Bekennende verdachte. Veroordeling tot 120 dagen gevangenisstraf met aftrek zodat DT&V verdachte na detentie…

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de feiten kunnen worden bewezen.

De raadsman heeft ten aanzien van de bewezenverklaring geen verweer gevoerd.

De officier van justitie heeft primair gevorderd dat verdachte voor de door hem onder 1 primair en 2 bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier maanden, met aftrek van voorarrest. Subsidiair heeft de officier van justitie gevorderd dat verdachte een maatregel tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (ISD-maatregel) wordt opgelegd voor de duur van een jaar met aftrek.

De raadsman heeft verzocht dat verdachte een straf wordt opgelegd zoals primair door de officier van justitie is gevorderd. De Dienst Terugkeer en Vertrek (DT&V) heeft dan na uitspraak van het vonnis zeven dagen de tijd om verdachte uit te zetten naar [geboorteland] .

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken. De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van de feiten

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een diefstal van een elektrische fiets. Dit is een hinderlijk feit dat bij de betrokkenen tot veel ergernis en frustratie leidt. Verdachte heeft zich ook begeven op Nederlands grondgebied terwijl hij wist dat hij tot ongewenst vreemdeling is verklaard. Aldus heeft hij in Nederland verbleven terwijl de openbare orde zich daartegen verzet. De rechtbank vindt dit kwalijke feiten.

Persoon van de verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte van 12 januari 2025. Hieruit blijkt dat verdachte nog steeds voldoet aan de harde eisen voor het opleggen van de ISD-maatregel. Een half jaar geleden heeft verdachte een voorwaardelijke ISD-maatregel opgelegd gekregen maar dit heeft verdachte er niet van weerhouden nieuwe misdrijven te plegen. Hij heeft ook niet meegewerkt aan een (duurzame) verwijdering uit Nederland. Uit het reclasseringsrapport van 11 maart 2025 blijkt dat de reclassering geen mogelijkheden ziet om met toezicht en interventies het risico op recidive te verlagen omdat verdachte onvoldoende binding heeft met Nederland en geen aanspraak kan maken op sociale voorzieningen. DT&V heeft aangegeven dat verdachte uitzetbaar is. De DT&V beschikt inmiddels over zijn paspoort. Voor uitzetting is een ISD-kader niet noodzakelijk. Uit de laatste informatie van de DT&V blijkt zelfs dat het opleggen van deze maatregel de terugkeer naar [geboorteland] zou kunnen vertragen.

Ter terechtzitting van 27 maart 2025 heeft de rechtbank reclasseringswerker [naam reclasseringswerker] als deskundige gehoord. Hij heeft het reclasseringsrapport bevestigd. Het was de bedoeling dat verdachte in september 2024, direct na het opleggen van de voorwaardelijke ISD-maatregel, uitgezet zou worden naar [geboorteland] . Dat is mislukt omdat verdachte toen na vrijlating niet is overgebracht naar vreemdelingenbewaring. Het paspoort van verdachte had bij Afdeling Vreemdelingenpolitie, Identificatie en Mensenhandel (AVIM) moeten liggen, maar dat bleek niet het geval te zijn. DT&V heeft nu aangegeven dat tussen de mededeling einde detentie en de daadwerkelijke invrijheidsstelling minimaal drie dagen moeten zitten. Inmiddels heeft DT&V ervoor gezorgd dat het paspoort alvast bij het boekingsbureau ligt.

Verdachte heeft op de zitting verklaard dat hij vrijwillig wil vertrekken uit Nederland. Verdachte heeft zelf niet eerder pogingen ondernomen omdat hij toch de hoop had dat hij zou mogen blijven en daarnaast beschikte hij niet over zijn paspoort.

Straf

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat verdachte een gevangenisstraf moet worden opgelegd zodat verdachte onder begeleiding van de DT&V uit Nederland kan worden gezet. De primaire eis van de officier van justitie is in lijn met de door de rechtbanken gehanteerde oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS). De rechtbank acht deze eis van de officier van justitie daarom passend en geboden en zal aan verdachte een gevangenisstraf voor de duur van 120 dagen opleggen met aftrek van voorarrest. Deze straf zal DT&V voldoende tijd geven om na uitspraak van het vonnis de terugkeer van verdachte te realiseren.

De officier van justitie heeft gevorderd de in beslag genomen voorwerpen te bewaren ten behoeve van de rechthebbende.

De raadsman heeft zich aangesloten bij de vordering van de officier van justitie.

Omdat de verdachte heeft verklaard dat de goederen niet van hem zijn en er ook geen ander is die als rechthebbende kan worden aangemerkt, zal de rechtbank de bewaring ten behoeve van de rechthebbende gelasten van deze in beslag genomen voorwerpen.

De officier van justitie heeft gevorderd dat de vordering tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke veroordeling wordt afgewezen, omdat oplegging van een ISD-maatregel niet samen gaat met de oplegging van een gevangenisstraf en zodat de voorwaardelijke ISD-maatregel boven het hoofd van verdachte blijft hangen.

De raadsman heeft zich aangesloten bij de vordering van de officier van justitie.

De rechtbank oordeelt dat het toewijzen van de vordering tot de tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke veroordeling momenteel niet passend is. Verdachte zal Nederland worden uitgezet na het uitzitten van de opgelegde gevangenisstraf in onderhavige zaak. Mocht verdachte op enig moment toch weer terugkeren naar Nederland, dan zal deze voorwaardelijke ISD-maatregel als stok achter de deur boven zijn hoofd hangen. De rechtbank zal de vordering tot tenuitvoerlegging van de voorwaardelijke veroordeling daarom afwijzen.