Ten aanzien van zaak A heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan bedreiging met enig misdrijf tegen het leven…

De officier van justitie heeft zich met betrekking tot zaak A op het standpunt gesteld dat alle tenlastegelegde feiten wettig en overtuigend kunnen worden bewezen. Ten aanzien van feit 2 heeft de officier van justitie aangevoerd dat het aanwezig hebben van de verdovende middelen kan worden bewezen.

Met betrekking tot zaak B heeft de officier van justitie zich op het standpunt gesteld dat het onder feit 1 en 2 ten laste gelegde rijden met een geschorst rijbewijs en bezit van harddrugs wettig en overtuigend kan worden bewezen. Ten aanzien van het onder feit 3 ten laste gelegde rijden onder invloed heeft de officier van justitie vrijspraak gevorderd, omdat de uitslag van het bloedonderzoek ontbreekt in het dossier.

De raadsvrouw heeft zich met betrekking tot zaak A op het standpunt gesteld dat van het onder feit 2 ten laste gelegde enkel het aanwezig hebben van de harddrugs kan worden bewezen. Ook voor de tenlastegelegde bedreiging (feit 3) heeft de raadsvrouw vrijspraak bepleit, omdat de bedreiging niet kan worden bewezen.

Voorts heeft de raadsvrouw zich met betrekking tot zaak B op het standpunt gesteld dat het rijden onder invloed (feit 3) niet wettig en overtuigend kan worden bewezen en daarom vrijspraak bepleit. Daartoe heeft zij aangevoerd dat de uitslag van het bloedonderzoek ontbreekt in het dossier en dat de politie geen uiterlijke kenmerken heeft waargenomen waaruit blijkt dat verdachte onder invloed van drugs verkeerde.

Ten aanzien van zaak A, feit 1 en 4, en zaak B, feit 1 en 2, heeft de raadsvrouw zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

Op basis van de bewijsmiddelen stelt de rechtbank het volgende vast.

Bezit vuurwapen, munitie en bedreiging

Op 15 augustus 2025 ontvangen verbalisanten een melding van een schietincident in Amsterdam. De onbekend gebleven melder heeft een persoon met een vuurwapen zien schieten. De melder verklaart verder dat de persoon in een Tesla met kenteken [kenteken 1] zit. De ter plaatse gekomen verbalisanten zien vervolgens een persoon uit de lift van een gebouw komen, waarna deze het voertuig met kenteken [kenteken 1] opent en plaatsneemt aan de bestuurderszijde. Deze persoon wordt aangehouden en blijkt verdachte te zijn. Kort daarna zien de verbalisanten dat de deuren van de lift weer opengaan en er een vuurwapen in de lift ligt. Na onderzoek aan het wapen blijkt dit een omgebouwde revolver te zijn, die in originele staat geschikt is voor gas-knalpatronen, maar nu ook scherpe patronen kan verschieten. Op de plek waar verdachte geboeid heeft gelegen worden vijf patronen aangetroffen, die passend zijn voor het aangetroffen vuurwapen. Daarbij heeft verdachte bij de politie verklaard dat hij het vuurwapen heeft vastgepakt, de patronen eruit heeft gehaald en in zijn zak heeft gestoken.

[persoon] heeft verklaard dat verdachte, nadat ze ruzie kregen, een vuurwapen trok en op de grond voor haar voeten schoot. De verklaring van [persoon] vindt steun in de verklaring van de melder, die immers verklaart dat verdachte heeft geschoten. Het NFI heeft onderzoek gedaan naar een DNA-spoor dat is aangetroffen op de trekker en op de gehele zijkant van het vuurwapen. Uit de resultaten van dit onderzoek trekt de rechtbank de conclusie dat dit DNA van (onder andere) verdachte afkomstig is. Daarnaast trekt de rechtbank uit het schotrestenonderzoek door het NFI de conclusie dat er schotresten op de handen van verdachte zaten toen die op de pleegdatum werden onderzocht.

