond van artikel 27, vierde lid, OLW de gevangenhouding van de opgeëiste persoon tot aan de tenuitvoerlegging van die vrijheidsstraf bevelen.

7 Overige verweren

De raadsman heeft verzocht om bij weigering van de overlevering onder gelijktijdige strafovername het bevel op grond van artikel 27, vierde lid, OLW bij uitspraak te schorsen

tot aan de daadwerkelijke tenuitvoerlegging. De raadsman heeft daartoe aangevoerd dat de dag voor de zitting een gratieverzoek en een opschortingsverzoek is ingediend bij het Ministerie van Justitie en Veiligheid en dat tenuitvoerlegging of de ingang van een straf waarvoor gratie is verzocht op grond van artikel 6:7:2 Wetboek van Strafvordering wordt opgeschort als de tenuitvoerlegging nog niet is aangevangen en sinds het onherroepelijk worden van het vonnis ten minste één jaar is verstreken. Daaraan is in deze zaak voldaan.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het schorsingsverzoek moet worden afgewezen, omdat een eventuele mogelijkheid tot gratie pas na de overleveringsprocedure een rol kan spelen.

De rechtbank ziet in de omstandigheid dat de raadsman een gratieverzoek heeft ingediend geen reden om het schorsingsverzoek toe te wijzen. In het algemeen moet worden aangenomen dat het vluchtgevaar toeneemt na een uitspraak waarin de overlevering wordt toegestaan of wordt geweigerd onder het gelijktijdig bevel tot strafovername in Nederland. Een dergelijke schorsing is dan ook slechts in uitzonderlijke gevallen aan de orde. De enkele omstandigheid dat reeds een gratieverzoek is ingediend maakt niet dat daarmee sprake is van een uitzonderlijk geval. Bovendien kan de rechtbank niet vooruitlopen op de uitkomst van de gratieprocedure. Op dit moment kan niet worden gezegd dat de opgeëiste persoon helemaal geen gevangenisstraf meer zal moeten ondergaan in Nederland. Het schorsingsverzoek wordt daarom afgewezen.

8 Slotsom

De rechtbank stelt vast dat de overlevering kan worden geweigerd, omdat de opgeëiste persoon gelijkgesteld kan worden met een Nederlander en de straf door Nederland kan worden overgenomen. De rechtbank ziet geen reden om de straf niet over te nemen. Daarom wordt de overlevering geweigerd op grond van artikel 6a OLW onder gelijktijdige overname van de straf door Nederland.

9 Toepasselijke wetsbepalingen

De artikelen 45, 57 en 311 Wetboek van Strafrecht en 2, 5, 6a en 7 OLW.

10 Beslissing

WEIGERT de overlevering van [de opgeëiste persoon] aan the District Court of Lublin, Polen, voor het feit zoals dat is omgeschreven in onderdeel e) van het EAB.

BEVEELT de tenuitvoerlegging van de in overweging 3 bedoelde vrijheidsstraf in Nederland.

BEVEELT de gevangenhouding van [de opgeëiste persoon] tot aan de tenuitvoerlegging van de vrijheidsstraf.

WIJST AF het verzoek tot schorsing van de gevangenhouding.

Deze uitspraak is gedaan door

mr. O.P.M. Fruytier, voorzitter,

mrs. M.C.M. Hamer en A.R.P.J. Davids, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. D. Kloos, griffier,

en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 29 oktober 2026.

Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.

Zie artikel 23 Overleveringswet. Zie artikel 22, eerste en derde lid, OLW. Zie onderdeel e) van het EAB. HvJ EU 23 maart 2023, C-514/21 en C-515/21, ECLI:EU:C:2023:235 (Minister for Justice and Equality (Herroeping van de opschorting)), punt 53. HvJ EU 23 maart 2023, C-514/21 en C-515/21, ECLI:EU:C:2023:235 (Minister for Justice and Equality (Herroeping van de opschorting)). HvJ EU 23 maart 2023, C-514/21 en C-515/21, ECLI:EU:C:2023:235 (Minister for Justice and Equality (Herroeping van de opschorting)). Zie artikel 7, eerste lid, aanhef en onder b, OLW. Zie artikel 6a, tweede lid, aanhef en onder a, OLW in samenhang met artikel 2:13, eerste lid, onderdelen c tot en met i, en artikel 2:14, eerste lid, Wet wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging vrijheidsbenemende en voorwaardelijke sancties (WETS). Als bedoeld in artikel 6a, derde tot en met vijfde lid, OLW. HvJ EU 6 juni 2023, C-700/21, ECLI:EU:C:2023:444 (O.G. (Europees aanhoudingsbevel tegen een onderdaan van een derde land)), punt 64. HvJ EU 4 september 2025, C-305/22, ECLI:EU:C:2025:665 (C.J. (Tenuitvoerlegging van een vonnis naar aanleiding van een EAB)). Zoals opgenomen in bijlage 1 bij het Kaderbesluit 2008/909/JBZ.