Verdachte heeft zich schuldig gemaakt het afleveren en vervoeren van 1998,4 gram cocaïne, waarbij verdachte…

Op 16 december 2025 ontvangt de politie een ANPR (Automatic Numberplate

Recognition)-hit van een auto met een Duits kenteken. Dit kenteken is, na toestemming van een officier van justitie, opgenomen in een referentiebestand van het ANPR-systeem, omdat er aanwijzingen bestonden dat het relevant kon zijn in verband met de taakstelling van het Flexibel Interventieteam (FIT) van de politie; het voorkomen en bestrijden van (voertuig)criminaliteit op en nabij de autosnelwegen. De auto blijkt op naam te staan van [medeverdachte] . Nadat de politie de auto enige tijd heeft gevolgd, stapt de bestuurder, die later [medeverdachte] blijkt te zijn, ter hoogte van de [straatnaam] te Amsterdam uit de auto. De politie ziet dat [medeverdachte] wegloopt, druk op zijn telefoon bezig is, scherp oogt en continu om zich heen kijkt. Nadat [medeverdachte] een paar honderd meter van zijn auto is verwijderd, blijft hij ineens stil staan, waarop hij de omgeving scant en vervolgens weer terugloopt naar de auto. De politie ziet op dat moment een andere man, die later [verdachte] blijkt te zijn, bij het rechter achterportier van de auto staan, waarna [medeverdachte] de hand schudt van [verdachte] . Te zien is dat [medeverdachte] het rechter achterportier van de auto opent en dat [verdachte] een rugtas aan [medeverdachte] geeft. [medeverdachte] bukt vervolgens met de tas voorover in de auto. De politie ziet dat [verdachte] direct naast [medeverdachte] staat en kijkt naar wat [medeverdachte] aan het doen is. Nadat [medeverdachte] ongeveer een halve tot een hele minuut bezig is geweest, komt [medeverdachte] de auto weer uit en geeft hij de rugtas terug aan [verdachte] , waarop [verdachte] de rugtas weer op zijn rug doet.

Hierop heeft de politie [medeverdachte] en [verdachte] staande gehouden. Vervolgens heeft de politie de rugtas, die [verdachte] op zijn rug droeg, in beslag genomen en in de tas een gevulde sok met bundels contant geld aangetroffen, in totaal een bedrag van € 9.000,-. Hierop worden [medeverdachte] en [verdachte] aangehouden. Tot slot is de auto van [medeverdachte] onderzocht, waarbij twee blokken worden aangetroffen, die de politie herkent als ‘kiloblokken’ cocaïne. Deze blokken lagen direct in het zicht achter de bijrijdersstoel op het voetenmatje. Bij [medeverdachte] wordt in zijn jaszak nog een geldbedrag van € 900,- aangetroffen.

Met betrekking tot de door de politie ingezette dwangmiddelen heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat er gelet op de ANPR-hit, in combinatie met de door de politie genoemde feiten en omstandigheden, sprake was van een redelijk vermoeden van schuld aan enig strafbaar feit. De auto kwam uit Duitsland, [medeverdachte] heeft een kwartier rondgelopen zonder gebruik te maken van voorzieningen, hij was druk bezig op zijn telefoon, hij scande de omgeving en vervolgens vond er via de rugtas vermoedelijk een overdracht van contrabande plaats. De staandehouding was daarom rechtmatig.

Op grond van artikel 96 van het Wetboek van Strafvordering mocht de politie de rugtas in beslag nemen, er was immers sprake van een verdenking van een misdrijf als omschreven in artikel 67 eerste lid van het Wetboek van Strafvordering.

Ook de doorzoeking van de auto was rechtmatig. Op grond van artikel 96b van het Wetboek van Strafvordering is een opsporingsambtenaar bevoegd om ter inbeslagneming een vervoermiddel te doorzoeken in geval van een verdenking van een misdrijf. Doordat de politie in de rugtas een geldbedrag van € 9.000,- had aangetroffen, was de verdenking van witwassen gerechtvaardigd.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de onder 1 en 2 tenlastegelegde feiten bewezen kunnen worden, met dien verstande dat ten aanzien van feit 2 alleen het medeplegen van het verstrekken, vervoeren en aanwezig hebben van 1998,4 gram cocaïne kan worden bewezen. Ten aanzien van feit 1 geldt dat de omstandigheden waaronder dit grote geldbedrag is aangetroffen maken dat er sprake is van een vermoeden van witwassen en verdachte over dit geldbedrag geen verifieerbare verklaring heeft afgelegd. Ten aanzien van feit 2 geldt dat het, gelet op de waarnemingen van de politie en de tegenstrijdige verklaringen van de verdachten, niet anders kan dan dat [verdachte] de blokken cocaïne heeft overgedragen aan [medeverdachte] , die ze vervolgens in zijn auto heeft gelegd.