Verdachte heeft op de zitting verklaard dat hij het vuurwapen niet op 15 augustus 2025 voorhanden heeft gehad. De rechtbank acht deze verklaring, gelet op voornoemde bewijsmiddelen, niet geloofwaardig.

De rechtbank stelt vast dat voormelde gedragingen van de verdachte in de gegeven omstandigheden een bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht opleveren. Het tonen van een vuurwapen is naar zijn aard al geschikt om redelijke vrees voor een tegen het leven gericht misdrijf of zware mishandeling teweeg te brengen. Daarbij heeft verdachte in dit geval het vuurwapen ook nog afgevuurd. Nu de rechtbank vaststelt dat verdachte met het vuurwapen heeft geschoten, staat daarmee tevens vast dat hij het vuurwapen en de daarbij behorende munitie voorhanden heeft gehad.

De rechtbank is van oordeel dat zich in het dossier onvoldoende aanknopingspunten bevinden om ten aanzien van de bedreiging het onderdeel van de tenlastelegging ‘op die [persoon] te richten’ bewezen te verklaren. De rechtbank zal verdachte daarvan vrijspreken.

De rechtbank is concluderend van oordeel dat wettig en overtuigend is bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht (feit 3) en het voorhanden hebben van een revolver (feit 1) en vijf patronen (feit 4).

Vrijspraak ten aanzien van de drugsverdenking (feit 2)

Direct na zijn aanhouding heeft verdachte verklaard dat hij drugs in zijn schoenen en onderbroek had zitten. Vervolgens is verdachte gefouilleerd en zijn op harddrugs lijkende stoffen bij hem aangetroffen. Het strafdossier bevat rapporten van het NFI waarin stoffen zijn onderzocht die cocaïne, amfetamine, MDMA en 2-MMC bevatten, maar de rechtbank kan niet vaststellen dat dit de bij verdachte aangetroffen stoffen zijn. De connectie tussen de bij verdachte aangetroffen stoffen en de bij het NFI onderzochte stoffen – de chain of evidence – ontbreekt. Dit leidt tot vrijspraak voor de drugsverdenking.

Vrijspraak van onder 3 ten laste gelegde (rijden onder invloed)

Feit 1 (rijden met geschorst rijbewijs)

Feit 2 (aanwezig hebben drugs)

• een proces-verbaal van verhoor verdachte met nummer PL1300-2026127478-8, d.d. 20 mei 2026, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [opsporingsambtenaar 1] en [opsporingsambtenaar 2] , doorgenummerde pag. 22 t/m 30;

• een proces-verbaal van bevindingen met nummer PL1300-2026127478-5 van 20 mei 2026, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [opsporingsambtenaar 3] en [opsporingsambtenaar 4] , doorgenummerde pag. 6 t/m 9.

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vierentwintig maanden, met aftrek van het voorarrest, waarvan tien maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en met de bijzondere voorwaarden zoals die zijn geadviseerd door de reclassering.

De verdediging heeft verzocht om bij de strafoplegging rekening te houden met de grote impact die de voorlopige hechtenis op verdachte heeft, alsmede met diens persoonlijke omstandigheden. De verdediging verzoekt de rechtbank geen nadere onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen, maar te volstaan met een taakstraf in combinatie met een voorwaardelijke gevangenisstraf met bijzondere voorwaarden.

Volwassenstrafrecht

In navolging van het reclasseringsadvies van 26 mei 2026 past de rechtbank het volwassenstrafrecht toe, omdat de pedagogische mogelijkheden beperkt zijn en de inschatting is dat verdachte baat heeft bij een volwassen aanpak.

