Vreemdelingenrecht

Asiel Oezbekistan & Rusland. Echtpaar met kind. Bekering tot islam en problemen deels geloofwaardig, maar…

Rechtbank Den Haag, 9 november 2026

Zaakgegevens

Op 9 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Den Haag
Datum uitspraak
9 november 2026
Datum publicatie
9 november 2026
Zaaknummer
NL25.52147 en NL25.52151
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33031
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Asiel Oezbekistan & Rusland. Echtpaar met kind. Bekering tot islam en problemen deels geloofwaardig, maar volgens minister niet zwaarwegend. Risico op schending 3 EVRM onvoldoende onderzocht. Beroepen gegrond.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummers: NL25.52147 en NL25.52151

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaken tussen

[naam], eiser,

geboren op [datum] 1993,

van Oezbeekse nationaliteit,

V-nummer: [nummer],

[naam] , eiseres,

geboren op [datum] 1997,

van Russische nationaliteit,

V-nummer: [nummer],

mede namens hun minderjarige kind:

[naam] ,

geboren op [datum] 2022,

van Russische of Oezbeekse nationaliteit,

hierna tezamen: eisers

(gemachtigde: mr. A.J. de Boer),

en

de minister van Asiel en Migratie, de minister

(gemachtigde: mr. M. IJsebrands).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvragen van eisers als bedoeld in artikel 28 van de Vw., Eisers zijn het hier niet mee eens. Zij voeren daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvragen.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvragen niet in stand kan blijven. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.

Procesverloop

2. Eisers hebben op 31 maart 2022 aanvragen om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Aan eisers is facultatieve tijdelijke bescherming verleend in de zin van de RTB. De tijdelijke bescherming van eisers is beëindigd bij besluiten van 21 en 22 augustus 2023. Vervolgens zijn de asielaanvragen van eisers behandeld.

2.1.

De minister heeft met de bestreden besluiten van 26 september 2025 de asielaanvragen van eisers afgewezen als ongegrond. Daarbij zijn aan eisers terugkeerbesluiten opgelegd. Aan eiser en zijn dochter is medegedeeld dat zij moeten terugkeren naar Oezbekistan. Aan eiseres is medegedeeld dat zij moet terugkeren naar Rusland.

2.2.

Eisers hebben beroepen ingesteld tegen de bestreden besluiten.

2.3.

De rechtbank heeft de beroepen op 28 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eisers, hun gemachtigde, een tolk en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

Waar gaat deze zaak over?

Het asielrelaas

3. Eisers leggen aan hun asielaanvragen ten grondslag dat zij in Oezbekistan en Rusland te vrezen hebben voor de autoriteiten vanwege hun geloofsovertuiging. Eiser heeft in dit verband verklaard dat hij in 2020 is bekeerd tot de volgens hem echte islam. Volgens eiser wijkt zijn overtuiging af van de islam in Oezbekistan en veroordelen de autoriteiten moslims die anders denken dan zij. Eiser heeft verder verklaard dat hij in oktober 2020 een woordgemeen had met zijn vader over religie. Zijn vader heeft hem toen bedreigd. Ook heeft zijn vader banden met de Oezbeekse autoriteiten. Eiser is in januari 2021 daarom gevlucht naar Oekraïne. In oktober 2021 is eiser traditioneel gehuwd met eiseres. Zij heeft verklaard zich in 2019 te hebben bekeerd tot de volgens haar echte islam. In Rusland heeft eiseres haar geloof verborgen gehouden uit angst. In november 2021 is eiseres naar Oekraïne vertrokken. Volgens eiseres zal het openlijk uiten van haar geloofsovertuiging in Rusland problemen opleveren met de politie.

De bestreden besluiten

4. De minister heeft de volgende asielmotieven aangemerkt:

  • de identiteit, nationaliteit en herkomst van eisers;

  • de bekering van eiser tot de islam en de daaruit voortvloeiende problemen;

  • dat eiseres een soenitische moslim is.

4.1.

