Vrijspraak van twee mishandelingen en een vernieling. Veroordeling voor drie mishandelingen en een eenvoudige…

De officier van justitie heeft – onder verwijzing naar het schriftelijk requisitoir – gerekwireerd tot bewezenverklaring van alle ten laste gelegde feiten.

De raadsvrouw heeft ten aanzien van zaak A feit 1, 3, 4 en 5 vrijspraak bepleit. Met betrekking tot de feiten 1, 4 en 5 heeft zij betoogd dat de bewijsconstructie neerkomt op een koppeling tussen de (opvallende) sportschoenen die verdachte droeg op politiebureau Zuidoost Bijlmermeer op 8 oktober 2025 en de schoenen die de dader op de beelden van de mishandelingen en de vernieling draagt. De foto van 8 oktober 2025 is van onvoldoende kwaliteit om als basis te dienen voor een betrouwbare vergelijking. Daarnaast is de opvallende rode kleur van de schoenen – die is beschreven in de beelden van de feiten – niet te zien en correspondeert deze ook niet met de beschrijving van de schoenen die de verbalisant die verdachte op 8 oktober 2025 zag, heeft gegeven. Verder bevat het dossier niets dat wijst op het daderschap van verdachte bij deze feiten.

Ten aanzien van feit 3 geldt eveneens dat er onvoldoende bewijs is dat verdachte het ten laste gelegde zou hebben begaan. De enige link met verdachte is de bruine jas die de dader ten tijde van het incident droeg en die overeen zou komen met een jas die vermoedelijk in de kamer van verdachte zou zijn aangetroffen. Niet kan worden vastgesteld dat de jas daadwerkelijk aan verdachte toebehoorde en niet kan worden vastgesteld dat die jas is gedragen tijdens het incident.

Ten aanzien van zaak A feiten 2 en 6 en het feit in zaak B heeft de raadsvrouw zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

Oordeel van de rechtbank over zaak A

Oordeel van de rechtbank over zaak B

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte ter zake van de door haar in zaak A onder feit 1 tot en met 6 en het in zaak B bewezen geachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 100 dagen, met aftrek van voorarrest, waarvan 56 dagen voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 (twee) jaren.

De raadsvrouw heeft de rechtbank verzocht om bij de straftoemeting rekening te houden met de volgende omstandigheden. Verdachte is niet eerder veroordeeld voor geweldsfeiten en heeft al enige tijd in voorarrest doorgebracht. De raadsvrouw wijst ook op de omstandigheid dat er een overdrachtsbesluit is op grond van de Dublinverordening. Het beroep tegen dit besluit wordt op 19 februari 2026 behandeld en de verwachting is dat verdachte op korte termijn zal worden overgedragen aan [land] .

Verder heeft de raadsvrouw verzocht om rekening te houden met de omstandigheid dat verdachte ten tijde van het ten laste gelegde met psychische problematiek kampte. Na zijn voorgeleiding bij de rechter-commissaris is er een crisismaatregel afgegeven vanwege de psychotische toestand van verdachte tot het moment dat de bewaring werd bevolen. Ook bij het traject consult in november 2025 werden aanwijzingen voor een psychotische stoornis gezien.

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Verdachte heeft zich in drie gevallen schuldig gemaakt aan mishandeling. Verdachte is in een geval tegen het slachtoffer aan gefietst en in de andere gevallen heeft hij twee slachtoffers mishandeld door een fiets tegen hen aan te gooien. Met zijn handelen heeft verdachte pijn en, in het geval van mevrouw [slachtoffer 7] , letsel aan de slachtoffers toegebracht. Daarnaast heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan belediging, door slachtoffer [slachtoffer 6] te bespugen. Hij heeft haar daarmee in haar eer en goede naam aangetast. Feiten waarbij personen uit het niets op straat worden aangevallen, kunnen gevoelens van onveiligheid veroorzaken. Dat de feiten deze gevoelens hebben veroorzaakt blijkt ook uit de toelichting op de vorderingen van benadeelde partijen [slachtoffer 6] en [slachtoffer 7] . De feiten, in het bijzonder twee mishandelingen en de belediging, zijn binnen een tijdsbestek van enkele dagen gepleegd. Deze reeks van incidenten en de omstandigheid dat deze feiten uit het niets tegen willekeurige vrouwen op straat zijn gepleegd, acht de rechtbank zorgelijk.

De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 13 oktober 2025. Hieruit blijkt dat verdachte niet eerder voor soortgelijke feiten is veroordeeld.

De rechtbank heeft ook kennisgenomen van het reclasseringsadvies van 14 januari 2026. De reclassering beschrijft dat de DT&V voornemens is om verdachte uit te zetten vanwege een Dublin-claim op [land] . Er loopt een beroepsprocedure tegen dit besluit. Uit eerder opgemaakte NIFP traject-consulten blijkt dat er sprake is van cannabisgebruik, dat er aanwijzingen zijn voor een psychotische stoornis en dat verdachte eerder ingesteld is geweest op antipsychotica. De risico’s op recidive, letsel en onttrekken aan voorwaarden kunnen echter niet worden ingeschat. De reclassering acht gedragsdeskundig onderzoek niet geïndiceerd, vanwege de beperkte justitiële voorgeschiedenis, de aard van de feiten en het (naar verwachting) ontbrekende toekomstperspectief in Nederland. Zij adviseert een straf zonder bijzondere voorwaarden.

