Verdachte heeft samen met een ander valse aanvragen ‘Tegemoetkoming Vaste Lasten’ ingediend om daarmee…

Afdeling Publiekrecht

Teams Strafrecht

Parketnummer: 81.315663.20

Datum uitspraak: 2 juli 2026

Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboortegegevens] 1979, zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,

Dit vonnis is bij verstek gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting op 18 juni 2026 en mede naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzittingen voor de politierechter van 25 juni 2025 en 1 oktober 2025 en zoals deze volgens de processen-verbaal van die terechtzittingen hebben plaatsgehad.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. J.P. Hopman.

Aan verdachte is – kort gezegd – ten laste gelegd dat hij zich heeft schuldig gemaakt aan

1.

medeplegen van opzettelijk gebruik maken van valse geschriften in de periode van 10 september 2020 tot en met 12 december 2020 in Nederland, door deze over te leggen aan de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO);

2.

medeplegen van (schuld)witwassen van in totaal € 17.646,20 in de periode van 10 september 2020 tot en met 3 februari 2022 in Nederland.

De volledige tenlastelegging is opgenomen in een bijlage die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd.

Het standpunt van het Openbaar Ministerie

Het oordeel van de rechtbank

- een proces-verbaal van verhoor verdachte van 31 januari 2022 met documentcode V-002-01, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [naam 1] en [naam 2] , pagina 502 t/m 507;

- een proces-verbaal van verhoor verdachte van 31 januari 2022 met documentcode V-002-03, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [naam 2] en [naam 1] , pagina 524 t/m 539;

- een proces-verbaal van verhoor verdachte van 2 februari 2022 met documentcode V-002-04, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [naam 1] en [naam 2] , pagina 540 t/m 548;

- een proces-verbaal van ambtshandeling van 23 februari 2022 met proces-verbaalnummer AMB-029, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 2] , pagina 187 t/m 196;

- een geschrift, te weten een aanvraag Tegemoetkoming Vaste Lasten voor [bedrijf 1] met bijlagen, ingediend op 10 september 2020 met documentcode DOC-046, pagina’s 672 t/m 681.;

- een proces-verbaal van ambtshandeling van 13 april 2021 met proces-verbaalnummer AMB-072, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [naam 1] , pagina 241 t/m 244.

- een geschrift, te weten een aanvraag Tegemoetkoming Vaste Lasten voor [bedrijf 2] met documentcode DOC-160, met bijlagen (DOC-161), ingediend op 30 september 2020 en, pagina’s 726 t/m 735.

De rechtbank acht op grond van de in rubriek 3. vervatte bewijsmiddelen bewezen dat verdachte

1.

op tijdstippen in de periode van 10 september 2020 tot en met 12 december 2020 in Nederland, tezamen en in vereniging met een ander,

opzettelijk gebruik heeft gemaakt van een valselijk opgemaakt geschrift en heeft afgeleverd en voorhanden heeft gehad, terwijl zij wisten dat deze geschriften bestemd waren om als echt en onvervalst te gebruiken, te weten:

2.

hij in de periode van 10 september 2020 tot en met 3 februari 2022 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, geldbedragen van in totaal 17.646,20 euro en 40.000 euro

heeft verworven en voorhanden gehad en/of heeft overgedragen en/of heeft omgezet en daarvan gebruik heeft gemaakt,

terwijl hij, verdachte en zijn mededaders wisten, dat bovenomschreven geldbedragen onmiddellijk afkomstig waren uit enig eigen misdrijf.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.

De eis van de officier van justitie

Het oordeel van de rechtbank

De officier van justitie heeft gevorderd dat de onder verdachte in beslag genomen voorwerpen en geldbedragen aan hem worden geretourneerd.

De rechtbank overweegt in dit verband als volgt. Onder verdachte is onder meer in beslag genomen: “1 STK Vorderingen [rekeningnummer] ”. Omdat niet bekend is wie de rechthebbende is, zal de rechtbank gelasten dat dit goed zal worden bewaard ten behoeve van de rechthebbende. De onder verdachte in beslag genomen contante geldbedragen (respectievelijk: € 255,-, € 210,90 en € 1.200,-) zullen worden geretourneerd aan verdachte, omdat niet kan worden vastgesteld dat die uit het misdrijf afkomstig zijn.

De benadeelde partij Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (hierna ook: RVO) verzoekt € 57.646,20 aan vergoeding voor materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Dit bedrag is samengesteld uit de door RVO gedane betalingen van respectievelijk € 17.646,20 en € 40.000.

De officier van justitie heeft verzocht de vordering toe te wijzen.

De rechtbank stelt vast dat aan de benadeelde partij RVO door het onder 1 bewezen verklaarde strafbare feit rechtstreeks materiële schade is toegebracht. De hoogte van de vordering is door of namens verdachte niet weersproken. De rechtbank zal de vordering daarom toewijzen. De wettelijke rente is toewijsbaar vanaf het moment dat de schade is ontstaan. De rechtbank zal daarnaast de schadevergoedingsmaatregel opleggen.

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 22c, 22d, 36f, 47, 57, 225 en 420bis van het Wetboek van Strafrecht.

Deze wettelijke voorschriften zijn toepasselijk zoals geldend ten tijde van het bewezen verklaarde feit.

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

Feit 1: medeplegen van opzettelijk gebruik maken van een vals geschrift, als bedoeld in artikel 225, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht, als ware het echt en onvervalst;

Feit 2: medeplegen van witwassen.

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.

Veroordeelt verdachte tot een taakstraf van 120 (honderdtwintig) uren, met bevel, voor het geval dat de verdachte de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 60 (zestig) dagen, met bevel dat de tijd die door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering is doorgebracht, bij de uitvoering van deze straf geheel in mindering zal worden gebracht naar de maatstaf van 2 (twee) uren per dag.

Gelast de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van:

Gelast de teruggave aan verdachte van:

Wijst de vordering van de benadeelde partij RVO toe tot een bedrag van € 57.646,20 (zevenenvijftigduizendzeshonderdzesenveertig euro en twintig cent) aan vergoeding voor materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 17.646,20 vanaf 24 september 2020 en over € 40.000,00 vanaf 9 oktober 2020 (het moment van het ontstaan van de schade) tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan RVO voornoemd.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van RVO aan de Staat € 57.646,20 (zevenenvijftigduizendzeshonderdzesenveertig euro en twintig cent) te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 17.646,20 vanaf 24 september 2020 en over € 40.000,00 vanaf 9 oktober 2020 (het moment van het ontstaan van de schade) tot aan de dag van de algehele voldoening.

Bij gebreke van betaling en verhaal kan gijzeling worden toegepast voor de duur van 250 dagen. De toepassing van die gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.

Dit vonnis is gewezen door

mr. C.M. Berkhout, voorzitter,

mrs. M. Nieuwenhuijs en M. Bijleveld, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. J.W.M. Steenbakkers, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 2 juli 2026.