De minister acht de asielmotieven geloofwaardig, maar niet dat eiser door zijn bekering problemen heeft gehad met zijn vader. Daartoe heeft de minister gesteld dat eiser hierover niet samenhangend en aannemelijk heeft verklaard. De minister acht het onsamenhangend dat eiser zijn vader zou hebben verteld over zijn bekering tot de islam, terwijl eiser heeft verklaard dat zijn vader dit als een terroristische dreiging ziet. Ook acht de minister het onsamenhangend dat eisers vader hem heeft bedreigd, maar eenvoudig afgeleid raakte waardoor eiser kon vertrekken. Verder acht de minister onsamenhangend dat eiser twee tot drie maanden later legaal kon uitreizen, nu eiser heeft verklaard dat zijn vader hem zelf in de gevangenis wilde zetten en daartoe vanwege zijn positie in het verleden direct contact kon opnemen met het ministerie van Binnenlandse Zaken. Verder heeft de minister zich gemotiveerd op het standpunt gesteld dat in het geval van eiseres geen sprake is van een bekering of persoonlijke problemen, zodat deze niet als asielmotieven zijn aangemerkt. Daarnaast heeft de minister gemotiveerd dat eisers niet aannemelijk hebben gemaakt dat zij vanwege hun geloofsovertuiging een reëel risico lopen op ernstige schade, in de zin van artikel 3 van het EVRM. Eisers hebben namelijk niet aannemelijk gemaakt dat zij bij terugkeer in de negatieve belangstelling staan van de Oezbeekse of Russische autoriteiten. De minister concludeert daarom tot afwijzing van de asielaanvragen. Tot slot heeft de minister gemotiveerd dat de verschillende terugkeerverplichtingen naar Oezbekistan en Rusland niet in strijd zijn met artikel 8 van het EVRM. Daartoe heeft de minister gesteld dat de afwijzing van de aanvragen geen scheiding betekent van het gezin, omdat de aanvragen van alle gezinsleden zijn afgewezen. Ook heeft de minister gesteld dat het aan eisers is hoe zij buiten Nederland vormgeven aan hun familie- en gezinsleven, zoals zij dit eerder ook hebben gedaan in Oekraïne. Het ligt volgens de minister in de verwachting dat eisers dit doen in Oezbekistan of Rusland, omdat eisers met deze beide landen banden hebben.

Wat is het oordeel van de rechtbank?

Vaststelling asielmotieven

5. Eisers hebben in beroep, onder herhaling van de zienswijze, aangevoerd dat de minister de asielmotieven van eiseres niet goed heeft vastgesteld. Ten onrechte zijn haar bekering en problemen in verband met haar geloofsovertuiging niet als asielmotieven aangemerkt.

5.1.

De beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank is van oordeel dat de minister deugdelijk heeft gemotiveerd waarom een bekering en problemen niet als asielmotieven zijn vastgesteld voor eiseres. De minister heeft terecht gesteld dat niet gebleken is dat eiseres bekeerd is tot een andere geloofsovertuiging, omdat zij verklaard heeft dat zij een soennitische moslim was en nog steeds is. Dit is anders in geval van eiser, die heeft verklaard dat hij zich in 2019 of 2020 heeft bekeerd tot de islam en daarvoor atheïst was. Uit de verklaringen van eiseres blijkt weliswaar dat zij persoonlijk een meer strikte leer is gaan volgen, maar zij noemt dit ‘gewoon’ de islam. In dit verband heeft eiseres onder meer verklaard dat zij mensen die de religieuze verplichtingen niet volgen geen echte moslims mag noemen, dat zij niet naar muziek mag luisteren, dat zij een masker draagt op straat en dat zij thuis geen afbeeldingen heeft of zacht speelgoed voor haar dochter. Zij heeft echter niet verklaard dat zij tot een andere stroming of rechtsschool is gaan behoren. Daarnaast heeft de minister terecht gesteld dat uit de verklaringen van eiseres niet blijkt dat zij vanwege haar geloofsovertuiging persoonlijk problemen heeft ondervonden in Rusland. Eisers hebben in hun zienswijzen en gronden van beroep niet nader onderbouwd waarom een bekering of problemen als asielmotieven aangemerkt moesten worden. Daartoe is de enkele stelling onvoldoende. Bovendien zijn de verklaringen van eiseres over de invulling van haar geloofsovertuiging en de problemen waarvoor zij vreest bij terugkeer betrokken in de beoordeling van aannemelijkheid van de door haar gestelde vrees.

Geloofwaardigheidsbeoordeling

6. Eisers hebben verder aangevoerd dat de geloofwaardigheidsbeoordeling aan de hand van WI 2024/6 is in strijd met het Unierecht. De minister heeft de vijf cumulatieve voorwaarden van artikel 4, vijfde lid, van de KRi formeel en mechanisch toegepast, maar heeft geen integrale beoordeling gemaakt. De werkwijze die uitgaat van een rechtstreeks verband tussen het voldoen aan de vijf cumulatieve voorwaarden en de conclusie over de geloofwaardigheid van het asielrelaas is in strijd met het Unierecht. Ter onderbouwing is gewezen op de preambule en andere taalversies van de KRi, het UNHCR-Handboek (paragraaf 203 en 204) en publicaties van de EUAA. Ook hebben eisers gewezen op rechtspraak van het Hof van Justitie en de Afdeling. Daarnaast is aangevoerd dat de verklaringen van eiser over het incident met zijn vader niet afzonderlijk en in onderlinge samenhang beoordeeld zijn.

6.1.

De beroepsgrond slaagt niet. Voor zover deze beroepsgrond ook door eiseres is aangevoerd, overweegt de rechtbank dat de minister haar asielmotieven geloofwaardig heeft geacht. Dat sprake zou zijn van een onjuiste geloofwaardigheidsbeoordeling kan voor wat betreft eiseres dan ook niet tot een andere uitkomst leiden. Voor wat betreft de geloofwaardigheidsbeoordeling van de door eiser gestelde problemen met zijn vader oordeelt de rechtbank dat de minister alle relevante aspecten heeft betrokken en een integrale beoordeling heeft gemaakt. De minister heeft de samenhang van de verklaringen van eiser beoordeeld. Eisers hebben niet onderbouwd welke relevante aspecten in dit verband onvoldoende zijn betrokken. Van een geloofwaardigheidsbeoordeling in strijd met het Unierecht is de rechtbank daarom niet gebleken.

6.2.

De rechtbank is verder van oordeel dat de minister de door eiser gestelde problemen met zijn vader terecht ongeloofwaardig heeft geacht. Daartoe heeft de minister terecht tegengeworpen dat de verklaringen van eiser onsamenhangend zijn. Eiser heeft enerzijds verklaard dat zijn vader hem zou hebben bedreigd en hem in de gevangenis wilde zetten, en dat zijn vader banden heeft met de autoriteiten en direct contact kan opnemen met het ministerie van Binnenlandse Zaken. Anderzijds heeft eiser verklaard dat hij eenvoudig kon vertrekken en twee tot drie maanden later Oezbekistan legaal kon uitreizen. Daaruit blijkt niet dat eiser ten tijde van vertrek in de negatieve belangstelling stond van de autoriteiten of problemen had met zijn vader. In dit verband heeft de minister het referentiekader en opleidingsniveau van eiser betrokken en naast zijn verklaringen ook algemene landeninformatie. De stellingen van eiser dat hij in de periode voor zijn uitreis geen contact had met zijn vader, dat hij documenten moest regelen en dat de coronasituatie zijn mogelijkheden om te vertrekken beperkte, laten het voorgaande onverlet.

Risico op ernstige schade en terugkeerbesluiten

7. Eisers hebben daarnaast aangevoerd dat zij bij uitzetting naar Oezbekistan en Rusland een reëel risico lopen op ernstige schade in de zin van artikel 3 van het EVRM. Uitzetting is volgens hen daarnaast in strijd met artikel 3 van het Antifolterverdrag, artikel 7 van het IVBPR en artikel 1A Vluchtelingenverdrag. Ter onderbouwing zijn in beroep tien nieuwsberichten overgelegd, waarvan eiser eerder zeven heeft overgelegd bij het aanvullend gehoor. Bij aanvullende gronden hebben eisers nog twee nieuwsberichten overgelegd en drie rapporten. Volgens eisers blijkt uit deze landeninformatie dat zij bij terugkeer een risico lopen op gevangenisstraf en marteling. Ook blijkt volgens eisers uit het rapport van het Noorse Landinfo dat eiser bij terugkeer naar Oezbekistan een risico loopt op ondervraging op het vliegveld. Dit is eerder voorgekomen indien de Oezbeekse autoriteiten een vermoeden hebben dat een persoon banden heeft met een verboden religieuze of politieke groep. Eisers hebben tot slot aangevoerd dat ten onrechte terugkeerverplichtingen zijn opgelegd naar Oezbekistan en Rusland, in strijd met artikel 8 van het EVRM. Volgens eisers zijn de belangen van hun kind in dit verband onvoldoende betrokken.

7.1.

De minister heeft in beroep een ander rapport over Oezbekistan overgelegd. Op zitting is namens de minister toegelicht dat is beoordeeld hoe eiser naar verwachting uiting zal geven aan zijn geloofsovertuiging en dat hierin geen terughoudendheid van hem wordt verlangd. Qua uitingen heeft eiser volgens de minister verklaard over moskeebezoek, dat hij zich niet scheert maar een baard draagt en dat hij gesprekken over religie niet uit de weg gaat. Verder is op zitting gesteld dat indien de vreemdeling niet is gevraagd naar hoe hij zijn overtuiging wil uiten bij terugkeer, ervan kan worden uitgegaan dat de uiting bij terugkeer hetzelfde zal zijn als in Nederland. De minister heeft daartoe gewezen op de Afdelingsuitspraak van 19 januari 2022. Volgens de minister hoeven eisers bij terugkeer niet te vrezen voor vervolging.

7.2.

De beroepsgrond slaagt. De rechtbank is van oordeel dat de minister op zichzelf genomen deugdelijk heeft gemotiveerd dat een afwijkende terugkeerverplichting naar Oezbekistan en Rusland niet in strijd is met artikel 8 van het EVRM, omdat sprake is van een gezamenlijke ontzegging van verblijf in Nederland, en omdat het aan eisers is om zelf te bepalen waar zij invulling geven aan hun gezinsleven buiten Nederland; in Oezbekistan of Rusland. Dat is niet onredelijk, omdat zij met elkaar gehuwd zijn en respectievelijk de nationaliteit van deze landen bezitten. Hieruit volgt dat de minister ervan uitgaat dat het gezin niet van elkaar wordt gescheiden. De rechtbank volgt eisers dan ook niet in de enkele stelling dat het belang van hun dochter onvoldoende is betrokken. Eisers hebben dit niet nader onderbouwd. Verder hebben eisers op zitting, anders dan in de zienswijze en in de beroepsgronden, aangegeven dat uit de geboorteakte van hun dochter blijkt dat zij de Oezbeekse nationaliteit heeft en niet de Russische. Hoewel de geboorteakte door de minister niet is onderzocht of betrokken in de besluitvorming, is de dochter van eisers betrokken in de aan eiser opgelegde terugkeerplicht naar Oezbekistan. Daarom leidt de gestelde nationaliteit niet tot een ander oordeel.

7.3.

