Vreemdelingenrecht
AA, einduitspraak na tussenuitspraak, Sri Lanka, in de negatieve belangstelling, heroverweging…
Rechtbank Den Haag, 13 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33843 · Rechtbank Den Haag · 13 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33843
Zaakgegevens
Op 13 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Datum uitspraak
- 13 november 2026
- Datum publicatie
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- NL24.34383
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33843
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
AA, einduitspraak na tussenuitspraak, Sri Lanka, in de negatieve belangstelling, heroverweging, motiveringsgebrek hersteld, beroep ongegrond.
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Rotterdam
Bestuursrecht
zaaknummer: NL24.34383
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. E. Derksen),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
(gemachtigde: [gemachtigde] )
Procesverloop
1. Eiser heeft op 17 januari 2022 een opvolgende aanvraag om verlening van een
verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Met het bestreden besluit van 23 december 2024 heeft verweerder deze aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond. Het besluit omvat een terugkeerbesluit en een inreisverbod voor de duur van twee jaar.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.
De rechtbank heeft het beroep op 30 april 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, [persoon A] als tolk en de
gemachtigde van verweerder. De behandeling van de zaak is ter zitting aangehouden, nadat
de gemachtigde van verweerder had aangegeven dat eiser aanvullend gehoord had moeten
worden.
Eiser is op 26 mei 2025 aanvullend gehoord. Verweerder heeft op 1 juli 2025 een aanvullend besluit genomen. Op 6 oktober 2025 heeft eiser aanvullende gronden ingediend.
Op 17 december 2025 heeft de rechtbank het beroep opnieuw op zitting
behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en [persoon A]
als tolk. De gemachtigde van verweerder is niet verschenen. Aan het einde van de zitting heeft de rechtbank het onderzoek gesloten.
In de tussenuitspraak van 12 mei 2026 (de tussenuitspraak) heeft de rechtbank het onderzoek heropend en verweerder in de gelegenheid gesteld om binnen zes weken na de dag van bekendmaking van de tussenuitspraak, met inachtneming van wat er in de tussenuitspraak is overwogen, de geconstateerde gebreken in de bestreden besluiten te herstellen.
Verweerder heeft op 18 mei 2026 schriftelijk laten weten dat hij gebruik zal maken van de gelegenheid de gebreken in de bestreden besluiten te herstellen. Op 27 mei 2025 heeft verweerder een aanvullend besluit genomen (hierna: aanvullend besluit). Op 11 juni 2026 heeft eiser aanvullende gronden ingediend.
Een derde onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 15 september 2026. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen [persoon A] . Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
De tussenuitspraak
Deze uitspraak bouwt voort op de tussenuitspraak. De rechtbank blijft bij al wat zij in de tussenuitspraak heeft overwogen en beslist, tenzij hierna uitdrukkelijk anders wordt overwogen.
In de tussenuitspraak heeft de rechtbank, kort gezegd, overwogen dat verweerder na het opnieuw horen van eiser over zijn asielmotief ten onrechte geen voornemen heeft uitgebracht waarop eiser zijn zienswijze kon uitbrengen. Ook heeft verweerder in zijn besluitvorming ten onrechte niet betrokken wat het voor eiser betekent dat hij familielid is van een oud Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) lid, namelijk zijn broer. Daarnaast heeft verweerder niet gereageerd op het punt van eiser dat hij 18 jaar verbonden is geweest met de Eelam-beweging bij de in Nederland gevestigde organisatie Tamil Coordinating Committee (TCC) . In de Gazette is de TCC als terroristische organisatie aangemerkt. Hieruit volgt volgens eiser dat de Sri Lankeese autoriteiten Eelam in beeld hebben. Ook heeft eiser verwezen naar de Gazette van oktober 2025, waaruit blijkt dat de gehele Nederlandse tak van de TCC organisatie verboden is. Verweerder heeft ten onrechte niet gereageerd op het standpunt dat het niet nodig is voor eiser om een prominente rol te spelen in zijn land van herkomst om in de negatieve aandacht te staan. Eiser voert aan dat hij, wanneer hij de activiteiten die hij nu in Nederland verricht in Sri Lanka gaat verrichten, daar wordt gearresteerd. Verweerder dient in de besluitvorming op dit punt ook te betrekken dat eiser een familielid is van een oud LTTE -lid. Tot slot heeft eiser verweerder verzocht om een heroverweging van de eerdere besluiten. Verweerder is in het besluit en in de beroepsprocedure alleen ingegaan op de verklaring van eiser dat hij aanvankelijk uit angst niet heeft verteld dat hij bij de LTTE had gezeten en heeft verwezen naar de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) waarin is bevestigd dat het asielrelaas van eiser ongeloofwaardig is. Verweerder dient nog in te gaan op de overige punten die door eiser in de zienswijze naar voren zijn gebracht.
