Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan winkeldiefstal van een grote hoeveelheid chocoladerepen. De…

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het tenlastegelegde feit bewezen kan worden.

De verdediging heeft geen bewijsverweer gevoerd.

De rechtbank acht bewezen dat verdachte het tenlastegelegde feit heeft gepleegd.

Omdat verdachte het bewezenverklaarde feit heeft bekend en de raadsvrouw geen

vrijspraak heeft bepleit, volstaat de rechtbank, op grond van artikel 359 derde lid van het Wetboek van Strafvordering, met de hierna genoemde opgave van de bewijsmiddelen.

De eis van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat aan verdachte de maatregel van plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders (hierna: ISD-maatregel) zal worden opgelegd voor de duur van twee jaar, zonder aftrek van voorarrest.

De raadsvrouw heeft verzocht om de duur van de ISD-maatregel te beperken tot één jaar, omdat de ISD-maatregel vooral gericht zal zijn op terugkeer van verdachte naar [geboorteland]. Een periode van één jaar is daarvoor voldoende omdat verdachte daaraan zal meewerken.

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen maatregel gelet op de aard en de

ernst van wat bewezen is verklaard, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de

persoon van verdachte, zoals op zitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende maatregel en

bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van het feit

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan winkeldiefstal van een grote hoeveelheid chocoladerepen. Dit is een hinderlijk feit dat voor de gedupeerde overlast en schade veroorzaakt. Verdachte heeft hiermee laten zien geen respect te hebben voor andermans eigendommen. Verdachte bevond zich op het moment dat hij de winkeldiefstal pleegde als ongewenst verklaarde vreemdeling in Nederland.

Persoonlijke omstandigheden

De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad)

van verdachte van 12 januari 2026. Hieruit volgt dat verdachte veelvuldig is veroordeeld voor winkeldiefstal.

De rechtbank heeft ook acht geslagen op het reclasseringsadvies van het Leger des Heils van 2 februari 2026, opgemaakt en ondertekend door [reclasseringsmedewerker]. Dit rapport houdt zakelijk weergegeven onder meer het volgende in:

Betrokkene heeft de Letse nationaliteit en is in 2024 tot ongewenst vreemdeling verklaard. Hij kan hierdoor geen aanspraak maken op reguliere structurele zorg(voorzieningen). Betrokkene is al zesmaal uitgezet naar [geboorteland] en steeds teruggekeerd naar Nederland. Betrokkene beschikt niet over een dagbesteding, inkomen of huisvesting en geeft aan dat hij steelt om in zijn middelengebruik en levensonderhoud te kunnen voorzien. In 2022 heeft betrokkene de ISD-maatregel opgelegd gekregen.

Het risico op recidive wordt door de reclassering ingeschat als hoog. Volgens de reclassering voldoet verdachte aan de zachte ISD-criteria. Gelet op het meermaals terugkeren na uitzetting, de primaire leefomstandigheden van verdachte en zijn status, adviseert de reclassering de oplegging van een onvoorwaardelijke ISD-maatregel. Deze maatregel zal gericht moeten zijn op terugkeer naar [geboorteland], met een zachte landing. Indien betrokkene niet gemotiveerd is om mee te werken aan interventies of terugkeer, zal de ISD-maatregel enkel dienen ter bescherming van de maatschappij.

De rechtbank neemt de bevindingen en het advies van de reclassering over en maakt die tot de hare.

Ter terechtzitting van 18 februari 2026 heeft [reclasseringsmedewerker], gehoord als deskundige, haar advies gehandhaafd.

Oplegging van de ISD-maatregel

De rechtbank stelt vast dat ten aanzien van het bewezen geachte feit aan alle voorwaarden is

voldaan die artikel 38m van het Wetboek van Strafrecht aan het opleggen van de ISD-maatregel stelt. Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een misdrijf waarvoor

voorlopige hechtenis is toegelaten.

Uit het strafblad van 12 januari 2026 blijkt dat verdachte daarnaast gedurende vijf jaar voorafgaand aan het door hem begane misdrijf ten minste driemaal wegens een misdrijf onherroepelijk is veroordeeld tot een vrijheidsbenemende straf of maatregel terwijl het in dit vonnis bewezenverklaarde feit is begaan na de tenuitvoerlegging van deze straffen en die maatregel. Ook blijkt uit het hiervoor genoemde reclasseringsadvies en het strafblad van verdachte, dat er ernstig rekening mee moet worden gehouden dat verdachte wederom een misdrijf zal begaan. Verder eist de veiligheid van personen of goederen het opleggen van deze maatregel, gezien de ernst van en het aantal door verdachte begane soortgelijke feiten.

Uit het strafblad volgt dat ook is voldaan aan de eisen die de ‘Richtlijn voor Strafvordering

bij meerderjarige veelplegers’ van het Openbaar Ministerie stelt. Verdachte is een zeer

actieve veelpleger, die over een periode van vijf jaar processen-verbaal tegen zich

opgemaakt zag worden voor meer dan tien misdrijven, waarvan ten minste één in de laatste

twaalf maanden, terug te rekenen vanaf de pleegdatum van het in dit vonnis

bewezenverklaarde feit. Gelet op het voorgaande concludeert de rechtbank dat is voldaan

aan de ‘harde’ ISD-criteria.

De rechtbank is van oordeel dat verdachte ook aan de ‘zachte’ ISD-criteria voldoet. Die

houden in dat er geen reëel alternatief voor de oplegging van de ISD-maatregel bestaat.

Omdat verdachte niet rechtmatig in Nederland verblijft kan geen invulling worden gegeven aan een reclasseringstoezicht.

In het licht van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de veiligheid van personen en goederen de oplegging van de ISD-maatregel eist. Het belang van de samenleving, dat verdachte geen overlast en schade meer zal veroorzaken, staat voorop. Daarbij speelt dat

de ISD-maatregel, vanwege de verblijfstatus van verdachte, feitelijk de enige mogelijkheid

is om verdachte hulpverlening te bieden. In het kader van de ISD-maatregel kan de terugkeer naar [geboorteland] worden georganiseerd.

Duur ISD-maatregel

Verdachte is in het verleden heel vaak veroordeeld voor soortgelijke feiten. Een eerder opgelegde onvoorwaardelijke ISD-maatregel heeft het delictgedrag niet gestopt. Doordat verdachte niet rechtmatig in Nederland verblijft heeft hij geen toegang tot hulpverlening, terwijl hij naar eigen zeggen hulp nodig heeft om uit de problemen te blijven. Ook zijn er geen mogelijkheden voor toezicht door de reclassering. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding de duur van de ISD-maatregel te beperken tot één jaar, zoals de raadsvrouw heeft verzocht. De rechtbank zal de vordering van de officier van justitie toewijzen en een ISD-maatregel opleggen voor de duur van twee jaar.

Tussentijdse beoordeling

De rechtbank ziet geen aanleiding om de noodzaak van de voortzetting van de tenuitvoerlegging van de maatregel tussentijds te toetsen. Mocht dit voor verdachte later alsnog wenselijk zijn, dan staat voor hem de weg van artikel 6:6:14 van het Wetboek van Strafvordering open.

Ad informandum gevoegd feit

De rechtbank heeft rekening gehouden met het door verdachte erkende ad informandum gevoegde feit, zoals dit op de tenlastelegging is vermeld. Dit feit is hiermee afgedaan.