De raadsman heeft zich ten aanzien van feit 2 primair op het standpunt gesteld dat sprake is geweest van een onrechtmatige staandehouding, nu er geen sprake was van een redelijk vermoeden van schuld aan enig strafbaar feit. De daaropvolgende inbeslagname van de tas, aanhouding en doorzoeking van de auto hebben eveneens onrechtmatig plaatsgevonden. Het handelen van de politie levert een onherstelbaar vormverzuim als bedoeld in artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering. Hierdoor is een essentieel strafvorderlijk voorschrift in aanzienlijke mate geschonden. Het nadeel van verdachte bestaat er volgens de raadsman uit dat verdachte in het openbaar is onderworpen aan dwangmiddelen als gevolg van een verdenking op onterechte gronden. Om deze reden moeten de aangetroffen blokken cocaïne en de € 9.000,- als ‘fruits of the poisonous tree’ worden uitgesloten van het bewijs, waardoor verdachte moet worden vrijgesproken van de aan hem tenlastegelegde feiten.

Subsidiair, in het geval de rechtbank niet overgaat tot bewijsuitsluiting, heeft de raadsman zich op het standpunt gesteld dat verdachte dient te worden vrijgesproken van feit 2, omdat verdachte geen wetenschap van of beschikkingsmacht had over de cocaïne die in de auto van [medeverdachte] is aangetroffen.

De raadsman heeft zich ten aanzien van feit 1 gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

.4.1. Vormverzuim in de zin van artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering?

Bewijsoordeel

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van dertien maanden, met aftrek van de tijd die verdachte reeds in voorarrest heeft doorgebracht.

De raadsman heeft verzocht om, indien de rechtbank tot een veroordeling komt, de persoonlijke omstandigheden van verdachte mee te wegen bij de straftoemeting.

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van de bewezen

geachte feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en de persoon van verdachte,

zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van de feiten

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt het afleveren en vervoeren van 1998,4 gram cocaïne, waarbij verdachte de cocaïne aan [medeverdachte] heeft afgeleverd. Hiermee heeft verdachte laten zien dat hij weinig geeft om de schadelijke werking van harddrugs voor de gezondheid van de gebruikers en de andere gevolgen die verslaving met zich kunnen brengen. Ook gaat de drugshandel gepaard met andere vormen van crimineel gedrag, waaronder het plegen van geweld en verdachte heeft door zijn handelen, bijgedragen aan de instandhouding van die keten van criminele activiteiten.

Verdachte heeft zich daarnaast schuldig gemaakt aan het eenvoudig witwassen van een (contant) geldbedrag van € 9.000,-. Witwassen vormt een ernstige bedreiging van de legale economie en tast de integriteit van het financiële en economische verkeer aan. Geld dat wordt verdiend door het plegen van strafbare feiten maakt onderdeel uit van het zwartgeldcircuit en heeft een schadelijke werking op de samenleving.

De persoon van de verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op de persoonlijke omstandigheden van verdachte en het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 2 maart 2026. Hieruit

blijkt dat verdachte niet eerder is veroordeeld voor een strafbaar feit.

De strafoplegging

De rechtbank heeft bij de bepaling van de hoogte van de straf gekeken naar de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) voor straftoemeting, die bij het afleveren en vervoeren van een hoeveelheid tussen de 1500 en 2000

gram aan harddrugs uitgaan van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van

8 maanden. De rechtbank is van oordeel dat het bewezen verklaarde eenvoudig witwassen niet moet worden meegewogen als strafverzwarende omstandigheid, omdat dit geld betreft dat verdachte onmiddellijk uit eigen misdrijf, te weten de transactie van de cocaïne, heeft verkregen, waarbij de transactie net daarvoor had plaatsgevonden en het geld vrijwel onmiddellijk in beslag is genomen.

Alles afwegende acht de rechtbank, uit oogpunt van vergelding en preventie, de oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 8 maanden, met aftrek van de tijd die verdachte in voorarrest heeft doorgebracht, passend en geboden.

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het inbeslaggenomen geldbedrag moet worden verbeurdverklaard.

De raadsman heeft geen standpunt ingenomen ten aanzien van het inbeslaggenomen geldbedrag.

De rechtbank zal het in inbeslaggenomen geldbedrag verbeurdverklaren, aangezien met betrekking tot dit voorwerp het bewezenverklaarde is begaan.