Het aanvullend besluit
3. Bij het aanvullend besluit heeft verweerder verder uitgelegd waarom eiser geen verblijfsvergunning asiel krijgt en waarom het verzoek tot heroverweging wordt afgewezen. Verweerder heeft zich - kort samengevat - op het standpunt gesteld dat afwijzing van het verzoek tot heroverweging niet evident onredelijk is. Ten aanzien van artikel 15c van Richtlijn 2011/95/EU (Kwalificatierichtlijn) blijkt niet dat verweerder in de besluiten van 9 september 2008 of 28 december 2009 tot een ander oordeel had moeten komen. Ten aanzien van de besluiten van 20 juni 2014 en van 22 feb 2017 verwijst verweerder naar de uitspraak van de Afdeling van 21 december 2018, ECLI:NL:RVS:2018:4296. Niet geloofwaardig en aannemelijk is geacht dat eiser banden had met de LTTE en dat eiser door de Sri Lankaanse autoriteiten als een separatistische Tamil -activist zal worden aangemerkt. Ook heeft eiser niet uitgelegd waarom de iMMO rapportage niet goed beoordeeld zou zijn. De vrees die eiser stelt te hebben vanwege het familie zijn van een oud LTTE -lid is niet aannemelijk. Daarnaast heeft eiser niet eerder verklaard over een deelname aan TCC . Het is vanwege de aard van de activiteiten ook niet aannemelijk dat eiser aan TCC gelinkt zal worden. Mocht dit wel zo zijn, dan blijkt uit het Thematisch Ambtsbericht Tamils in Sri Lanka (TAB 2024) van juni 2024 dat enige associatie niet betekent dat eiser vervolgd zal worden. Ten slotte is het niet aannemelijk dat eiser bij terugkeer naar Sri Lanka in de negatieve aandacht van de autoriteiten komt te staan.
Beoordeling door de rechtbank
4. De rechtbank is van oordeel dat verweerder met de aanvullende motivering de gebreken in het bestreden besluit heeft hersteld. Hiervoor vindt de rechtbank het volgende van belang.
In de negatieve belangstelling van de Sri Lankaanse autoriteiten
5. Eiser voert aan dat verweerder niet kenbaar heeft beoordeeld of de informatie uit het TAB 2024, bezien in samenhang met de individuele omstandigheden van eiser, zijn betrokkenheid bij de TCC , zijn Tamil -achtergrond, zijn verblijf in het buitenland, de LTTE -betrokkenheid van zijn broer en de beschikbare landeninformatie, aanleiding geeft voor de conclusie dat hij door de Sri Lankaanse autoriteiten als separatistische Tamil -activist of LTTE -sympathisant kan worden beschouwd. Eiser voert aan dat verweerder thans wel aanneemt dat de Sri Lankaanse autoriteiten op de hoogte waren van de LTTE activiteiten van de broer van eiser, terwijl hier in het besluit van 9 september 2008 en 20 juni 2014 niet van werd uitgegaan. Dit staat dus op gespannen voet met wat verweerder eerder heeft geoordeeld. Verweerder kan dan ook niet zonder nadere motivering overwegen dat dit geen betekenis heeft voor de risicobeoordeling van eiser. Eiser voert aan dat uit bladzijden 48-49 en 90 van het TAB 2024, volgt dat familieleden van LTTE leden gemonitord en ondervraagd kunnen worden en dat personen die met LTTE verbonden kunnen worden op een watchlist geplaats kunnen worden. Verder voert eiser aan dat hij met verschillende foto’s, verklaringen en overige documentatie heeft onderbouwd dat hij gedurende een periode van 18 jaar betrokken is geweest