Hoewel voor de feiten waarvoor verdachte wordt veroordeeld doorgaans geen gevangenisstraffen worden opgelegd, rechtvaardigt de hoeveelheid gepleegde feiten, in combinatie met het gegeven dat de feiten gepleegd zijn uit het niets tegen willekeurige vrouwen op straat zijn gepleegd, naar het oordeel van de rechtbank een gevangenisstraf. Gelet op de persoonlijke omstandigheden van verdachte is dit ook de meest passende modaliteit. Verdachte verblijft in het COA, heeft geen werk en enkel procedureel rechtmatig verblijf, terwijl zijn beroep tegen het uitzettingsbesluit naar informatie van de raadsvrouw binnenkort zal worden behandeld en dat hij naar verwachting binnenkort zal worden overgedragen aan [land] .

Tegen deze achtergrond ziet de rechtbank aanleiding om bij haar straftoemeting af te wijken van hetgeen de officier van justitie heeft gevorderd en aan verdachte een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf gelijk aan het voorarrest op te leggen. Zij is van oordeel dat een voorwaardelijk deel, gelet op de persoonlijke omstandigheden en de aanwijzingen voor psychische problematiek bij verdachte, niet effectief zal zijn ter voorkoming van recidive. Een straf gelijk aan het voorarrest zal een eventuele uitzetting van verdachte niet in de weg staan. Alles afwegend legt de rechtbank aan verdachte een gevangenisstraf op van 44 dagen, met aftrek van het voorarrest.

De benadeelde partij [slachtoffer 1] vordert € 39,49 aan vergoeding van materiële schade, en € 450,00 aan vergoeding van immateriële schade te vermeerderen met de wettelijke rente.

De benadeelde partij zal in de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard. Aan verdachte is namelijk geen straf of maatregel opgelegd voor dit feit vanwege de vrijspraak van het ten laste gelegde. De benadeelde partij en de verdachte zullen ieder de eigen kosten dragen.

De benadeelde partij [slachtoffer 5] vordert € 219,00 aan vergoeding van materiële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente.

De benadeelde partij zal in de vordering niet-ontvankelijk worden verklaard. Aan verdachte is namelijk geen straf of maatregel opgelegd voor dit feit vanwege vrijspraak van het ten laste gelegde. De benadeelde partij en de verdachte zullen ieder de eigen kosten dragen.

Vordering

De benadeelde partij [slachtoffer 6] vordert € 300,00 aan vergoeding van immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente, omdat zij in haar eer en goede naam is aangetast.

Standpunten

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering in zijn geheel toewijsbaar is.

De raadsvrouw heeft zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

Oordeel van de rechtbank

Vast staat dat aan de benadeelde partij door het in zaak A onder feit 6 bewezenverklaarde rechtstreeks immateriële schade is toegebracht. De vordering is niet betwist. De gevorderde schadevergoeding komt de rechtbank niet onrechtmatig of ongegrond voor en zal daarom worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd.

Voorts dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.

In het belang van [slachtoffer 6] wordt als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan verdachte opgelegd.

Benadeelde partij [slachtoffer 7]

Vordering

De benadeelde partij [slachtoffer 7] vordert € 35,00 aan vergoeding van materiële schade en € 1.000,00 aan vergoeding van immateriële schade te vermeerderen met de wettelijke rente.

Standpunten

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering in zijn geheel toewijsbaar is.

De raadsvrouw heeft zich ten aanzien van de materiële schade gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. Met betrekking tot de immateriële schade heeft de raadsvrouw bepleit dat de vordering gematigd moet worden tot € 750,00, gelet op jurisprudentie in soortgelijke zaken.

Oordeel van de rechtbank

Vast staat dat aan de benadeelde partij door het in zaak B bewezenverklaarde rechtstreeks materiële schade is toegebracht. De vordering tot materiële schade is niet betwist. De gevorderde schadevergoeding komt de rechtbank niet onrechtmatig of ongegrond voor en zal daarom worden toegewezen, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd.

Ook staat vast dat aan de benadeelde partij door het bewezenverklaarde rechtstreeks immateriële schade is toegebracht. Op grond van artikel 6:106 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek heeft de benadeelde partij recht op een naar billijkheid vast te stellen vergoeding van de immateriële schade aangezien de benadeelde partij ten gevolge van het strafbare feit lichamelijk letsel heeft opgelopen. De hoogte van de vordering is ter terechtzitting betwist. Op grond van de door de benadeelde partij gestelde omstandigheden en rekening houdend met de vergoedingen die in soortgelijke zaken worden toegekend, begroot de rechtbank de immateriële schadevergoeding naar billijkheid op € 750,00.

De benadeelde partij zal voor het overige niet-ontvankelijk worden verklaard in haar vordering. De behandeling van dit deel van de vordering levert een onevenredige belasting van het strafgeding op omdat voor het aanleveren van nadere onderbouwing van de vordering de behandeling moet worden aangehouden. De benadeelde partij kan dit deel van haar vordering bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Verder wordt de verdachte veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij heeft gemaakt, vooralsnog nihil, en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog zal maken.

In het belang van [slachtoffer 7] wordt, als extra waarborg voor betaling aan laatstgenoemde, de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht aan verdachte opgelegd.