Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan eendaadse samenloop van poging tot afpersing en bedreiging…

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat beide feiten kunnen worden bewezen.

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte van beide feiten moet worden vrijgesproken. Hij heeft daartoe aangevoerd dat de tekst onder het eerste gedachtestreepje (“bro regel die doekoe later later" en "hoor wel als je heb, ga niet lang op je wachten anders ga je echt merken") niet kan worden bewezen, omdat deze uitlatingen niet kunnen worden aangemerkt als bedreiging met geweld. De tekst onder het derde ("ik moet mijn geld hebben") en vierde ("ik sla alle kanker tanden uit je mond als je dit niet doet") gedachtestreepje kunnen niet worden bewezen, omdat deze uitlatingen zijn gedaan buiten de tenlastegelegde periode. De overige uitlatingen (eerste, vijfde, zesde en zevende gedachtestreepje) waren niet serieus bedoeld en konden objectief niet leiden tot redelijke vrees. Daarnaast kunnen de audioberichten (derde t/m zevende gedachtestreepje) niet worden bewezen, omdat uit het WhatsAppgesprek blijkt dat aangever de audioberichten van verdachte niet kon beluisteren.

Verdachte heeft op de zitting verklaard dat hij ‘Tatta’ is en dat hij de berichten en audioberichten zoals opgenomen in de tenlastelegging naar aangever heeft gestuurd. Hij deed dit omdat hij vond dat aangever € 3.000,- aan hem moest betalen.

Dit sluit aan op de verklaring van aangever die heeft verklaard dat verdachte hem ervoor verantwoordelijk houdt dat spullen van verdachte in beslag zijn genomen. Verdachte stuurt sinds augustus bedreigende berichten aan aangever om € 3.000,- over te maken.

De telefoon van aangever is onderzocht. In de telefoon is een WhatsApp-gesprek aangetroffen tussen aangever en ‘Tatta’. In dit WhatsApp-gesprek zijn de berichten en audioberichten die in de tenlastelegging staan aangetroffen.

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie maanden.

De raadsman heeft verzocht rekening te houden met de omstandigheid dat verdachte heeft gehandeld uit de stellige overtuiging dat aangever verantwoordelijk was voor de inval van de politie in zijn woning. Verdachte was gefrustreerd en het is bij verbale uitlatingen gebleven. Ook moet rekening worden gehouden met de omstandigheid dat verdachte zijn moeder recent is verloren. Verder is artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht van toepassing. Volgens de raadsman is oplegging van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf niet zinvol en kan worden volstaan met een voorwaardelijke straf.

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan eendaadse samenloop van poging tot afpersing en bedreiging. Verdachte heeft geprobeerd om aangever te bewegen tot betaling van € 3.000,-, waarbij hij onder andere heeft gedreigd met cobra’s, dat hij alle tanden uit de mond van aangever zou slaan en dat hij de moeder van aangever zou ‘opbomben’. Dit soort feiten maken een ernstige inbreuk op de rechtsorde en veroorzaken gevoelens van angst, onrust en onveiligheid in de samenleving in het algemeen en bij het slachtoffer in het bijzonder. Op de zitting heeft verdachte zijn uitlatingen gebagatelliseerd en geen verantwoordelijkheid getoond voor de gevolgen van zijn handelen voor aangever.

De rechtbank heeft acht geslagen op het strafblad van verdachte van 18 december 2025. Hieruit blijkt dat hij meermaals is veroordeeld voor het plegen van soortgelijke feiten. Dat weegt in het nadeel van verdachte.

Gelet op de aard en de ernst van de feiten acht de rechtbank enkel oplegging van een gevangenisstraf gerechtvaardigd. Het opleggen van een voorwaardelijk strafdeel is naar het oordeel van de rechtbank een gepasseerd station. Alles overwegende acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van drie maanden, overeenkomstig de vordering van de officier van justitie, passend en geboden.