De rechtbank is echter van oordeel dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd dat eisers bij terugkeer geen reëel risico lopen op ernstige schade. De minister heeft dit onvoldoende onderzocht. Dat betekent dat ook ten onrechte terugkeerbesluiten zijn opgelegd. Ten tijde van de besluitvorming hanteerde de minister de vaste gedragslijn zoals neergelegd in de WI 2022/3. Hieruit volgt dat het voor de beoordeling van de vrees belangrijk is hoe de vreemdeling bij terugkeer uiting wil geven aan de geloofsovertuiging en dat hiernaar moet worden gevraagd. Uit de Afdelingsuitspraak van 19 januari 2022 volgt dat de minister dit moet onderzoeken en dat, als de vreemdeling daarover niet uitdrukkelijk verklaart, ervan moet worden uitgegaan dat de vreemdeling na terugkeer op dezelfde wijze uiting aan zijn geloofsovertuiging wil geven als hij in Nederland heeft gedaan. De minister heeft nagelaten om eisers te vragen naar de wijze waarop zij hun geloofwaardig geachte geloofsovertuiging willen uiten. Al om deze reden is de risicobeoordeling van de minister ondeugdelijk.

7.4.

Hierbij komt dat eisers naar het oordeel van de rechtbank met de door hen overgelegde landeninformatie voldoende twijfel hebben gezaaid over het standpunt van de minister dat zij bij terugkeer geen gegronde vrees hebben voor vervolging. Daartoe overweegt zij als volgt.

7.5.

Uit de door partijen gebezigde landeninformatie volgt dat in Oezbekistan sprake is van een door de autoriteiten goedgekeurde interpretatie van de islam, waarop door de autoriteiten wordt toegezien middels wetgeving (Landinfo, Migrationsverket). Hoewel verder blijkt dat gezichtsbedekking en een baard meer worden getolereerd dan voorheen, blijkt ook dat (vermeende) overtredingen van deze wetgeving, bijvoorbeeld door religieus onderwijs van ouders aan hun kinderen, bestraft worden met boetes of gevangenisstraf (USCRIF). Tot slot blijkt dat in Oezbekistan in de gevangenis marteling plaatsvindt (nieuwsberichten, jaarrapport HRW).

7.6.

De rechtbank is van oordeel dat de minister weliswaar niet ten onrechte heeft gesteld dat het niet aannemelijk is dat eiser een reëel risico loopt door moskeebezoeken in Oezbekistan, maar hij heeft in het licht van landeninformatie onvoldoende gemotiveerd dat eiser geen risico loopt als hij uitkomt voor zijn andere, dan wel conservatieve interpretatie van de islam en als hij een baard draagt. De minister heeft erkend dat mannen met baarden kunnen opvallen in onderzoeken van de autoriteiten naar extremisme. Eiser stelt daarom niet ten onrechte dat hij een risico loopt om bij terugkeer naar Oezbekistan te worden ondervraagd op het vliegveld. Gelet op de geloofwaardig geachte verklaringen van eiser dat hij gesprekken over de interpretatie van de islam niet uit de weg gaat en de verklaringen van eiseres dat zij hun dochter thuis religieus opvoeden, is naar het oordeel van de rechtbank niet uitgesloten dat eisers een reëel risico lopen bij terugkeer naar Oezbekistan doordat hen extremisme wordt toegedicht. De minister moet dit nader onderzoeken door eisers te horen over de wijze waarop zij hun geloofsovertuiging willen uiten bij terugkeer en de minister dient de verklaringen in samenhang te betrekken in de risicobeoordeling. De stelling van de minister dat eiser pragmatisch is en eerder voor een paspoortfoto en ten tijde van vertrek zijn baard heeft afgeschoren, is daartoe onvoldoende. Niet is uitgesloten dat dit als zelfcensuur geldt. Hetzelfde geldt ten aanzien van eiseres, die heeft verklaard dat zij uit angst haar geloofsovertuiging verborgen hield in Rusland. De rechtbank overweegt evenwel dat eisers niet zonder meer aannemelijk hebben gemaakt dat zij in Rusland een reëel risico lopen op ernstige schade vanwege hun geloofsovertuiging. Daartoe zijn de twee overgelegde nieuwsberichten van Forum18 over Rusland onvoldoende, omdat deze zien op vervolging van lidmaatschap van de organisatie Nurdzhular. Gesteld noch gebleken is dat dit op eisers van toepassing is.

Conclusie en gevolgen

8. De beroepen zijn gegrond. Dat betekent dat eisers gelijk krijgen. De minister heeft de asielaanvragen ten onrechte afgewezen, omdat niet deugdelijk is gemotiveerd dat eisers bij terugkeer niet te vrezen hebben vanwege hun geloofwaardige geachte geloofsovertuiging. De minister heeft dit onvoldoende onderzocht. De rechtbank vernietigt de bestreden besluiten, omdat deze in strijd zijn met de artikelen 3:2 en 3:46 van de Awb. Dit betekent dat de minister opnieuw op de asielaanvragen van eisers moet beslissen, met inachtneming van deze uitspraak. De rechtbank stelt daarvoor een termijn van acht weken.

9. Omdat de beroepen gegrond zijn, krijgen eisers hun proceskosten vergoed. De minister moet deze vergoeding betalen. De vergoeding bedraagt € 1.868,- omdat de gemachtigde van eisers beroepschriften heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen. De rechtbank is van oordeel dat sprake is van twee samenhangende zaken, omdat deze gelijktijdig zijn behandeld en de werkzaamheden van de rechtsbijstand nagenoeg identiek waren, of konden zijn. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.

Beslissing

De rechtbank:

  • verklaart de beroepen gegrond;

  • vernietigt de bestreden besluiten van 26 september 2025;

  • bepaalt dat de minister opnieuw op de asielaanvragen van eisers moet beslissen binnen een termijn van acht weken, met inachtneming van deze uitspraak;

  • veroordeelt de minister tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eisers.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Sibma, rechter, in aanwezigheid van mr. A.J. van Bruggen, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudononimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

De Vreemdelingenwet 2000. Verwijzingen in deze uitspraak naar regelgeving betreffen steeds de tekst van vóór 12 juni 2026. De Richtlijn Tijdelijke Bescherming; Richtlijn 2001/55/EG. Artikel 31, zesde lid, onder c, van de Vw. Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden. Zie pagina 19 van het nader gehoor van eiseres. Zie pagina 5 en 17 van het nader gehoor van eiseres. Zie pagina 6 en 13-15 van het nader gehoor van eiseres. De Werkinstructie (WI) 2024/6 – Geloofwaardigheidsbeoordeling (asiel). De Kwalificatierichtlijn; Richtlijn 2011/95/EU. Het Europese Asielagentschap. Het Hof van Justitie van de Europese Unie. De arresten van 5 september 2012, ECLI:EU:C:2012:518 (Y en Z), van 2 december 2014, ECLI:EU:C:2014:2406 (A, B en C) en van 25 januari 2018, ECLI:EU:C:2018:36 (F). De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. De uitspraken van 29 mei 2019, ECLI:NL:RVS:2019:1787, van 20 november 2019, ECLI:NL:RVS:2019:3902, en van 31 maart 2021, ECLI:NL:RVS:2021:662. Vgl. de Afdelingsuitspraak van 17 juni 2026, ECLI:NL:RVS:2026:3408. Internationaal verdrag inzake Burgerlijke en Politieke Rechten. De nieuwsartikelen zijn van Forum18, ACCA en S2J News. Artikelen van Forum18 en van Third Country Deportation Watch en rapporten van de United States Commission on International Religious Freedom (USCRIF) van september 2025, van het Noorse Landinfo van 2 januari 2017 en het jaarrapport 2025 van de Human Rights Watch (HRW). Migrationsverket. Swedish Migration Agency & Danish Immigration Service: Country of Origin Information: Uzbekistan. ‘Religious practices and religious freedom, political freedoms and civic space, and migration and return’, van 26 juni 2026. ECLI:NL:RVS:2022:94. Zie WI 2022/3, paragraaf 7 en onder meer pagina 14, onder d). ECLI:NL:RVS:2022:94, r.o. 23.1. De Algemene wet bestuursrecht.