Vreemdelingenrecht

Vervolgberoep. De minister heeft onvoldoende voortvarend gehandeld. Beroep is gegrond.

Rechtbank Den Haag, 16 november 2026

Zaakgegevens

Op 16 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Groningen
Datum uitspraak
16 november 2026
Datum publicatie
16 november 2026
Zaaknummer
NL26.66852
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33899
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Vervolgberoep. De minister heeft onvoldoende voortvarend gehandeld. Beroep is gegrond.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.66852


uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[naam], eiseres,

geboren [geboortedatum],

van Syrische nationaliteit,

V-nummer: [v-nummer]

(gemachtigde: mr. H. Drenth),

en

de minister van Asiel en Migratie, de minister

(gemachtigde: mr. D. Halbesma).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiseres is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59a, eerste lid, van de Vw. Eiseres is het niet eens met het voortduren van de vreemdelingenbewaring. Zij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep gegrond is. De minister heeft onvoldoende voortvarend aan de overdracht gewerkt. Eiseres krijgt daarom een schadevergoeding en een vergoeding van zijn proceskosten. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.

Procesverloop

2. Met het besluit van 5 oktober 2026 heeft de minister aan eiseres de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. Bij uitspraak van 15 oktober 2026 heeft de rechtbank het beroep van eiseres tegen dat besluit ongegrond verklaard.

2.1.

Eiseres heeft op 4 november 2026 tegen het voortduren van de maatregel beroep ingesteld. Daarbij heeft zij ook verzocht om schadevergoeding.

2.2.

De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiseres heeft op 9 november 2026 beroepsgronden ingediend.

2.3.

De minister heeft op 11 november 2026 de maatregel van bewaring opgeheven.

2.4.

Eiseres heeft op 12 november 2026 verzocht om een schriftelijke behandeling van het beroep. De minister heeft in het verweerschrift, van 13 november 2026, aangegeven in te stemmen met een schriftelijke behandeling. De rechtbank heeft het onderzoek op

16 november 2026 gesloten.

Beoordeling door de rechtbank

Toetsingskader

3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de hiervoor onder 2. genoemde uitspraak volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom staat nu alleen ter beoordeling of de maatregel van bewaring rechtmatig is sinds het sluiten van dat onderzoek op 9 oktober 2026.

4. Omdat de bewaring is opgeheven, beperkt de beoordeling zich in deze zaak tot de vraag of aan eiseres een schadevergoeding moeten worden toegekend. In dit verband moet de vraag worden beantwoord of de tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring op enig moment voorafgaand aan de opheffing daarvan onrechtmatig is geweest.

Standpunten eiseres

5. Eiseres voert aan dat de minister onvoldoende voortvarend heeft gehandeld. De Zweedse autoriteiten zijn op 14 oktober 2026 akkoord gegaan met de overdracht van eiseres en pas vier dagen later is er door de minister een overdrachtsbesluit genomen. Dit telt op bij verkeerde beslissing om eerst Duitsland in plaats van Zweden aan te schrijven. Ook het besluit van de minister om aan het overdrachtsbesluit schorsing te verlenen, is onbegrijpelijk en onnodig vertragend nu eiseres akkoord ging met de overdracht en zij zelfs toestemming heeft verleend om voor overdracht niet te horen. Het is verder onbegrijpelijk dat de vluchtaanvraag pas op 2 november 2026 is gedaan. Eiser stelt zich ten aanzien hiervan primair op het standpunt dat de minister op het moment dat eiseres afzag van het horen, op 19 oktober 2026, de vlucht had moeten aanvragen. Subsidiair stelt eiser dat de minister de vluchtaanvraag uiterlijk na afloop van de beroepstermijn had moeten worden gedaan. Gelet op het voorgaande kan worden aangenomen dat de voortduring van de maatregel van bewaring van eiseres indruist tegen het evenredigheidsbeginsel en deze niet langer proportioneel is.

Oordeel rechtbank

6. De rechtbank ziet in het feit dat het overdrachtsbesluit vier dagen na het akkoord van de Zweedse autoriteiten is genomen geen aanleiding voor het oordeel dat de minister onvoldoende voortvarend aan de overdracht van eiseres heeft gewerkt. Ook heeft de minister er in het verweerschrift terecht op gewezen dat de rechtbank in haar uitspraak van 15 oktober 2026 heeft geoordeeld dat het aanschrijven van Duitsland geen aanleiding is om te oordelen dat de minister onvoldoende voortvarend heeft gehandeld. Verder is het besluit van de minister om schorsing te verlenen aan het overdrachtsbesluit wettelijk bepaald.

6.1.

De rechtbank ziet echter in het feit dat de minister pas op 2 november 2026 een vluchtaanvraag voor eiseres heeft ingediend wel aanleiding voor het oordeel dat de minister onvoldoende voortvarend heeft gewerkt aan de overdracht van eiseres. De rechtbank stelt vast dat de minister op 19 oktober 2026 het overdrachtsbesluit heeft genomen en dat eiseres tot en met 26 oktober 2026 hiertegen beroep kon instellen. De minister heeft zeven dagen na afloop van de beroepstermijn, op 2 november 2026, een vluchtaanvraag gedaan. Hoewel de minister enige tijd wordt gegund om na afloop van de beroepstermijn verdere stappen te ondernemen in het kader van de overdracht, getuigt het naar het oordeel van de rechtbank van onvoldoende voortvarendheid dat dit pas na zeven dagen is gebeurd. De rechtbank acht hierbij relevant dat eiseres zich al enige tijd in bewaring bevond, dat de minister wist wanneer de beroepstermijn zou verlopen en dat de Zweedse autoriteiten op 14 november 2026 akkoord zijn gegaan met de overdracht van eiseres. De minister had na afloop van de beroepstermijn relatief eenvoudig een vluchtaanvraag kunnen indienen. Omdat de minister enige tijd gegund moest worden om verdere stappen te ondernemen na het verlopen van de beroepstermijn, ziet de rechtbank aanleiding om de bewaring onrechtmatig te achten

vanaf 2 november 2026.

Conclusie en gevolgen

7. Het beroep is gegrond en de bewaring was onrechtmatig vanaf 2 november 2026.

8. De rechtbank zal schadevergoeding toekennen voor 10 dagen onrechtmatige tenuitvoerlegging van de vrijheidsontnemende maatregel, namelijk vanaf 2 november 2026 tot en met 11 november 2026. Dit komt neer op een bedrag van 10 x € 120,- (verblijf detentiecentrum) = € 1.200,-.

9. Omdat het beroep gegrond is, krijgt eiseres een vergoeding van haar proceskosten. De minister moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 934,-, omdat de gemachtigde van eiseres een beroepschrift heeft ingediend. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- veroordeelt de Staat der Nederlanden tot het betalen van een schadevergoeding aan eiseres tot een bedrag van € 1.200,- te betalen door de griffier en beveelt de tenuitvoerlegging van deze schadevergoeding;

- veroordeelt de minister in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 934,-.

Deze uitspraak is gedaan door mr. H. Hanssen - Telman, rechter, in aanwezigheid van mr. V. Vegter, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.

Vreemdelingenwet 2000. ECLI:NL:RBDHA:2026:30334.