bij TCC . Eiser is aanwezig geweest bij demonstraties, bijeenkomsten, herdenkingen en andere activiteiten die door TCC georganiseerd worden. Door te verwijzen naar de eerdere gehoren waar eiser alleen activiteiten van het Tamil Forum en de Tamil Youth Organisation noemt, wordt voorbijgegaan aan het feit dat TCC zijn activiteiten na 2010 heeft voortgezet onder de naam Tamil Forum en dat de Tamil Youth Organisation onderdeel uitmaakt van TCC . Verweerder heeft deze activiteiten echter niet kenbaar betrokken bij zijn beoordeling. Dit is opmerkelijk aangezien de Sri Lankaanse autoriteiten de TCC in de Gazette hebben opgenomen op de lijst van verboden organisaties en aangemerkt als een organisatie die verbonden is met de LTTE . Recente landeninformatie laat zien dat Sri Lankaanse autoriteiten nog steeds gebruik maken van de Prevention of Terrorism Act (PTA) tegen personen die volgens hen uitingen doen ter ondersteuning van de LTTE . Ter onderbouwing verwijst eiser naar het nieuwsbericht van Sri Lanka Brief van 4 juni 2026, ‘ Tamil musician Ganesh Kumar Sankeethan (24) arrested for allegedly performing songs glorifying the LTTE in Jaffna’. Tot slot is in het bestreden besluit niet kenbaar overwogen hoe de verrichte activiteiten door de Sri Lankaanse autoriteiten worden geïnterpreteerd en hoe deze activiteiten bij terugkeer worden gezien. Uit de door eiser overgelegde foto’s blijkt dat hij steeds te zien is met de Tijgervlag en een afbeelding van Prabhakaran , de LTTE -leider, in
de trein dan wel op facebook (zie pagina’s 57, 59 en 60 van het TAB 2024). Wanneer eiser deze activiteiten voortzet in Sri Lanka heeft hij gegronde vrees voor vervolging.
De rechtbank acht van belang dat uit het TAB 2024 volgt dat de situatie voor Tamils in Sri Lanka is verbeterd. In het TAB 2024 staat dat in toenemende mate ruimte ontstaat voor (discussies over) Tamilherdenkingen en demonstraties. Het uitsluitend verlangen naar of het uitspreken van de wens om een Tamil Eelam leidt niet onmiddellijk tot vervolging. Uit het TAB 2024 volgt dat Tamils die zich actief inzetten tegen militarisering van het noorden en oosten of voor herdenkingen van de burgeroorlog of LTTE -symbolen uiten in de gaten kunnen worden gehouden en kunnen worden gearresteerd. Er zijn ook gevallen waarin Tamils , vaak voor korte tijd, zijn gedetineerd. Deze arrestaties, op grond van de PTA, hebben echter in veel gevallen niet geleid tot een formele aanklacht. Gedurende de verslagperiode hebben er geen daadwerkelijke veroordelingen plaatsgevonden op grond van de PTA. Uit deze berichten blijkt bovendien dat deze personen niet zijn opgepakt omdat ze streven naar Tamil Eelam maar vanwege het promoten van LTTE . Het tonen van symbolen van de Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) is nog wel problematisch en kan in sommige gevallen tot arrestatie en/of kortdurende detentie leiden. Verder worden Tamils in binnen- en buitenland tot op zekere hoogte door de Sri Lankaanse autoriteiten gemonitord, maar gaat de aandacht daarbij voornamelijk uit naar personen die prominent actief zijn voor verboden Tamilorganisaties of die zich openlijk hebben uitgelaten voor een onafhankelijk Tamil Eelam .
De rechtbank is van oordeel dat verweerder terecht concludeert dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij vanwege zijn politieke overtuiging of activiteiten in Nederland in de negatieve belangstelling van de Sri Lankaanse autoriteiten staat of zal komen te staan. Eiser is gevolgd in zijn verklaring dat zijn broer [persoon B] actief is geweest voor de LTTE tussen 1995 en 2002 en dat de Sri Lankaanse autoriteiten hiervan op de hoogte waren. Verweerder heeft hierover terecht overwogen dat niet aannemelijk is geworden dat de Sri Lankaanse autoriteiten bekend zijn met de verwantschap tussen eiser en zijn broer, omdat zij niet dezelfde familienaam voeren en dat niet gesteld of gebleken is dat zijn broer een prominente en actieve rol heeft gehad binnen de LTTE en als actueel risico wordt aangemerkt. Zijn lidmaatschap is inmiddels al bijna 25 jaar geleden beëindigd en hij is ongeveer 20 jaar weg uit Sri Lanka. Verder volgt uit bladzijde 48 het TAB 2024 dat in de verslagperiode familieleden van LTTE -gezinnen niet of nauwelijks worden gearresteerd of in detentie worden geplaatst. Dat eiser kortdurend in detentie zou kunnen belanden betekent niet dat hij een risico loopt op vervolging. Eiser verwijst verder naar het TAB 2024 waaruit volgt dat ook personen die zich openlijk hebben uitgelaten voor een onafhankelijk Tamil Eelam of personen die in verband worden gebracht met de LTTE of andere verboden organisaties onder verhoogde aandacht kunnen staan van de Sri Lankaanse autoriteiten. Uit het TAB 2024 volgt echter ook dat de aandacht van de autoriteiten vooral uitgaat naar personen die zich nadrukkelijk voor een Tamil Eelam uitspreken of leidinggevende taken hebben binnen verboden organisaties. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat hij door de Sri Lankaanse autoriteiten in verband wordt gebracht met de LTTE of andere verboden organisaties. Zo staat in rechte vast dat het niet geloofwaardig is dat hij LTTE -lid was. Daarnaast heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat hij prominent lid is van de Tamil Eelam -beweging of dat hij prominent politiek actief is. De activiteiten van eiser in Nederland, waaronder deelname aan herdenkingen en demonstraties van de TCC , zijn beperkt en eiser vervulde geen prominente politieke rol. Verweerder stelt terecht dat eiser niet heeft onderbouwd dat zijn activiteiten bekend zijn geraakt bij de Sri Lankaanse autoriteiten en dat het niet aannemelijk is dat eiser zal worden beschouwd als iemand die een substantiële bijdrage levert aan een georganiseerd separatistisch streven naar een onafhankelijke Tamil -staat.
Verweerder stelt zich voorts terecht op het standpunt dat eiser evenmin in de negatieve belangstelling zal komen te staan als gevolg van zijn politieke overtuiging en activiteiten die hij in Sri Lanka wil verrichten. Zoals onder 5.1. is overwogen, is er in Sri Lanka in zekere zin ruimte voor de politieke overtuiging en activiteiten van eiser. Dat het tonen van de symbolen van de onafhankelijkheidsstrijd fundamenteel onderdeel van deze politieke overtuiging is, maakt dat niet anders. De arrestatie en/of kortdurende detentie die het tonen van deze symbolen kan opleveren, maakt nog niet dat eiser hierdoor heeft te vrezen voor vervolging in de zin van artikel 1(A), tweede lid, van het Vluchtelingenverdrag. In zoverre wordt van eiser dan ook niet verwacht dat hij afstand doet van zijn politieke overtuiging. Ook hebben er gedurende de verslagperiode geen daadwerkelijke veroordelingen plaatsgevonden op grond van de PTA. Dat de TCC , de Tamil Youth Organisation en Tamil Forum in Nederland recent verboden zouden zijn en in de Gazette zijn opgenomen als verboden organisaties, leidt evenmin tot een ander oordeel. De beschikbare landeninformatie biedt geen aanknopingspunten voor de stelling dat dit verbod gevolgen heeft voor de behandeling van terugkeerders of dat vreedzame betrokkenheid bij deze organisaties structureel leidt tot een negatieve belangstelling die resulteert in vervolging of een behandeling in strijd met artikel 3 van het Verdrag voor de Rechten van de Mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). Dat eiser heeft deelgenomen aan activiteiten van organisaties die in de Gazette zijn opgenomen als verboden organisaties, maakt niet dat hij een gegronde vrees voor vervolging heeft.
Gelet op het voorgaande is het niet aannemelijk dat eiser bij terugkeer een gegronde vrees voor vervolging heeft of een reëel risico loopt op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM. Anders dan eiser stelt heeft verweerder alle punten in onderlinge samenhang beoordeeld. Deze beroepsgronden slagen niet.
Verzoeken om heroverweging
6. Als de herhaalde asielaanvraag wordt afgewezen, wordt met het verzoek tot heroverweging beoordeeld of de eerdere asielaanvragen terecht zijn afgewezen. Bij een verzoek tot heroverweging wordt eerst beoordeeld of er nieuw gebleken feiten of veranderde omstandigheden zijn. Daarnaast wordt beoordeeld of de afwijzing van het verzoek tot heroverweging evident onredelijk is. Verweerder heeft het verzoek tot heroverweging ten aanzien van de besluiten van 9 september 2008, 28 december 2009, 20 juni 2014 en 4 mei 2016 beoordeeld.
