Vreemdelingenrecht
Ambvo Duitsland – procesbelang – indirect refoulement – vrees voor schending van 4 van het Handvest –…
Rechtbank Den Haag, 16 november 2026
ECLI:NL:RBDHA:2026:33933 · Rechtbank Den Haag · 16 november 2026
https://www.uitspraken.nl/uitspraak/rechtbank-den-haag/bestuursrecht/vreemdelingenrecht/eerste-aanleg-enkelvoudig/ecli-nl-rbdha-2026-33933
Zaakgegevens
Op 16 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.
- Instantie
- Rechtbank Den HaagRechtbankDe rechter die de meeste zaken als eerste behandelt: civiele zaken, strafzaken en bestuurszaken.Meer uitleg
- Zittingsplaats
- Middelburg
- Datum uitspraak
- 16 november 2026
- Datum publicatie
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.58810 en NL26.58812
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht » Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudigEnkelvoudige kamerDe zaak is behandeld door één rechter.Meer uitleg
- ECLI
- ECLI:NL:RBDHA:2026:33933
Inhoud van deze uitspraak
Samenvatting
Ambvo Duitsland – procesbelang – indirect refoulement – vrees voor schending van 4 van het Handvest – interstatelijk vertrouwensbeginsel – samenhang – beroepen ongegrond
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummers: NL26.58810 en NL26.58812
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaken tussen
[eiser], eiser,
V-nummer: [V-nummer 1],
[eiseres] , eiseres,
V-nummer: [V-nummer 2],
hierna tezamen: eisers
(gemachtigde: mr. A. Heida)
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder.
Procesverloop
Eisers hebben op 4 oktober 2026 beroep ingesteld tegen de besluiten van verweerder van 28 september 2026 (bestreden besluiten) om eisers asielaanvragen niet in behandeling te nemen, omdat Duitsland verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan.
De rechtbank doet op grond van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) uitspraak zonder zitting.
Overwegingen
1. Eisers hebben op 27 augustus 2026 in Nederland asiel aangevraagd. Op de beoordeling van eisers asielverzoeken is de Asiel- en migratiebeheerverordening (Ambvo) van toepassing. De Ambvo regelt welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van verzoeken om internationale bescherming. Aan de hand van de registraties van eisers in Eurodac, heeft verweerder vastgesteld dat eisers eerder in Duitsland hebben gevraagd om internationale bescherming. Nederland heeft bij de Duitse autoriteiten een kennisgeving inzake de terugname van eisers gedaan. Duitsland heeft deze kennisgeving bevestigd.
2. Eisers zijn het niet eens met de bestreden besluiten. Zij voeren aan dat zij vrezen voor een schending van artikel 4 van het Handvest bij de overdracht aan Duitsland, omdat eiser afvallig is van de islam en eisers daardoor worden bedreigd door de familie van eiseres. Deze familie is woonachtig in zowel Duitsland als Irak. Eisers hebben er geen vertrouwen in dat Duitsland daarin bescherming kan bieden. Eisers voeren verder aan dat de Duitse autoriteiten te kennen hebben gegeven dat zij eiseres zullen terugsturen naar Irak, waardoor sprake is van een risico op indirect refoulement.
De rechtbank oordeelt als volgt.
Ontvankelijkheid
3. De rechtbank beantwoordt eerst ambtshalve de vraag of eisers procesbelang hebben bij hun beroepen. Verweerder heeft de rechtbank bij brieven van 12 oktober 2026 en 23 oktober 2026 gemeld dat eisers op 7 oktober 2026 met onbekende bestemming zijn vertrokken. De rechtbank heeft naar aanleiding van deze brieven de gemachtigde van eisers verzocht om kenbaar te maken wanneer zij voor het laatst contact heeft gehad met eisers en op welke wijze dit is gebeurd. De gemachtigde van eisers heeft medegedeeld dat eiser het aanspreekpunt is namens eisers en dat zij nog goed contact onderhoudt met eiser. De rechtbank gaat daarom uit van procesbelang en verklaart daarmee het beroep ontvankelijk.
Interstatelijk vertrouwensbeginsel
4. Een reëel risico op onmenselijke of vernederende behandeling zoals bedoeld in artikel 4 van het Handvest is één van de aspecten waarop het beroep gelet op artikel 43, eerste lid, van de Ambvo betrekking kan hebben.
5. Het Hof van Justitie van de Europese Unie (het Hof) heeft in het arrest Jawo van 19 maart 2019 geoordeeld dat van een dergelijk risico sprake is als buiten de wil en verdere keuzes van de betrokken vreemdeling om overdracht een zeer verregaande materiële deprivatie meebrengt die hem niet in staat stelt om te voorzien in zijn meest elementaire behoeften, zoals eten, stromend water en beschikken over woonruimte, en negatieve gevolgen zou hebben voor zijn fysieke of mentale gezondheid, of hem in een toestand van achterstelling zou brengen die onverenigbaar is met de menselijke waardigheid en waartegenover de autoriteiten onverschillig staan.
6. Het uitgangspunt is dat verweerder bij de toepassing van het interstatelijk vertrouwensbeginsel ervan mag uitgaan dat een andere lidstaat zijn verplichtingen uit het Unierecht nakomt. De rechtbank is niet gebleken dat er in Duitsland sprake is van tekortkomingen in de zin van het arrest Jawo die ertoe leiden dat niet van dit uitgangspunt kan worden uitgegaan. Eisers hebben niet aannemelijk gemaakt dat er gegronde redenen zijn om het tegendeel aan te nemen. De gestelde problemen zijn door eisers niet geconcretiseerd en onderbouwd. Bovendien is niet gebleken dat het voor eisers niet mogelijk is om bescherming te vragen bij de Duitse autoriteiten of dat een dergelijk verzoek bij voorbaat zinloos zou zijn. De rechtbank oordeelt daarom dat verweerder ten aanzien van Duitsland terecht uitgaat van het interstatelijk vertrouwensbeginsel.
Indirect refoulement
7. Nu verweerder, gelet op het voorgaande, terecht uitgaat van het interstatelijk vertrouwensbeginsel ten aanzien van Duitsland, komt de rechtbank niet toe aan een beoordeling of eisers bij overdracht aan Duitsland een reëel risico lopen op indirect refoulement. De Afdeling heeft immers in de uitspraak van 12 juni 2024, in navolging van het arrest van het Hof van 30 november 2023, geoordeeld dat binnen de kaders van een Dublinprocedure (nu: Ambvo-procedure) niet beoordeeld kan worden of een vreemdeling bij overdracht aan de verantwoordelijke lidstaat een reëel risico loopt op indirect refoulement, zolang een vreemdeling niet aannemelijk heeft gemaakt dat in de betreffende lidstaat sprake is van systeemfouten in de zin van het arrest Jawo. Duitsland heeft met het claimakkoord gegarandeerd de asielaanvragen van eisers in behandeling te nemen met inachtneming van de internationale verplichtingen. In geval van voorkomende problemen bij de opvang- of asielprocedure in Duitsland, kunnen eisers klagen bij de Duitse rechter of andere competente autoriteiten. Niet is gebleken dat dit voor eisers niet mogelijk of bij voorbaat zinloos is.
Conclusie en gevolgen
8. De beroepen zijn ongegrond. Dat betekent dat de bestreden besluiten in stand blijven en eisers kunnen worden overgedragen aan Duitsland.
9. Voor een proceskostenvergoeding bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart de beroepen ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 16 november 2026 door mr. A.J. de Danschutter, rechter, in aanwezigheid van mr. B. Biyikli, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
Deze uitspraak is bekendgemaakt op:
Informatie over verzet
Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden.