Vreemdelingenrecht

Asiel. Beroep omgeklapt naar niet tijdig beslissen. Gegrond.

Rechtbank Den Haag, 16 november 2026

Zaakgegevens

Op 16 november 2026 heeft de Rechtbank Den Haag in eerste aanleg uitspraak gedaan in een zaak over vreemdelingenrecht.

Instantie
Rechtbank Den Haag
Zittingsplaats
Middelburg
Datum uitspraak
16 november 2026
Datum publicatie
17 november 2026
Zaaknummer
NL25.39148
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
ECLI
ECLI:NL:RBDHA:2026:33949
E-mail
Inhoud van deze uitspraak

Samenvatting

Asiel. Beroep omgeklapt naar niet tijdig beslissen. Gegrond.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.39148


uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiseres], eiseres

V-nummer: [V-nummer]

(gemachtigde: mr. K. Logtenberg),

en

de minister van Asiel en Migratie, voorheen de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.

Procesverloop

In het besluit van 24 juli 2025 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van 17 maart 2023 van eiseres afgewezen.

Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

De rechtbank heeft de behandeling van het beroep geagendeerd op de zitting van 11 november 2026.

Op 4 november 2026 heeft verweerder het bestreden besluit ingetrokken.

Eiseres heeft meegedeeld het beroep te willen aanmerken als een beroep tegen het niet tijdig nemen van een besluit.

Hieruit is afgeleid dat partijen niet op een zitting willen worden gehoord. De rechtbank heeft de zitting van 11 november 2026 geannuleerd en doet uitspraak buiten zitting op grond van artikel 8:57, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).

Beoordeling door de rechtbank

1. Allereerst stelt de rechtbank vast dat eiseres met het beroep niet langer in een gunstiger positie kan geraken voor zover dat betrekking heeft op het bestreden besluit van 24 juli 2025. Dat besluit is namelijk door verweerder ingetrokken. In zoverre dient het beroep wegens gebrek aan procesbelang niet-ontvankelijk te worden verklaard.

2. Voorts stelt de rechtbank vast dat het niet tijdig nemen van een besluit voor de toepassing van de wettelijke voorschriften over beroep gelijkgesteld moet worden met een besluit. Tegen het niet tijdig nemen van een besluit kan daarom beroep worden ingesteld. Op grond van artikel 42, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 zoals die luidde tot 12 juni 2026 bedraagt de beslistermijn zes maanden. Verweerder heeft het bestreden besluit ingetrokken zonder te voorzien in een nieuw besluit op de asielaanvraag van eiseres van 17 maart 2023. Volgens vaste jurisprudentie kan in een dergelijk geval niet van de indiener worden gevergd om het bestuursorgaan eerst in gebreke te stellen. Het beroep is, voor zover dit betrekking heeft op het niet tijdig nemen van een besluit, kennelijk gegrond.

3. Op grond van artikel 8:72, vierde lid, van de Awb kan de bestuursrechter het bestuursorgaan opdragen om een nieuw besluit te nemen of een andere handeling te verrichten met inachtneming van zijn aanwijzingen. Daarbij kan hij het bestuursorgaan een termijn stellen voor het nemen van het nieuwe besluit of het verrichten van de andere handeling. Zoals de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft geoordeeld in haar uitspraak van 8 juli 2020, ECLI:NL:RVS:2020:1560, stelt de rechter een nadere termijn die noch onnodig lang noch onrealistisch kort is.

4. In dit geval stelt de rechtbank voorop dat een asielverzoek zoals het onderhavige op grond van artikel 31, vijfde lid, van de Richtlijn 2013/32/EU (herziene asielprocedurerichtlijn) uiterlijk binnen een termijn van 21 maanden moet zijn afgerond. Deze termijn is in het geval van eiseres al ruimschoots verstreken. De rechtbank zal verweerder daarom opdragen om binnen een termijn van twee weken na de dag van verzending van deze uitspraak alsnog een besluit te nemen op de asielaanvraag van eiseres.

5. Op grond van artikel 8:55d, tweede lid, van de Awb bepaalt de rechtbank dat verweerder een dwangsom van € 50 aan eiseres verbeurt voor elke dag waarmee deze termijn wordt overschreden, met een maximum van € 15.000. De rechtbank volgt hierbij de LOVB-aanbeveling van 21 mei 2026. Omdat de beslistermijn vóór 16 oktober 2026 is verstreken, is het gedeelte van de Wet terugkeer en vreemdelingenbewaring waarbij de rechterlijke dwangsommen in vreemdelingenzaken zijn afgeschaft (Stb. 2026, 320) op deze zaak niet van toepassing.

6. Verweerder heeft bij brief van 4 november 2026 aangeboden om de proceskosten ter hoogte van € 934 te vergoeden. Het aanbod van verweerder is onvoorwaardelijk. Eiseres kan verweerder aan dit aanbod houden. Het belang om in deze uitspraak een proceskostenveroordeling op te nemen is daarom vervallen.

Beslissing

De rechtbank:

 verklaart het beroep, voor zover dat betrekking heeft op het bestreden besluit van 24 juli 2025, niet-ontvankelijk;

 verklaart het beroep, voor zover dat betrekking heeft op het niet tijdig nemen van een besluit, gegrond;

 vernietigt het met een besluit gelijk te stellen niet tijdig nemen van een besluit;

 bepaalt dat verweerder uiterlijk twee weken na de datum van bekendmaking van deze uitspraak een beslissing neemt op de asielaanvraag van eiseres;

 bepaalt dat verweerder een dwangsom van € 50 (vijftig euro) aan eiseres verbeurt voor elke dag dat de hiervoor gestelde beslistermijn wordt overschreden, met een maximum van € 15.000 (vijftienduizend euro).

Deze uitspraak is gedaan op 16 november 2026 door mr. A.J. de Danschutter, rechter, in aanwezigheid van mr. A.S. Hamans, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

Deze uitspraak is bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Dit volgt uit artikel 6:2, aanhef en onder b, van de Awb. https://www.rechtspraak.nl/voor-advocaten-en-juristen/reglementen-procedures-en-formulieren/bestuursrecht/aanbeveling-rechterlijke-dwangsom-bij-beroep-niet-tijdig-beslissen-in-vreemdelingenzaken Vergelijk de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 5 april 2023, ECLI:NL:RVS:2023:1319.