Besluiten van 9 september 2008 en 28 december 2009
7. Eiser voert aan dat de glijdende schaal uit artikel 15c van de Kwalificatierichtlijn in de besluiten van 9 september 2008 en 28 december 2009 niet is toegepast.
Artikel 15c van de Kwalificatierichtlijn biedt bescherming in de uitzonderlijke situatie dat de mate van willekeurig geweld in een gewapend conflict dermate hoog is dat een burger in het betrokken land, alleen al door zijn aanwezigheid daar, een reëel risico loopt op ernstige schade. Dit geweld kan volgens paragraaf C2/3.3.3.3. van de Vc worden onderverdeeld in drie gradaties: een uitzonderlijk niveau van willekeurig geweld, een relatief hoger niveau van willekeurig geweld en een relatief lager niveau van willekeurig geweld. Er is sprake van de meest uitzonderlijke situatie van willekeurig geweld wanneer de mate van dit geweld in het kader van een gewapend conflict zo hoog is dat eenieder al door zijn aanwezigheid in dat land of gebied een reëel risico loopt op ernstige schade. Als er sprake is van de meest uitzonderlijke situatie wordt niet toegekomen aan het betrekken van individuele omstandigheden. Als er sprake is van een relatief hoger niveau of lager niveau van willekeurig geweld is het aan de vreemdeling om aan de hand van zijn individuele situatie en persoonlijke omstandigheden aannemelijk te maken dat 1) die omstandigheden leiden tot een verhoogd risico om slachtoffer te worden van willekeurig geweld, en dat 2) juist de vreemdeling specifiek vanwege deze omstandigheden een reëel risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld. Hoe meer een vreemdeling aannemelijk kan maken dat zijn individuele omstandigheden voor een verhoogd risico zorgen, hoe minder willekeurig geweld er is vereist om in aanmerking te komen voor subsidiaire bescherming (de glijdende schaal).
In het besluit van 8 september 2008 heeft verweerder geoordeeld dat er niet kan worden gesproken van een intern gewapend conflict. Verder is overwogen dat met de toetsing zoals die in dat besluit en in het voornemen in het kader van artikel 29, eerste lid,
onder b, Vw 2000 is verricht, dus ook reeds aan artikel 15c is getoetst en dat het
separate beroep op artikel 15c daarom niet kan slagen. Subsidiair heeft verweerder overwogen dat eiser ten aanzien van zijn omstandigheden ongeloofwaardige verklaringen heeft afgelegd. Daarnaast heeft verweerder overwogen dat eiser elders in Sri Lanka een verblijfsalternatief heeft. Hetzelfde geldt voor het besluit van 28 december 2009. Verweerder heeft in dit besluit overwogen dat de Staatssecretaris van Justitie tot op heden geen gebied(en) in Sri Lanka, of Sri Lanka als geheel, heeft aangemerkt als gebied waarvan de inwoners in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming. Verder is overwogen dat de veiligheidssituatie in Sri Lanka niet zodanig is dat elke vreemdeling die terugkeert naar enig gebied in dit land een reëel en voorzienbaar risico loopt op een behandeling in strijd met artikel 3 EVRM en daarmee met artikel 15, onder c, van de Definitierichtlijn. Ook is overwogen dat eiser ten aanzien van zijn omstandigheden ongeloofwaardige verklaringen heeft afgelegd en heeft verweerder opnieuw overwogen dat eiser in Sri Lanka een vestigingsalternatief heeft.
Gelet op het voorgaande is verweerder in de besluiten van 8 september 2008 en 28 december 2009 voldoende zorgvuldig en gemotiveerd tot het oordeel gekomen dat geen sprake is van een 15c situatie. Het verzoek om heroverweging leidt niet tot een ander oordeel.