Strafoplegging

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan ernstige feiten. Hij heeft zich schuldig gemaakt aan bedreiging met een vuurwapen, waarbij hij dit vuurwapen in een woonwijk daadwerkelijk heeft afgevuurd, dichtbij het slachtoffer. Dat dit gevaar heeft opgeleverd en gemakkelijk veel ernstiger had kunnen aflopen, rekent de rechtbank verdachte aan. Daarnaast heeft verdachte – terwijl hij geschorst was – een flinke hoeveelheid harddrugs voorhanden gehad en een auto bestuurd terwijl hij wist dat zijn rijbewijs was geschorst. Harddrugs zijn zeer schadelijk voor de gezondheid van de gebruikers daarvan. Bovendien gaan het gebruik van en de handel in verdovende middelen gepaard met verschillende vormen van (zware) criminaliteit, waardoor angst leeft en de samenleving ernstige schade wordt berokkend. Het gebruik ervan is in toenemende mate ontwrichtend voor de samenleving.

De rechtbank heeft bij het bepalen van de straf rekening gehouden met de straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. De rechtbank heeft hiervoor aansluiting gezocht bij de Landelijke Oriëntatiepunten voor Strafoplegging die de rechtbanken en hoven onderling hebben afgesproken. Het oriëntatiepunt voor het voorhanden hebben van een revolver is een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van vier maanden. Bedreiging door het enkel tonen van een vuurwapen levert volgens de oriëntatiepunten zes maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Verdachte heeft ook nog geschoten. De rechtbank weegt dat in strafverzwarende zin mee.

Het oriëntatiepunt voor het aanwezig hebben van harddrugs tussen de 10-50 gram bij een first offender is een taakstraf van 100 uren. Daarnaast lijkt het dossier te wijzen op de handel in drugs, gezien de hoeveelheden, de verschillende soorten en de inhoud van de telefoon van verdachte.

De rechtbank heeft verder kennisgenomen van het strafblad van verdachte van

1 juni 2026. Hieruit blijkt dat verdachte eerder is veroordeeld voor bedreiging. Gelet hierop is sprake van recidive en zal dat in strafverzwarende zin worden meegewogen.

De bewezenverklaarde feiten rechtvaardigen gezien het bovenstaande een forse onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De rechtbank heeft echter ook kennisgenomen van het rapport van Reclassering Nederland van 26 mei 2026. Hieruit blijkt dat verdachte hulp nodig heeft op veel leefgebieden, zoals middelengebruik, sociaal netwerk, psychosociaal functioneren, dagbesteding en financiën. De reclassering heeft geadviseerd om bij een veroordeling een deels voorwaardelijke straf met daaraan gekoppelde bijzondere voorwaarden op te leggen. Omdat verdachte nog jong is en de rechtbank de zorgen van de reclassering deelt en er waarde aan hecht dat hij de verschillende risico’s op herhaling in zijn leven blijvend het hoofd kan bieden, ziet de rechtbank aanleiding om aan verdachte een deels voorwaardelijke straf op te leggen. Daaraan zullen de bijzondere voorwaarden worden gekoppeld, zodat de reclassering verdachte hierbij kan ondersteunen.

Alles overwegende zal de rechtbank aan verdachte een gevangenisstraf opleggen voor de duur van 12 maanden met aftrek van voorarrest, waarvan 4 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren. Aan de proeftijd worden de bijzondere voorwaarden verbonden zoals door de reclassering is geadviseerd.

De officier van justitie heeft gevorderd dat de iPhone moet worden verbeurdverklaard, de drugs moeten worden onttrokken aan het verkeer en de auto moet worden geretourneerd aan verdachte.

De raadsvrouw stelt zich op het standpunt dat de iPhone, evenals de auto moeten worden geretourneerd aan verdachte.

Verbeurdverklaring

Het voorwerp onder nummer 1 behoort aan verdachte toe. Nu dit voorwerp is bestemd tot het plegen van het bewezenverklaarde, wordt dit voorwerp verbeurdverklaard.

Onttrekken aan het verkeer

De drugs zullen worden onttrokken aan het verkeer en zijn daarvoor vatbaar, aangezien met betrekking tot deze voorwerpen het bewezen geachte is begaan en/of dat deze voorwerpen van zodanige aard zijn dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet.

Retour aan verdachte

De auto zal worden geretourneerd aan verdachte.