Besluiten van 20 juni 2014 en 4 mei 2016
8. Eiser voert aan dat de medische bevindingen die door het iMMO zijn vastgesteld onvoldoende zijn betrokken bij de beoordeling van de verklaringen van eiser en de daaruit voortvloeiende geloofwaardigheidsbeoordeling. Eiser verwijst naar de uitspraak van de Afdeling van 7 december 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3615. Ook heeft verweerder ten aanzien van het risicoprofiel van eiser onvoldoende gemotiveerd dat hij geen risico loopt bij terugkeer. Verweerder had hierbij de landeninformatie over risico bij terugkeer van Tamils moeten betrekken. Verweerder heeft geen antwoord gegeven op de vraag of eiser, gelet op zijn betrokkenheid bij de TCC , zijn Tamil -achtergrond, zijn verblijf in het buitenland, de LTTE -betrokkenheid van zijn broer en de beschikbare landeninformatie, door de Sri Lankaanse autoriteiten zal worden beschouwd als een persoon die verbonden is aan de separatistische Tamil -beweging. Ook heeft er geen zelfstandige beoordeling plaatsgevonden van de politieke overtuiging van eiser als bedoeld in artikel 10, eerste lid, onder e, van Richtlijn 2011/95/EU.
De rechtbank is van oordeel dat verweerder zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de afwijzing van het verzoek tot heroverweging ten aanzien van de besluiten van 20 juni 2014 en 4 mei 2016 niet evident onredelijk is. Verweerder heeft terecht niet geloofwaardig en aannemelijk geacht dat eiser banden had met de LTTE en dat eiser door de Sri Lankaanse autoriteiten als een separatistische Tamil -activist zal worden aangemerkt. De Afdeling heeft in de uitspraak van 21 december 2018, ECLI:NL:RVS:2018:4296, geoordeeld dat de IND zich terecht op dit standpunt heeft gesteld. Over het iMMO rapport wordt overwogen dat eiser niet uitlegt waarom deze niet goed beoordeeld zijn. De Afdeling heeft hierover geoordeeld dat het iMMO-rapport geen rechtvaardiging vormt voor het feit dat eiser over de voor het asielrelaas essentiële LTTE -activiteiten in zijn eerste procedure in het geheel niet heeft verklaard. Gelet hierop is gemotiveerd waarom het asielrelaas van eiser, ondanks de conclusie in het iMMO-rapport, toch ongeloofwaardig wordt geacht. Verder heeft verweerder gemotiveerd dat eiser binnen de TCC geen prominente rol vervult en dat niet aannemelijk is gemaakt dat deze activiteiten bekend zijn bij de Sri Lankaanse autoriteiten. Ook heeft verweerder de algemene situatie in Sri Lanka en de beschikbare landeninformatie betrokken. Verweerder heeft de politieke overtuiging van eiser en de daaruit voortvloeiende risico’s bij terugkeer dan ook voldoende kenbaar en in onderlinge samenhang beoordeeld.
Verweerder heeft terecht geoordeeld dat eiser gezien zijn individuele situatie, geen goede gronden heeft om te vrezen daadwerkelijk te zullen worden vervolgd. Het verzoek om heroverweging leidt niet tot een ander oordeel.
Conclusie en gevolgen
9. In de tussenuitspraak is vermeld dat er een motiverings- en zorgvuldigheidsgebrek is vastgesteld ten aanzien van de besluiten van 23 december 2024 en van 1 juli 2025. De rechtbank zal deze besluiten dan ook vernietigen. De rechtbank is echter van oordeel dat verweerder met het aanvullende besluit van 27 mei 2026 het motiveringsgebrek heeft hersteld. De rechtbank laat de rechtsgevolgen van de besluiten van 23 december 2024 en van 1 juli 2025 dan ook in stand en verklaart het beroep ongegrond, voor zover dit betrekking heeft op het aanvullende besluit van 27 mei 2026. Dit betekent dat eiser inhoudelijk geen gelijk krijgt.
10. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 4.203,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 3 punten voor het verschijnen ter zitting en 0,5 punt voor het indienen van een schriftelijke reactie, met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).
Beslissing
De rechtbank;
- verklaart het beroep gegrond voor zover gericht tegen de bestreden besluiten van 23 december 2024 en van 1 juli 2025;
- vernietigd deze besluiten;
- bepaalt dat de rechtsgevolgen van deze besluiten in stand blijven;
- verklaart het beroep ongegrond voor zover gericht tegen het aanvullend besluit van 27 mei 2026;
- veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 4.203,-.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S.N. Abdoelkadir, rechter, in aanwezigheid van
mr. J. Dommerholt, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.